ΛΕΟ 1Α4

ΛΕΟ 1Α4

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Έκθεση Κ. Τσάτσου από το 1975: Ιδού πως κυριάρχησε στην Ελλάδα ο αριστερισμός με την ανοχή της ψευτοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας


Έκθεση Κ. Τσάτσου από το 1975: Ιδού πως κυριάρχησε στην Ελλάδα ο αριστερισμός με την ανοχή της ψευτοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας Γράφει ο Αντίοχος
Μια έκθεση-ντοκουμέντο για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα το 1975, του τότε προέδρου της δημοκρατίας Κων/νου Τσάτσου, ήρθε στο φως της δημοσιότητος, από την φυλλάδα των Ιών, που παρουσίασε τον Τσάτσο ως «κομματάρχη» – λες και οι υπόλοιποι πρόεδροι ήσαν καλύτεροι…
Η έκθεση του Τσάτσου δικαιώνει απολύτως αυτό που φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια εμείς οι εθνικιστές, ότι η κυριαρχία της αντεθνικής και αντιλαϊκής αριστεράς σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής, άρχισε το 1974, με την ανοχή της ψευτοδεξιάς Νέας Δημοκρατίας –και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με μόνη αντίπαλο την Χρυσή Αυγή. Ιδού τα βασικότερα σημεία της έκθεσης, για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:
«… Οι Ανώτατες Σχολές μας είναι γεμάτες από τέτοιους δημαγωγούς, που υπό την κάλυψιν της επιστήμης και με το κύρος της, εμφυσούν εις τους νέους τις κομματικές κατευθύνσεις που θέλουν.
Πολλές έδρες των νομικών και οικονομικών επιστημών είναι άμβωνες προπαγάνδας αριστερισμού πάσης φύσεως.
Αλλά δεν γίνεται μόνο αυτό. Οι αριστεροί καθηγηταί με την μασωνική αλληλεγγύη και την μαχητικότητά τους κατορθώνουν να πληρώσουν όλες τις κενές έδρες (και είναι πολλές) με ομοϊδεάτες τους.
Έτσι τώρα η Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών, άλλοτε προπύργιο των πιο αφορήτων αντιδραστικών τάσεων, με γοργό ρυθμό μετασχηματίζεται σε Σχολή όπου θα επικρατούν οι αριστερίζοντες, όπως συμβαίνει άλλωστε με την Φιλοσοφική και την Νομική Σχολή Θεσ/νίκης που έχουν ήδη καταντήσει εξαρτήματα του Συγκροτήματος Λαμπράκη.
Έτσι οι κ. καθηγηταί και όταν εκλέγουν νέους συναδέλφους ή επιμελητάς ή βοηθούς και όταν διδάσκουν, δρουν ανεξέλεγκτα πολιτικώς και γίνονται οι σημαιοφόροι των αριστεριζόντων φοιτητών.
Υποστηρίζεται ότι ο αριστερισμός αυτός στα Πανεπιστήμια είναι μπόρα που θα περάση, όπως πέρασε σε πολλές άλλες χώρες.
Δεν συμφωνώ. Είμαστε ένας τόπος υπανάπτυκτος. Οι νέοι μας είναι κάτι μεταξύ Αγκόλας και Αγγλίας.
Ο αριστερισμός αυτός -ο ασαφής, ο επαναστατικός, ο σχεδόν αναρχικός, στον χώρο της νεολαίας ριζώνει. Και χωρίς μια συστηματική και προσεκτική αλλά και επίμονη αντίδραση θα ριζώση περισσότερο.
Και τότε για να ξερριζωθή θα περάσουν χρόνια. Σε τέτοια δε μακρά χρονικά περιθώρια δεν αντέχει η Ελλάς και πάντως δεν αντέχει η Δημοκρατία της…
Συμπέρασμα. Στο κύκλωμα καθηγηταί-φοιτηταί υπάρχει μια επικίνδυνη πληγή -όχι περαστική-.
Για την επούλωσή της πρέπει
  1. Να τονωθή το φρόνημα των μη αριστερών καθηγητών. Και προς τούτο πρέπει να αισθανθούν ασφαλείς. Τώρα φοβούνται.
Οι μέχρι τούδε διωγμοί, αλλά και οι συνεχιζόμενες παραχωρήσεις στους ταραχοποιούς φοιτητάς συντηρούν αυτό το φόβο. Δυστυχώς οι πολλοί καθηγηταί είναι δειλοί και ευτελείς.
Όπως προσκύνησαν τον Παττακό, τώρα προσκυνούν τον ινστρούχτορα φοιτητή, που τους κανονίζει ακόμη και τα προγράμματα εργασίας (φροντιστηρίων, ασκήσεων, εξετάσεων).
Να τους κάνωμε καλλίτερους δεν μπορούμε. Τουλάχιστον να τους εμπνεύσωμε λίγη αυτοπεποίθηση και να τους προστατεύσωμε από τις ταπεινώσεις στις οποίες τους υποβάλλουν οι κατώτεροί τους (βοηθοί και φοιτηταί).
Πρέπει να δουλέψη άφοβα το Πειθαρχικό Συμβούλιο εναντίον των φοιτητών.
Πρέπει να προστατευθούν οι καθηγηταί τους οποίους μποϋκοτάρουν οι φοιτηταί, χωρίς όμως επέμβαση της Αστυνομίας.
Οι λογοτέχνες και καλλιτέχνες
Οι μη αριστερίζοντες που αποτελούν την μειοψηφία δεν είναι τόσο λίγοι όσο φαίνονται.
Αυτοί και όταν δεν έχουν εξαρτήσεις από το αριστερό «κατεστημένο», πάντως θέλουν πλάτες και κυρίως τρόπους προβολής του έργου των.
Όλα τα μέσα επικοινωνίας (Τηλεόραση, Ραδιόφωνο και προ παντός σχεδόν όλος ο Τύπος) προβάλλουν τα έργα των αριστερών.
Οι άσημοι αριστεροί με την συνεχή προπαγάνδα γίνονται διάσημοι. Αναγκάζονται λοιπόν, όσοι δεν έχουν γερή σπονδυλική στήλη, να κάνουν τους αριστερούς για να προβληθή το έργο τους (να παιχθή στο θέατρο, να δημοσιευθή, να κριθή ευμενώς).
Την αποφασιστική δύναμη σε αυτόν τον τομέα έχει το «Συγκρότημα». Καμμία άλλη εφημερίς ή περιοδικό δεν έχουν το κύρος να υψώσουν ή να κατεβάσουν ένα έργο όσο το «Βήμα».
Η Καθημερινή στον πνευματικό τομέα (αφήστε τον πολιτικό) είναι ανύπαρκτη. Περιττό να μηλήσω για «Βραδυνή».
Το 80% των Βιβλιοπωλείων διευθύνονται από αριστερούς. Και όταν πουλούν [μη] αριστερά βιβλία δεν τα προβάλλουν στις προθήκες. Σχεδόν τα κρύβουν.
Πολλά βιβλιοπωλεία γύρω από το Παν/μιο (τα θεωρούμενα φοιτητικά βιβλιοπωλεία) διαθέτουν κατά τα 90% αριστερά βιβλία.
Σωρηδόν μεταφράζονται αριστερά βιβλία και με αυτά τρέφονται οι νέοι.
Αφήνω ότι οι Τράπεζες δίνουν διαφημίσεις κυρίως στα αριστερά περιοδικά.
Ο διευθύνων τις δημόσιες σχέσεις στην Εθνική Τράπεζα και σε όλα τα παρακλάδια της είναι σαρξ εκ σαρκός του Βήματος.
Αντιθέτως το καλλίτερο ανωτέρου επιπέδου περιοδικό που κυκλοφορεί από 5 ετών στην Ελλάδα ζη από ψιχία, ενώ θα μπορούσε να γίνη το βασικό όργανο αντιστάσεως κατά του αριστερισμού.
Στην Ακαδημία η λογοτεχνία αντιπροσωπεύεται από 4 άχρηστα πρόσωπα.
Η Ραδιοφωνία και Τηλεόραση διευθύνεται μεν από κατάλληλα πρόσωπα, αλλά όλο το σώμα των μέσων υπαλλήλων είναι κατά μεγάλη πλειοψηφία αριστερίζοντες.
Και μόνον αν επί κεφαλής έμπαινε κάποιος με γερή γροθιά θα τους περιώριζε· και θα τους εμπόδιζε να υποστηρίζουν υπούλως τους αριστερούς των φίλους.
Σε αυτούς άλλωστε τους μέσους υπαλλήλους οφείλονται α) τα εκάστοτε εμφανιζόμενα παρατράγουδα β) και η μη υιοθέτηση εκπομπών που δεν είναι αρεστές στους αριστερίζοντες.
Έτσι και στον Τύπο και στα άλλα μέσα Επικοινωνίας επικρατέστεροι είναι οι Αριστεροί.
Και ο περίφημος Ελληνικός Μήνας του Λονδίνου υπήρξε ένα άλλο μέσον προβολής των αριστερών διανοουμένων και καλλιτεχνών, με την διαφανή κάλυψη μερικών καθιερωμένων ονομάτων (Γκίκας, Τσαρούχης κ.λπ.) για να μην είναι κραυγαλέα αλλά απλώς επιτήδεια η προπαγάνδα.
Συμπέρασμα. Χωρίς επ’ ελάχιστον να παραβιασθή η ελευθερία της εκφράσεως, θα έπρεπε η πολιτεία, κατά περίπτωσιν, να τονώση τον μη αριστερό πνευματικό κόσμο.
Ο Τύπος
Ο Τύπος δεν είναι μόνον κατά πλειοψηφίαν αριστερός. Είναι και άθλιος.
Το Βήμα -η πιο σημαντική εφημερίδα- κάνει την τελειότερη και αποτελεσματικώτερη προπαγάνδα της άκρας αριστεράς, με έναν επιτηδειότατο ταρτουφισμό.
Είναι ύστερα από τον Κων. Καραμανλή η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στον τόπο μας.
Αυτό συντηρεί την ΕΚ-Ν.Δ. Αν έλιπε αυτό, η ΕΚ-Ν.Δ. θα διχαζόταν και θα διελύετο. Αυτό την διευθύνει. Δεν διευθύνεται από τον ιδιοκτήτη της.
Αυτός διαισθάνεται ότι τον συμφέρει να κατευθύνεται εκεί όπου τον παν οι αριστερίζοντες συνεργάτες και συντάκτες του.
Αποτελεί μοναδική εξαίρεση στην ιστορία των Δημοκρατιών μια εφημερίδα να εξουσιάζει ένα κόμμα.
Σε αυτό το νοσηρό φαινόμενο δεν υπάρχει θεραπεία.
Το Βήμα εμπορεύεται τον αριστερισμό, αδιαφορώντας αν τελικά θα οδηγήση τον τόπο στο χάος ή και στη δικτατορία.
Κατά την διάρκεια της Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητος, τότε που το έδαφος ήταν παρθένο κατέλαβαν πλείστας θέσεις-κλειδιά άνθρωποι όχι του Κέντρου αλλά και της Αριστεράς (αφού άλλωστε οι κεντρώοι δεν κάνουν παρά να υποστηρίζουν ανθρώπους της αριστεράς).
Στα υπουργεία από όπου πέρασαν υπουργοί του Κέντρου ένα μέρος του υπαλληλικού προσωπικού είναι αντικυβερνητικό.
Εξυπηρετούνται κυρίως οι βουλευταί της αντιπολιτεύσεως, χωρίς οι Υπουργοί να το αντιλαμβάνωνται.
Σε διάφορα εξηρτημένα ιδρύματα (νοσοκομεία – ορφανοτροφεία – Ταμεία κ.λπ.) οι διοικήσεις είναι αριστερίζουσες.
Τελευταία ανανεώθησαν οι θητείες μεγάλων Νομικών προσώπων Δ.Δ. και έμειναν πάλι τα πρόσωπα που εξυπηρετούν την αντιπολίτευση.
Εκεί όπου το κακό προχώρησε περισσότερο είναι στην Παιδεία.
Ημιμορφωμένοι όπως είναι οι περισσότεροι διδάσκαλοι και καθηγηταί και υπό την πίεση των βιωτικών των αναγκών και με το δέλεαρ των υποσχέσεων της αντιπολιτεύσεως, που παρουσιάζεται αλληλέγγυος σε κάθε απεργία τους, έχουν γίνει κατά πλειοψηφίαν αριστερίζοντες και μεταδίδουν αυτές τις ιδέες στα παιδιά.
Εθνικισμός

        ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ         ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια: