
Δύο βασικές αδυναμίες χαρακτήριζαν τα
αμερικανικά ελαφρά άρματα κατά τη δράση τους στο μέτωπο της Αφρικής το
1941-42: αφενός το μικρό σε διαμέτρημα πυροβόλο τους και αφετέρου η
λεπτή θωράκισή τους και γενικά η όλη τους δομή, που ήταν πολύ ελαφριά
Έτσι, το πυροβόλο των 37 χλστ. των Stuart (M3 και M5) δεν μπορούσε να προσβάλει δραστικά κανένα μέσο γερμανικό άρμα, ενώ στα ελαφρά Ρz ΙΙ μπορούσε να προκαλέσει μόνο μικρές ζημιές. Από τις αρχές του 1942, αρχίζουν οι προσπάθειες στις ΗΠΑ να βρεθεί ένας νέος φορέας για το πυροβόλο των 75 χλστ. των μέσων αρμάτων Μ-4 Sherman, καθώς και δοκιμές ώστε να μπει το εν λόγω πυροβόλο στα υπάρχοντα ελαφρά. Οι προσπάθειες αυτές, όμως, απέβησαν άκαρπες.
Κάτω από
την πίεση των γεγονότων, από τον Απρίλιο του 1943 το Τμήμα Πολεμικού
Υλικού του Στρατού των ΗΠΑ, σε στενή συνεργασία με την εταιρεία
Cadillac-GMC που ήδη κατασκεύαζε τα Μ-3, Μ-5 Stuart, αρχίζουν τη
σχεδίαση ενός τελείως νέου άρματος.
Ήδη ως δεδομένα υπήρχαν: ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ https://www.pronews.gr/istoria/m-24-chaffee-to-elafry-arma-tou-es/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου