Η
επίθεση συμμοριτών στο Τμήμα Χωροφυλακής του Λιτοχώρου τον Μάρτιο του
1946 σηματοδότησε την έναρξη των ένοπλων επιχειρήσεων που εξελίχθηκαν σε
αιματηρό τριετή ανταρτοπόλεμο
Ας
εξετάσουμε τα πολιτικά ήθη και έθιμα της χώρας μας ξεκινώντας από μια
μικρή ιστορική αναδρομή: Η επίθεση συμμοριτών στο Τμήμα Χωροφυλακής του
Λιτοχώρου τον Μάρτιο του 1946 σηματοδότησε την έναρξη των ένοπλων
επιχειρήσεων του ΚΚΕ εναντίον της Ελλάδας, που εξελίχθηκαν σε αιματηρό
τριετή ανταρτοπόλεμο. Ο αρχηγός του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης δεν ήθελε συμμετοχή του κόμματός του στον κοινοβουλευτικό βίο τής προσφάτως απελευθερωθείσας χώρας μας.
Είχε
παραγγείλει στους παρατρεχάμενούς του μια «εντυπωσιακή ενέργεια»
εναντίον κυβερνητικού στόχου, πρόκληση ένοπλης σύρραξης με το κράτος ώστε να επιτευχθεί βίαιη κατάληψη της εξουσίας.
Ακολούθως, η μοίρα μας θα ήταν η παραχώρηση της Μακεδονίας στους
Σλάβους, η επιβολή σταλινικού τύπου δικτατορίας και η πρόσδεση των
απομειναριών της πατρίδας στο σιδηρόφρακτο άρμα της ΕΣΣΔ. Το μακελειό
ξεκίνησε τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαρτίου 1946, την ημέρα των
βουλευτικών εκλογών. Στόχος, το Τμήμα Χωροφυλακής του Λιτοχώρου.
Το
ΚΚΕ, αντί να αισχύνεται και να απολογείται για τα εγκλήματά του κατά
του λαού και της πατρίδας, τα πανηγυρίζει σε φιέστες ανθελληνικού
μίσους, ακριβώς στους τόπους όπου τα όπλα των μελών του έχυσαν αίμα
ελληνικό. Διαβάζουμε στον «Ριζοσπάστη»*:
«Την
Κυριακή η μεγάλη εκδήλωση στο Λιτόχωρο για τον ΔΣΕ. Εγκαινιάζει τον
τιμητικό εορτασμό της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ, της κορυφαίας στιγμής
της ταξικής πάλης στη χώρα μας. Εκδήλωση με σύνθημα “Θυσία και Τόλμη
για τη νίκη! Κρατάμε τη σημαία ψηλά για τον σοσιαλισμό!” πραγματοποιεί η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων
από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας την Κυριακή 29 Μάρτη,
στις 11 π.μ., στο Λιτόχωρο (πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως). Ομιλητής θα
είναι ο γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας. Θα ακολουθήσει
καλλιτεχνικό πρόγραμμα».
Η εξιστόρηση των κινήτρων του ΚΚΕ να προβεί στις μαζικές δολοφονίες στο Λιτόχωρο έχει ως εξής: «αποφασίζεται
να δοθεί ένοπλη απάντηση στην αστική τρομοκρατία, από τις ομάδες
ένοπλων καταδιωκόμενων αγωνιστών που είχαν καταφύγει στα βουνά. Τέτοιες
ομάδες είχαν συγκεντρωθεί ιδιαίτερα στη Μακεδονία, και πιο συγκεκριμένα
στην περιοχή της Πιερίας. Ετσι, πραγματοποιείται σύσκεψη και αποφασίζεται το πρώτο χτύπημα
να δοθεί στο Λιτόχωρο, κατά του τμήματος χωροφυλακής και των
παρακρατικών που συνεπικουρούν στο τρομοκρατικό όργιο. Το χτύπημα
γίνεται τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάρτη, μέρα που πραγματοποιούνται οι
βουλευτικές εκλογές, σε καθεστώς βίας και νοθείας».
Στα παραπάνω έχει ενδιαφέρον το τσουβάλιασμα των θυμάτων: «αποφασίζεται
το πρώτο χτύπημα να δοθεί στο Λιτόχωρο, κατά του τμήματος χωροφυλακής
και των παρακρατικών που συνεπικουρούν στο τρομοκρατικό όργιο».
Ολοι,
δηλαδή, που βρίσκονταν εντός του Τμήματος Χωροφυλακής ήταν «ένοχοι» για
το «τρομοκρατικό όργιο» (με αυτόν τον όρο νοείται η αντίσταση του
κράτους στην επιβολή σταλινικού καθεστώτος). Η θανατική ποινή των
θυμάτων δεν αποφασίστηκε σε δικαστήριο, αλλά σε κομματική συνεδρίαση.
Δεν ακολουθήθηκε ο «αστικός» δρόμος. Η απόφαση ελήφθη χωρίς ακροαματική
διαδικασία, χωρίς απολογίες, χωρίς αγορεύσεις συνηγόρων, χωρίς προτάσεις εισαγγελέως, χωρίς δικόγραφα.
Το Κόμμα απεφάνθη ότι έπρεπε να δολοφονηθούν όσοι βρίσκονταν στο Τμήμα
Χωροφυλακής του Λιτοχώρου και αυτό έγινε. Στα θύματα της δολοφονικής
μανίας των σφαγέων του ΚΚΕ και η καθαρίστρια του Σταθμού Χωροφυλακής
Λιτοχώρου, Ευαγγελία Λαλουμίχου-Κόλπη (Μπουλιώ). Καθώς φαίνεται, και ο
καθαρισμός Τμήματος Χωροφυλακής περιλαμβάνεται στα «εγκλήματα» που το
ΚΚΕ τιμωρούσε με θάνατο.
Εδώ αξίζει να αναφερθούν και τα ονόματα των πεσόντων του Τμήματος Χωροφυλακής Λιτοχώρου:
Ευαγγελίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, Ευαγγελίδης Γεώργιος του
Σταύρου, Σακκάς Αριστείδης, Ξηντάρας Γεώργιος, Κλάντζος Γεώργιος,
Πουλιανίτης Νικόλαος, Μήτσιου Αναστάσιος, Μαντάς Θεμιστοκλής, Λιάγκας
Ηλίας, Τζούκας Νικόλαος, Γκουνός Νικόλαος, Μουσκεφτάρας Γεώργιος.
Αυτό
λοιπόν είναι το «δημοκρατικό τόξο», όπως ορίζεται από τις πλειοψηφικές
δυνάμεις του Κοινοβουλίου; Η Βουλή πώς ανέχεται από «δημοκρατικό» κόμμα
τον εγκωμιασμό των εγκλημάτων συμμοριών που έστρεψαν τα όπλα κατά της
πατρίδας; Δολοφονίες όπως αυτές στο Λιτόχωρο είναι οι «αγώνες της
Αριστεράς», που «σέβεται και τιμά» ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης
αλλά και οι προκάτοχοί του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας; Γιατί εδώ
και δεκαετίες έχει επιβληθεί μια άκρα του τάφου σιωπή για τα ανομήματα
και τις προδοσίες του κόμματος που αιματοκύλισε την Ελλάδα και κάθε τόσο
η ηγεσία του και τα επιφανή στελέχη του δηλώνουν ότι επιδιώκουν να
βαδίσουν στα χνάρια που άφησαν οι προκάτοχοί τους; Γιατί όλα τούτα δεν διδάσκονται στα σχολεία της χώρας;
Τα ΜΜΕ γιατί αφήνουν ασχολίαστα όλα τούτα τα τερατώδη; Δυστυχώς,
άπαντες γνωρίζουμε τις απαντήσεις στα προαναφερθέντα ερωτήματα.
*Δημοσίευμα
της Πέμπτης 26 Μαρτίου. Η ανάρτηση στο διαδίκτυο είναι προσβάσιμη εδώ:
https://www.rizospastis.gr/story.do?id=13232620https://www.dimokratia.gr/apopseis/674355/to-kke-giortazei-13-dolofonies/
