Την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026, ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς,
Αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου, παρευρέθηκε στη Διεθνή Έκθεση
Αμυντικών Συστημάτων (World Defense Show 2026), η οποία πραγματοποιήθηκε
στο Ριάντ του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.
Κατά την επίσκεψή του, ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς περιηγήθηκε
στους εκθεσιακούς χώρους κορυφαίων εταιρειών αμυντικής τεχνολογίας και
ενημερώθηκε για τις σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα της
άμυνας, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας και της
τεχνολογικής καινοτομίας ως βασικών παραγόντων διατήρησης της
αποτρεπτικής ισχύος.
Στο περιθώριο της έκθεσης είχε συναντήσεις με την Α.Ε. τον Υφυπουργό
Άμυνας για τις Εκτελεστικές Υποθέσεις του Βασιλείου της Σαουδικής
Αραβίας, Dr. Khalid AlBayari, την Α.Ε. τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου
των Ενόπλων Δυνάμεων, Αντιστράτηγο Fayyad Al-Ruwaili, καθώς και με τον
Αναπληρωτή Υπουργό της Εθνικής Φρουράς, Dr. Nasser bin Abdulaziz
Al-Daoud.
Από 12 έως 13 Φεβρουαρίου 2026, ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς,
Αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο
Βασίλειο του Μπαχρέιν.
Την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026, έλαβε χώρα η επίσημη υποδοχή στο
Υπουργείο Άμυνας και ακολούθησε κατ’ ιδίαν συνάντηση με την Α.Ε. τον
Υπουργό Άμυνας, Στρατηγό Abdoullah bin Hassan Al Nuaimi, κατά την οποία
συζητήθηκαν οι διαρκώς αναπτυσσόμενες σχέσεις μεταξύ των Ενόπλων
Δυνάμεων των δύο χωρών, συγκεκριμένες προτάσεις στρατιωτικής
συνεργασίας, καθώς και οι τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις που
επηρεάζουν την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς επισκέφθηκε την έδρα του 5ου Στόλου των ΗΠΑ, όπου συναντήθηκε με τον Διοικητή των U.S. Naval Forces Central Command, U.S. 5th
Fleet και Combined Maritime Forces, Αντιναύαρχο Curt A. Renshaw ο
οποίος τον ενημέρωσε για την αποστολή και τις επιχειρησιακές
δραστηριότητες στην περιοχή ευθύνης του, ενώ παράλληλα πραγματοποιήθηκε
ανταλλαγή απόψεων επί θεμάτων περιφερειακής ασφάλειας και διερευνήθηκαν
δυνατότητες περαιτέρω ενίσχυσης της συνεργασίας σε τομείς κοινού
ενδιαφέροντος. https://www.gov.cy/army/mi-katigoriopoiimeno/episimi-episkepsi-archigoy-ethnikis-froyras-sto-vasileio-toy-mpachrein/
Από 10 έως 12 Φεβρουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκαν στο Πεδίο Βολής
Κιτίου, Επιχειρησιακές Βολές Πυροβολικού επί θαλασσίων στόχων, από τις
Μονάδες Πυροβολικού της Εθνικής Φρουράς.
Κατά τη διάρκεια των βολών, οι συμμετέχοντες εκπαιδεύτηκαν στις
διαδικασίες τακτικής και τεχνικής διεύθυνσης πυρών πυροβολικού,
συντονισμού πυρών υποστηρίξεως και στοχοποίησης. Εξετάστηκαν επίσης, οι
διαδικασίες συνεργασίας με άλλα όπλα και κλάδους με σκοπό την επαύξηση
της διακλαδικότητας, της διαλειτουργικότητας και της επιχειρησιακής
ετοιμότητας της Εθνικής Φρουράς.
Δώρο
στην Αγκυρα η συνεκμετάλλευση για την υποκατάσταση του Ιράν στην
περιοχή. Οι μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στην έδρα του
ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, και στη Γενεύη
Στις 17 Ιουνίου του 2025 γράφαμε από αυτήν εδώ τη θέση:
«Εν εξελίξει είναι, όπως αποκαλύπτεται από δημοσιεύματα, αμερικανική
πρωτοβουλία που αποσκοπεί εις το να έλθουν (ή να συρθούν) στο τραπέζι
του διαλόγου η Ελλάς και η Τουρκία. Το αμερικανικό σχέδιο φέρεται ότι
έχει αναπτύξει σε συνομιλητές του στην Ουάσινγκτον ο σύμβουλος του
Ντόναλντ Τραμπ για ειδικές αποστολές Ρίτσαρντ Γκρενέλ, χωρίς, ωστόσο,
να έχει υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς την υλοποίησή του.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γκρενέλ φέρεται ότι έχει ήδη συζητήσει το θέμα τόσο με τον
Αμερικανό πρέσβη στην Αγκυρα (που είναι αρκετά δραστήριος και στη
Συρία) Τομ Μπάρακ όσο και με την αναμενόμενη στην Αθήνα πρέσβη Κίμπερλι
Γκίλφοϊλ, καθώς και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.
Οι δύο πρέσβεις αναφέρεται ότι έχουν, επί της αρχής, αντιμετωπίσει θετικά την
πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι η τρέχουσα συγκυρία της σχετικής
αποκλιμακώσεως στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας επιτρέπει τη
διερεύνηση του ενδεχόμενου ενός πιο δομημένου διαλόγου μεταξύ Αθηνών και Αγκυρας. Αν και το ακριβές περιεχόμενο των
ενδεχόμενων συνομιλιών δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, οι πρώτες σκέψεις
φαίνεται πως περιλαμβάνουν την έναρξη μιας διαδικασίας που θα μπορούσε
να οδηγήσει στη λύση της διεθνούς διαιτησίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από τη διαδικασία του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης με όλα
τα ενδεχόμενα “λύσεως” ανοικτά, χωρίς καν τη θεωρητική δέσμευση της
ευθυγραμμίσεως με τα θέσμια του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, τα οποία η
ελληνική πλευρά θεωρεί ότι πρέπει να διέπουν οποιαδήποτε διευθέτηση της οριοθετήσεως των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η προώθησις της λύσεως της διεθνούς διαιτησίας, στην παρούσα χρονική συγκυρία και
ιδιαιτέρως μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί μέρος
των “ιδεών” που αναπτύσσονται στην αμερικανική πρωτεύουσα για μία
συνολική διευθέτηση στη Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο, υποκαθιστώντας και το Ιράν, καθώς, άλλωστε, ήδη έχει επεκτείνει την επιρροή της στην τελευταία σύμμαχο της Τεχεράνης, Συρία».
Τα γεγονότα
Από τότε που διατυπώσαμε αυτές τις σκέψεις μέχρι σήμερα μεσολάβησαν τα εξής γεγονότα:
Πρώτον,
η δήλωση του πρέσβη Μπάρακ στην Τουρκία για τη συνεργασία Ελλάδος και
Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα και για τη μετατροπή του Αιγαίου σε κόμβο
μεταφοράς φυσικού αερίου από την Κασπία Θάλασσα προς τη Μεσόγειο.
Δεύτερον,
η αποκάλυψη της εφημερίδας μας πριν από τη συνάντηση Μητσοτάκη –
Ερντογάν για μυστικές διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας στο ΝΑΤΟ με
αντικείμενο το Αιγαίο, τα Στενά και τον εναέριο χώρο. Αποκάλυψη που
προστέθηκε σε παλαιότερα ρεπορτάζ μας, του Οκτωβρίου του 2025, για τις
μυστικές συναντήσεις της Γενεύης, όπου συμφωνήθηκε ο αόρατος μηχανισμός
επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών προκειμένου να επιλύονται θέματα μέχρι
να παραπεμφθούν και να επιλυθούν οι διαφορές από διεθνές δικαιοδοτικό
όργανο. Πρόκειται γι’ αυτό που ονομάσαμε «νομοθέτηση της συγκυριαρχίας»
και επ’ αόριστον πάγωμα της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο
Αιγαίο. Ανευ αδείας της Αγκυρας, ουδέν. Σημειωτέον, κορυφαίος
κυβερνητικός αξιωματούχος. που επικοινώνησε μαζί μας πριν από τη
συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, δεν διέψευσε τις μυστικές συνομιλίες στο
ΝΑΤΟ!
Τρίτον, η μυστική επίσκεψη που
πραγματοποίησε ο κ. Γκρενέλ στην Αθήνα πριν από την επίσκεψη του
πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αγκυρα και η συνάντησή του με
κυβερνητικούς αξιωματούχους υπό καθεστώς απόλυτης μυστικότητας, πιθανώς
ακόμα και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Την αποκαλύπτει στο χθεσινό της
φύλλο η εφημερίδα το «Βήμα», άνευ ιδιαιτέρων διευκρινίσεων για το
περιεχόμενό της. Περιττό να επισημανθεί πως όσα λένε οι δύο κυβερνήσεις,
ότι δεν υπάρχει αμερικανική μεσολάβηση στο παρασκήνιο, είναι όλα
ψέματα. Προφανώς και υπάρχει. Μόνο αυτή υπάρχει.
Τέταρτον,
οι δηλώσεις που πραγματοποίησαν έπειτα από τη συνάντησή τους ο
πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος Ερντογάν. Ο κ.
Μητσοτάκης μίλησε για παραπομπή των διαφορών σε ένα διεθνές δικαιοδοτικό
όργανο, χωρίς να κατονομάζει τη Χάγη, ενώ ο πρόεδρος Ερντογάν μίλησε
για πρόοδο στα θέματα του Αιγαίου και της Μεσογείου και στα αλληλένδετα
θέματα το έτος 2027. Γι’ αυτό, άλλωστε, η εφημερίδα μας, ερμηνεύοντας
πιστά τις δηλώσεις των δύο ηγετών, μίλησε για διεθνή διαιτησία για το
Αιγαίο και τα αλληλένδετα θέματα από την πρώτη στιγμή, μολονότι αυτό
αμφισβητήθηκε. Τώρα δεν αμφισβητείται.
Πέμπτον,
στην κοινή διακήρυξη των δύο χωρών για το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας
υπάρχει σαφής αναφορά στην συνεργασία των δύο χωρών σε θέματα
ενεργειακής πολιτικής και ιδιαιτέρως ηλεκτρικών διασυνδέσεων. Πίσω από
τη λέξη «συνεργασία» μπορεί να κρύβεται η λέξη «συνεκμετάλλευση». Εκτον,
όχι τυχαία ο πρωθυπουργός έκλεισε τη δήλωσή του στην Αγκυρα με
παραπομπή στις παρακαταθήκες του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κεμάλ
Ατατούρκ. Φαίνεται ότι ο κ. Μητσοτάκης, ως απόγονος του Ελευθερίου
Βενιζέλου, ονειρεύεται τον εαυτό του ως Λευτεράκη. Ετσι θα ήθελε να τον
γράψει η… Ιστορία. Και ως «χρύσωμα του χαπιού» για τη γεωπολιτική
αναβάθμιση της Τουρκίας στη θέση του Ιράν η Ελλάς θα έχει, όπως επίσης
αποκαλύψαμε εγκαίρως, θέση με στρατεύματα στη Γάζα resort.
Κατόπιν όλων αυτών, όλα αρχίζουν να βγάζουν νόημα. Μητσοτάκης και Ερντογάν
επικαλούμενοι τη Διακήρυξη των Αθηνών, συμφώνησαν στην Αγκυρα να
παγώσει η Ελλάδα επ’ αόριστον την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων
στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, με εξαίρεση τις εξορύξεις τις οποίες ενδιαφέρονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρις ότου ανακοινωθεί δημόσια η παραπομπή των θεμάτων στην επίλυση της διεθνούς διαιτησίας, που προωθεί ο κ. Γκρενέλ.
Δημοψήφισμα
Ολο αυτό το διάστημα μέχρι τις αρχές του 2027 τα δύο κράτη θα συνεχίσουν να
διαπραγματεύονται μυστικά μακριά από το φως της δημοσιότητας το
περίγραμμα της λύσης το οποίο θα θελήσουν να περιβάλλουν υπό τον τύπο
αντικειμενικής δικαστικής απόφασης με το σχήμα της διαιτησίας. Διόλου απίθανο, τέλος, όπως έχουμε γράψει, ότι το ζήτημα της
τυχόν συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών, για την οποία πιέζουν οι φίλοι
μας, οι Αμερικανοί, να τεθεί υπό τύπον δημοψηφίσματος στις προσεχείς
εκλογές, με διακύβευμα την ευημερία από τους υδρογονάνθρακες, όπως δήλωσε και ο πρέσβης Μπάρακ.
Η δομημένη αυτή διαδικασία κρύβει τεράστιους κινδύνους για το τι θα μοιραστεί και πώς,
καθώς το Διεθνές Δίκαιο που θα εφαρμοστεί μπορεί να μην είναι αμιγώς το
Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά η σύμβαση που υπέγραψε η Τουρκία για τις
περιοχές εκτός δικαιοδοσίας που καλύπτεται από το Δίκαιο της Θάλασσας. Και αυτό για το τι και πώς θα μοιραστεί δεν είναι η προσωπική μας άποψη.
Κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν εκφράσει εγγράφως τη διαφωνία τους προς τις
αρμόδιες ηγεσίες για την εξέλιξη αυτή. Μία τελευταία σκέψη προς
Μαξίμου: Μη νομίζετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε τους πολίτες επ’
άπειρον πως τάχα δεν συζητήσατε για το μισό Αιγαίο στην Αγκυρα. Το
συζητήσατε. Η θέση μας ότι η Διακήρυξη των Αθηνών αποτελεί Σύμφωνο Εγκατάλειψης Εθνικών Θέσεων, όπως αυτή καταγράφηκε σε σημείωμά μας στις 13 Δεκεμβρίου του 2023, αρχίζει σιγά σιγά να δικαιώνεται. Στην πράξη. Από τα γεγονότα. https://www.dimokratia.gr/apopseis/658779/sto-fos-i-paremvasi-ton-ipa-gia-ton-diamoirasmo-toy-aigaioy/
Μετά το ζήτημα του
καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης, άλλο ένα θέμα διχάζει Ελλάδα και Κύπρο,
εγείροντας σοβαρά θέματα που χρήζουν διευκρινίσεων. Δημοσιοποιήθηκε
στην Κύπρο, μέσω της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» η διχογνωμία
Αθήνας-Λευκωσίας για την αναβάθμιση εκατοντάδων τεθωρακισμένων οχημάτων
μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) τύπου «Λεωνίδας», της Εθνικής Φρουράς. Η
συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου είναι προϋπόθεση για την προώθηση της
χρηματοδότησης του προγράμματος μέσω του ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού
εργαλείου SAFE. Όμως…
Η ελλαδική πλευρά δεν έχει κρύψει την προτίμησή της στην αναβάθμιση
των M113, την οποία μάλιστα όλα δείχνουν σκοπεύει να την αναθέσει
απευθείας σε κάποια ισραηλινή εταιρία. Όπως έχει αποκαλύψει το DP, παρά τη συνολική κατάθεση τουλάχιστον οκτώ προτάσεων,
αντιπροσωπεία του ΓΕΣ επισκέφτηκε μόνο το Ισραήλ και μάλιστα τις
εγκαταστάσεις μιας συγκεκριμένης εταιρίας. Και σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα ζητήματα που έχουν ανακύψει είναι πολλά, αμφισβητώντας το αφήγημα της δήθεν μετατροπής των M113 σε… «υβριδικό ΤΟΜΑ».
Όμως, η πραγματική μετατροπή των M113 σε «υβριδικά ΤΟΜΑ» με την εφαρμογή προστασίας ανάλογης ενός ΤΟΜΑ θα αύξανε το βάρος θεαματικά, με αποτέλεσμα να απαιτείται η αντικατάσταση κινητήρα, κιβωτίου κι άλλων συστημάτων! Αυτό όμως θα αύξανε θεαματικά το κόστος! Με απλά λόγια, τίθεται σαφώς ζήτημα οικονομικού και επιχειρησιακού ορθολογισμού.
Η κυπριακή πλευρά προκρίνει τα ΤΟΜΠ «Λεωνίδας» λόγω του μεγάλου
αριθμού που διαθέτει στο οπλοστάσιο της. Μάλιστα κατά τη διάρκεια των
διμερών συζητήσεων προσφέρθηκε να αναλάβει το κόστος εκσυγχρονισμού δεκάδων ΤΟΜΠ «Λεωνίδας» που διαθέτει σε υπηρεσία η ΕΛΔΥΚ, αλλά αυτό δεν φαίνεται να… συγκίνησε τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια. Ας δούμε όμως το επίμαχο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» που φέρει την υπογραφή του Ανδρέα Πογιατζή:
ΤΙΤΛΟΣ: Αναβάθμιση «ΤΟΜΠ Λεωνίδας»: Θέλει η Λευκωσία, όμως η Αθήνα έχει τις επιφυλάξεις της
Την αναβάθμιση περίπου 300 τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού
(ΤΟΜΠ) τύπου «Λεωνίδας» επιθυμεί το Υπουργείο Άμυνας και το Γενικό
Επιτελείο Εθνικής Φρουράς, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδιασμού ενίσχυσης
της επιχειρησιακής ετοιμότητας και παράτασης του χρόνου ζωής υφιστάμενων
οπλικών συστημάτων. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός τέτοιου
προγράμματος εκσυγχρονισμού προϋποθέτει την συμμετοχή της Ελλάδας, η οποία διαθέτει επίσης σημαντικό αριθμό οχημάτων του ίδιου τύπου.
Όπως είχαμε αναφέρει σε παλαιότερο ρεπορτάζ, Αθήνα και Λευκωσία βρίσκονταν σε συζητήσεις,
με δεδηλωμένη την επιθυμία της κυπριακής πλευράς να προχωρήσουν οι
διαδικασίες και να πάρει «σάρκα και οστά» ο εκσυγχρονισμός των οχημάτων
μέσω του προγράμματος SAFE. Σημειώνεται ότι, για να προχωρήσει
οποιαδήποτε διαδικασία προμήθειας εξοπλισμού μέσω SAFE, έπρεπε η Αθήνα
να εκδήλωνε και επίσημα το ενδιαφέρον της. Αυτό συμβαίνει διότι το
πρόγραμμα προβλέπει αυστηρά ότι οι συλλογικές προμήθειες (joint
procurements) μπορούν να υλοποιηθούν μόνο όταν συμμετέχουν τουλάχιστον δύο κράτη-μέλη.
Όπως πληροφορείται το philenews, η Αθήνα διατηρεί ακόμη τις επιφυλάξεις της
σχετικά με το πρόγραμμα αναβάθμισης των ΤΟΜΠ Λεωνίδας, χωρίς ωστόσο η
συζήτηση να έχει οριστικοποιηθεί. Όπως προκύπτει μέσα από τις
συζητήσεις, το συγκεκριμένο όχημα δεν βρίσκεται ψηλά στις προτεραιότητες της Αθήνας,
ενώ προωθείται έντονα η αναβάθμιση των αμερικανικής κατασκευής ΤΟΜΠ
M113, ένα όχημα το οποίο ο Ελληνικός Στρατός, διαθέτει σε πολύ μεγάλους
αριθμούς.
Η πρόταση για τα Λεωνίδας
Η πρόταση για αναβάθμιση των ΤΟΜΠ «Λεωνίδας», έγινε από την ελληνική εταιρεία EODH
και εντάσσεται στη λογική αξιοποίησης υφιστάμενων μέσων με στοχευμένες
βελτιώσεις, που θα αυξήσουν σημαντικά την επιχειρησιακή τους αξία. Η
εταιρεία διαθέτει εμπειρία στον τομέα της θωράκισης και της αναβάθμισης τεθωρακισμένων οχημάτων
και έχει παρουσιάσει κατά καιρούς πακέτα εκσυγχρονισμού που
περιλαμβάνουν ενίσχυση θωράκισης, βελτιώσεις στην επιβιωσιμότητα του
πληρώματος και αναβάθμιση κρίσιμων υποσυστημάτων.
Η αναβάθμιση των «Λεωνίδας» που προτείνει η εταιρεία, είναι συνολική και θεωρείται ότι μπορεί να προσφέρει επιχειρησιακό όφελος με συγκριτικά χαμηλότερο κόστος από
την πλήρη αντικατάσταση του στόλου, ενώ ενισχύει ταυτόχρονα τη
διαλειτουργικότητα και τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου στον αμυντικό τομέα.
Μάλιστα, θα
μπορούσε να υπάρξει και εμπλοκή της κυπριακής αμυντικής βιομηχανίας για
την ενσωμάτωση καινοτόμων υποσυστημάτων που θα πρόσθεταν στο όχημα
μεγαλύτερες δυνατότητες.
Τα υπεράκτια
οικόπεδα νότια και δυτικά της Κρήτης, όπως και αυτά του νότιου Ιονίου,
δομήθηκαν και αξιολογήθηκαν από την ΕΔΕΥ, Ελληνική Διαχειριστική
Εταιρεία Υδρογονανθράκων, σήμερα ΕΔΕΥΕΠ, ως ενιαίο γεωλογικό σύστημα. Το
έργο αυτό πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2017 και 2019, σε μια περίοδο κατά
την οποία η Ελλάδα επένδυσε σημαντικά στην ανασυγκρότηση της
αρμόδιας αρχής, στον εκσυγχρονισμό του ρυθμιστικού πλαισίου και στην
προβολή του γεωλογικού της δυναμικού σε διεθνείς εταιρείες και θεσμούς.
Οι προσπάθειες αυτές δημιούργησαν το τεχνικό και νομικό υπόβαθρο που
επιτρέπει σήμερα την πρόοδο των ερευνών, και αναδεικνύουν την ανάγκη
θωράκισης των αποφάσεων από πολιτικές πιέσεις που συχνά τις εκτρέπουν.
Την
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026, η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων συμμετείχε
με αντιπροσωπεία 3 Ευελπίδων στον διαγωνισμό XVΙI Commando Half
Marathon που διεξήχθη στην Πολωνία και διοργανώθηκε από το Military
University of Technology της Πολωνίας.
Στον
διαγωνισμό συμμετείχαν Στρατιωτικές Ακαδημίες από τις Ένοπλες Δυνάμεις
και τα Σώματα Ασφαλείας της Ελλάδας, του Βελγίου, της Βουλγαρίας, της
Γερμανίας, της Δανίας, της Εσθονίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της
Ουκρανίας, της Πολωνίας και της Ρουμανίας εκ των οποίων, η Στρατιωτική
Σχολή Ευελπίδων κατέλαβε την 3η θέση στην ομαδική κατάταξη.
Η Ελλάδα συμμετείχε ενεργά στην πολυεθνική στρατιωτική άσκηση «Orion
2026», που διεξήχθη στη Γαλλία, με 4 μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000-5
και προσωπικό της 331 Μοίρας της 114 Πτέρυγας Μάχης. Η άσκηση κάλυψε
πλήθος αποστολών, προσομοιώνοντας σύγχρονες και σύνθετες απειλές,
ενισχύοντας την επιχειρησιακή ετοιμότητα, τη διαλειτουργικότητα και τη
συνεργασία με τις υπόλοιπες συμμετέχουσες δυνάμεις
Από τις 3 έως 16 Φεβρουαρίου, τα ελληνικά αεροσκάφη μεταστάθμευσαν στην αεροπορική βάση Mont de Marsan της Γαλλίας, συμμετέχοντας σε ένα ευρύ φάσμα αποστολών, από αναγνωρίσεις και αερομαχίες μέχρι προσομοιώσεις επιθέσεων και υποστήριξης εδάφους.
Φωτ.: Πολεμική αεροπορία
Οι πτήσεις έγιναν σε περιβάλλον προσομοίωσης σύγχρονων απειλών, που περιλάμβανε σενάρια ηλεκτρονικού πολέμου, αντιαεροπορικής απειλής και συντονισμού πολλαπλών τύπων αεροσκαφών.
Στόχος της άσκησης ήταν η ενίσχυση της επιχειρησιακής ικανότητας, η βελτίωση της εκπαίδευσης του προσωπικού και η αύξηση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των συμμάχων.
Η εμπλοκή των ελληνικών Mirage 2000-5 τόνισε τις δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας και την ικανότητα γρήγορης μεταστάθμευσης σε διεθνές περιβάλλον.
Φωτ.: Πολεμική αεροπορία
Στην Orion 2026, εκτός από την Ελλάδα και τη Γαλλία, συμμετείχαν η Γερμανία με μαχητικά Tornado και το Κατάρ με Rafale, δημιουργώντας ένα πολυεθνικό πλαίσιο εκπαίδευσης.
Η συνεργασία αυτή επέτρεψε την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την ανάπτυξη στρατηγικών δεξιοτήτων σε συνθήκες πραγματικής πολυπλοκότητας, προσομοιώνοντας σύγχρονες αεροπορικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να απαιτηθούν σε πραγματικές συνθήκες.
Από 02 έως 13 Φεβρουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκαν στο Πεδίο
Βολής Αρμάτων Λιτοχώρου (ΠΒΑΛ), εκπαιδευτικές βολές με Οπλικά Συστήματα
Πεζικού, από τους εκπαιδευόμενους Ανθυπολοχαγούς και Μ. Λοχίες Τάξης
2025, των Βασικών Τμημάτων της Σχολής Πεζικού στο πλαίσιο της βασικής
τους εκπαίδευσης.
Κατά τη διάρκεια των βολών, πραγματοποιήθηκε
αξιολόγηση των εκπαιδευομένων και διαπιστώθηκε το υψηλό επίπεδο
εκπαίδευσής τους, στη χρησιμοποίηση όλων των οπλικών συστημάτων του
Πεζικού.
Στην εκπαίδευση συμμετείχαν συνολικά 57 Ανθυπολοχαγοί εκ
των οποίων 10 από την Κύπρο, 1 από την Αρμενία, 1 από το Μαυροβούνιο και
1 από τη Μολδαβία, 33 Μ. Λοχίες (ΠΖ) εκ των οποίων 14 από την Κύπρο, 10
Μ. Λοχίες (ΥΓ) και 1 Μ. Λοχίας (ΤΔ).
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026, ο Γενικός Διευθυντής της Γενικής
Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων Υποστράτηγος Ιωάννης Μπούρας
υπέγραψε τη σύμβαση απόκτησης τεσσάρων συστημάτων Camcopter S-100 της Αυστριακής
εταιρείας Schiebel. Με την υπογραφή της σύμβασης ύψους 44
εκατομυρίων ευρώ το πολεμικό ναυτικό θα αποκτήσει τέσσερα συστήματα τα οποία θα
αποτελούνται από δύο αεροχήματα S-100 και με αυτόν
τρόπο ολοκληρώνεται ο εξοπλισμός των τεσσέρων φρεγατών FDI HN που είναι υπό κατασκευή και παράδοση για λογαριασμό του Π.Ν.
Οι κύριες αποστολές που μπορεί να φέρει το αερόχημα S-100 είναι:
Ναυτική
επιτήρηση και αναγνώριση
Επιχειρήσεις
από πλοία χωρίς υποδομές
Έρευνα
και διάσωση (SAR)
Επιτήρηση
συνόρων
Πολιτικές
αποστολές χαρτογράφησης και περιβάλλοντος
Ο Ρούντι Ρινάλντι, συνδιαμορφωτής της πανελλαδικής δικτύωσης για το "Υπαρξιακό ζήτημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα" και διευθυντής σύνταξης του "Δρόμου της Αριστεράς", σε μια συζήτηση - έκπληξη στον 98.4, αναλύει την κατάσταση και το δυστοπικό περιβάλλον για την κοινωνία των πολλών διεθνώς, αλλά και εσωτερικά, με τη χρήση του όρου της φυσικής των ρευστών "στροβιλισμός" και της ιατρικής των "συμφύσεων", κάνοντας λόγο για καρτελοποίηση εσωτερικά του πολιτικού συστήματος και καιρό των "τεράτων" διεθνώς, που οδηγεί με γρήγορους ρυθμούς σε έναν ιδιότυπο εκφασισμό όλων των δραστηριοτήτων.
Από τα αρχεία Επστάιν, στην πολιτική του οβάλ κρεοπωλείου, από το Ιράν και την Ευρασία, ως την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, μιλάει για την κατάσταση ρευστοποίησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και κυριαρχίας της χώρας.
Μια
κοπέλα που βγήκε να διασκεδάσει και κατέληξε στα νύχια ανθρωπόμορφων
τεράτων που όχι μόνο τη βίασαν, αλλά τη χλεύασαν κιόλας.Μια ατμόσφαιρα
βαριά από οργή και θλίψη επικρατεί στο Περιφερειακό Δικαστήριο του
Ντίσελντορφ, καθώς ξετυλίγεται το κουβάρι ενός εγκλήματος που ξεπερνά
κάθε φαντασία. Μια 27χρονη κοπέλα, σε μια στιγμή που απομακρύνθηκε από
τους φίλους της, έπεσε θύμα μιας εφιαλτικής ενέδρας από τρία άτομα, τα
οποία τη μετέτρεψαν σε αντικείμενο της δικής τους αρρωστημένης βίας. ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ https://www.epilekta.com/2026/02/27.html
Σημαντική κινητικότητα
καταγράφεται την παρούσα περίοδο σε δύο εξοπλιστικά προγράμματα του
Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ), τον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής (ΕΜΖ) των
υποβρυχίων τύπου 214
(«Παπανικολής») και την προμήθεια νέων υποβρυχίων. Πρόκειται για δύο
πολύ κρίσιμα, υψηλού οικονομικού κόστους και πολυπλοκότητας προγράμματα,
που όμως η υλοποίηση τους είναι αναγκαία ώστε να ανανεωθεί και να
αναβαθμισθεί ο ελληνικός υποβρύχιος στόλος.
Σήμερα ο στόλος αριθμεί εννέα υποβρύχια, εκ των οποίων τέσσερα είναι
τύπου 214 («Παπανικολής»), ένα τύπου «Ωκεανός» (εκσυγχρονισμένο τύπου
209/1200), τρία τύπου 209/1200 («Ποσειδών») και ένα τύπου 209/1100
(«Γλαύκος»). Από τα συνολικά εννέα υποβρύχια, τα τέσσερα των τύπων «Ποσειδών» και «Γλαύκος», έχουν συμπληρώσει 46 έως 53 χρόνια σε υπηρεσία, διάστημα πέραν του σχεδιαστικού τους βίου, και αποτελεί επιτακτική ανάγκη η αντικατάστασή τους, ώστε για τις επόμενες δύο δεκαετίες να διασφαλιστεί η οροφή των οκτώ μονάδων.
Η δρομολόγηση της υλοποίησης των δύο προγραμμάτων, γίνεται 25 χρόνια
μετά την ανάθεση δύο ανάλογων συμβάσεων: της 012Β/00 «Αρχιμήδης» για την
προμήθεια τριών με δικαίωμα προαίρεσης επιπλέον ενός υποβρυχίων τύπου
214, και της 021Β/02 «Ποσειδών ΙΙ», για εκσυγχρονισμό και επισκευή τριών
υποβρυχίων του ΠΝ τύπου 209/1200. Επίσης, μισό αιώνα από την πρώτη μεταπολεμική προμήθεια υποβρυχίων νέας κατασκευής, των τεσσάρων τύπου 209/1100, που εντάχθηκαν σε υπηρεσία με το ΠΝ στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Ο ΕΜΖ των τύπου 214
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το εκτιμώμενου προϋπολογισμού 1 δις ευρώ
πρόγραμμα ΕΜΖ των τεσσάρων υποβρυχίων τύπου 214 «Παπανικολής», όλες οι
πληροφορίες συγκλίνουν ότι το ΠΝ βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την κατασκευάστρια TKMS ώστε να καθοριστεί λεπτομερώς το περιεχόμενο του ΕΜΖ, το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του έργου και φυσικά το τελικό κόστος.
Σε ό,τι αφορά τις εργασίες του προγράμματος θα πρέπει να θεωρηθεί ως δεδομένο ότι θα εκτελεστούν στη Ναυπηγεία Σκαραμαγκά
Μονοπρόσωπη ΑΕ η οποία απέκτησε τις εξειδικευμένες εγκαταστάσεις
υποβρυχίων της Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε. (ΕΝΑΕ), όπου είχαν την πρώτη
δεκαετία του 2000 είχαν ναυπηγηθεί τρία υποβρύχια τύπου 214 (τα ΠΙΠΙΝΟΣ S121, ΜΑΤΡΩΖΟΣ S122 και ΚΑΤΣΩΝΗΣ S123) και έγινε ο ΕΜΖ ενός υποβρυχίου τύπου 209/1200, του ΩΚΕΑΝΟΣ S118.
Την παρούσα
περίοδο αναμένεται από τον υποψήφιο ανάδοχο (TKMS) η υποβολή τεχνικής
και οικονομικής προσφοράς ώστε να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με τη
Διεύθυνση Εξοπλισμών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ/ΔΕΞ) για την
οριστικοποίηση του εργασιών, υλικών και του κόστους του ΕΜΖ.
Στη συνέχεια θα αρχίσει στο ΓΕΝ η προβλεπόμενη εσωτερική διαδικασία
για την έγκριση από το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ) και στην επόμενη
φάση για την ενεργοποίηση του προγράμματος και τα
περαιτέρω. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι όπως και στην περίπτωση των
φρεγατών τύπου MEKO-200HN του ΠΝ, περίπου 20 χρόνια πριν, το ΠΝ άρχισε
έγκαιρα τις διαδικασίες του ΕΜΖ των υποβρυχίων τύπου 214 (το ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ
S120, που είναι το πρώτο του τύπου, μόλις συμπλήρωσε 15 χρόνια σε
υπηρεσία) και εναπόκειται στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να διασφαλίσει τις αναγκαίες πιστώσεις ώστε η υλοποίηση να γίνει εξίσου έγκαιρα.
Τα νέα υποβρύχια
Το πρόγραμμα αφορά την προμήθεια τεσσάρων νέας κατασκευής υποβρυχίων με δικαίωμα προαίρεσης (option) επιπλέον ένα.
Στον εγκεκριμένο Μακροπρόθεσμο Προγραμματικών Αμυντικών Εξοπλισμών
2024-2035 για τη χρηματοδότηση του φέρεται να περιλαμβάνονται πιστώσεις 5
δις ευρώ. Με βάση τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, πρόθεση του ΠΝ είναι
το 2035 να ενταχθεί σε υπηρεσία το πρώτο από τα νέα υποβρύχια.
Μπορεί ημερολογιακά το 2035 να απέχει μία δεκαετία, αλλά στην πραγματικότητα σε ό,τι αφορά την υλοποίηση του προγράμματος προμήθειας των υποβρυχίων, είναι πολύ πιο κοντά.
Κατ΄ αρχάς η ναυπήγηση υποβρυχίων λόγω της εγγενούς πολυπλοκότητας
απαιτεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτή ενός πλοίου επιφανείας.
Το παράδειγμα της ΚΙΜΩΝ F-601, της πρώτης φρεγάτας τύπου FDI-HN για το ΠΝ είναι ενδεικτικό για τον χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ ανάθεσης της σύμβασης και της παράδοσης. Η σύμβαση για τις τρεις πρώτες φρεγάτες του τύπου υπεγράφη στις 24 Μαρτίου 2022, η έναρξη της ναυπήγηση της έλαβε χώρα στις 21 Οκτωβρίου 2022 και η ύψωση της ελληνικής σημαίας έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 2025, δηλαδή μετά από 38 μήνες.
Στην περίπτωση
των υποβρυχίων, κατά μέσο όρο ο χρόνος ναυπήγησης τους είναι σημαντικά
μεγαλύτερος, περί τα επτά έτη ή ακόμη περισσότερο, ενώ βαρύνοντα
παράγοντα θα αποτελέσει η αυξημένη ζήτηση συμβατικών υποβρυχίων που
καταγράφεται διεθνώς κατά την παρούσα περίοδο.
Εάν υιοθετηθεί, όπως είναι το πιθανότερο, η πρακτική της Σύμβασης
012Β/00 («Αρχιμήδης») για τα τύπου 214, δηλαδή η κατασκευή του πρώτου
από τα τέσσερα νέα υποβρύχια στο εξωτερικό, στις εγκαταστάσεις του
κυρίου αναδόχου ή κύριου υποκατασκευαστή και παρόχου τεχνογνωσίας (όπως η
περίπτωση των τύπου 214), ο φόρτος έργου από παραγγελίες άλλων χωρών που έχουν χρονικά προηγηθεί, μπορεί να μετατοπίσει περαιτέρω τα χρονοδιαγράμματα.
Ας σημειωθεί, ότι η κατασκευή του πρώτου υποβρυχίου στο εξωτερικό,
στις εγκαταστάσεις του αναδόχου, καθιστά δυνατή την επί των έργω
εκπαίδευση (OJT: On the Job Training) του προσωπικού
των ελληνικών εταιριών που θα εμπλακούν στο έργο (στην παραγωγή, τη
διαχείριση του προγράμματος και της εφοδιαστικής αλυσίδας), ώστε να
επιταχυνθεί η καμπύλη μάθησης και ταυτόχρονα διασφαλίζει την ομαλότερη
εκτέλεση της εγχώριας κατασκευής των υπολοίπων τριών.
Ενδεικτικά,
αναφέρεται, ότι για να επιτευχθεί η ένταξη σε υπηρεσία του πρώτου νέου
ελληνικού υποβρυχίου το 2035, η σύμβαση είναι επιθυμητό να υπογραφεί
μέχρι τα τέλη του 2028. Η επίτευξη του οροσήμου του 2035 μπορεί να
υποβοηθηθεί αν καταστεί δυνατό να επαναληφθεί η πρακτική του
προγράμματος των φρεγατών FDI-HN, όπου το Ναυτικό της Γαλλίας παραχώρησε
τη σειρά του στο πρόγραμμα ναυπήγησης, ώστε να επιταχυνθούν οι
παραδόσεις προς το ΠΝ.
Διαφορετικά σε περίπτωση μεγάλης καθυστέρησης στην επίτευξη του ανωτέρω χρονικού οροσήμου, αποτελεί ορατό κίνδυνο η σοβαρή μείωση της οροφής του ελληνικού υποβρυχιακού στόλου. Μοναδική εναλλακτική επιλογή θα αποτελέσει η αναζήτηση ενδιάμεσης λύσης (gap filler), δηλαδή η προμήθεια υποβρυχίων από τη δευτερογενή αγορά (μεταχειρισμένα) για να καλυφθεί το κενό μέχρι την έναρξη των παραδόσεων των νέων, που όμως υπέχει πρόσθετα κόστη.
