Σημαντικές αποκαλύψεις αλλά και αποσαφήνιση διαφόρων φημολογιών, έκανε ο Διευθυντής Έρευνας, Σχεδίασης & Ανάπτυξης της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ), Νίκος Κόκλας, σχετικά με την πορεία των προγραμμάτων της ΕΑΒ, «Αρχύτας», «Γρύπας», «Κένταυρος» και «Υπερίων», μιλώντας στο Newsbreak στην 90η ΔΕΘ.
Στον «Αρχύτα», το πρώτο και μεγαλύτερο αμιγώς ελληνικής σχεδίασης UAV, έχοντας ολοκληρώσει πλήρως την κατασκευή της δομής του αεροσκάφους, το τεχνικό προσωπικό εστιάζει πλέον στην ενσωμάτωση των αβιονικών και ηλεκτρονικών συστημάτων. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, η πρώτη φάση των πτητικών δοκιμών, που αφορά την κάθετη αποπροσγείωση, τοποθετείται χρονικά στον Δεκέμβριο του 2026, ενώ η μετάβαση σε οριζόντια πτήση αναμένεται την άνοιξη του 2027. Η τήρηση των προθεσμιών παραμένει ωστόσο δευτερεύουσας σημασίας μπροστά στον απόλυτο στόχο της ασφάλειας των πτήσεων.
Εγχώρια τεχνογνωσία από το μηδέν
Το στοιχείο που διαφοροποιεί τον «Αρχύτα» από άλλα συστήματα είναι ότι σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα, ξεκινώντας κυριολεκτικά από ένα λευκό χαρτί. Με τη συνδρομή τριών Πανεπιστημίων (Αριστοτελείου, Θράκης και Θεσσαλίας) στο αρχικό στάδιο, η ΕΑΒ ανέλαβε τη λεπτομερή σχεδίαση, την αεροδυναμική ανάλυση, τη μηχανική συστημάτων και τη βιομηχανοποίηση. Το ουσιαστικότερο κέρδος για τη χώρα δεν είναι απλώς η κατασκευή ενός drone, αλλά η απόκτηση πολύτιμης τεχνογνωσίας από Έλληνες μηχανικούς για τη δημιουργία πιστοποιήσιμων αεροσκαφών σύμφωνα με τα αυστηρά στρατιωτικά πρότυπα STANAG.
Ελάχιστος προϋπολογισμός σε σχέση με τις τουρκικές επενδύσεις
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο οικονομικό σκέλος του προγράμματος. Η κρατική χρηματοδότηση ανήλθε στα 3,5 εκατομμύρια ευρώ, με την ΕΑΒ να λαμβάνει το 1,5 εκατομμύριο για την αγορά εξαρτημάτων και υλικών, καλύπτοντας τις εργατοώρες από ίδια κεφάλαια. Το μέγεθος αυτό κρίνεται υποπολλαπλάσιο σε σχέση με διεθνή προγράμματα της ίδιας κατηγορίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το αμερικανικό V-BAT, η ανάπτυξη του οποίου απαίτησε τουλάχιστον μια δεκαετία και ξεπέρασε τα 25 εκατομμύρια δολάρια, αλλά και τα τουρκικά Bayraktar, για τα οποία το τουρκικό δημόσιο δαπανά περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ για κάθε μία ημέρα πτήσης.
Η επόμενη μέρα και η ξεκαθαρισμένη εικόνα για τον «Γρύπα»
Η σπονδυλωτή αρχιτεκτονική του «Αρχύτα» επιτρέπει την προσαρμογή σύγχρονων αισθητήρων ανάλογα με τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, ανοίγοντας τον δρόμο για μελλοντικές εκδόσεις ναυτικής χρήσης, επιτήρησης ή ακόμη και επιθετικών αποστολών. Βασική προϋπόθεση αποτελεί το ενδιαφέρον από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, κάτι το οποίο ελπίζουμε να δούμε, δεδομένου του ότι στο παρελθόν η ανταπόκριση και η στήριξη της ελληνικής Πολιτείας απέναντι σε ελληνικά οπλικά συστήματα, δεν υπήρξε η δέουσα.
Παράλληλα, ο κ. Κόκλας ξεκαθαρίζει το τοπίο γύρω από το πρόγραμμα «Γρύπας», διευκρινίζοντας ότι αυτό που είχε ζητηθεί από την ΕΑΒ δεν ήταν η κατασκευή αεροσκάφους, αλλά η εκπόνηση της μελέτης και του σχεδιασμού. Το έργο ολοκληρώθηκε με επιτυχία παραδίδοντας το Critical Design Review, και η όποια μετάβαση στην κατασκευή εξαρτάται πλέον από μελλοντικές αποφάσεις της Πολιτείας ή ιδιωτών επενδυτών.
Και σε αυτή την περίπτωση, δεδομένης της άμεσης ανάγκης να αποκτήσουμε οπλικά συστήματα ανάλογα με αυτά που σχεδιάζει και κατασκευάζει η Τουρκία εδώ και χρόνια, ελπίζουμε ότι δεν θα δούμε από τη μεριά του ελληνικού κράτους τη συνήθη αναβλητικότητα και αναμένουμε να περάσει σύντομα ο «Γρύπας» στη δεύτερη φάση ανάπτυξής του.
Επιχειρησιακή ετοιμότητα σε «Κένταυρο» και «Υπερίονα»
Στον τομέα των συστημάτων αντιμετώπισης drones, το σύστημα «Κένταυρος» σημειώνει ήδη εξαιρετικά αποτελέσματα στο πεδίο, έχοντας εγκατασταθεί σε μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ υποβάλλεται σε διαρκείς αναβαθμίσεις για να ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες των επιχειρήσεων. Τέλος, το σύστημα σημειακής αεράμυνας «Υπερίονας» βρίσκεται σε στάδιο ταχείας ανάπτυξης προς το τελικό προϊόν, έχοντας ήδη ολοκληρώσει τις πρώτες δοκιμαστικές ασκήσεις με θετικά αποτελέσματα.
Δείτε όσα ανέφερε στο Newbreak o κ. Κόκλας:
εκπαίδευσης των Μονάδων του Αρχηγείου Στόλου, με σκοπό την αξιολόγηση της επιχειρησιακής σχεδίασης, καθώς και τη διατήρηση και περαιτέρω επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και μαχητικής ικανότητας των συμμετεχόντων.
