Μια από τις λιγότερο προβεβλημένες αλλά ενδιαφέρουσες παρουσίες κατά τη διάρκεια της έκθεσης αμυντικού υλικού DEFEA 2025, ήταν ένα σκάφος ειδικών επιχειρήσεων (PYXIS) που παρουσίασε για πρώτη φορά η εταιρία Barracuda. Με εντυπωσιακές προδιαγραφές, όπως μας τις ανέφερε στο βίντεο που ακολουθεί ο ιδιοκτήτης της εταιρίας, Τάσος Χατζησταματίου (αντιπρόεδρος του ΣΕΚΠΥ), ήταν λογικό να μας τραβήξει το ενδιαφέρον.
Συνοπτικά, πρόκειται για ένα σκάφος που αναπτύσσει μέγιστη ταχύτητα των 57 κόμβων (περίπου 106 χλμ./ώρα), ενώ η μέση ταχύτητα πλεύσης (cruising speed) ανέρχεται σε 36 κόμβους (περίπου 67 χλμ./ώρα). Η αυτονομία του σκάφους ανέρχεται στα 350 ναυτικά μίλια, δηλαδή περίπου στα 650 χιλιόμετρα. Το σκάφος είναι απολύτως υδατοστεγές, το οποίο διασφαλίζει ότι π.χ. η ταχεία μεταφορά πολεμοφοδίων στο νησιωτικό κορμό της χώρας, θα ολοκληρωθεί με απόλυτη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Εναλλακτικά, λόγω του μεγάλου χώρου και της στεγανότητας του μπορεί να τοποθετηθεί σουίτα ηλεκτρονικού πολέμου.
Σε ό,τι αφορά τον τομέα της ασφάλειας, στο σκάφος εφαρμόζεται τεχνολογία που αξιοποιείται στις δεξαμενές καυσίμων των μαχητικών αεροσκαφών, η οποία εξασφαλίζει ότι το καύσιμο δεν θα αναφλεγεί, ακόμα κι αν προκληθεί με οποιονδήποτε τρόπο πυρκαγιά, και ταυτόχρονα εμποδίζει τη μετατόπιση του φορτίου, με συνέπεια επιπλέον σταθερότητα κατά την πλεύση. Αναμένεται η πιστοποίηση από Νηογνώμονα ως σκάφος κατηγορίας Α, δηλαδή ως ποντοπόρο (δυνατότητα πλου με ύψος κύματος μεγαλύτερο των τεσσάρων μέτρων και με μέγιστη ένταση ανέμου υψηλότερη των 8 Μποφόρ).
Ένα βασικό χαρακτηριστικό του σκάφους είναι το εσωτερικό πλάτος του για την άνετη κίνηση του προσωπικού πλώρα, πρύμα και ανάμεσα στους επιβαίνοντες, σε αντίθεση με τα περισσότερα σκάφη του ίδιου μήκους. Η μεταφορική του ικανότητα ανέρχεται σε 16 άτομα με τον οπλισμό και τον φόρτο μάχης, πλέον του διμελούς πληρώματος.
Ο κατασκευαστής σε μια έμμεση, αλλά προφανή αναφορά στις προδιαγραφές των σκαφών των Ενόπλων Δυνάμεων, υπερθεμάτισε υπέρ της υιοθέτησης εξωλέμβιων βενζινοκινητήρων και όχι πετρελαιοκινητήρων (diesel), καθώς οι δεύτεροι έχουν περίπου τετραπλάσιο βάρος, το οποίο πρακτικά απομειώνει το πλεονέκτημα της πλευστότητας και παράλληλα μειώνει το ωφέλιμο φορτίο.
Επίσης, ο εξωλέμβιος κινητήρας έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί τουλάχιστον 60 δευτερόλεπτα κάτω από το νερό, χρόνος ικανός να ξαναβγεί στην επιφάνεια όταν αυτός βυθίζεται από κύμα σε κύμα (κατάσταση θαλάσσης με ύψος κύματος άνω των 4 μέτρων). Καταληκτικά, για το ίδιο θέμα, μας παρέθεσε τα στατιστικά πωλήσεων ναυτικών κινητήρων στις ΗΠΑ τα τρία τελευταία χρόνια, για σκάφη μέχρι 14 μέτρα, με το 70% να αφορά εξωλέμβιους, με ανοδική τάση κάθε χρόνο υπέρ των εξωλεμβίων, έναντι της περασμένης δεκαετίας που η αναλογία ήταν 50-50.
Το ερώτημα που μας δημιουργήθηκε μετά το πέρας της επίσκεψης, είναι το ίδιο με κάθε άλλης επίσκεψης σε ελληνική εταιρία που έχει αναπτύξει κάποιο σύστημα. Αφορά στο πότε οι θεσμοί της χώρας θα αποφασίσουν να αξιολογούν συστηματικά τα προϊόντα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Αυτό αφορά ενδεχομένως περισσότερο τη ναυπηγική βιομηχανία, δεδομένου του αρχιπελαγικού χαρακτήρα της χώρας.
Αξιοποίηση και νέα δόγματα
Με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να δρομολογηθεί η αξιοποίηση των προϊόντων που έχει αναπτύξει με ίδια κεφάλαια η ελληνική ιδιωτική πρωτοβουλία. Παράλληλα, οφείλει να αναπτυχθεί στενή συνεργασία, για την υιοθέτηση αλλαγών τις οποίες ενδεχομένως επιθυμούν οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας / Πολιτική Προστασία.
Με την προϋπόθεση την αξιολόγηση πεδίου ενός τέτοιου -αμιγώς ελληνικού- προϊόντος, ώστε στην πράξη να επαληθευθούν οι επιχειρησιακές και τεχνικές προδιαγραφές του, θα μπορούσε να προχωρήσει μια διαδικασία κινητοποίησης της επιχειρησιακής φαντασίας των υπευθύνων, καθώς το σημαντικότερο δίδαγμα των συρράξεων της εποχής μας, είναι η καινοτομία στη στρατιωτική σκέψη, τα δόγματα και τις τακτικές, με προσαρμογή όμως στις ειδικές συνθήκες του ελληνικού θεάτρου επιχειρήσεων.
Για παράδειγμα, ένα τέτοιο σκάφος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί στο πλαίσιο αυτόνομων, επανδρωμένων ή μη μικρών «ομάδων μάχης». Θα μπορούσε να φέρει οπλισμό, εξοπλισμό ηλεκτρονικού πολέμου, όπλα όπως π.χ. περιφερόμενα πυρομαχικά (loitering munitions), ενδεχομένως δε και κατευθυνόμενα βλήματα. Θα μπορούσε να αποτελεί μητρικό σκάφος χειρισμού θαλασσίων μη επανδρωμένων πλατφορμών αυτοκτονίας ή άλλης αποστολής (επιτήρησης, ανεφοδιασμού – μεταφοράς, κρούσης, υγειονομικής υποστήριξης – μεταφοράς τραυματιών, κ.λπ.).
Ειδικά στην τελευταία περίπτωση θα είχε αποφευχθεί το σχετικά πρόσφατο φιάσκο της αδυναμίας παραλαβής ασθενούς από τη Σαμοθράκη στην Αλεξανδρούπολη, με τη χρήση του πλωτού μέσου (ασθενοφόρου) του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής (τελικά η μεταφορά έγινε με καΐκι). Ο λόγος είναι ότι οι προδιαγραφές του παρόντος σκάφους διασφαλίζουν ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων θα μπορούσε να επέμβει αποτελεσματικά.
Με όπλο το μικρό μέγεθος και τη μεγάλη ταχύτητα, θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα σε μια ενδεχόμενη ναυτική σύγκρουση, τουλάχιστον στο χώρο του Αιγαίου. Υπάρχουν πλείστες ενδείξεις ότι η Τουρκία κινείται ήδη σε αυτή την κατεύθυνση. Φυσικά, η επιχειρησιακή του αξιοποίηση θα μπορούσε να ελέγχεται π.χ. από μια φρεγάτα από σταθμό διοίκησης σε κάποιο νησί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου