«Παιχνίδια» με τους Κούρδους

Σάββας Καλεντερίδης

Το σχέδιο αυτονόμησης του ιρανικού Κουρδιστάν, που μπορεί να αποτελέσει την απαρχή αλλαγής του καθεστώτος

Η επιχείρηση του Ισραήλ και των ΗΠΑ κατά του Ιράν έχει ως ομολογημένους σκοπούς την εξουδετέρωση του προγράμματος, τον περιορισμό του βεληνεκούς των πυραύλων και την παύση της υποστήριξης στη Χεζμπολάχ, στους Χούθι, στη Χαμάς και στις άλλες ομάδες του λεγόμενου «άξονα της αντίστασης». Ο στρατηγικός στόχος, όμως, είναι η ανατροπή του καθεστώτος και η μεταμόρφωσή του σε ένα σύστημα εξουσίας που θα συνδιαχειρίζεται τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας με τις ΗΠΑ και θα είναι στραμμένο προς τη Δύση, την Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλλες και το Τελ Αβίβ.

Για να επιτευχθεί η μεταμόρφωση του καθεστώτος, θα πρέπει να υποστεί τέτοιες απώλειες από τους συνεχιζόμενους βομβαρδισμούς σε στελεχιακό, επιχειρησιακό αλλά και σε οικονομικό επίπεδο, που θα έχει να επιλέξει μεταξύ της ολοκληρωτικής καταστροφής και της «σωτηρίας» με όρους των επιτιθεμένων δυνάμεων.

Για να επιτευχθεί ο στόχος της ανατροπής του καθεστώτος, θα πρέπει να αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό, που θα έχει χάσει σε έναν βαθμό τον έλεγχο της επικράτειας, δεν θα είναι σε θέση να ελέγξει διά της βίας και να πνίξει στο αίμα διαδηλώσεις, που είναι πιθανόν να ξεσπάσουν είτε λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής εξαθλίωσης είτε μετά από «παραινέσεις» των επιτιθεμένων δυνάμεων ή με συνδυασμό των δύο.

Στην περίπτωση που το καθεστώς αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό που θα απολέσει τη δυνατότητα πλήρους ελέγχου της επικράτειας, υπάρχει πιθανότητα να εξεγερθούν δύο κρίσιμες μειονότητες, οι Κούρδοι, που κατοικούν στο δυτικό Ιράν, στα σύνορα με την Τουρκία και το Ιράκ, και οι Μπαλούχοι, που κατοικούν στο ΝΑ Ιράν, στα σύνορα με το Πακιστάν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συναγερμός στην Ευρώπη για τρομοκρατικά χτυπήματα: Οι προειδοποιήσεις της Europol λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή

Οι Κούρδοι έχουν παράδοση ένοπλης αντίστασης δεκαετιών και διαθέτουν ικανά στελέχη που μπορούν να αναλάβουν τη διοίκηση της περιφέρειάς τους αλλά και αρκετές δεκάδες χιλιάδες εμπειροπόλεμους ενόπλους, κυρίως με ελαφρά όπλα. Οσον αφορά τους Μπαλούχους, έχουν κι αυτοί παράδοση στην αντίσταση κατά της Τεχεράνης και διεκδικούν την αυτονομία τους, χωρίς να διαθέτουν την ένοπλη δύναμη των Κούρδων.

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μια ορατή τάση από πλευράς των ΗΠΑ να εμπλέξουν τους Κούρδους του Ιράν, που αριθμούν περί τα 12-14 εκατομμύρια, στον πόλεμο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε τηλεφωνική συνομιλία την Κυριακή με τους ηγέτες της αυτόνομης περιφέρειας του Νότιου Κουρδιστάν – Βόρειου Ιράκ, Μασούντ Μπαρζανί και Μπαφίλ Ταλαμπανί, με τον Λευκό Οίκο να ανακοινώνει ότι οι συνομιλίες αφορούσαν τη βάση των ΗΠΑ στην πρωτεύουσα Ερμπίλ.

Στη συνέχεια, συγκεκριμένα την Τετάρτη 4 Μαρτίου, περίπου στις 11.00 μ.μ., τα αμερικανικά ειδησεογραφικά πρακτορεία Fox News και Axios, επικαλούμενα έναν ανώνυμο Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφεραν ότι «χιλιάδες Ιρακινοί Κούρδοι πέρασαν στο Ιράν και ξεκίνησαν μια χερσαία επιχείρηση», δίνοντας την εντύπωση ότι εμπλέκεται η αυτόνομη περιφέρεια του Κουρδιστάν στον πόλεμο με το Ιράν. Να σημειωθεί ότι είχαν προηγηθεί αεροπορικοί βομβαρδισμοί στην περιφέρεια του Κουρδιστάν, του Ιράν, με στόχο εγκαταστάσεις των Φρουρών της Επανάστασης και των δυνάμεων Μπασίζ, της πολιτοφυλακής που, μεταξύ άλλων, έχει αποστολή τον έλεγχο των διαδηλώσεων και την καταστολή όποιας εξέγερσης.

Η αναφορά, υποστηριζόμενη από ζωντανές μεταδόσεις και έμπειρους καλεσμένους από το Fox News, γρήγορα κέρδισε ευρεία προσοχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον διεθνή Τύπο, που τη μετέτρεψαν σε παγκόσμια παραπληροφόρηση. Σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες από κουρδικές πηγές, δεν υπήρξε καμία είσοδος Κούρδων από το Ιράκ στο Ιράν, όμως δυνάμεις του συνασπισμού των πέντε κουρδικών κομμάτων του Ιράν πήραν τον έλεγχο των κουρδικών πόλεων Μεριβάν (Merivan), Σίρε (Sine) και Σερντέστ (Serdest), μετά την αποχώρηση των δυνάμεων του ιρανικού κράτους από αυτές.

Διαψεύσεις

Πάντως, όταν δημοσιογράφοι του Rudaw, που ελέγχεται από την οικογένεια Μπαρζανί, επικοινώνησαν απευθείας με αξιωματούχους του συνασπισμού κουρδικών κομμάτων του Ιράν, δηλαδή του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιράν του Κουρδιστάν (KDP-I), της Ενωσης Εργατών του Κουρδιστάν (Komala), του Κόμματος Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) και του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), οι οποίοι διέψευσαν την εμπλοκή του Ιρακινού Κουρδιστάν, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης υποχρεώθηκαν να προχωρήσουν σε διαψεύσεις.

Στο δημοσίευμα του Rudaw αναφέρεται ότι όλα τα κόμματα του Ανατολικού Κουρδιστάν (Rojhilat), όπως αποκαλούν οι Κούρδοι την περιφέρεια του Κουρδιστάν στο Ιράν, με τα οποία ήρθαν σε επαφή οι δημοσιογράφοι του, αρνήθηκαν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, δηλώνοντας ότι «δεν έχουν σταλεί νέες δυνάμεις στο Ιράν ή στο Ανατολικό Κουρδιστάν».

Επειτα από αυτό τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, κυρίως από το Ιράν, την Τουρκία, το Ιράκ και το Ισραήλ, ανέφεραν το Rudaw ως πηγή τους και ανακοίνωσαν ότι οι αρχικές αναφορές ήταν αβάσιμες, ενώ το Fox News και το Axios, τα οποία είχαν κοινοποιήσει την παραπλανητική είδηση, διέγραψαν το περιεχόμενό τους και ενημέρωσαν τις αναφορές τους εστιάζοντας στις δηλώσεις του Λευκού Οίκου.

Οι αναφορές για την έναρξη χερσαίας επιχείρησης με την εμπλοκή των Κούρδων πυροδότησαν επιχειρησιακή αλλά και διπλωματική δραστηριότητα από την ιρανική πλευρά. Προηγήθηκαν επιθέσεις με τριάντα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε εγκαταστάσεις ένοπλων ομάδων κουρδικών οργανώσεων του Ιράν, που εδρεύουν στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Στη συνέχεια ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί είχει σειρά τηλεφωνικών συνομιλιών με περιφερειακούς αξιωματούχους από το βράδυ της Τετάρτης έως το πρωί της Πέμπτης σχετικά με την ασφάλεια των συνόρων και τις διεθνείς ευθύνες.

Ο Αραγτσί μίλησε πρώτα με τον πρόεδρο της Περιφερειακής Ενότητας του Κουρδιστάν, Νετζιρβάν Μπαρζανί, και τον πρόεδρο της Πατριωτικής Ενωσης του Κουρδιστάν (PUK), Μπαφίλ Ταλαμπανί. Στη συνέχεια τηλεφώνησε στον Ιρακινό πρωθυπουργό Αλ Σουνάντι, μεταφέροντας τις προσδοκίες του Ιράν σχετικά με τη διατήρηση της εδαφικής του ακεραιότητας.

Ο Σουντάνι από την πλευρά του επανέλαβε ότι δεν θα γίνει ανεκτή καμία απειλή κατά του Ιράν που προέρχεται από το ιρακινό έδαφος. Τελευταία επαφή αυτού του διπλωματικού μαραθωνίου του Ιρανού υπουργού ήταν ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν. Στη συνομιλία του με τον Φιντάν, ο Αραγτσί επέστησε την προσοχή στην ένοπλη δραστηριότητα στην περιοχή και τόνισε τη σημασία της ιρανοτουρκικής συνεργασίας ενάντια στα ισραηλινά σχέδια.

Τέλος, μετά τις αρχικές αναφορές για εμπλοκή των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη χερσαία επιχείρηση με πρωταγωνιστές τους Κούρδους και τις διαψεύσεις που ακολούθησαν η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Κάρολάιν Λέβιτ επιβεβαίωσε το βράδυ της Τετάρτης ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ συνομίλησε τηλεφωνικά με συμμάχους, εταίρους και Κούρδους αξιωματούχους στη Μέση Ανατολή, διευκρινίζοντας ότι: «Οι αναφορές ότι ο πρόεδρος έχει εγκρίνει οποιοδήποτε σχέδιο που αφορά κουρδικές δυνάμεις είναι εντελώς αβάσιμες».

ΥΓ.: Οι Κούρδοι, μετά την πρόσφατη προδοσία τους από τις ΗΠΑ στη Συρία, ζητούν γραπτές εγγυήσεις για να εμπλακούν στο σχέδιο της αυτονόμησης του Ιρανικού Κουρδιστάν, που μπορεί να αποτελέσει την απαρχή αλλαγής του καθεστώτος.




 https://www.dimokratia.gr/apopseis/665667/paichnidia-me-toys-koyrdoys/

Τούρκος ξηλώνει τη «Γαλάζια Πατρίδα»

 

Σάββας Καλεντερίδης

Οι αντιφάσεις και οι επιπτώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τη συμφωνία Ελλάδας – Chevron για την εξόρυξη υδρογονανθράκων

Στην Τουρκία μια μικρή ή, για την ακρίβεια, ελάχιστη μερίδα διπλωματών και αναλυτών βρήκε το θάρρος να ασκήσει κριτική στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Το κύριο επιχείρημα των επικριτών είναι το γεγονός ότι η λέξη «πατρίδα» αφορά τη σκληρή κυριαρχία μιας χώρας, δηλαδή την επικράτεια στην ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα, που σημαίνει τα χωρικά ύδατα και τον εθνικό εναέριο χώρο.

Οι επικριτές του εν λόγω δόγματος έλεγαν, και ορισμένοι συνεχίζουν να… ψελλίζουν, ότι από τη στιγμή που ονομάζεις και χαρτογραφείς μια περιοχή ως «πατρίδα», τότε οφείλεις να την υπερασπιστείς όπως κάνεις στην επικράτειά σου, στην ξηρά, στα χωρικά ύδατα και στον εθνικό εναέριο χώρο. Ειδάλλως, αυτοπαγιδεύεσαι σε μια φανταχτερή λέξη και σε έναν εντυπωσιακό χάρτη.

Το θέμα αυτό ήλθε πάλι στην επιφάνεια με αφορμή την υπογραφή παραχώρησης των θαλασσοτεμαχίων Νοτίως της Κρήτης Ι και ΙΙ, στην αμερικανική εταιρία Chevron και την HELLENiQ Energy, για διεξαγωγή ερευνών με σκοπό τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Συγκεκριμένα, ο Batu Bozkürk, δημοσιογράφος της «Cumhuriyet», αναφέρεται σε δηλώσεις δύο ειδικών για το θέμα. Συγκεκριμένα, ο ειδικός σε θέματα ενέργειας Αλί Αρίφ Ακτούρκ, αναφερόμενος στην παρουσία του αμερικανικού γίγαντα στην περιοχή νοτίως της Κρήτης, εφιστά την προσοχή λέγοντας ότι οι Αμερικανοί αγνοούν το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγκεκριμένα, ο Τούρκος ειδικός λέει: «Με αυτή τη συμφωνία οι ΗΠΑ είπαν: “Δεν με νοιάζει η ρητορική της Γαλάζιας Πατρίδας». Να σημειώσουμε ότι η έννοια της «Γαλάζιας Πατρίδας» άρχισε να εμφανίζεται έντονα μετά τη συμφωνία του τουρκολιβυκού μνημονίου, που υπογράφηκε το 2019.

Ο δεύτερος ειδικός, ο οποίος υπηρέτησε σε κρίσιμες κρατικές θέσεις στην Τουρκία και στο εξωτερικό, αναφέρεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Αμύνης για τη συμφωνία με τη Chevron και εντοπίζει έναν παραλογισμό. Η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Αμυνας λέει ότι «οι μονομερείς δραστηριότητες της Ελλάδας σε συνεργασία με διεθνείς εταιρίες στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, αν και δεν επηρεάζουν άμεσα τις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας της χώρας μας, συνιστούν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας».

Θαλάσσιες ζώνες

Και στη συνέχεια αναφέρει ότι η Τουρκία είναι αντίθετη «σε αυτή την παράνομη δραστηριότητα που επιχειρείται να λάβει χώρα κατά παράβαση του Μνημονίου Συνεννόησης του 2019 μεταξύ της Λιβύης και της χώρας μας σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες αρμοδιότητας και των θαλάσσιων ζωνών αρμοδιότητας που η Λιβύη κοινοποίησε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στις 27 Μαΐου 2025. Συνεχίζουμε να παρέχουμε την απαραίτητη υποστήριξη στις Αρχές της Λιβύης για να αναλάβουν πρωτοβουλίες κατά των μονομερών και παράνομων δραστηριοτήτων της Ελλάδας».

Ο Αϊντίν Σεζέρ εντοπίζει μια σοβαρή ανακολουθία στην ανακοίνωση, αφού από τη μια αναφέρεται ότι «η συμφωνία δεν επηρεάζει άμεσα τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας» και από την άλλη επισημαίνεται ότι «η παράνομη δραστηριότητα που επιχειρείται να λάβει χώρα κατά παράβαση του Μνημονίου Συνεννόησης του 2019 μεταξύ της Λιβύης και της χώρας μας», δηλώνοντας στην ουσία ότι το ακυρώνει, άρα επηρεάζει τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας. Είπαμε, εγγενής και δομικός παραλογισμός της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

«Γιατί το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ένιωσε την ανάγκη να κάνει μια τόσο αντιφατική, προβληματική, ακόμη και περιττή δήλωση για αυτό το θέμα;» αναρωτιέται ο Αϊντίν Σεζέρ και συνεχίζει, εξηγώντας την αντίθεσή του στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»: «Η πατρίδα είναι το κυρίαρχο έδαφος. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι και η “Γαλάζια Πατρίδα” είναι έτσι. Η περιοχή όπου μια χώρα έχει πλήρη κυριαρχία είναι τα χωρικά της ύδατα. Με άλλα λόγια, όπου κι αν βρίσκονται τα χωρικά μας ύδατα, αυτή είναι η “Γαλάζια Πατρίδα” μας. Ωστόσο, η υφαλοκρηπίδα, η οποία παρέχει περιορισμένη εξουσία στον βυθό και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, δεν είναι η πατρίδα».

Στη συνέχεια ο Σεζέρ εξηγεί το ιστορικό που οδήγησε στην υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου το 2019. Μιλώντας για τις συνθήκες υπό τις οποίες προέκυψε η συμφωνία του 2019, ο Σεζέρ είπε: «Το 2011 συμμετείχαμε επίσημα στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης παρέχοντας οικονομική υποστήριξη. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, είχε κάνει την εξής δήλωση: “Στέλνω 100 εκατομμύρια δολάρια στη Μουσουλμανική Αδελφότητα στη Λιβύη”. Δύο μήνες αργότερα, πήγε ο ίδιος στη Λιβύη. Ενώ παρευρισκόταν στην προσευχή της Παρασκευής στη Λιβύη, είχε δηλώσει: “Τα 100 εκατομμύρια που στείλαμε δεν είναι αρκετά, έχω αποφασίσει για 300 εκατομμύρια”. Δεν επινοώ ιστορίες.

Μπορείτε να δείτε όλα αυτά σε ανοιχτές πηγές. Αργότερα, ο Αλί Μπαμπατζάν είπε: “Στείλαμε τα χρήματα σε δόσεις γιατί, αν τα στέλναμε όλα μονομιάς, το αεροπλάνο θα συντριβόταν”. Και είχαμε τους ανθρώπους στους οποίους παρείχαμε οικονομική υποστήριξη για να ιδρύσουμε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Οικοδόμησης το 2012». Συνεχίζοντας ο Σεζέρ είπε ότι η κυβέρνηση της Λιβύης που ήταν στα πρόθυρα της ήττας από τις δυνάμεις του Χαφτάρ ξεπλήρωσε την υποστήριξη της Τουρκίας με την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου, το 2019.

Συγκεκριμένα, είπε: «Ενώ συνέβαινε αυτό, υπογράψαμε μια συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης και μια συμφωνία συνεργασίας για στρατιωτική βοήθεια με τη Λιβύη σε μόνο μία μέρα. Η ναυτιλιακή συμφωνία θεωρείται η συμφωνία που άνοιξε τον δρόμο για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να παρέμβουν επίσημα στον πόλεμο της Λιβύης. Με την υπογραφή των δύο συμφωνιών οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις άρχισαν να παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες και οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη στις δυνάμεις της κυβέρνησης της Τρίπολης. Κάναμε παρέμβαση στον πόλεμο πιο δυναμικά, με τρόπο που ενίσχυσε την κυβέρνηση στα δυτικά της χώρας.

Ωστόσο, το πρόβλημα εδώ ήταν η ρήτρα ότι η ναυτιλιακή συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ μετά την επικύρωσή της από τα μέρη. Η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση επικύρωσε αυτήν τη συμφωνία, αλλά το Κοινοβούλιο στην ανατολική Λιβύη όχι». Και ο Σεζέρ συνεχίζει λέγοντας ότι η Τουρκία «πούλησε» αυτή τη συμφωνία στην εγχώρια κοινή γνώμη με το επιχείρημα ότι «τα Ηνωμένα Εθνη αναγνωρίζουν τη δυτική κυβέρνηση ως νόμιμη, άρα η συμφωνία είναι νόμιμη, ενώ αυτή η νομιμότητα δεν υπήρχε στην πραγματικότητα».

Ο Αϊντίν Σεζέρ εξήγησε ότι η Τουρκία τα τελευταία χρόνια άλλαξε τη θέση της στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης με τη βελτίωση των σχέσεών της με την Αίγυπτο και ότι ξεκίνησε επίσης διαπραγματεύσεις με το Κοινοβούλιο στα ανατολικά της Λιβύης. «Παρά ταύτα, το Κοινοβούλιο στα ανατολικά δεν έχει ακόμη επικυρώσει αυτήν τη συμφωνία» είπε ο Σεζέρ, προσθέτοντας: «Η Ελλάδα μάς κάλεσε να παραπέμψουμε τη συμφωνία αυτή στο Διεθνές Δικαστήριο και μας λένε ότι “αυτή η συμφωνία δεν είναι νομικά έγκυρη από δύο απόψεις. Πρώτον, επειδή η κυβέρνηση της Τρίπολης δεν έχει την εξουσία να υπογράψει μια τέτοια συμφωνία. Δεύτερον, τα σύνορα που χαράχθηκαν, ειδικά ανατολικά της Κρήτης, αποκόπτουν τις θαλάσσιες περιοχές μας”.

Ωστόσο, η Τουρκία δεν δέχεται την προσφυγή στο δικαστήριο. Δεν το δεχόμαστε επειδή τα επιχειρήματά μας σχετικά με τις θαλάσσιες περιοχές στο Αιγαίο έχουν αναπτυχθεί σε πολιτική και όχι νομική βάση τα τελευταία 50 χρόνια». Στη συνέχεια ο Τούρκος ειδικός επισημαίνει ότι η υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου ενόχλησε την Ελλάδα και την Αίγυπτο, και αυτός ο λόγος οδήγησε στην υπογραφή της μεταξύ τους συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας.

Λέει συγκεκριμένα για το θέμα: «Αφού συνάψαμε αυτή τη συμφωνία, η Αίγυπτος υπέγραψε συμφωνία με την Ελλάδα. Και η συμφωνία τους δέχεται ακριβώς τον 28ο Μεσημβρινό ως σύνορο, όπως έλεγα πάντα. Επομένως, χάσαμε τα δυτικά του 28ου, ούτε δηλώσαμε θαλασσοτεμάχιο δυτικά του 28ου ούτε μπορούμε να στείλουμε ερευνητικά πλοία. Ωστόσο, εμείς είχαμε αξιώσεις και δυτικά του 28ου. Είχαμε προς τον 27ο, ακόμη και δυτικότερα του 26ου Μεσημβρινού. Με τη συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών με τη Λιβύη κυριολεκτικά αυτοπυροβοληθήκαμε».

Φυσικά σύνορα της Ε.Ε.

Τέλος, ο Σεζέρ αναφέρεται στις επιπτώσεις που είχε το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και η υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου στις σχέσεις με την Ε.Ε.: «Από τη στιγμή που η Ελλάδα είναι μέλος της Ε.Ε., τα σύνορα που ορίζει ως δικά της η Ελλάδα είναι φυσικά σύνορα της Ε.Ε. Ακόμα χειρότερα, δεδομένου ότι η Κύπρος είναι επίσης μέλος της Ε.Ε., τα σύνορα που δηλώνει η Κύπρος είναι επίσης σύνορα της Ε.Ε. Οι διαφωνίες μας τόσο με την Κύπρο όσο και με την Ελλάδα στη Μεσόγειο ή οι αλληλοκατηγορίες μας επηρεάζουν φυσικά και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και η Ευρωπαϊκή Ενωση, σε όλες τις συνόδους κορυφής της από το 2019, πάντα “επιπλήττει” την Τουρκία στην ανατολική Μεσόγειο. Γι’ αυτό η Τουρκία από το 2020 έχει υποχωρήσει από τις θέσεις της για τη “Γαλάζια Πατρίδα”.

Η έννοια αυτή έχει ξεχαστεί στο πλαίσιο της Μεσογείου. Είτε έχουμε μετακινήσει όλα τα πλοία που αποκτήσαμε στον Εύξεινο Πόντο είτε τα έχουμε στείλει στη Σομαλία. Δεν έχουμε εμπλακεί επί του παρόντος σε καμία ενέργεια εκεί που θα αποτελούσε απειλή για την Ελλάδα ή την Κύπρο». Αναφερόμενος στη συμφωνία της Ελλάδας με τη Chevron, ο Σεζέρ δήλωσε: «Αυτή η συμφωνία σημαίνει σαφώς ότι η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη δεν αναγνωρίζεται. Η Chevron είναι μια εταιρία που λαμβάνει πλήρη υποστήριξη τόσο από το βαθύ κράτος όσο και από το κατεστημένο των ΗΠΑ. Συνήθιζα να λέω ότι η “Γαλάζια Πατρίδα” ήταν ένα παραμύθι, αλλά αυτό τελείωσε τώρα. Οι ΗΠΑ έχουν δηλώσει σαφώς τη θέση τους σε αυτό το θέμα. Οι επικριτές της “Γαλάζιας Πατρίδας” έχουν αποδειχθεί σωστοί».           https://www.dimokratia.gr/apopseis/660987/toyrkos-xilonei-ti-galazia-patrida/

Ανακατατάξεις στην περιοχή μας

Σάββας Καλεντερίδης
Σάββας Καλεντερίδης
Η μετατόπιση του αμερικανικού δόγματος ασφάλειας, οι νέες περιφερειακές συμμαχίες στη Μέση Ανατολή και η αναβαθμισμένη γεωπολιτική αξία της τριμερούς Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ

Τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο γίναμε μάρτυρες δραματικών αλλαγών στο γεωπολιτικό δόγμα των ΗΠΑ, με τη δημοσίευση της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου και της Στρατηγικής Εθνικής Αμυνας του Πενταγώνου αντίστοιχα. Οι δραματικές αλλαγές συνίστανται στην απόφαση των ΗΠΑ να φορτώσουν στις πλάτες των ανά τον κόσμο συμμάχων τους μεγάλο μέρος της ευθύνης και του κόστους που αφορά την ασφάλεια στην περιοχή κάθε συμμάχου.

Συγκεκριμένα, στην ενότητα «Αύξηση της κατανομής βαρών με συμμάχους και εταίρους» της Στρατηγικής Εθνικής Αμυνας του Πενταγώνου αναφέρεται ότι «το υπουργείο Πολέμου (Πεντάγωνο) θα δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση των κινήτρων για τους συμμάχους και τους εταίρους ώστε να αναλάβουν την κύρια ευθύνη για την άμυνά τους στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και την Κορεατική Χερσόνησο».

Οσον αφορά την ανακατανομή των βαρών, η Στρατηγική Εθνικής Αμυνας του Πενταγώνου αναφέρει: «Θα δώσουμε προτεραιότητα στη συνεργασία και στις σχέσεις με υποδειγματικούς συμμάχους που επιδεικνύουν σημαντικά μεγαλύτερες προσπάθειες για την αντιμετώπιση των απειλών στις περιοχές τους. Αυτή η συνεργασία και οι σχέσεις θα διευκολυνθούν με κρίσιμη αλλά περιορισμένη υποστήριξη των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων όπλων, της συνεργασίας της αμυντικής βιομηχανίας, της ανταλλαγής πληροφοριών και άλλων δραστηριοτήτων που θα τοποθετήσουν καλύτερα τα έθνη μας».

Οι αλλαγές αυτές έχουν σοβαρές συνέπειες και επιπτώσεις στους κόλπους του ΝΑΤΟ και στον ρόλο που καλούνται να παίξουν πλέον τα ευρωπαϊκά κράτη αλλά και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση. Ομως, ειδικά για την Κύπρο και την Ελλάδα, ειδικό ενδιαφέρον έχουν και οι ανακατατάξεις που φέρνουν οι αλλαγές του δόγματος των ΗΠΑ και στη Μέση Ανατολή, αφού αυτές επηρεάζουν το Ισραήλ και συνεπακόλουθα την τριμερή Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ.
 https://www.dimokratia.gr/apopseis/655560/anakatataxeis-stin-periochi-mas/