Οι απαγωγές και οι αναγκαστικοί γάμοι κοριτσιών και γυναικών Χριστιανικής και Ινδουιστικής καταγωγής δεν είναι απειλή αλλά σκληρή πραγματικότητα στο Πακιστάν.
Γράφει η Ουζάι Μπουλούτ, PJmedia
Μια Χριστιανή έφηβη στο Πακιστάν, η οποία τον Ιούνιο κατάφερε να δραπετεύσει από τον Μουσουλμάνο που την είχε απαγάγει, αποκάλυψε ότι εξαναγκάστηκε να αλλαξοπιστήσει και υπέστη κατ’ εξακολούθηση σεξουαλική κακοποίηση ως «σύζυγός» του.
Η Μούσκαν Λιάκατ ήταν 14 ετών όταν, τη νύχτα της 24ης Μαΐου 2023, απήχθη υπό την απειλή όπλου από το σπίτι της στην περιοχή Μουρίντκε (περιφέρεια Σεϊχουπούρα) από τον Μουχάμαντ Αντάν και τον πατέρα του, Μουχάμαντ Αρίφ. Η απαγωγή έγινε ενώ η οικογένειά της κοιμόταν.
«Με πήγαν στο σπίτι τους, με βασάνισαν και με ανάγκασαν να βάλω το δακτυλικό μου αποτύπωμα σε κάποια έγγραφα – αργότερα μου είπαν ότι είχα γίνει Μουσουλμάνα και ότι ο Αντάν ήταν ο σύζυγός μου», δήλωσε η Μούσκαν στο Christian Daily International-Morning Star News.
Όπως κατήγγειλε, την αντιμετώπιζαν σαν σεξουαλική σκλάβα. «Με βίαζε σχεδόν καθημερινά και με χτυπούσε με σιδερένια ράβδο. Με αποκαλούσε ‘Τσούχρι’ [υβριστικός όρος για τους Χριστιανούς] και με έβριζε διαρκώς. Από τους επανειλημμένους βιασμούς έμεινα έγκυος το 2024», ανέφερε.
Οι άγριοι ξυλοδαρμοί της προκάλεσαν αποβολή στον τέταρτο μήνα της κύησης. Μετά από σχεδόν δύο χρόνια αιχμαλωσίας, στις 3 Ιουνίου η Μούσκαν βρήκε την ευκαιρία να δραπετεύσει, όταν ο Αντάν την άφησε μόνη στο σπίτι.
Μαζικές απαγωγές Χριστιανών και Ινδουιστριών
Οι απαγωγές και οι αναγκαστικοί γάμοι κοριτσιών και γυναικών Χριστιανικής και Ινδουιστικής καταγωγής δεν είναι απειλή αλλά σκληρή πραγματικότητα στο Πακιστάν.
«Είχα τρεις κόρες. Μου τις πήραν όλες. Και τον μοναδικό μου γιο», λέει μια Ινδουίστρια μητέρα από το Σιντ.
Στις 19 Ιουνίου 2025, τέσσερα αδέλφια – οι Ινδουές Τζία (22), Ντία (20), Ντίσα (16) και ο Γκανές Κουμάρ (14) – απήχθησαν από το σπίτι τους στην πόλη Σανγκάρ (Σιντ), σύμφωνα με το Global Forum of Communities Discriminated on Work and Descent (GFoD). Μέσα σε 48 ώρες, βίντεο τους εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο να απαγγέλλουν την Καλίμα, την ομολογία πίστης στο Ισλάμ, με αλλαγμένα ονόματα.
Για τους σκληροπυρηνικούς ισλαμιστές, η «μεταστροφή» τους γιορτάστηκε σαν θρίαμβος. Για την οικογένεια και την ινδουιστική κοινότητα, ήταν μια τραγωδία.
Ένα ανεξέλεγκτο φαινόμενο
Σύμφωνα με το Movement for Solidarity and Peace, κάθε χρόνο έως και 1.000 Χριστιανές και Ινδουίστριες, ηλικίας 12 έως 25 ετών, απάγονται από Μουσουλμάνους άνδρες. Πολλές δεν επιστρέφουν ποτέ. Οι αρχές σπάνια αναλαμβάνουν δράση, ενώ η αστυνομία συχνά αρνείται να καταγράψει τις καταγγελίες.
Ακόμη και όσες κοπέλες δραπετεύουν, στιγματίζονται στην τιμοκρατική κοινωνία του Πακιστάν. Η οργάνωση Jubilee Campaign αναφέρει ότι παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά μετατραυματικού στρες, άγχους, κατάθλιψης και κοινωνικής απομόνωσης.
Η Open Doors καταγράφει διαρκή αύξηση τέτοιων περιστατικών. Ενδεικτικά, το 2024:
-
Στις 9 Αυγούστου, 12χρονη Χριστιανή απήχθη και παντρεύτηκε δια της βίας.
-
Στις 12 Φεβρουαρίου, 10χρονη από το Φαϊζαλαμπάντ έπεσε θύμα απαγωγής.
-
Στις 13 Μαρτίου, 13χρονη από το Μουλτάν.
-
Στις 11 Μαρτίου, 15χρονη από το Μπαντίν (Σιντ).
Στα δικαστήρια, οι δράστες συχνά δηλώνουν ότι τα κορίτσια είναι «ενήλικες» ή ότι «παντρεύτηκαν με τη θέλησή τους». Αρκετές εξαναγκάζονται να το επιβεβαιώσουν. Συχνά παντρεύονται άνδρες διπλάσιας ή και τριπλάσιας ηλικίας, ήδη παντρεμένους με παιδιά κοντά στη δική τους ηλικία.
Φόβος, ατιμωρησία και αποτυχία του κράτους
Οι οικογένειες ζουν σε συνεχή φόβο αντιποίνων. Πολλές κοπέλες δεν μπορούν ποτέ να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Οι γονείς πλέον φοβούνται να αφήσουν τις κόρες τους να κυκλοφορήσουν μόνες.
Οι θρησκευτικοί ηγέτες συχνά στηρίζουν τους δράστες και τους παρέχουν ψευδή «πιστοποιητικά γάμου». Παράλληλα, οι προσπάθειες για νομοθεσία κατά των εξαναγκαστικών μεταστροφών έχουν αποτύχει.
Στο μεταξύ, το Πακιστάν βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Ακτιβιστές επισημαίνουν ότι ομάδες με ιδεολογία «χαλιφάτου» και μίσος για τους «άπιστους» αποκτούν όλο και περισσότερη ισχύ, εμπνεόμενες και από την άνοδο των Ταλιμπάν στο γειτονικό Αφγανιστάν.
Κραυγή απελπισίας από τις μειονότητες
Παρά τους κινδύνους, οι θρησκευτικές μειονότητες σηκώνουν φωνή. Στις 10 Αυγούστου, σε πορεία στο Καράτσι, ζητήθηκαν:
-
Κρατική αναγνώριση της ταυτότητάς τους.
-
Ποσοστό 10% για φοιτητές μειονοτήτων στην εκπαίδευση.
-
Τροποποίηση του Συντάγματος ώστε να μπορούν να διεκδικήσουν το αξίωμα Προέδρου ή Πρωθυπουργού.
-
Προστασία των τόπων λατρείας τους.
-
Ποινικοποίηση των αναγκαστικών εξισλαμισμών.
Όπως είπε ο ακτιβιστής Λουκ Βίκτορ:
«Ακόμη και 78 χρόνια μετά την ανεξαρτησία, δεν νιώθουμε ελεύθεροι. Οι
κόρες μας εξισλαμίζονται και παντρεύονται δια της βίας. Τα παιδιά μας
δεν έχουν ίσες ευκαιρίες. Και μας αντιμετωπίζουν ως πολίτες δεύτερης
κατηγορίας».
https://geopolitico.gr/2025/08/pakistan-apagoges-sexoualikes-epitheseis-anagkastikoi-gamoi-kai-exislamismoi-christianon-kai-indouistrion-koritsion/?feed_id=106513&_unique_id=68aa9a57e45c2
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου