ΛΕΟ 1Α4

ΛΕΟ 1Α4

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Χριστούγεννα 1947 - Κόνιτσα: Ο Εθνικός Στρατός συντρίβει τους συμμορίτες του ΚΚΕ

      Χριστούγεννα 1947 - Κόνιτσα: Ο Εθνικός Στρατός συντρίβει τους συμμορίτες του ΚΚΕ
Θεωρείται από τις πιό μεγάλες αναμετρήσεις στα οδυνειρά χρόνια της κομμουνιστικής ανταρσίας των ετών 1946 – 1949.
Είναι αναμφισβήτητα η κρισιμότερη γιατί απέδειξε ότι το Έθνος ξέρει να απαντά με πυγμή σε όσους το επιβουλεύονται.
Ιστορικό πλαίσιο πριν την μάχη
Γνωστή είναι η διαχρονική θέση του διεθνούς κομμουνισμού για την αρπαγή της Μακεδονίας και της Θράκης. Και είναι επίσης γνωστή η αμέριστη σύμπραξη των εγχώριων προδοτών του ανθελληνικού κομμ. κόμματος.
Από τη δεκαετία ακόμα του ’20 οι θέσεις τους στον Ριζοσπάστη ήταν ξεκάθαρες: Απόσχιση και ανεξαρτησία Μακεδονίας – Θράκης.
Ο συμμοριτοπόλεμος, ο «Τρίτος Γύρος» της κομμουνιστικής ανταρσίας, ξεκίνησε στις 31 Μαρτίου 1946, με επίθεση συμμοριτών στον Σταθμό Χωροφυλακής Λιτοχώρου. Επρόκειτο για την πιο οργανωμένη επιδρομή του σλαβισμού για την υποδούλωση της Μακεδονίας και της Θράκης μας.
Ασφαλώς, δεν υπήρχε περίπτωση το ΚΚΕ να ξεκινήσει τον συμμοριτοπόλεμο χωρίς, όχι απλώς και μόνον την άδεια, αλλά και την εντολή του «Μεγάλου Στάλιν».
Τον Απρίλιο του 1947, ο Ζαχαριάδης συναντάται με τον Τίτο, στο Βελιγράδι, και συμφωνούν στη δημιουργία χωριστού κράτους στη Βόρεια Ελλάδα. Αυτός ήταν ουσιαστικά και ο σκοπός της εξέγερσης του ΔΣΕ. Στο μνημόνιο μεταξύ Ζαχαριάδη-Τίτο αναφέρεται στην παράγραφο 4: Το πιο νευραλγικό και ασθενικό για το μοναρχοφασισμό σημείο από κοινωνική, οικονομική, πολιτική, εθνική, στρατιωτική και γεωγραφική άποψη είναι η Βόρεια Ελλάδα, δηλαδή, κυρίως η ελληνική Μακεδονία και Θράκη. Αντίθετα για το ΔΣΕ εδώ συγκεντρώνονται οι πιο ευνοϊκές προϋποθέσεις. Ουσιαστική σημασία έχει εδώ το γεγονός ότι ο ΔΣΕ διαθέτει πρωτοβουλία στο διάλεγμα του σημείου όπου θα χτυπήσει.
Το 1947 ήταν πλέον τόσο σαφής ο στόχος που και το πόρισμα της Ειδικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών στον ΟΗΕ (23/5/1947) ανέφερε: «Επί τη βάσει των γεγονότων, τα οποία διεπίστωσεν η ιδία η Επιτροπή, κατέληξεν εις το συμπέρασμα, ότι η Γιουγκοσλαβία και εις μικροτέραν έκτασιν αι Αλβανία και Βουλγαρία υποστηρίζουν τον συμμοριακόν πόλεμον εν Ελλάδι. Οι βόρειοι γείτονες της Ελλάδος επιχειρούν να δημιουργήσουν και να υποδαυλίσουν αυτονομιστικήν κίνησιν εν Μακεδονία με σκοπόν την τελικήν απόσπασιν της Μακεδονίας από την Ελλάδα…».
Το καλοκαίρι του ’47, το ΚΚΕ δεν έκρυβε τις προθέσεις του. Ήδη τον Ιούνιο στο Στρασβούργο, ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης έκανε λόγο για «[…] τη δημιουργία μιας λεύτερης δημοκρατικής Ελλάδας με δική της κυβέρνηση και με δική της κρατική υπόσταση…».
Όλα αυτά έγιναν ακόμη ξεκάθαρα με τη συμφωνία του Μπλέντ, τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Οι Έλληνες κομουνιστές συναντήθηκαν στη γιουγκοσλαβική πόλη μαζί με στελέχη των Γενικών Επιτελείων Γιουγκοσλαβίας, Βουλγαρίας, Αλβανίας και με Σοβιετικούς αξιωματικούς και αποφάσισαν την παροχή βοήθειας προς τις δυνάμεις του ΔΣΕ, με διακύβευμα την Ελληνική Μακεδονία.
Αργότερα ο Τίτο έγραψε για τη συμφωνία του Μπλέντ:
«Καταλήξαμε στη Συμφωνία του Μπλέντ, για να εξοφλήσουμε κάθε σχέση με το παρελθόν και να λύσουμε το Μακεδονικό ζήτημα με τρόπο ορθόδοξα μαρξιστικό. Διακηρύξαμε ότι οι λαοί της Μακεδονίας του Βαρδάρη, του Πιρίν και του Αιγαίου έπρεπε να αποκτήσουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους».
Στην 3η Ολομέλεια του ΚΚΕ που έγινε στη Γιουγκοσλαβία στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου 1947, διαπιστώθηκε ότι είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για τη δημιουργία "ελεύθερης δημοκρατικής περιοχής". Και τονίζεται ότι "συμπαγής και εκτεταμένη Ελεύθερη Ελλάδα, με δική της κυβέρνηση είναι το πρώτο βήμα για να σωθεί η Ελλάδα, η ακεραιότητα, η ανεξαρτησία της, η δημοκρατία".
Τον ίδιο μήνα δηλαδή Σεπτέμβριο του 1947, ο Μάρκος Βαφειάδης ήρθε στα Τίρανα και συναντήθηκε με τον Ενβερ Χοτζα. Την συνάντηση περιγράφει ο πρώην, επί Χότζα, αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας Μουφτάρ Τάρε, στις αναμνήσεις του που δημοσίευσε το 2003 η εφημερίδα των Τιράνων Γκαζέτα Σκιπτάρε. Επί τόπου ο Ενβερ Χότζα έδωσε εντολή στο Νάκο Σπύρο να ανοίξουν μερικά ορεινά νοσοκομεία όπως στην περιοχή Voskopoje και Devoll περιοχές που βρισκόταν πολύ κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα όπου θα νοσηλεύονταν οι έλληνες μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, στρατιώτες και αξιωματικοί.
Το Ελληνικό κράτος δεν είχε αντιληφθεί το μέγεθος του κινδύνου. Μία μεγάλη καμπάνα αφύπνισης για όλους θα είναι η μάχη της Κόνιτσας. Η πόλη ήταν από ετών στόχος των συμμοριτών.
Στην πόλη, το 1944, η ΠΕΕΑ ίδρυσε και λειτούργησε Παιδαγωγικό Φροντιστήριο. Στο Φροντιστήριο αυτό οι Ελληνες Ελασίτες εκπαιδευτικοί διδάσκονταν τις νέες αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης και ψυχολογίας, που στηρίζονταν στην επεξεργασία των Ελλήνων (και όχι μόνο) μαρξιστών πάνω στο διαλεκτικό υλισμό.
Στις 23 Δεκεμβρίου 1947 ιδρύεται η «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση». Την επομένη στις 24, από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» των συμμοριτών στην Γιουγκοσλαβία, ανακοινώνεται ο σχηματισμός της, με «πρωθυπουργό» τον Μάρκο Βαφειάδη και «υπουργούς» γνωστούς κομμουνιστές και τον καθηγητή Πέτρο Κόκκαλη.
Στο διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό, δεν λείπει φυσικά η ξεκάθαρη θέση του κομμουνισμού: “ Η αναγνώριση πλέριας ισοτιμίας στις εθνικές μειονότητες και του δικαιώματος της ελεύθερης εθνικής τους ανάπτυξης. ”
Η Ελλάδα βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Αν η κυβέρνηση του Ζαχαριάδη αναγνωριζόταν, η Ελλάδα κινδύνευε να βρεθεί σε εμπόλεμη κατάσταση με τους βόρειους γείτονές της, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η μάχη
Ξημερώνουν Χριστούγεννα στην Κόνιτσα με τσουχτερό κρύο. Έξι το πρωί και οι καμπάνες των εκκλησιών σημαίνουν τον όρθρο, χαιρετίζοντας με τις χαρμόσυνες κωδωνοκρουσίες την ημέρα.
Ταυτόχρονα ακούσθηκαν να πέφτουν βλήματα από βαρείς όλμους στα υψώματα της πόλης. Για μια στιγμή κανενός το μυαλό δεν πήγε σε επίθεση. Πέσανε έξι βλήματα όλμων και ύστερα μεσολάβησε ένα μικρό διάστημα ησυχίας. Μα ύστερα το κακό συνεχίστηκε χωρίς καμιά απολύτως διακοπή, έως τις εφτά.
Την Κόνιτσα υπερασπίζονταν η 75 Ταξιαρχία (που είχε λάβει μέρος στη μάχη του Μετσόβου) του Εθνικού Στρατού, υπό τον Συν/ρχη Δόβα Κωνσταντίνο με δύναμη μόνο δύο (2) Τάγματα Πεζικού, το 582 Τ.Π. και το 584 Τ.Π. Τα δύο τάγματα είχανε, απλώσει τμήματα της δυνάμεώς τους στα πιο επικίνδυνα σημεία γύρω από την Κόνιτσα, όπου από τον Αύγουστο είχανε γίνει γύρω-γύρω χαρακώματα, είχανε φτιάσει ναρκοπέδια κι ακόμα Σταθμούς Διοικήσεως ωχυρωμένους, για περίπτωση εισβολής και επιθέσεως εναντίον της.
Το 582 Τ.Π. κατείχε το ύψωμα Προφήτης Ηλίας που δεσπόζει της Κόνιτσας, πλην ενός Λόχου, του 3ου, που φρουρούσε τη Γέφυρα του Μπουραζανίου.
Οι Λόχοι του 584 Τάγματος Πεζικού κρατούσαν τον Προφήτη Ηλία Εξοχής, το ύψωμα 915 και ένα άλλο ανώνυμο ύψωμα νοτιοδυτικά του Προφήτη Ηλία.

Επίσης στην πόλη ευρίσκονταν ένα ενισχυμένο τάγμα χωροφυλακής και ΜΑΥ και τέσσερα πεδινά πυροβόλα.
Μικρότερα τμήματα είχαν απλωθεί νοτίως και δυτικά της πόλης. Μια μικρή δύναμη από ΜΑΥ, φρουρούσε κάθε βράδυ στην Κάτω Κόνιτσα κοντά στη γέφυρα του Αώου για κάθε ενδεχόμενο.
Κανένας δεν είχε υποψιαστεί πως μπορούσε τέτοια μέρα να συμβεί κανένα απρόοπτο. Την παραμονή των Χριστουγέννων, μόνον ο Διοικητής του 584 Τάγματος Πεζικού Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Παλλαντάς Γεώργιος που είχε ανέβει στο ύψωμα 915 και στον Προφήτη Ηλία Εξοχής για επιθεώρηση, σαν να τον έσπρωχνε κάποιο μυστικό προαίσθημα, μάζεψε τους αξιωματικούς του και τους είπε δύο λόγια:
“Δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί από ώρα σε ώρα. Να έχετε όμως υπόψη σας, πως πρώτα θα πεθάνουμε εμείς οι Αξιωματικοί και κατόπιν οι φαντάροι. Τίποτα άλλο. ”
Οι δυνάμεις που ο ΔΣΕ χρησιμοποίησε στην επιχείρηση ήταν οι παρακάτω:
  • Δύο ταξιαρχίες (32η και 16η) που χτύπησαν από την Λυκοράχη περιμετρικά στις θέσεις του ΕΣ και την γέφυρα Μπουραζάνι
  • Ένα ενισχυμένο τάγμα μαζί με μια διμοιρία κομάντο με κύριο στόχο την αποκοπή κινήσεων για ενίσχυση του ΕΣ από το δρόμο του Καλπακίου.
Η μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του ΔΣΕ και του ΕΣ ξεκίνησε λυσσαλέα από τις πρώτες ώρες της 25ης του Δεκέμβρη. Οι δυνάμεις των ανταρτών επιχείρησαν με αρκετή επιτυχία στα εξωτερικά φυλάκια της Κόνιτσας κυρίως σε αυτά που βρίσκονταν σε υψώματα.
Τα πολυβόλα των συμμοριτών γαζώνουν κάθε κατεύθυνση, ενώ σαλπιγκτές και άλλοι με χωνιά φώναζαν από όλες τις κατευθύνσεις:
“Μη πολεμάτε τζάμπα. Παραδοθήτε. Σκοτώστε τους πουλημένους Αξιωματικούς σας. Είσαστε χαμένοι ”.
Την 07:40 εκδηλώθηκε επίθεση από την Ταξιαρχία ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ κατά του 3ου Λόχου του 582 Τάγματος Πεζικού ο οποίος φρουρούσε την γέφυρα Μπουραζανίου (ενισχυόμενος και με δυνάμεις ΜΑΥ). Ύστερα από σκληρό αγώνα μέχρις εσχάτων, στις 09:15 η φρουρά υπέκυψε λόγω της αριθμητικής υπεροχής του αντίπαλου.
Από τους υπερασπιστές τις γέφυρας σκοτώθηκαν όλοι οι βαθμοφόροι και ελάχιστοι άνδρες κατάφεραν να ξεφύγουν στα κοντινά υψώματα. Η κατάληψη της γέφυρας και η καταστροφή της προκάλεσε σημαντικά προβλήματα καθώς απέκοψε την Κόνιτσα από τα Ιωάννινα (ο δρόμος την εποχή εκείνη διερχόταν δια μέσου της γέφυρας Μπουραζανίου).

Οι απώλειες του Λόχου ήταν τρομακτικές:
• Νεκροί: 18 (εκ των οποίων 1 Αξκός ο Διοικητής του Λόχου)
• Αιχμάλωτοι: 23
Όσοι από τους άνδρες του Λόχου διεσώθησαν διέφυγαν προς την κατεύθυνση ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ – ΔΟΛΙΑΝΩΝ.
Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο Διοικητής του 3ου Λόχου του 582 Τάγματος Πεζικού Υπολοχαγός (ΠΖ) Βήττος Θεόδωρος. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, υπηρέτησε ως Διοικητής Τάγματος στον ΕΔΕΣ, μετά τη διάλυση του οποίου (1945) υπηρέτησε ως Ανθυπολοχαγός και μετέπειτα ως Υπολοχαγός στον εθνικό στρατό.

Τα οστά του φυλάσσονται εντός μνημείου το οποίο βρίσκεται εντός του Ελληνικού Φυλακίου Μπουραζανίου. Σήμερα η γέφυρα τύπου BELLEY του Μπουραζανίου φέρει τιμητικά το όνομά του "ΓΕΦΥΡΑ ΛΟΧΑΓΟΥ (ΠΖ) ΒΗΤΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ"
Ο Διοικητής της 75ης Ταξιαρχίας Σχης (ΠΖ) Δόβας Κωνσταντίνος, με απόλυτη εμπιστοσύνη στους Αξιωματικούς και στους στρατιώτες του, δίνει διαταγές στους λαχανιασμένους αγγελιαφόρους που φτάνουν από όλα τα υψώματα με αναφορές των Διοικητών. Ακούει το κακό που γίνεται στο ύψωμα 915, πηγαίνει εκεί, επιθεωρεί και στις 12:15 ξεκινά με το αυτοκίνητό του να επιστρέψει στην έδρα της 75ης Ταξιαρχίας. Περί της 12:30 το τζιπ χτυπά σε μια νάρκη, ο Διοικητής της 75ης Ταξιαρχίας τραυματίζεται βαριά, τινάζεται μαζί με τον οδηγό στρατιώτη πολλά μέτρα μακριά. Τους μεταφέρουν ματωμένους στη Κόνιτσα. Ο Διοικητής της Ταξιαρχίας είναι λιποθυμισμένος από τα τραύματα και το δυνατό τράνταγμα της εκρήξεως.
Την Διοίκηση της 75ης Ταξιαρχίας αναλαμβάνει με διαταγή της VΙΙΙ Μεραρχίας ο Διοικητής του 584 Τάγματος Πεζικού Άνχης (ΠΖ) Παλλαντάς Γεώργιος.
Από την Κόνιτσα οι στρατιώτες που υπηρετούσαν σε γραφεία και σε βοηθητικές υπηρεσίες, ζητούν οι ίδιοι να τρέξουν στις μονάδες τους απάνω στα υψώματα. Φεύγουν τα παιδιά αυτά και πίσω μένουν οι τελείως απαραίτητοι. Για να φτάσουν στη μάχη τρέχουν. Γίνεται αγώνας δρόμου για το ποιός θα φτάσει πρώτος στο χαράκωμα και να βοηθήσει στον αγώνα. Εκεί που φθάνουν τέτοιοι είναι οι κρότοι που δεν μπορούν να ακουστούν και οι δυνατότερες φωνές. Οι τραυματίες με ματωμένα κορμιά, όσοι μπορούν να σταθούν ακόμα όρθιοι πολεμούν ακόμα.
Σκηνές μεγαλείου που δεν μπορεί να τις συλλάβει ανθρώπινο μυαλό. Οι Αξιωματικοί με πάθος πολεμούν στα πιο επικίνδυνα σημεία.
“Και εμείς να σκοτωθούμε, φωνάζουν στους στρατιώτες, να ταμπουρωθείτε στα κορμιά μας και να πολεμήσετε ”.
Η σφοδρή επίθεση των συμμοριτών την πρώτη ημέρα εναντίον των φυλακίων της πόλεως, δεν πέτυχε τίποτε το σοβαρό. Όλη η γραμμή κρατάει γερά και τα κύματα του εχθρού τσακίζονται επάνω στη γενναία άμυνα του στρατού μας.
Αυτή η νύχτα έκρινε τη τύχη της Κόνιτσας. Φάνηκε καθαρά πως ο στρατός δεν θα επέτρεπε με οποιαδήποτε θυσία να περάσουν οι συμμορίτες.
Η δεύτερη μέρα, η 26η Δεκεμβρίου, δεν αλλάζει καθόλου την κατάσταση. Οι συμμορίτες επιτίθενται με την ίδια λύσσα χωρίς αποτέλεσμα. Και στις 27 η κατάσταση παραμένει αμετάβλητη. Οι συμμορίτες επιτίθενται σε όλα προς το βορρά και ανατολικώς της πόλεως υψώματα με λύσσα, αλλά δεν μπαίνουν στην πόλη.
Η Αεροπορία κάνει κι αυτή θαύματα. Στα Γιάννενα από την πρώτη κι όλας μέρα της επιθέσεως έφτασε ο Αρχηγός των Αεροπορικών Δυνάμεων της Στρατιάς Κελαϊδής και οι πιλότοι της Βάσεως Ιωαννίνων που εν τω μεταξύ έχει ενισχυθεί με αρκετά Σπιτφάϊρς, κάνουν τέσσερις και πέντε εξορμήσεις ημερησίως. Άθλος.
Αεροπλάνα Ντακότα κατεβαίνουν σε χαμηλό ύψος και ρίχνουν με τα αλεξίπτωτα πυρομαχικά. Πολλά από αυτά προς την ανατολική κυρίως πλευρά της πόλεως πέφτουν κοντά στις γραμμές των συμμοριτών, και γίνονται αφορμή μικροσυγκρούσεων, σώμα προς σώμα καμμία φορά.
Ο Παλλαντάς από τις 26 υποψιάστηκε κάτι που στο άμεσο μέλλον θα αποδεικνυόταν αληθινό. Φοβήθηκε μήπως οι συμμορίτες απογοητευμένοι από τις αποτυχίες τους στα υψώματα χτυπήσουν την Κόνιτσα από τον πεδινό διάδρομο.

Διατάζει το 2ο και 3ο Λόχο του 584 Τάγματος Πεζικού (Διοικηταί Λοχαγός Ζώτος και Υπολοχαγός Τσίγκας) να φύγουν από το ύψωμα 915 και να κατέβουν στην Κόνιτσα, ώστε να ενισχυθούν τα τμήματα του 582 Τάγματος Πεζικού που είχαν μικροφυλάκια στη νοτιοανατολική και τη νοτιοδυτική πλευρά της Κόνιτσας.

Με την ενέργειά του αυτή έσωσε την Κόνιτσα. Στις εφτά το βράδυ της 27ης οι συμμορίτες κάνουν επίθεση από το πεδινό διάδρομο. Ή μάλλον με χίλιες προφυλάξεις καταφέρνουν να χωθούν στα σπίτια χωρίς σχεδόν να τους αντιληφθεί κανένας. Θα προχωρήσανε κατ΄αυτόν τον τρόπο περισσότερο από 250 μέτρα κατ' ευθείαν στην κάτω Κόνιτσα. Μόλις μπαίνανε στα σπίτια ακινητούσαν της οικογένειες με το πιστόλι στα χέρια και έπιαναν τα παράθυρα και τις πόρτες για κάθε ενδεχόμενο.
Η νύχτα αυτή είναι η πιο τρομερή νύχτα που γνώρισε η Κόνιτσα. Τα γυναικόπαιδα σκούζουν από το φόβο και οι συμμορίτες με τα χωνιά απειλούν γενική σφαγή των στρατιωτών αν τους αιχμαλωτίσουν.
Τα καλντερίμια γεμίζουν νεκρούς που βογγούν απελπισμένα. Κοντεύει να ξημερώση. Οι συμμορίτες δεν μπορούν να σταθούν περισσότερο. Σέρνοντας από τα πόδια σκοτωμένους και τραυματίες αρχίζουν να υποχωρούν. Ο στρατός μας είχε και αυτή τη φορά νικήσει. Οι Κονιτσιώτες αγκάλιαζαν και φιλούσαν τον στρατό που έσωσε και πάλι την πόλη.

Τις νύχτες στο δρόμο που ξεκινά από το Λεσκοβίκι για την Ελληνοαλβανική μεθόριο, βλέπουν συχνά οι υπερασπιστές της Κόνιτσας φώτα αυτοκινήτων που ανεβοκατεβαίνουν συνεχώς. Από ομολογίες χωρικών της περιοχής εκείνης αποδεικνύεται πως τα αυτοκίνητα αυτά μετέφεραν ενισχύσεις στους συμμορίτες και στην επιστροφή πολυάριθμους τραυματίες σε αλβανικά νοσοκομεία.
Αλλά από την Κόνιτσα τις νύχτες η αμυνόμενη φρουρά και ο λαός της πόλης αντικρύζουν άλλα φώτα παρήγορα. Είναι φωτοβολίδες που σκάζουν στην περιοχή της Βίγλας.
Οι ενισχύσεις στην πολιορκημένη πόλη πλησιάζουν. Η ηρωϊκή πόλη της Κόνιτσας αναπνέει. Βλέπει τους ελευθερωτές να φθάνουν.
Στα υψώματα της Γκραμπάλας ο αγώνας είναι εξαιρετικά σκληρός. Στο ύψωμα 1060 είχαν μείνει από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο χαρακώματα, και αυτά ακριβώς κρατούσαν οι συμμορίτες. Το πυροβολικό μας και η αεροπορία τα κτυπούν συνεχώς, αλλά οι συμμορίτες εξακολουθούν να αντιστέκονται.
Το απόγευμα όμως της 29ης Δεκεμβρίου στις τρείς μία Διλοχία του 527 Τάγματος Πεζικού με τον Λυγεράκη καταφέρνει και με ηρωϊκή εξόρμηση μπαίνει στα χαρακώματα και διώχνει κακήν κακώς τους συμμορίτες. Είναι οι απαράμιλλοι ΛΟΚ, οι επίλεκτοι Έλληνες κομάντο, από τους οποίους έχει σταλλεί στην Ήπειρο μία πρότυπος Μοίρα υπό τον ηρωϊκό Ζαχαράκη.
Για να ανέβει η ηρωϊκή αυτή Διλοχία εκεί επάνω, έκανε σωστή αναρρίχηση στην πλαγιά που ήτανε εντελώς γυμνή και φοβερά απότομη.
Μέσα στο χιονισμένο χάος των βουνών, που οι απάτητες πλαγιές τους είναι και την ημέρα για ασκημένους χιονοδρόμους ορειβατικό κατόρθωμα να τις δαμάσουν, οι δαίμονες του Ζαχαράκη βρίσκουν πατήματα, εκβιάζουν περάσματα, μέσα στο πυκνό σκοτάδι, καβαλάνε το ύψωμα 935, πηδούν στην Κεφαλοβουλγάρα, προχωρούν προς τη Βίγλα.
Η διείσδυδη των ΛΟΚ στα νώτα των συμμοριτών συντόμεψε κατά πολύ την επαφή του στρατού με την πολιορκημένη Κόνιτσα. Ήταν κάτι που ο ''Δημοκρατικός Στρατός'' δεν το περίμενε.
Εν τω μεταξύ η Διλοχία Λυγεράκη και το 24ο Τάγμα Χωροφυλακής (πρώην αντάρτες του ΕΔΕΣ) του βουλευτού Αλέκου Παπαδόπουλου και του Δημήτριου Ιωάννου, είναι έτοιμα να τραβήξουν για την Κόνιτσα. Το γρηγορώτερα μάλιστα.
Η αποστολή είναι αφάνταστα δύσκολη και επικίνδυνη. Η απότομη διαμόρφωση του εδάφους προσφέρεται για αντίσταση των συμμοριτών.
Ο Λυγεράκης τινάζει ψηλά στον ουρανό μία φωτιστική φωτοβολίδα. Κι οι χωρικοί στο χρυσό φως από τις χαραμάδες των παραθυριών τους αντικρύζουν χακί. Χακί Ελληνικό.
Βλέπουνε και από την Κόνιτσα την φωτοβολίδα. Τα πολυβόλα στον Προφήτη Ηλία, στον Άγιο Αθανάσιο, παντού πάνε να καούν από τις χαρμόσυνες ριπές.
Έρ-χε-ται! Έρ-χε-ται!
Οι κάτοικοι ανοίγουν τέντα τα παράθυρα και κοιτάζουν κατά το μονοπάτι. Αγκαλιάζονται και φιλιούνται.
Από την Γκορίτσα και πέρα ο Λυγεράκης κι ο Παπαδόπουλος δεν υπολογίζουν πλέον τίποτα. Για να φτάσουν στην Κόνιτσα κυριολεκτικώς τρέχουν. Οι στρατιώτες για να βλέπουν καλύτερα ανάβουν τα ηλεκτρικά τους φανάρια.
Στην Κόνιτσα στρατιώτες και κάτοικοι τρελαίνονται από ενθουσιασμό. Διακρίνουν καθαρά πλέον από το φως, τη φάλαγγα που πλησιάζει. Στις 10 ακριβώς οι πρώτοι στρατιώτες φτάνουν στη γέφυρα του Αώου.
Τους σταματά το ξερό ''Άλτ'' του σκοπόύ επάνω από τα βράχια. Απαντούν στο παρασύνθημα και ο στρατός στις 10 και 10' μπαίνει στη Κάτω Κόνιτσα. Ο Παπαδόπουλος μαζί με τον Λυγεράκη λίγα λεπτά αργότερα φτάνουν στο γραφείο του Παλλαντά.
Η Κόνιτσα πανηγυρίζει. Η επταήμερη μάχη έληξε πλέον.
Οι επιχειρήσεις συνεχίστηκαν μέχρι τις 7 Ιανουαρίου με αντεπιθέσεις του Ελληνικού στρατού βόρεια της Κόνιτσας, που είχαν ως αποτέλεσμα να απαλλαγεί οριστικά η γραφική κωμόπολη από τον κίνδυνο.
Οι απώλειες εκατέρωθεν ήταν σημαντικές. Οι μονάδες του ΕΣ που συμμετείχαν στη μάχη είχαν 104 νεκρούς, 53 αγνοούμενους και 356 τραυματίες. Ο Μάρκος δήλωσε προς την ηγεσία του ΚΚΕ ότι οι αντάρτικες απώλειες περί την Κόνιτσα ανέρχονταν σε 650 άνδρες.
Συμπεράσματα Επισημάνσεις
Η χρονική σύμπτωση της ίδρυσης της κυβέρνησης των ανταρτών, που ονομάστηκε «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» και της επίθεσης κατά της Κόνιτσας δεν ήταν τυχαία.
Σύμφωνα με τον Μάρκο, ο Ζαχαριάδης είχε πει ότι «θα πάρουμε την Κόνιτσα, θα φτιάξουμε την κυβέρνηση και πιθανόν ν' αναγνωριστούμε» από τη Σοβιετική Ενωση και τους φίλους της ή κάποιους από αυτούς.
Αποκαλυπτική είναι η έκθεση του Μάρκου Βαφειάδη που ενώ θεωρεί ότι η στιγμή της επιχείρησης ήταν κατάλληλη και επιβάλλονταν να γίνει πολιτικά και στρατιωτικά, στη συνέχεια τονίζει τα λάθη που έγιναν ένα εκ των οποίων ήταν ότι δεν γίνεται στοιχειώδης πολιτική δουλειά στα τμήματα.
Μετά την Κόνιτσα, ο κλονισμένος Μάρκος ήταν βέβαιος ότι ο ΔΣΕ δεν μπορούσε από μόνος του να επικρατήσει.
Σε ένα νεώτερο αφιέρωμα του Ριζοσπάστη στις 24 Αυγούστου 1997 τονίζεται χαρακτηριστικά: “Εκείνη η βουνοκορφή πάνω απ' την Κόνιτσα που δεν κατάφερε ο ΔΣΕ να καταλάβει κι έχασε την Κόνιτσα , βαραίνει στις καρδιές μας”. Ένα μικρό δείγμα του πόσο στοίχισε η απώλεια στους συμμορίτες.
Η νίκη της Κόνιτσας έδειξε ξεκάθαρα το υψηλό μαχητικό φρόνημα των μαχητών του Ε.Σ. και την εξαιρετική ποιότητα των αξιωματικών, οι οποίοι διοικούσαν εκ του σύνεγγυς, με το ανάλογο τίμημα σε αίμα. Στην Κόνιτσα για πρώτη φορά φάνηκαν ο ηρωϊσμός και οι δυνατότητες των καταδρομέων, αλλά και οι σοβαρές ελλείψεις του Ε.Σ. σε οπλισμό και ιδιαίτερα σε πολυβόλα. Η φρουρά της Κόνιτσας αντιμετώπισε έξι εχθρικά τάγματα επί πέντε ημέρες με μόνο δύο πολυβόλα! Αυτή η έλλειψη αποτέλεσε πρόβλημα σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του συμμοριτοπολέμου. Το 1948 διατέθηκαν μερικά πολυβόλα, όχι πάνω από 4 ανά τάγμα. Σαν σύγκριση το 1940 κάθε τάγμα πεζικού διέθετε 12 πολυβόλα, 36 οπλοπολυβόλα και 48 βομβιδοβόλα.
Η μάχη και η νίκη της Κόνιτσας, υπήρξε η αποφασιστική καμπή του συμμοριτοπολέμου. Γι’ αυτό η Κόνιτσα θα μείνει στην ιστορία μας, σαν βωμός θυσίας και θρύλος.
Χάρις στη νίκη της Κόνιτσας η Ελλάδα απέφυγε την κομμουνιστοποίηση και τον δεδομένο διαμελισμό της και το σβήσιμο από το χάρτη. Γιατί στην περίπτωση επιβολής του Κομμουνισμού σ’ όλη τη χώρα, είναι απολύτως βέβαιο, ότι η Μακεδονία και η Θράκη θα περιέρχονταν στους Βουλγάρους και στους Σκοπιανούς του Τίτο –ο οποίος ακόμα δεν τα είχε χαλάσει με τον Στάλιν- και η Ήπειρος κατά μεγάλο μέρος στους Αλβανούς.
Και σήμερα;
69 χρόνια μετά, η μεγάλη εκείνη στρατιωτική νίκη, έχει καταντήσει μεγάλη πολιτική ήττα. Ο μαρξισμός έχει επιβληθεί στους πολιτικάντηδες που όχι μόνο επέβαλαν για χρόνια τη λήθη, αλλά αλλάζουν και την ιστορία μας στα σχολικά βιβλία.
Η επέτειος αυτής της μεγάλης, της ιστορικής, της σωτήριας νίκης, από πολλού δεν εορτάζεται επίσημα. Χάριν της δήθεν λήθης και κατά πλήρη βιασμό της Ιστορίας.
Ο Σεβασμιότατος μητροπολίτης Κονίτσης κ.κ. Ανδρέας στο μνημόσυνο που έγινε το 2014 τόνισε: “Να προσέχουμε τους προδότες που προέρχονται μέσα απὸ την Ελλάδα. Η χώρα έχει γεμίσει απὸ νέους ἐφιάλτες. Τους βρίσκουμε στο κυβερνητικὸ στρατόπεδο και στην αντιπολίτευση, στις δήθεν κοινωνικὲς οργανώσεις, σε κοσμικὰ ισχυροὺς παράγοντες, στον τύπο…”
Σήμερα οι χιλιάδες των νεκρών που έπεσαν υπακούοντας στις διαταγές της νόμιμης κυβέρνησης του τόπου έμειναν δυστυχώς αδικαίωτοι.
Μερικοί θεωρούν ότι το κράτος ξέχασε τους ήρωες. Λάθος. Τους τιμώρησε.
Αντί μνημοσύνου, ψήφισε το νόμο 1863/18 Σεπτεμβρίου 1989, όπου στο άρθρο 1 ορίζεται: “ Όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται ο όρος «συμμοριτοπόλεμος» αντικαθίσταται με τον όρο «εμφύλιος πόλεμος» και όπου «συμμορίτες» με τον όρο «Δημοκρατικός Στρατός»”.
Το Εθνικό κράτος στο οποίο αποβλέπουμε θα στείλει οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον αναίσχυντο αυτό νόμο.
Αιωνία η μνήμη και η τιμή στους λαμπρούς μαχητές της Κόνιτσας.
Βασίλειος Τ.

       ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ   ΕΔΩ
«Ταυτόχρονα, όμως, προβάλλει επιτακτικά και το καθήκον μας για υπεράσπιση της πατρίδας μας» προσθέτει, «ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που ενώ σε μια πορεία σαράντα και πλέον ετών, λεγόμενων διακοινοτικών συνομιλιών, κατέληξε σε αδιέξοδο, και θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε την πορεία μας, συρόμαστε και πάλι σε άκρως επικίνδυνες ατραπούς, ακολουθώντας, τυφλά, χρονοδιαγράμματα και μεθοδεύσεις, που καθορίστηκαν και εξαγγέλθηκαν, πριν από καιρό, από τον εγκάθετο της κατοχής στην Κύπρο». - See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/391231/arxiepiskopos-i-tourkia-thelei-tourkopoiisi-olis-tis-kyprou#sthash.VtFBeMN2.dpuf
ια άκρως επικίνδυνες ατραπούς, τυφλά χρονοδιαγράμματα και μεθοδεύσεις στο Κυπριακό κάνει λόγο στη χριστουγεννιάτικη εγκύκλιο του ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος και καλεί τους πιστούς να εντείνουν τις προσπάθειες για απαλλαγή από την κατοχή της πατρίδας.
Στην εγκύκλιο του η οποία διαβάστηκε σήμερα σε όλες τις εκκλησίες της Κύπρου ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αναφέρει ότι στην αγαλλίαση της πνευματικής χαράς των Χριστουγέννων αντιπαραβάλλονται για 43η χρονιά οι ταλαιπωρίες της κατοχής, η αδιαφορία των ισχυρών της γης και η αγωνία για το μέλλον.
Δείτε εδώ: Ξεκαθαρίζει ο ΠτΔ: Πολυμερής και όχι πενταμερής
«Ταυτόχρονα, όμως, προβάλλει επιτακτικά και το καθήκον μας για υπεράσπιση της πατρίδας μας» προσθέτει, «ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που ενώ σε μια πορεία σαράντα και πλέον ετών, λεγόμενων διακοινοτικών συνομιλιών, κατέληξε σε αδιέξοδο, και θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε την πορεία μας, συρόμαστε και πάλι σε άκρως επικίνδυνες ατραπούς, ακολουθώντας, τυφλά, χρονοδιαγράμματα και μεθοδεύσεις, που καθορίστηκαν και εξαγγέλθηκαν, πριν από καιρό, από τον εγκάθετο της κατοχής στην Κύπρο».
Το καθήκον αυτό επιβάλλει, όπως με επίγνωση των ευθυνών μας απέναντι στην υπερτρισχιλιετή ιστορία μας, ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και διαγράψουμε πορεία εξόδου από τα αδιέξοδα» αναφέρει.
Σημειώνει επίσης ότι η Τουρκία αφού πέτυχε, με την παγίδευση μας στις διακοινοτικές συνομιλίες, και με την πάροδο του χρόνου, να ξεχασθεί από τη διεθνή κοινότητα η φύση του προβλήματός μας, δεν κρύβει πια τον τελικό και μόνιμο στόχο της, την κατάληψη και τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου.
«Τον στόχο αυτό επιδιώκει να υλοποιήσει κυρίως με την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και αναφέρεται συνεχώς σε `εκλιπούσα` Κυπριακή Δημοκρατία και επιμένει στη δημιουργία ἐξ υπαρχής νέου κράτους» αναφέρει ο Αρχιεπίσκοπος, εξηγώντας πως όσο υπάρχει η Κυπριακὴ Δημοκρατία συνυπάρχουν και τα ψηφίσματα των ΗΕ και οι αποφάσεις της ΕΕ που τη θωρακίζουν και δεν μπορεί η Τουρκία να νομιμοποιήσει την κατοχή».
Δείτε ακόμη: Κασουλίδης: Την 12η Ιανουαρίου θα είναι παρούσα η ΚΔ
«Ο μόνος τρόπος να απαλλαγεί η Τουρκία από τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις αυτές είναι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το νέο κράτος που θα προκύψει θα είναι αθωράκιστο. Για να προσφύγει στα Ηνωμένα Έθνη ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα χρειάζεται τη συγκατάθεση του τουρκοκυπριακού `συνιστώντος κρατιδίου`, που δεν θα την έχει. Θα είμαστε, τότε, όμηροι στα χέρια της Τουρκίας. Γι’ αυτό και δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να προσυπογράψουμε μιαν τέτοια λύση» τονίζει.
Αναφέρει ακόμη ότι δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να γίνει αποδεκτή η παραμονή των εποίκων για να μην οδηγηθούμε σε μια νέα Αλεξανδρέττα ή να υπάρξουν ασάφειες που θα επιτρέπουν την επιστροφή τους στην Κύπρο.
Ο Αρχιεπίσκοπος σημειώνει ακόμη ότι το πρόβλημά μας δεν είναι η επιστροφή κάποιων εδαφών ή η λεκτική αποποίηση των επεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας.
«Οφείλουμε να περιφρουρήσουμε το κράτος μας και να σταματήσουμε να διαπραγματευόμαστε τη διάλυσή του. Σ’ αυτό πρέπει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας στον κύκλο των συνομιλιών, πού ξεκινούν τώρα, όχι και με τις καλύτερες προοπτικές για την πλευρά μας» σημειώνει.
Πηγή: ΚΥΠΕ
- See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/391231/arxiepiskopos-i-tourkia-thelei-tourkopoiisi-olis-tis-kyprou#sthash.VtFBeMN2.dpuf

Αρχιεπίσκοπος: Η Τουρκία θέλει τουρκοποίηση όλης της Κύπρου

Για άκρως επικίνδυνες ατραπούς, τυφλά χρονοδιαγράμματα και μεθοδεύσεις στο Κυπριακό κάνει λόγο στη χριστουγεννιάτικη εγκύκλιο του ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος και καλεί τους πιστούς να εντείνουν τις προσπάθειες για απαλλαγή από την κατοχή της πατρίδας.
Στην εγκύκλιο του η οποία διαβάστηκε σήμερα σε όλες τις εκκλησίες της Κύπρου ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αναφέρει ότι στην αγαλλίαση της πνευματικής χαράς των Χριστουγέννων αντιπαραβάλλονται για 43η χρονιά οι ταλαιπωρίες της κατοχής, η αδιαφορία των ισχυρών της γης και η αγωνία για το μέλλον.
Δείτε εδώ: Ξεκαθαρίζει ο ΠτΔ: Πολυμερής και όχι πενταμερής
«Ταυτόχρονα, όμως, προβάλλει επιτακτικά και το καθήκον μας για υπεράσπιση της πατρίδας μας» προσθέτει, «ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που ενώ σε μια πορεία σαράντα και πλέον ετών, λεγόμενων διακοινοτικών συνομιλιών, κατέληξε σε αδιέξοδο, και θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε την πορεία μας, συρόμαστε και πάλι σε άκρως επικίνδυνες ατραπούς, ακολουθώντας, τυφλά, χρονοδιαγράμματα και μεθοδεύσεις, που καθορίστηκαν και εξαγγέλθηκαν, πριν από καιρό, από τον εγκάθετο της κατοχής στην Κύπρο».
Το καθήκον αυτό επιβάλλει, όπως με επίγνωση των ευθυνών μας απέναντι στην υπερτρισχιλιετή ιστορία μας, ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και διαγράψουμε πορεία εξόδου από τα αδιέξοδα» αναφέρει.
Σημειώνει επίσης ότι η Τουρκία αφού πέτυχε, με την παγίδευση μας στις διακοινοτικές συνομιλίες, και με την πάροδο του χρόνου, να ξεχασθεί από τη διεθνή κοινότητα η φύση του προβλήματός μας, δεν κρύβει πια τον τελικό και μόνιμο στόχο της, την κατάληψη και τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου.
«Τον στόχο αυτό επιδιώκει να υλοποιήσει κυρίως με την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και αναφέρεται συνεχώς σε `εκλιπούσα` Κυπριακή Δημοκρατία και επιμένει στη δημιουργία ἐξ υπαρχής νέου κράτους» αναφέρει ο Αρχιεπίσκοπος, εξηγώντας πως όσο υπάρχει η Κυπριακὴ Δημοκρατία συνυπάρχουν και τα ψηφίσματα των ΗΕ και οι αποφάσεις της ΕΕ που τη θωρακίζουν και δεν μπορεί η Τουρκία να νομιμοποιήσει την κατοχή».
Δείτε ακόμη: Κασουλίδης: Την 12η Ιανουαρίου θα είναι παρούσα η ΚΔ
«Ο μόνος τρόπος να απαλλαγεί η Τουρκία από τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις αυτές είναι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το νέο κράτος που θα προκύψει θα είναι αθωράκιστο. Για να προσφύγει στα Ηνωμένα Έθνη ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα χρειάζεται τη συγκατάθεση του τουρκοκυπριακού `συνιστώντος κρατιδίου`, που δεν θα την έχει. Θα είμαστε, τότε, όμηροι στα χέρια της Τουρκίας. Γι’ αυτό και δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να προσυπογράψουμε μιαν τέτοια λύση» τονίζει.
Αναφέρει ακόμη ότι δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να γίνει αποδεκτή η παραμονή των εποίκων για να μην οδηγηθούμε σε μια νέα Αλεξανδρέττα ή να υπάρξουν ασάφειες που θα επιτρέπουν την επιστροφή τους στην Κύπρο.
Ο Αρχιεπίσκοπος σημειώνει ακόμη ότι το πρόβλημά μας δεν είναι η επιστροφή κάποιων εδαφών ή η λεκτική αποποίηση των επεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας.
«Οφείλουμε να περιφρουρήσουμε το κράτος μας και να σταματήσουμε να διαπραγματευόμαστε τη διάλυσή του. Σ’ αυτό πρέπει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας στον κύκλο των συνομιλιών, πού ξεκινούν τώρα, όχι και με τις καλύτερες προοπτικές για την πλευρά μας» σημειώνει.
Πηγή: ΚΥΠ
- See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/391231/arxiepiskopos-i-tourkia-thelei-tourkopoiisi-olis-tis-kyprou#sthash.VtFBeMN2.dpuf

Η απειλή της προσάρτησης και η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρ

| Εκτύπωση | 25 Δεκέμβριος 2016, 12:00 | Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ Η ΛΥΣΗ ΘΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ
Ποιος θα φτιάξει τα τρία συντάγματα, ποιοι εκβιασμοί θα προκύψουν μετά τη λύση, οι εναλλακτικές επιλογές και γιατί τέθηκαν στο ράφι

· Κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί να γίνει ρεαλιστική η λύση της ομοσπονδίας

· Το νομικό κενό της αναφοράς σε λαό και οι νομικές ερμηνείες της Άγκυρας
· Πώς το ψευδοκράτος θα παράγει δίκαιο
· Τα χωριστά δημοψηφίσματα και οι χωριστές αυτοδιαθέσεις

Έχει λεχθεί και από τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί καθώς και από τον Έσπεν Μπαρθ Έιντε ότι, εάν υπάρχει συμφωνία επί του θέματος των εγγυήσεων και της αποχώρησης των στρατευμάτων του Αττίλα, εν συνεχεία θα πάρουν σειρά τα συντάγματα, που θα είναι τρία στο σύνολό τους. Ένα για κάθε συνιστών κράτος και ένα κοινό. Ερώτημα: Έχουν τα συντάγματα, και δη το κοινό, σχέση με τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Εγείρονται δε, άλλα τρία ερωτήματα, που είναι συναφή του πρώτου: Μπορεί η διαδικασία αυτή να δημιουργεί βάση νομιμοποίησης στην περίπτωση απόσχισης και προσάρτησης; Ποιο ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν τα χωριστά δημοψηφίσματα ως προηγούμενο; Πόσο ρεαλιστική είναι η βιωσιμότητα τής υπό συζήτηση λύσης και αν ναι, κάτω από ποιες συνθήκες; Δεν γνωρίζουμε πού θα καταλήξουν οι συνομιλίες της Γενεύης, όταν μάλιστα οι Τούρκοι είναι αδιάλλακτοι. Εκείνο που πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν από τώρα είναι θεμελιώδη ζητήματα που επηρεάζουν την ίδια την πολιτειακή μας ύπαρξη, που είναι συναφής με τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Νέο Σύνταγμα και νομιμότητα
Επί τη βάσει των δημοκρατικών αρχών και αξιών, και του Συνταγματικού Δικαίου, ο τρόπος για την αλλαγή προνοιών ενός συντάγματος είναι σαφής: Εάν έχουμε νέο σύνταγμα ή εάν έχουμε αλλαγές θεμελιωδών άρθρων του Συντάγματος, τότε θα έχουμε Συντακτική Συνέλευση. Δηλαδή ο ενιαίος λαός, ασκώντας την κυριαρχία του, εκλέγει τους εκπροσώπους του με αρμοδιότητα και εξουσία να ενεργήσουν προς τον σκοπό αυτόν. Εάν είναι μερικές και μόνο οι τροποποιήσεις και αλλαγές, θα έχουμε Αναθεωρητική Συνέλευση - Βουλή. Στην περίπτωση της Κύπρου θα έπρεπε να έχουμε Συντακτική Συνέλευση, η οποία μόνο εντός των νομικών εξουσιών και ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να συγκληθεί, για την κατάρτιση του κοινού Συντάγματος με διαδικασίες πλήρους διαφάνειας. Δεν είναι όμως αυτό το οποίο θα συμβεί.
Ακόμη δεν είναι ξεκάθαρο, εάν τα όσα αποφασιστούν - τα οποία θα αποτελούν τη θεμελιώδη συμφωνία και θα συνιστούν ταυτοχρόνως τη σπονδυλική στήλη του νέου Κοινού Συνταγματικού Πλαισίου της Ομοσπονδίας, θα πλαισιωθούν και με άλλες διατάξεις. Εάν αυτό ισχύσει, ποιος θα προσθέσει αυτές τις διατάξεις; Ποια Βουλή-Συνέλευση; Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αποφασίσει, εκτός και αν η εξουσία πηγάζει από την Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλιώς, πώς θα υπάρχει συνέχεια. Διότι, η συνέχεια ενός κράτους δεν στηρίζεται μόνο στην ανάληψη των υποχρεώσεων του προηγούμενου πολιτειακού συστήματος, αλλά και σε κάτι άλλο: Κατά πόσο το νέο πολιτειακό σύστημα έχει προκύψει μέσω νομιμότητας ή μέσω των παράνομων τετελεσμένων της εισβολής.
Πέραν του κοινού συντάγματος, υπάρχει και ο καταρτισμός των συνταγμάτων των δυο συνιστώντων κρατιδίων. Ερώτημα: Η διαδικασία αυτή θα ανήκει στη σημερινή Κυπριακή Δημοκρατία και μόνο, ή σε αυτήν και στο ψευδοκράτος; Η παραγωγή δικαίου μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η ορθή νομική διαδικασία εκλογής των όποιων Συνελεύσεων και για τους Ελληνοκυπρίους και για τους Τουρκοκυπρίους, διότι είναι το μόνο κράτος που αναγνωρίζεται διεθνώς. Πώς θα ήταν δυνατό να γίνει ο καταρτισμός του συντάγματος του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους μέσω των δομών του παράνομου νομικού πλαισίου του ψευδοκράτος; Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, το νέο πολιτειακό σύστημα δεν θα είναι συνέχεια μόνο της Κυπριακής Δημοκρατίας, εάν οι Ελληνοκύπριοι αποφασίσουν εντός του θεσμικού της πλαισίου, αλλά και της παράνομης και μη αναγνωρισμένης σήμερα «τουρκικής δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου», στην οποία θα δοθεί η ευκαιρία να παραγάγει δίκαιο και να νομιμοποιηθεί.
Και, μάλιστα, αυτό θα είναι δυνατό να συμβεί σε δυο επίπεδα. Το ένα θα είναι αυτό των συνιστώντων κρατών και το άλλο του κοινού συντάγματος. Τονίζεται δε, τούτο, διότι η νομιμοποίηση την οποία επικαλείται ο Ακιντζί ότι έχει στο τραπέζι των συνομιλιών, ως εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων, δεν εκπηγάζει από τη συνταγματική έννομη τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δηλαδή δεν είναι εκλελεγμένος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων με βάση το Σύνταγμα της Ζυρίχης, αλλά εμφανίζεται ως «Πρόεδρος», όπως ισχυρίζεται, της «τουρκικής δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου», η οποία επί του παρόντος δεν αναγνωρίζεται ούτε από την ΕΕ ούτε από τον ΟΗΕ.

Νομικό κενό, χωριστά δημοψηφίσματα και απόσχιση
Η ΕΕ έχει εκδώσει την αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, με την οποία καθιστά σαφές ότι στο νησί αναγνωρίζει ως μόνο νόμιμο κράτος την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και ότι απαραίτητη προϋπόθεση της ενταξιακής διαδικασίας της Άγκυρας είναι όπως αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Όσο δε, για τον ΟΗΕ, το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει εκδώσει τα ψηφίσματα 541 και 550, που καθορίζουν ρητώς ότι το ψευδοκράτος και οι θεσμοί του, όπως είναι ο κ. Ακιντζί, δεν αναγνωρίζονται και δεν παράγουν δίκαιο.
Και, όμως, εφόσον ο Ακιντζί εμφανίζεται ως «Πρόεδρος» και εφόσον καμιά διαδικασία στον καταρτισμό του κοινού συντάγματος δεν γίνεται στο πλαίσιο της Κυπριακής Δημοκρατίας, γεννάται σοβαρό ζήτημα ως προς τη συνέχειά της, η οποία προσδοκάται, από κάποιους Συνταγματολόγους, ότι μπορεί να επέλθει διά της επικύρωσης της λύσης μέσω των δυο χωριστών δημοψηφισμάτων.
Επί τούτου, υπάρχει πρόβλημα υπό την εξής έννοια: Στην κοινή δήλωση της 11ης Σεπτεμβρίου, τονίζεται ότι η εξουσία, δηλαδή η κυριαρχία, πηγάζει εξίσου από Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους. Πουθενά στο κείμενο δεν γίνεται αναφορά σε έναν και ενιαίο λαό. Και ως εκ τούτου υπάρχει πρόβλημα, το οποίο μας εξηγούν από τώρα οι Τούρκοι πώς θα προκύψει πιο ορατό στο μέλλον. Ότι δηλαδή στο νησί έχουμε δυο λαούς, οι οποίοι ασκούν μέσω των δημοψηφισμάτων, χωριστά, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής του.
Άλλωστε, σε έγγραφό του, το οποίο έχουν καταθέσει στην ΕΕ δυο φορές στο πλαίσιο των εργασιών του Συμβουλίου Σύνδεσης Τουρκίας-ΕΕ, η Άγκυρα αναφέρει ότι στη Ζυρίχη, οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι ενέκριναν το Σύνταγμα και τις ενσωματωμένες σε αυτό Συνθήκες, μεταξύ των οποίων και εκείνη των Εγγυήσεων, επί τη βάσει χωριστής άσκησης αυτοδιάθεσης. Εξού και ο λόγος για τον οποίο αναφέρονται σε νέο συνεταιρισμό. Τα ζητήματα αυτά είναι συναφή με την περίπτωση κρίσης και διάλυσης.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η τουρκική πλευρά θα διαθέτει έδαφος, πληθυσμό και διοίκηση, που αποτελούν συστατικά στοιχεία, επί τη βάσει των οποίων θα μπορεί να προχωρήσει στην απόσχιση εάν το θελήσει και αν τα συμφέροντα της Άγκυρας το επιβάλλουν. Και μάλιστα να έχει νομικά επί τούτου επιχειρήματα να προβάλει για το νόμιμο της ενεργείας αυτής, που λόγω της υφιστάμενης παρανόμου καταστάσεως στον βορρά δεν δύναται να προβάλει πειστικά και αποτελεσματικά στην παρούσα φάση.
Εκείνο που χρειάζεται η απόσχιση για να επιτύχει είναι ο συνδυασμός ισχύος και συμφερόντων με τη νομιμοποίηση, η οποία είναι συναφής και με τη νομιμότητα, την οποία η τουρκική πλευρά θα επιχειρήσει να τεκμηριώσει μέσα από τη διαδικασία των χωριστών δημοψηφισμάτων, αλλά και μέσα από την απουσία της νομικής έννοιας του λαού. Το κενό αυτό θα επιχειρηθεί να καλυφθεί μέσω της περί δυο λαών ερμηνείας και κατ’ επέκταση της αυτοδιαθέσεως.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι, εφόσον η τουρκική αναθεωρητική πολιτική είναι αμετάβλητη, ο εκβιασμός περί προσάρτησης όχι μόνο θα συνεχιστεί και μετά από μια ομοσπονδιακή λύση, αλλά θα είναι και πιο πειστικός και πιο εύκολος να γίνει πράξη απ' ό,τι σήμερα, καθώς θα υπάρχει νομική βάση νομιμοποίησης. Διότι, σήμερα, δεν στέκει κανένα νομικό περί απόσχισης επιχείρημα, λόγω του ενιαίου χαρακτήρα του κράτους, το οποίο αποτελείται από μία και μόνο πολιτεία, της οποίας το 37% βρίσκεται υπό κατοχή. Και τελεί, ταυτοχρόνως, υπό καθεστώς παράνομου εποικισμού, ο οποίος μετά τη λύση θα γίνει νόμιμος και τα τετελεσμένα της εισβολής θα νομιμοποιηθούν μέσω της διχοτόμησης του ενιαίου κράτους σε δυο ισότιμου καθεστώτος συνιστώντα κράτη.
Σήμερα, η απόσχιση θα είναι παράνομη από κάθε άποψη. Βεβαίως, θα ισχυριστεί κάποιος ότι, σε περίπτωση λύσης, θα υπάρχει ρήτρα που θα την απαγορεύει. Και σήμερα, όμως, υπάρχει τέτοια ρήτρα. Γιατί δεν την ενεργοποιούμε; Λόγω τουρκικής ισχύος, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, καθώς και συμφερόντων. Και ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το ίδιο δεν θα συμβαίνει και μετά την ομοσπονδιακή λύση;
Η διαφορά με το σήμερα και το αύριο είναι ότι με την ομοσπονδία θα νομιμοποιηθεί η υφιστάμενη παράνομη πολιτεία του ψευδοκράτους και ταυτοχρόνως, εάν η αιτία της απόσχισης δεν συνοδευτεί από ευθύνη των Τουρκοκυπρίων, θα είναι εύκολο να ακολουθηθεί η πορεία της Τσεχοσλοβακίας ή κάθε άλλης πολυεθνικής ομοσπονδίας, της οποίας τα συνιστώντα στοιχεία και πολιτείες πήραν διαζύγιο. Εάν η Κύπρος ήταν το 1974 ομοσπονδία, υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι το ψευδοκράτος δεν θα ήταν ήδη αναγνωρισμένο;

Η εναλλακτική επιλογή
Βεβαίως, τα προβλήματα που αναφέρονται ανωτέρω θα ήταν δυνατό να περιοριστούν, εάν, αντί της ομοσπονδίας, υιοθετείτο ένα βελτιωμένο μοντέλο Ισπανίας, ως συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θα αποτελεί βελτίωση της Ζυρίχης και όχι νομιμοποίηση των τετελεσμένων του ΄74. Αναφερόμαστε δηλαδή σε ενιαίο κράτος, αλλά αποκεντρωτικού χαρακτήρα με έξι περιφέρειες-ζώνες, εκ των οποίων οι δυο να έχουν Τούρκους επάρχους και εξουσίες τοπικής αυτοδιοίκησης. Με μία Κεντρική Εξουσία και Βουλή.
Μέσα σε αυτή την πολιτειακή λογική θα μπορούσε να γίνει αναστήλωση των Κοινοτικών Συνελεύσεων και η πλήρης εφαρμογή των βασικών ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων εφ’ όλης της επικράτειας, χωρίς αποκλίσεις, χωρίς επεμβατικά δικαιώματα και χωρίς ούτε έναν Τούρκο στρατιώτη να παραμένει στο νησί. Σε αυτά τα στοιχεία προστίθεται η κατοχύρωση της δημοκρατικής αρχής «ένας άνθρωπος μία ψήφος», που σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται κανένας φυλετικός και εθνολογικός ή θρησκευτικός διαχωρισμός στην εκλογή του κάθε πολίτη σε οποιοδήποτε πολιτειακό αξίωμα, εφόσον θα αποφασίζει ο ένας και μόνο λαός.
Εάν κάποιος ισχυριστεί ότι αυτά είναι ουτοπία, παραδέχεται ότι η λεγόμενη λύση του «ρεαλισμού» δεν θα είναι ρεαλιστικό να είναι δημοκρατική και συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά ότι θα πρόκειται για ένα πολιτειακό σύστημα επιβαλλόμενο από την Άγκυρα. Άλλωστε, ένας τέτοιος ισχυρισμός, δηλαδή περί ουτοπίας, συνιστά, πλέον, συνήθη πολιτική πρακτική, που αποτυπώνεται στην εξής δογματική και ατεκμηρίωτη θέση: Οποιαδήποτε άλλη πρόταση πλην της τουρκικής λύσης της ομοσπονδίας εμφανίζεται ως ουτοπία.
Ακόμη και αυτή η ομοσπονδία δεν μπορεί να καταστεί ρεαλιστική, το βλέπουμε και μέσω των συνομιλιών και δη των ζητημάτων του συνταγματικού και της ασφάλειας, παρά μόνο εάν η Τουρκία πάρει ό,τι η ίδια αξιώνει, κατά τρόπον ώστε να εξυπηρετείται και να υλοποιείται η αυτοκρατορική αναθεωρητική της πολιτική. Δηλαδή η βιωσιμότητα της λύσης περνά μέσα από την υιοθέτηση πριν από και μετά τη λύση των τουρκικών θέσεων.
Πάντως, οι ανωτέρω ενδεικτικές, για τροφή προς σκέψη, εισηγήσεις θα πρέπει να συνοδεύονται με συμμαχίες στη λογική νέας στρατηγικής, επί τη βάσει των ισοζυγίων δυνάμεων, της σύγκλισης συμφερόντων, της ασφάλειας και της ισχύος. Ό,τι δηλαδή διδάσκει ο Πολιτικός Ρεαλισμός. Θα ήταν, μάλιστα, δυνατό να είχαν ήδη τεθεί ως στρατηγικές εναλλακτικές επιλογές, αφού άλλωστε στηρίζονται επί των αρχών και αξιών της ΕΕ, στην οποία δεν ενταχθήκαμε για να επανέλθει μια παρόμοια μορφή λύσης με εκείνη του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν, αλλά μια δημοκρατική πολιτειακή φόρμουλα, η οποία να απαλλάσσει την Κύπρο από τα τετελεσμένα της εισβολής, και όχι να τα νομιμοποιεί, όπως συμβαίνει με την ομοσπονδία.

Ρεαλισμός και ψευδαισθήσεις
Τίποτε όμως δεν διεκδικήθηκε όπως θα έπρεπε στην ΕΕ. Απόδειξη τούτου αποτελεί το γεγονός ότι η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, για την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, θα έπρεπε να ήταν η βάση των συνομιλιών. Μπήκε όμως στο ράφι. Και αντί αυτής της αντιδήλωσης, που συνιστά αναπόσπαστο τμήμα του Κοινοτικού Κεκτημένου, τι συμβαίνει σήμερα; Υιοθετείται, στο πλαίσιο των συνομιλιών και της λύσης, η αναγνώριση τόσο εξ ημών όσο και από την ΕΕ, του ψευδοκράτους ως ισότιμου συνιστώντος τουρκοκυπριακού κράτους.
Και αντί να βρίσκεται στη γωνιά η Τουρκία, βρισκόμαστε εμείς και μάλιστα κάτω από καθεστώς εκβιασμών, για να δεχθούμε τον πληθυσμιακό, διοικητικό και γεωγραφικό διαχωρισμό της Κύπρου. Όπως ακριβώς τον επέβαλε η εισβολή του ΄74 και όπως είχε σχεδιαστεί από την Τουρκία και τη Βρετανία το 1956. Η υπό συζήτηση ομοσπονδιακή λύση συνιστά στην ουσία κεφαλαιώδες τμήμα της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, που θέλει την Κύπρο ως προτεκτοράτο της και τουρκική επαρχία μέσω της ομοσπονδίας.
Τα πράγματα είναι τόσο ξεκάθαρα, που μόνο όποιος θέλει να είναι ρομαντικός ουτοπιστής -και είναι αυτό σεβαστό- μπορεί να θεωρεί ότι με την ομοσπονδιακή λύση θα εξευμενίσει την επιθετικότητα του Ταγίπ Ερντογάν. Αυτή είναι η διαφορά της ψευδαίσθησης από τον ρεαλισμό…
- See more at: http://www.sigmalive.com/simerini/politics/390954/i-apeili-tis-prosartisis-kai-i-synexeia-tis-kypriakis-dimokr#sthash.vkd6LATo.dpuf

«Στο τραπέζι και Συνθήκες που υπέγραψε η ΚΔ»

| Εκτύπωση | 25 Δεκέμβριος 2016, 12:05 | Του Σωτήρη Παπαδόπουλου

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ ΞΕΚΙΝΑ, ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΗ «Σ» Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ο Ιωάννης Κασουλίδης υποστηρίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι παρούσα στη Διάσκεψη γιατί οι Συνθήκες φέρουν την υπογραφή της και χρειάζεται η έγκρισή της. Κάνει λόγο για λογικό χρονοδιάγραμμα αποχώρησης του τουρκικού στρατού από την Κύπρο, με μηδενική κατάληξη στο τέλος αυτού του χρονοδιαγράμματος

«Η θέση της Ελλάδος και η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ταυτόσημες όπως επιβεβαιώνεται από δηλώσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού, του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, του Προέδρου της Δημοκρατίας και δικές μου»

«Η ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχει καταστήσει σαφή της θέση τής Ε.Ε., ενώ ορισμένα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας έχουν εκφράσει επιθυμία να παραστούν. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει απευθυνθεί σε όλα τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. και έχει εκφράσει την επιθυμία της να παρίστανται στη διάσκεψη»

«Είναι απόλυτα λογικό οι δύο απερχόμενες εγγυήτριες δυνάμεις να έχουν μία προκαταρκτική διερεύνηση θέσεων, αμφότερες ενώπιος ενωπίω, χωρίς αυτό να σημαίνει προσυμφωνία για το τι θα προκύψει στη Διεθνή Διάσκεψη»


Δύο εβδομάδες πριν από τη Γενεύη και ο Υπουργός Εξωτερικών υποστηρίζει ότι δεν έχει σημασία ποιος θα εκπροσωπήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη Διεθνή Διάσκεψη. Ο Ιωάννης Κασουλίδης, μιλώντας στη «Σημερινή», ανέφερε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι παρούσα γιατί οι Συνθήκες φέρουν την υπογραφή της και χρειάζεται η έγκρισή της.
Την ίδια στιγμή παραδέχεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την πρώτη ημέρα της λύσης. Επίσης ανέφερε ότι ο στόχος είναι στη Γενεύη να πάμε για συμφωνία επί των έξι βασικών πτυχών του κυπριακού προβλήματος. Τεχνικής φύσεως θέματα, όπως η σύνταξη νέου Συντάγματος, οι νόμοι που θα ισχύσουν την πρώτη ημέρα εφαρμογής της λύσης, η συμφωνία για το κόστος της λύσης θα ακολουθήσουν.

Συζητάμε την κατάργηση των εγγυήσεων ή ένα νέο είδος εγγυήσεων; Μέχρι ποιου σημείου μπορούμε να υποχωρήσουμε στο συγκεκριμένο θέμα;
Ζητούμε κατάργηση των εγγυήσεων, κατάργηση οποιωνδήποτε επεμβατικών δικαιωμάτων και αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Δεν επιθυμώ να επεκταθώ περαιτέρω ως προς τη διαπραγματευτική μας τακτική.

Η Ελλάδα επιμένει στην κατάργηση των εγγυήσεων και την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, ενώ η Τουρκία θέλει και εγγυήσεις και παρουσία στρατευμάτων της στο νησί. Μήπως πρέπει να το χωνέψουμε ότι θα υπάρχει ένα είδος εγγυήσεων και μια μεταβατική περίοδος αποχώρησης μέρους των κατοχικών στρατευμάτων;
Η θέση της Ελλάδος και η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ταυτόσημες όπως επιβεβαιώνεται από δηλώσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού, του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, του Προέδρου της Δημοκρατίας και δικές μου. Δεν μιλούμε για μεταβατική περίοδο οποιασδήποτε μορφής, αλλά για λογικό χρονοδιάγραμμα αποχώρησης του τουρκικού στρατού από την Κύπρο, με μηδενική κατάληξη στο τέλος αυτού του χρονοδιαγράμματος.

Τσίπρας και Ερντογάν τελικώς θα συναντηθούν πριν από τη Γενεύη; Σε ποιο στάδιο είναι το θέμα της προπαρασκευαστικής εργασίας;
Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω αυτήν την ερώτηση μετά βεβαιότητος. Γνωρίζω ότι οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας συμφώνησαν σε μια διαδικασία συναντήσεων ανώτερων διπλωματών, για να προετοιμάσουν συνάντηση Τσίπρα - Ερντογάν. Ακόμη τίποτα άλλο δεν έχει ορισθεί ή ανακοινωθεί.

Η Ελλάδα ανέφερε ως προαπαιτούμενο για να συμμετάσχει στη Διάσκεψη, να υπάρξει ένα είδος προσυμφωνίας στο θέμα των εγγυήσεων. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Υπάρχει ενδεχόμενο αναβολής της Διάσκεψης;
Η Ελλάδα δεν έχει θέσει ως προαπαιτούμενο ή όρο για συμμετοχή της στη διάσκεψη. Ζητά όμως να υπάρξει συνεννόηση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και διαβουλεύσεις, οι οποίες θα διευκολύνουν την προοπτική επιτυχίας της διάσκεψης. Είναι απόλυτα λογικό οι δύο απερχόμενες εγγυήτριες δυνάμεις να έχουν μία προκαταρτική διερεύνηση θέσεων αμφότερες ενώπιος ενωπίω, χωρίς αυτό να σημαίνει προσυμφωνία για το τι θα προκύψει στη Διεθνή Διάσκεψη.

Έχετε δηλώσει ότι, «σε περίπτωση που Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι πάνε στη διεθνή διάσκεψη για την επίλυση του Κυπριακού χωρίς να είναι σε ακτίνα συμφωνίας σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα πέντε κεφάλαια, επικρατεί ο κίνδυνος η διαπραγμάτευση να μην είναι κυπριακής ιδιοκτησίας. Είμαστε σε ακτίνα συμφωνίας και πάμε στη Γενεύη; Δεχτήκαμε πιέσεις για να οδηγηθούμε στη Διάσκεψη, από ποιους και τι είδους;
Εξακολουθεί να παραμένει η θέση μας ότι για τα πέντε εσωτερικά κεφάλαια που απαρτίζουν το Κυπριακό, όσο περισσότερο βρίσκονται σε ακτίνα συμφωνίας, τόσο αυξάνονται οι προοπτικές επιτυχίας της διάσκεψης. Η πλευρά που δεν θα συνεργαστεί για να βρεθούμε σε αυτήν την ακτίνα και υπερφορτώνει την ημερήσια διάταξη αυτομάτως θα φέρει και την ευθύνη αποτυχίας της διάσκεψης.
Επιμένω ότι τα εσωτερικά κεφάλαια είναι κυπριακής ιδιοκτησίας όπως ορίζει και το Συμβούλιο Ασφαλείας και τρίτοι στη διάσκεψη δεν μπορούν να έχουν καμία ανάμειξη. Υπενθυμίζω ότι της Διεθνούς Διάσκεψης θα προηγηθεί διάσκεψη των δύο ηγετών από τις 9 έως τις 11 Ιανουαρίου, στην οποία αναμένεται να ανταλλαγούν χάρτες και προσέγγιση σε διάφορα θέματα φέρνοντάς τα σε ακτίνα συμφωνίας. Μέχρι σήμερα είναι γεγονός ότι δεν βρισκόμαστε ακόμα σε ακτίνα συμφωνίας. Ευελπιστούμε ότι μέχρι τις 12 Ιανουαρίου αυτό μπορεί να καταστεί πραγματικότητα.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε να δώσει την τελική μάχη κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Διάσκεψης, όπου εκεί η Τουρκία θα πρέπει να ανοίξει τα χαρτιά της και να επιδείξει πολιτική βούληση με θέσεις που θα μπορούν να γίνουν αμοιβαία αποδεκτές. Οποιοσδήποτε άλλος χρόνος τερματισμού της διαδικασίας θα άφηνε την Τουρκία στο απυρόβλητο και η ευθύνη αποτυχίας θα αναζητείτο ανάμεσα στις δύο πλευρές στο νησί.
Τελικά ποιος θα εκπροσωπήσει την Κ.Δ. στη διάσκεψη; Εσείς; Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ο Πρόεδρος της Βουλής; Κανείς;
Δεν έχει σημασία ποιος θα εκπροσωπήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη διάσκεψη. Αυτό θα ανακοινωθεί εν καιρώ. Σημασία έχει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι παρούσα γιατί οι Συνθήκες φέρουν την υπογραφή της και χρειάζεται η έγκρισή της.

Στη Γενεύη πάμε για συμφωνία ή για ενδιάμεση συμφωνία;
Στη Γενεύη πάμε για συμφωνία επί των έξι βασικών πτυχών του κυπριακού προβλήματος. Τεχνικής φύσεως θέματα, όπως η σύνταξη νέου Συντάγματος, οι νόμοι που θα ισχύσουν την πρώτη ημέρα εφαρμογής της λύσης, η συμφωνία για το κόστος της λύσης κ.α. θα ακολουθήσουν.

Ακούμε τις χώρες του Σ.Α. που δηλώνουν έτοιμες να συμμετάσχουν στη Διάσκεψη, όπως και την Ε.Ε. Όμως το ποιος και με ποια αρμοδιότητα θα συμμετάσχει θα το συζητήσουν οι ηγέτες. Η τ/κ πλευρά δεν κάνει βήμα πίσω από πενταμερή και ουσιαστικά τοποθετεί όλους τους υπόλοιπους στην «εξέδρα».
Η ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχει καταστήσει σαφή της θέση τής Ε.Ε., ενώ ορισμένα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας έχουν εκφράσει επιθυμία να παραστούν. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει απευθυνθεί σε όλα τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. και έχει εκφράσει την επιθυμία της να παρίστανται στη διάσκεψη. Θεωρούμε ότι τα πέντε μόνιμα μέλη στο πιο δυνατό ψηλό επίπεδο είναι οι εντολείς του Γενικού Γραμματέα, υπό την αιγίδα του οποίου διεξάγονται οι συνομιλίες και εναπόκειται σε αυτά να ζητήσουν από τον Γ.Γ. που είναι ο εντολοδόχος τους, να παραστούν στη Διεθνή Διάσκεψη.

Τα ανοικτά θέματα είναι πολλά, όπως και οι εκκρεμότητες και ως εκ τούτου θεωρούν σίγουρο κάποιοι ότι δεν θα προλάβουν μέχρι τη Γενεύη οι ηγέτες να κλείσουν τα ζητήματα και να επιτευχθεί συμφωνία. Συμφωνείτε με τη συγκεκριμένη θέση;
Επαναλαμβάνω για την ευθύνη που θα φέρουν όσοι επιδιώκουν να μείνουν ανοιχτά διάφορα θέματα μέχρι τις 12 Ιανουαρίου. Με πολλά ανοιχτά θέματα μειώνεται η προοπτική επιτυχίας της διάσκεψης.

Εάν δεν υπάρξει κατάληξη στη Γενεύη τίθεται ζήτημα παραίτησής σας. Εάν υπάρξει κατάληξη, θα οδηγηθούμε σε δημοψήφισμα. Εάν το αποτέλεσμα είναι ΟΧΙ, θα αναλάβετε και τις ευθύνες του ΟΧΙ ως πολιτική ηγεσία, ή την ευθύνη θα την φέρει ο κυπριακός Ελληνισμός;
Η ερώτησή σας καταπιάνεται με σειρά υποθετικών ερωτημάτων και δεν επιθυμώ να μπω σε διαδικασία υποθέσεων.
- See more at: http://www.sigmalive.com/simerini/politics/391116/sto-trapezi-kai-synthikes-pou-ypegrapse-i-kd#sthash.PKrgyO3i.dpuf

«Στο τραπέζι και Συνθήκες που υπέγραψε η ΚΔ»

| Εκτύπωση | 25 Δεκέμβριος 2016, 12:05 | Του Σωτήρη Παπαδόπουλου

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ ΞΕΚΙΝΑ, ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΗ «Σ» Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ο Ιωάννης Κασουλίδης υποστηρίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι παρούσα στη Διάσκεψη γιατί οι Συνθήκες φέρουν την υπογραφή της και χρειάζεται η έγκρισή της. Κάνει λόγο για λογικό χρονοδιάγραμμα αποχώρησης του τουρκικού στρατού από την Κύπρο, με μηδενική κατάληξη στο τέλος αυτού του χρονοδιαγράμματος

«Η θέση της Ελλάδος και η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ταυτόσημες όπως επιβεβαιώνεται από δηλώσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού, του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, του Προέδρου της Δημοκρατίας και δικές μου»

«Η ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχει καταστήσει σαφή της θέση τής Ε.Ε., ενώ ορισμένα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας έχουν εκφράσει επιθυμία να παραστούν. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει απευθυνθεί σε όλα τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. και έχει εκφράσει την επιθυμία της να παρίστανται στη διάσκεψη»

«Είναι απόλυτα λογικό οι δύο απερχόμενες εγγυήτριες δυνάμεις να έχουν μία προκαταρκτική διερεύνηση θέσεων, αμφότερες ενώπιος ενωπίω, χωρίς αυτό να σημαίνει προσυμφωνία για το τι θα προκύψει στη Διεθνή Διάσκεψη»


Δύο εβδομάδες πριν από τη Γενεύη και ο Υπουργός Εξωτερικών υποστηρίζει ότι δεν έχει σημασία ποιος θα εκπροσωπήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη Διεθνή Διάσκεψη. Ο Ιωάννης Κασουλίδης, μιλώντας στη «Σημερινή», ανέφερε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι παρούσα γιατί οι Συνθήκες φέρουν την υπογραφή της και χρειάζεται η έγκρισή της.
Την ίδια στιγμή παραδέχεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την πρώτη ημέρα της λύσης. Επίσης ανέφερε ότι ο στόχος είναι στη Γενεύη να πάμε για συμφωνία επί των έξι βασικών πτυχών του κυπριακού προβλήματος. Τεχνικής φύσεως θέματα, όπως η σύνταξη νέου Συντάγματος, οι νόμοι που θα ισχύσουν την πρώτη ημέρα εφαρμογής της λύσης, η συμφωνία για το κόστος της λύσης θα ακολουθήσουν.

Συζητάμε την κατάργηση των εγγυήσεων ή ένα νέο είδος εγγυήσεων; Μέχρι ποιου σημείου μπορούμε να υποχωρήσουμε στο συγκεκριμένο θέμα;
Ζητούμε κατάργηση των εγγυήσεων, κατάργηση οποιωνδήποτε επεμβατικών δικαιωμάτων και αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Δεν επιθυμώ να επεκταθώ περαιτέρω ως προς τη διαπραγματευτική μας τακτική.

Η Ελλάδα επιμένει στην κατάργηση των εγγυήσεων και την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, ενώ η Τουρκία θέλει και εγγυήσεις και παρουσία στρατευμάτων της στο νησί. Μήπως πρέπει να το χωνέψουμε ότι θα υπάρχει ένα είδος εγγυήσεων και μια μεταβατική περίοδος αποχώρησης μέρους των κατοχικών στρατευμάτων;
Η θέση της Ελλάδος και η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ταυτόσημες όπως επιβεβαιώνεται από δηλώσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού, του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, του Προέδρου της Δημοκρατίας και δικές μου. Δεν μιλούμε για μεταβατική περίοδο οποιασδήποτε μορφής, αλλά για λογικό χρονοδιάγραμμα αποχώρησης του τουρκικού στρατού από την Κύπρο, με μηδενική κατάληξη στο τέλος αυτού του χρονοδιαγράμματος.

Τσίπρας και Ερντογάν τελικώς θα συναντηθούν πριν από τη Γενεύη; Σε ποιο στάδιο είναι το θέμα της προπαρασκευαστικής εργασίας;
Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω αυτήν την ερώτηση μετά βεβαιότητος. Γνωρίζω ότι οι Υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας συμφώνησαν σε μια διαδικασία συναντήσεων ανώτερων διπλωματών, για να προετοιμάσουν συνάντηση Τσίπρα - Ερντογάν. Ακόμη τίποτα άλλο δεν έχει ορισθεί ή ανακοινωθεί.

Η Ελλάδα ανέφερε ως προαπαιτούμενο για να συμμετάσχει στη Διάσκεψη, να υπάρξει ένα είδος προσυμφωνίας στο θέμα των εγγυήσεων. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Υπάρχει ενδεχόμενο αναβολής της Διάσκεψης;
Η Ελλάδα δεν έχει θέσει ως προαπαιτούμενο ή όρο για συμμετοχή της στη διάσκεψη. Ζητά όμως να υπάρξει συνεννόηση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και διαβουλεύσεις, οι οποίες θα διευκολύνουν την προοπτική επιτυχίας της διάσκεψης. Είναι απόλυτα λογικό οι δύο απερχόμενες εγγυήτριες δυνάμεις να έχουν μία προκαταρτική διερεύνηση θέσεων αμφότερες ενώπιος ενωπίω, χωρίς αυτό να σημαίνει προσυμφωνία για το τι θα προκύψει στη Διεθνή Διάσκεψη.

Έχετε δηλώσει ότι, «σε περίπτωση που Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι πάνε στη διεθνή διάσκεψη για την επίλυση του Κυπριακού χωρίς να είναι σε ακτίνα συμφωνίας σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα πέντε κεφάλαια, επικρατεί ο κίνδυνος η διαπραγμάτευση να μην είναι κυπριακής ιδιοκτησίας. Είμαστε σε ακτίνα συμφωνίας και πάμε στη Γενεύη; Δεχτήκαμε πιέσεις για να οδηγηθούμε στη Διάσκεψη, από ποιους και τι είδους;
Εξακολουθεί να παραμένει η θέση μας ότι για τα πέντε εσωτερικά κεφάλαια που απαρτίζουν το Κυπριακό, όσο περισσότερο βρίσκονται σε ακτίνα συμφωνίας, τόσο αυξάνονται οι προοπτικές επιτυχίας της διάσκεψης. Η πλευρά που δεν θα συνεργαστεί για να βρεθούμε σε αυτήν την ακτίνα και υπερφορτώνει την ημερήσια διάταξη αυτομάτως θα φέρει και την ευθύνη αποτυχίας της διάσκεψης.
Επιμένω ότι τα εσωτερικά κεφάλαια είναι κυπριακής ιδιοκτησίας όπως ορίζει και το Συμβούλιο Ασφαλείας και τρίτοι στη διάσκεψη δεν μπορούν να έχουν καμία ανάμειξη. Υπενθυμίζω ότι της Διεθνούς Διάσκεψης θα προηγηθεί διάσκεψη των δύο ηγετών από τις 9 έως τις 11 Ιανουαρίου, στην οποία αναμένεται να ανταλλαγούν χάρτες και προσέγγιση σε διάφορα θέματα φέρνοντάς τα σε ακτίνα συμφωνίας. Μέχρι σήμερα είναι γεγονός ότι δεν βρισκόμαστε ακόμα σε ακτίνα συμφωνίας. Ευελπιστούμε ότι μέχρι τις 12 Ιανουαρίου αυτό μπορεί να καταστεί πραγματικότητα.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε να δώσει την τελική μάχη κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Διάσκεψης, όπου εκεί η Τουρκία θα πρέπει να ανοίξει τα χαρτιά της και να επιδείξει πολιτική βούληση με θέσεις που θα μπορούν να γίνουν αμοιβαία αποδεκτές. Οποιοσδήποτε άλλος χρόνος τερματισμού της διαδικασίας θα άφηνε την Τουρκία στο απυρόβλητο και η ευθύνη αποτυχίας θα αναζητείτο ανάμεσα στις δύο πλευρές στο νησί.
Τελικά ποιος θα εκπροσωπήσει την Κ.Δ. στη διάσκεψη; Εσείς; Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ο Πρόεδρος της Βουλής; Κανείς;
Δεν έχει σημασία ποιος θα εκπροσωπήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στη διάσκεψη. Αυτό θα ανακοινωθεί εν καιρώ. Σημασία έχει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι παρούσα γιατί οι Συνθήκες φέρουν την υπογραφή της και χρειάζεται η έγκρισή της.

Στη Γενεύη πάμε για συμφωνία ή για ενδιάμεση συμφωνία;
Στη Γενεύη πάμε για συμφωνία επί των έξι βασικών πτυχών του κυπριακού προβλήματος. Τεχνικής φύσεως θέματα, όπως η σύνταξη νέου Συντάγματος, οι νόμοι που θα ισχύσουν την πρώτη ημέρα εφαρμογής της λύσης, η συμφωνία για το κόστος της λύσης κ.α. θα ακολουθήσουν.

Ακούμε τις χώρες του Σ.Α. που δηλώνουν έτοιμες να συμμετάσχουν στη Διάσκεψη, όπως και την Ε.Ε. Όμως το ποιος και με ποια αρμοδιότητα θα συμμετάσχει θα το συζητήσουν οι ηγέτες. Η τ/κ πλευρά δεν κάνει βήμα πίσω από πενταμερή και ουσιαστικά τοποθετεί όλους τους υπόλοιπους στην «εξέδρα».
Η ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχει καταστήσει σαφή της θέση τής Ε.Ε., ενώ ορισμένα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας έχουν εκφράσει επιθυμία να παραστούν. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει απευθυνθεί σε όλα τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. και έχει εκφράσει την επιθυμία της να παρίστανται στη διάσκεψη. Θεωρούμε ότι τα πέντε μόνιμα μέλη στο πιο δυνατό ψηλό επίπεδο είναι οι εντολείς του Γενικού Γραμματέα, υπό την αιγίδα του οποίου διεξάγονται οι συνομιλίες και εναπόκειται σε αυτά να ζητήσουν από τον Γ.Γ. που είναι ο εντολοδόχος τους, να παραστούν στη Διεθνή Διάσκεψη.

Τα ανοικτά θέματα είναι πολλά, όπως και οι εκκρεμότητες και ως εκ τούτου θεωρούν σίγουρο κάποιοι ότι δεν θα προλάβουν μέχρι τη Γενεύη οι ηγέτες να κλείσουν τα ζητήματα και να επιτευχθεί συμφωνία. Συμφωνείτε με τη συγκεκριμένη θέση;
Επαναλαμβάνω για την ευθύνη που θα φέρουν όσοι επιδιώκουν να μείνουν ανοιχτά διάφορα θέματα μέχρι τις 12 Ιανουαρίου. Με πολλά ανοιχτά θέματα μειώνεται η προοπτική επιτυχίας της διάσκεψης.

Εάν δεν υπάρξει κατάληξη στη Γενεύη τίθεται ζήτημα παραίτησής σας. Εάν υπάρξει κατάληξη, θα οδηγηθούμε σε δημοψήφισμα. Εάν το αποτέλεσμα είναι ΟΧΙ, θα αναλάβετε και τις ευθύνες του ΟΧΙ ως πολιτική ηγεσία, ή την ευθύνη θα την φέρει ο κυπριακός Ελληνισμός;
Η ερώτησή σας καταπιάνεται με σειρά υποθετικών ερωτημάτων και δεν επιθυμώ να μπω σε διαδικασία υποθέσεων.
- See more at: http://www.sigmalive.com/simerini/politics/391116/sto-trapezi-kai-synthikes-pou-ypegrapse-i-kd#sthash.PKrgyO3i.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια: