ΞΕΦΤΙΛΙΣΤΕ ΤΟΥΣ όπου τους βρείτε... «Η ΒΑΣΙΛΟΜΕΤΑΞΙΚΗ ΣΠΕΙΡΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ» έλεγαν οι πουλημένοι προδότες του ΚΚΕ για το 1940...

 

ΣΤΟΧΟΣ 

ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΑΙΟΣ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΚΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΙΧΑΜΕΝΑ ΚΟΥΜΟΥΝΙΑ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η...

…

ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΑΙΟΣ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΚΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΙΧΑΜΕΝΑ ΚΟΥΜΟΥΝΙΑ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940 ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΜΑΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΟΥΣ, ΕΛΕΓΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ... ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΕ:

Μανιφέστο (7 Δεκεμβρίου 1940)

«Ο πόλεμος αυτός που προκλήθηκε από τη βασιλομεταξική σπείρα, που διατάχτηκε από τους εγγλέζους ιμπεριαλιστές, δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την υπεράσπιση της πατρίδος μας. 

Ούτε είναι βέβαια «πόλεμος κατά του φασισμού», όπως δήλωσε κυνικά ο αρχιφασίστας Μεταξάς, ο δήμιος του λαού μας. Μα ούτε και πόλεμος για την απελευθέρωση των ελληνικών μειονοτήτων της Αλβανίας άπ' το ζυγό του ιταλικού φασισμού και της Αλβανικής αστοτσιφλικάδικης κλίκας, γι' αυτό ο πόλεμος αυτός δεν μπορεί νάχει καμμιά σχέση με την ελευθερία» (ένθ. άνωτ. σ. 509-510).

Αν δεν υπήρχαν τα έγγραφα, που προέρχονται αποκλειστικώς εκ κομμουνιστικών πηγών ουδείς θα επίστευε, ότι ήτο δυνατόν να γραφούν τέτοιαι προδοσίαι.    https://www.stoxos.gr/2022/10/1940_01735301613.html

Όταν ο Θ.Παφίλης έλεγε πως «σε περίπτωση πολέμου το ΚΚΕ θα πολεμήσει ενάντια και των Ελλήνων και των ξένων εισβολών»

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/7UaFU2GC5YY" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

Newsroom

email: info@pronews.gr

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί ένα παλαιότερο βίντεο που δείχνει τον βουλευτή και κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ, Θανάση Παφίλη, να λέει ουσιαστικά πως το κομμουνιστικό κόμμα σε περίπτωση πολέμου θα πολεμήσει ενάντια και του Ελληνικού Στρατού, αλλά και του ξένου εισβολέα. 

«Το Κόμμα μας, επίσης, λέει ότι ο λαός δεν πρέπει να έχει καμιά εμπιστοσύνη στις αστικές κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το κόμμα μας θα ηγηθεί στην αυτοτελή οργάνωση της λαϊκής εργατικής πάλης με όλες τις μορφές ώστε να οδηγήσει στην ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης εγχώριας και ξένης ως εισβολέας. Ο αγώνας αυτός να συνδεθεί με την πάλη για την κατάκτηση της εξουσίας είτε η Ελλάδα είναι επιτιθέμενη είτε έχει δεχθεί εισβολή», λέει αναλυτικά.          https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/1023436_otan-o-thpafilis-elege-pos-se-periptosi-polemoy-kke-tha

ΣΥΜΦΩΝΟΝ ΚΚΕ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΟΧΗΣ

            ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ

Σοβιετικός Ολοκληρωτισμός στο ΑΠΘ

Μια καταγγελία έχει εμφανισθεί το διαδίκτυο, μια καταγγελία που αν και αφορά ένα θέμα από τον Απρίλιο, περιέργως προσφάτως πήρε δημοσιότητα και καταδεικνύει τον ξεπεσμό της πολιτικής, τον ξεπεσμό της παιδείας και την αυτοκτονική απάθεια της κοινωνίας.
Στο ΑΠΘ, συμβασιούχος διδάσκων, στο μάθημά του, ανέφερε το ΚΚΕ ως «ολοκληρωτικό καθεστώς» και στο μάθημα μπούκαρε Καθηγητής που πρόσκειται στο ΚΚΕ, έκανε φασαρία και τον πήγε στον Πρύτανη!
Κατόπιν, παράσταση διαμαρτυρίας στον πρύτανη του ΑΠΘ πραγματοποίησαν οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών, μαζί με φοιτητές του Τμήματος, απαιτώντας την κατάργηση του μαθήματος «Θεωρίες για τον Ολοκληρωτισμό». Επίσης, απόφαση αίτησης ανάκλησης του μαθήματος πήρε και ο Σύλλογος Φοιτητών του Τμήματος.
Το θέμα συνεχίστηκε, το ΚΚΕ έκανε συναντήσεις, ομιλίες και γενικά απαίτησε να μην θεωρείται η Σοβιετική Σταλινική εποχή «ολοκληρωτικό καθεστώς».
Ενώ λοιπόν, η Ελλάδα είναι σπαρμένη με νεκροταφεία γεμάτα θύματα από την ένοπλη κομμουνιστική εξέγερση, που στόχο είχε να περάσει την χώρα στο «δημοκρατικό σοβιετικό μπλοκ», οι απόγονοι των Σταλινιστών, έχουν καπελώσει την παιδεία και ελέγχουν την γνώση και την ιστορία, πατώντας στο λαιμό με την σοβιετική μπότα, την ελευθερία του λόγου, την ιστορική αλήθεια αλλά και την κοινή λογική.
Τι κάνει η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου και οι ακόλουθοί τους;
Σέβονται τους αγώνες της αριστεράς.

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ  ΕΔΩ

ΝΑ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ... Πως το ΕΑΜ και το ΚΚΕ πήγαν να φέρουν πίσω τους «Τσάμηδες» στην Ήπειρο

ΣΤΟΧΟΣ -

Πριν λίγες ημέρες, κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο Σταύρου Γ. Ντάγιου, με τίτλο « ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ – ΕΝΒΕΡ ΧΟΝΤΖΑ. Συνεργασία και μυστικές συμφωνίες του Κ.Κ.Ε με την Αλβανία 1943-1974», το οποίο έχει ενδιαφέρον λεπτομέρειες σχετικά με τη συνεργασία του ΕΑΜ και του ΚΚΕ με την αλβανική κυβέρνηση, με σκοπό την επιστροφή των σφαγέων και συνεργατών των Γερμανών στην ελληνική γη.


Οι Τσάμηδες καταδικάστηκαν από το σύνολο της κοινής γνώμης στην Ελλάδα και την Ευρώπη ως δωσίλογοι και συνεργάτες των Ιταλών και των Γερμανών.Μετά την απελευθέρωση της χώρας μας, ψηφίστηκε ειδική ποινική νομοθεσία για την τιμωρία όσων συνεργάστηκαν με Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους.

Τον Μάιο του 1945, το Ειδικό Δικαστήριο Δωσίλογων των Ιωαννίνων τεκμηρίωσε εκατοντάδες δολοφονίες Ελλήνων, απαγωγές και εξαφανίσεις προσώπων, βιασμούς γυναικών, χιλιάδες πυρπολήσεις κατοικιών και λεηλασίες χωριών, ύστερα από έρευνα των Υπηρεσιών Ασφαλείας της περιοχής και υποβολή μηνύσεων από ιδιώτες.

Μετά την απώθηση των Γερμανών από την Ήπειρο, τον Οκτώβριο του 1944, 15.000 – 17.000 μουσουλμάνοι Τσάμηδες (σύμφωνα με επίσημη καταγραφή της UNRRA) αναγκάστηκαν να καταφύγουν μαζί με τους Γερμανούς στην Αλβανία, λόγο της στενής τους συνεργασίας τους και υπό το φόβο διώξεων λόγο των εγκλημάτων που είχαν διαπράξει.

Οι Τσάμηδες δεν ήταν καθόλου αρεστοί στην Αλβανία. Περιφέρονταν σαν νομάδες και διατύπωναν αξιώσεις, δεν υπήρχαν όμως ευήκοα ώτα… Έτσι άρχισαν να αποτελούν μια νέα, περιφρονημένη και εξαρτημένη κοινωνική τάξη.Οι Αλβανοί προσπάθησαν να επιλύσουν το θέμα των Τσάμηδων με συμφωνίες μεταξύ του ΚΚ Αλβανίας και του ΕΑΜ, παρακάμπτοντας το επίσημο ελληνικό κράτος. Στη μυστική συνάντηση της 27ης – 28ης Δεκεμβρίου 1944 μεταξύ της Κομματικής Επιτροπής Αργυροκάστρου και της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του ΕΑΜ, οι Άρης Βελουχιώτης και Στέφανος Σαράφης, συζήτησαν για την έκρυθμη κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στην Ελλάδα με τα Δεκεμβριανά, ενώ οι Αλβανοί συζήτησαν το ενδεχόμενο επαναπατρισμού των Τσάμηδων.

Ο Βελουχιώτης είπε στους Αλβανούς ότι κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή ήταν ανέφικτο, αλλά στο άμεσο μέλλον και αφού το ΕΑΜ θα είχε υπό τον έλεγχο του όλη την περιοχή της Ηπείρου, το ζήτημα των Τσάμηδων θα τακτοποιούνταν οριστικά ( Αrkivi Quendori Shtetit, στο εξής ΑQSH, της Αλβανίας, F.14, V.1945, Επιστολή της Κομματικής Επιτροπής Αργυροκάστρου προς την ΚΕ του ΚΚ Αλβανίας, Αργυρόκαστρο 9/1/1945).

Άλλωστε η θέση του ΕΑΜ, όπως τη διατύπωσε η Πανηπειρωτική Επιτροπή του σε εγκύκλιο προς τις οργανώσεις της στις 8 Φεβρουαρίου 1945, ήταν η ανεμπόδιστη επιστροφή των Τσάμηδων στην Ελλάδα.

Πραγματικά, τον Μάρτιο του 1945, επιχειρήθηκε η επιστροφή των Τσάμηδων στη Θεσπρωτία, με την αδράνεια, αν όχι ενθάρρυνση ( «συγκαταβατική απάθεια» γράφει εύστοχα ο Σταύρος Ντάγιος), του ΕΑΜ της περιοχής. Το αποτέλεσμα ήταν να σημειωθούν αιματηρές συμπλοκές με τους ντόπιους κατοίκους της περιοχής και να υπάρξουν μερικές δεκάδες θύματα στους Φιλιάτες.

Μετά τα δραματικά γεγονότα στους Φιλιάτες, αν και γνώριζαν ότι οι προσπάθειές τους δεν θα τελεσφορούσαν, οι Αλβανοί άρχισαν να κατηγορούν την Ελλάδα για γενοκτονία και εθνοκάθαρση των Τσάμηδων.

Ουσιαστικά, αυτό αποτελούσε το αλβανικό «αντίβαρο» στο βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Έτσι, στις 19 Μαρτίου 1945, η αλβανική κυβέρνηση κάλεσε τους εκπροσώπους των Συμμάχων στα Τίρανα και εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της για τα «ειδεχθή εγκλήματα των ελληνικών αρχών εις βάρος των Τσάμηδων, ζητώντας την παρέμβασή τους για τη συνολική διευθέτηση του ζητήματος»

Η Στάση του ΚΚΕ - Κ.Κ.Ε. και Τσάμηδες

Το Κ.Κ.Ε, διαχώρισε την πολιτική του θέση από τη συνολική στάση των υπόλοιπων κομμάτων της χώρας. Θεωρούσε τους Τσάμηδες θύματα των «ειδεχθών ανοσιουργημάτων του Στρατηγού Ζέρβα και της ελληνικής αντίδρασης και καταδίκαζε τις ωμότητες εις βάρος τους» ( Συνέντευξη Νίκου Ζαχαριάδη σε Έλληνες και ξένους δημοσιογράφους, Ριζοσπάστης 2 Ιουνίου 1945). Την ίδια στιγμή, δεν έκανε σχεδόν καμία αναφορά στην εγκληματική τους δράση και τη συνεργασία τους με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς.

Στις 6 Ιουνίου 1946, ο Ριζοσπάστης στη σελ. 4, δημοσίευσε άρθρο με τίτλο « Η αλβανική κυβέρνηση υπέβαλε υπόμνημα για τις διώξεις των Αλβανών στην Ελλάδα, στο οποίο περιέχονται και δηλώσεις του Ενβέρ Χότζα, ο οποίος κατήγγειλε τους διωγμούς των Αλβανών της Τσαμουριάς, που άρχισαν το 1913 και κορυφώθηκαν από τον Ιούνιο του 1944 ως τον Μάρτιο του 1945, οπότε «Έλληνες αντιδραστικοί, κινούμενοι από ταπεινά ή σοβινιστικά αισθήματα, πυρπόλησαν δεκάδες χωριά και ξεκλήρισαν χιλιάδες Αλβανούς». Στο υπόμνημα τονιζόταν, ότι ως αποτέλεσμα αυτού του άγριου διωγμού 28.000 (!) Τσάμηδες κατέφυγαν στην Αλβανία, όπου δεκάδες απ’ αυτούς πέθαναν από κακουχίες.

Πρόκειται για τερατολόγημα, αφού οι Τσάμηδες σε όλες τις απογραφές μόλις που ξεπερνούσαν τις 20.000. Το 1938, από τη Γενική Διοίκηση Ηπείρου, αναφέρεται ότι στη Θεσπρωτία ζούσαν 17.311 Αλβανοί μουσουλμάνοι. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων της απογραφής του 1940 δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά, κατά μία εκδοχή, οι Τσάμηδες ήταν 16.661 (Δ. Αρχιμανδρίτης, «Τσάμηδες, Οδύνη και Δάκρυα της Θεσπρωτίας».

Στο φύλλο της 28ης Ιουνίου 1946, στη σελ. 1, ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει το εξής άρθρο: « Οι σφαγές και οι λεηλασίες του Ζέρβα στη Θεσπρωτία: Ένα ιστορικό έγγραφο». Το ΚΚΕ, μέσω του κειμένου αυτού, καταδίκαζε «τις ωμότητες και τα εγκλήματα του Ζέρβα στην Ήπειρο, μέσω επιστολής του Συνταγματάρχη (ΠΖ) Νικολάου Κατηφόρη, ο οποίος είχε διενεργήσει επιτόπια έρευνα στη Θεσπρωτία.

Οι Τσάμηδες στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας

Τον Σεπτέμβριο του 1947, ο ΔΣΕ αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα εφεδρειών. Ο Μάρκος Βαφειάδης ζήτησε από τους Αλβανούς τη στρατολόγηση 3.000 - 4.000 Τσάμηδων. Όμως ο Χότζα απέρριψε το αίτημα ως επικίνδυνο.

Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του ΚΚΕ/ΔΣΕ, έδειχνε διχασμένη για το αν έπρεπε να υπάρχει εθελούσια κατάταξη των Τσάμηδων ή επιβολή καταναγκαστικών μέτρων. Στις αρχές του 1949, στάλθηκε στην Αλβανία ο Βασίλης Σακελλαρίδης με αποστολή την στρατολόγηση των Τσάμηδων. Στις 19 Μαρτίου, η εφημερίδα Zeri I Popullit έκανε έκκληση στους Τσάμηδες να επιστρέψουν στην Ελλάδα και να ενταχθούν στον ΔΣΕ.

Στις 25 Μαρτίου 1949, το ΚΚ Αλβανίας εξέτασε αποκλειστικά την υπόθεση στρατολόγησης των Τσάμηδων. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σέχου συνιστούσε σε όλους τους Τσάμηδες ηλικίας από 20 έως 45 ετών να στρατευθούν για την «απελευθέρωση της πατρίδας τους», ενώ παράλληλα ξεκίνησε ανηλεής αγώνας κατά των ανυπότακτων Τσάμηδων.

Τα αποτελέσματα της στρατολόγησης ήταν πενιχρά. Μερικές εκατοντάδες μόνο Τσάμηδων (από 130-500 άτομα) στρατολογήθηκαν. Παράλληλα, οι Τσάμηδες στην Αλβανία οργάνωσαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη βίαιη στρατολόγησή τους. Πολλοί συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν ή περιορίστηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.

Άλλοι, υπέβαλλαν αίτηση για την απόκτηση της αλβανικής ιθαγένειας παρότι είχαν αμυδρές ελπίδες για επαναπατρισμό. Οι άκομψοι χειρισμοί της αλβανικής κυβέρνησης είχαν ως αποτέλεσμα αρκετοί Τσάμηδες να προσπαθήσουν να δραπετεύσουν στην Ελλάδα. Ελάχιστοι όμως έφτασαν στην Κέρκυρα. Οι υπόλοιποι συνελήφθησαν και εξοντώθηκαν ή έμειναν για δεκαετίες στις αλβανικές φυλακές. Αλλά και όσοι Τσάμηδες εντάχθηκαν στον ΔΣΕ, δεν έδειξαν ιδιαίτερο ζήλο στις μάχες.

Ούτε όμως και η ηγεσία του ΔΣΕ τους εμπιστευόταν. Μαζί με τους απαχθέντες, αμάχους και άλλους Έλληνες δραπέτες στην Αλβανία, συγκροτούσαν την 105η Ταξιαρχία που συστάθηκε στο 1ο Τάγμα. Στην Ταξιαρχία, το 15-20% ήταν σλαβόφωνοι και οι υπόλοιποι Τσάμηδες και απαχθέντες άμαχοι από Ήπειρο και Μακεδονία. Επρόκειτο για μονάδα μειωμένης εμπιστοσύνης, η σύνθεση της οποίας ήταν δηλωτική.                ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ      ΕΔΩ

2 ΙΟΥΛΙΟΥ 1989: ΟΤΑΝ ΤΟ… ΑΣΠΙΛΟ ΚΑΙ… ΑΜΟΛΥΝΤΟ ΚΚΕ (ΠΟΥ «ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΠΟΤΕ») ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗ ΝΟΥΔΟΥΛΑ.

Η κυρίαρχη προπαγάνδα των κομμουνιστοκρατούμενων ΜΜΕ (των ΕΠΟΝιτών που έγιναν βαρόνοι και των κνιτών που έγιναν μεγαλοδημοσιογράφοι…), έχει να το λέει για τη… συνεπή στάση του ΚΚΕ (της «ιερής αγελάδας» της ματαπολίτευσης), που «δεν έχει κυβερνήσει ποτέ», «δε συνεργάζεται με κανέναν» κ.τ.λ.

Ωραίο το ποιηματάκι, μόνο που δεν είναι αληθινό. Γιατί σαν σήμερα, στις 2 Ιουλίου του 1989, ορκιζόταν η κυβέρνηση Τζανετάκη. Μια συγκυβέρνηση της νουδούλας υπό τον Μητσοτάκη και του ενιαίου τότε Συνασπισμού της Αριστεράς (και της… προόδου), στον οποίο κουμάντο έκανε το ΚΚΕ και ο καπετάν-Γιώτης (κατά κόσμον Χαρίλαος Φλωράκης). Δηλαδή την ώρα που κατέρρεαν τα κομμουνιστικά καθεστώτα και διαλύονταν και περνούσαν στο περιθώριο τα κομμουνιστικά κόμματα σ’ ολόκληρο τον κόσμο, στην Ελλάδα οι σταλινοτσολιάδες έμπαιναν στην κυβέρνηση!

Βασικός σκοπός της αριστεροδεξιάς συγκυβέρνησης, ήταν η παραπομπή του «κλέφτη» (όπως τον αποκαλούσαν νεοδημοκράτες και κουκουέδες – όχι αδίκως…) Παπανδρέου, στο Ειδικό Δικαστήριο. Τελικά, μετά από λίγους μήνες, τα συμφέροντα του σάπιου μεταπολιτευτικού συστήματος, απαίτησαν συγκυβέρνηση των (δήθεν) εντίμων με τους κλεφτο-πασόκους και το ΚΚΕ συμμετείχε και σ’ αυτή τη συγκυβέρνηση. Κορυφαία πράξη της οποίας, ήταν η απευθείας ανάθεση της ψηφιοποίησης των τηλεφώνων στον κομμουνιστή Κόκκαλη, με… απόφαση των τριών πολιτικών αρχηγών (Μητσοτάκη, Παπανδρέου και Φλωράκη).

Αυτό είναι το… άσπιλο και… αμόλυντο ΚΚΕ, που τάχα μου δεν έχει κυβερνήσει ποτέ!                                            ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ    ΕΔΩ

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΜΙΡΚΑ ΓΚΙΝΟΒΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΗΚΕ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ;

Γράφει ο Αντίοχος

Μιλώντας στην βουλή επί της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών, ο αρχιπροδότης αναφέρθηκε απευθυνόμενος στα συντρόφια του ΚΚΕ σε κάποια ονόματι Ειρήνη Γκίνη ή Μίρκα Γκίνοβα:

«Δεν θέλω να αναφερθώ στο Σλαβομακεδονικό αλφαβητάρι που μοίραζαν οι Κομμουνιστές στην Τασκένδη στα παιδιά των Σλαβομακεδόνων μαχητών του ΔΣΕ. Ούτε στους 70.000 πρόσφυγες του εμφυλίου που το ελληνικό κράτος τους στέρησε το δικαίωμα το 1983 να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ούτε στην Σλαβομακεδόνισσα Ειρήνη Γκίνη – Μίρκα Γκίνοβα, την πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε στον εμφύλιο. Αυτές τις ερινύες θα τις αντιμετωπίστε τες μόνοι σας…».

Ποια ήταν, λοιπόν, αυτή η Ειρήνης Γκίνη (ή Μίρκα Γκίνοβα – Мирка Гинова στα «σλαβομακεδονικά»);

Ήταν μια αυτονομίστρια δασκάλα, η οποία αρχικά οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ (την σημερινή ΚΝΕ), εν συνεχεία έγινε στέλεχος του ΚΚΕ και κατέληξε στο ΝΟΦ. Το ΝΟΦ ήταν η διάδοχη αυτονομιστική συμμορία του ΣΝΟΦ (Славјаномакедонски Народно Ослободителен Фронт, СНОФ – Σλαβομακεδονικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου), που ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1943 από τους Βούλγαρους κατακτητές και έδρασε στις περιοχές Καστοριάς και Φλώρινας. Αυτοδιαλύθηκε τον Μάιο του επόμενου έτους (για να αποκαθαρθεί από την συνεργασία με τους Βουλγάρους…) και υπό την καθοδήγηση του Τίτο μετετράπη σε ΝΟΦ, με έδρα τα Σκόπια και με σκοπό την «απελευθέρωση της Μακεδονίας του Αιγαίου από τον ελληνικό ζυγό».

Η Γκίνοβα συνελήφθη από τον Εθνικό Στρατό και εξετελέσθη λόγω της αυτονομιστικής της δράσης και θεωρείται εθνική ηρωΐδα των Σκοπιανών.

Τα συμπεράσματα δικά σας!               ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ  ΕΔΩ

O “αντιφασισμός” τους είναι συγκαλυμμένος ανθελληνισμός

Είναι γνωστό και στον πλέον αδιάφορο για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας το μίσος των παντός είδους αντιφασιστών για τον φασισμό.

Όπως κάθε χρόνο λοιπόν, την Κυριακή της 28ης Οκτωβρίου, όλοι οι κάτοικοι αυτής της χώρας γιορτάζοντας το Έπος που έγραψαν όλοι οι Έλληνες μαζί στην Πίνδο και τα Οχυρά Μεταξά (όλοι πλην της αριστεράς φυσικά), συνηθίζουν να βγάζουν στα μπαλκόνια των σπιτιών τους τις ελληνικές σημαίες, εις ανάμνηση του σπουδαίου αυτού ιστορικού γεγονότος αλλά και ως ελάχιστο φόρο τιμής και μνήμης στους ηρωικούς μας προγόνους.

Βγάζουν βέβαια όλοι τις σημαίες, εκτός από τους... αντιφασίστες. Ο λόγος; Πολύ απλός. Υπάρχει κάτι που μισούν πολύ περισσότερο από τον φασισμό: Το Έθνος των Ελλήνων και κατ’ επέκταση την σημαία που το συμβολίζει. Έτσι, παρότι η σημαία αυτή πολέμησε τον Ιταλικό φασισμό, οι «αντιφασίστες» αρνούνται να την υψώσουν γιατί δεν θέλουν ούτε να την βλέπουν.

Άλλωστε οι ιδεολογικοί τους πρόγονοι (επί το πλείστον κομμουνιστές), δεν μπήκαν στον κόπο καν να πολεμήσουν τον Ιταλό και Γερμανό εισβολέα, γιατί αυτός ο πόλεμος «… δεν ήταν ο πόλεμός τους, αλλά ήταν ένας πόλεμος ενδοϊμπεριαλιστικός», όπως «έδινε γραμμή» τότε το ΚΚΕ. Ο «δικός τους πόλεμος» ξεκίνησε με μοναδικό σκοπό να κάνουν την Ελλάδα παράρτημα της ΕΣΣΔ.

Ταυτίζουν λοιπόν σκόπιμα και εκ του πονηρού το σημερινό ξευτιλισμένο ελληνικό κράτος (το ψευτορωμαίικο), με αυτήν την σημαία, για να δικαιολογήσουν την μισαλλοδοξία τους εναντίον του Ελληνισμού, για να την απαξιώσουν και να την κάψουν. Όμως η αλήθεια είναι πολύ σκληρή για αυτούς:

Αρνούνται το σεβασμό προς την ελληνική σημαία όχι γιατί είναι αντιφασίστες, αλλά γιατί είναι ανθέλληνες!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ  ΕΔΩ

ΟΙ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΟΝ ΣΚΑΣΜΟ ΣΗΜΕΡΑ...!!! ΚΚΕ 26 Νοεμβρίου 1940: «Να μεσολαβήσει η ΕΣΣΔ για να επιτευχθή Ελληνοϊταλική ειρήνη»

ΣΤΟΧΟΣ - 

ΔΙΑΔΩΣΤΕ... ΔΙΑΔΩΣΤΕ... ΔΙΑΔΩΣΤΕ...

ΣΤΑ Π@Π@ΡΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΑΘΗΚΙΑ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΑΝ ΠΟΛΕΜΑΓΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΙΤΑΛΙΑ... ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ Η ΜΑΜΑ Ε.Σ.Σ.Δ. ΜΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ. (γερμανο-σοβιετικόν σύμφωνον Ρίμπεντροπ-Μολότωφ της 23 Αύγουστου 1939) ΔΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΣΗΚΩΘΕΙ Η ΤΡΙΧΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ... ΤΙ ΖΗΤΑΓΕ ΤΟ ΚΚΕ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ ΣΤΙΣ 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940:






26 Νοεμβρίου 1940, αναδημοσιευθείσα εις «Ριζοσπάστην» (9 Μαρτίου 1947):

«Μεταξάν Πρωθυπουργόν

Ανοιχτό Γράμμα

Ολόκληρος ο λαός της Ελλάδας ξεσηκώθηκε σαν ένας άνθρωπος και χάλασε τα σχέδια του φασισμού. Με το αίμα του ο λαός εξασφάλισε τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του. Έξω απ' αυτά η Ελλάδα δεν έχει καμμιά θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία. Αφού ο λαός μας υπερασπίσει αποτελεσματικά την ανεξαρτησία και την εθνική λευτεριά του, σήμερα ένα μοναχά πράμα θέλει: Ειρήνη και ουδετερότητα με τούτους τους όρους:

1) Να ξανάρθουν τα πράγματα όπως ήταν στις 28 του Οχτώβρη 1940 δίχως καμιά εδαφική-οικονομική-πολιτική ζημία σε βάρος της Ελλάδας.

2) Οι πολεμικές δυνάμεις της Αγγλίας να φύγουν όλες απ' τα χώματα και τα νερά της Ελλάδας.

Με βάση τους δύο αυτούς όρους να ζητήσουμε αμέσως από την κυβέρνηση της Ε.Σ.Σ.Δ. να μεσολαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη. Αυτό σήμερα είναι το μοναδικό εθνικολαϊκό συμφέρον. Και η πράξη έχει αποδείξει ότι μόνον η Ε.Σ.Σ.Δ. σήμερα έσωσε την ειρήνη και ουδετερότητα της Γιουγκοσλαβίας - Βουλγαρίας - Τουρκίας.

26 του Νοέμβρη 1940
Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Υ.Γ. Είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε ειρήνη έντιμη και δίχως κυρώσεις και για να ξεκαθαρίσουμε άλλη μια φορά τόσο τον εθνικό-αμυντικό-απελευθερωτικό χαρακτήρα του πολέμου που κάνουμε, όσο και ότι είμαστε ξένοι προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κάνουν οι πλουτοκρατικές μεγάλες δυνάμεις. Αν σήμερα δεν δουλέψουμε για μια έντιμη ειρήνη, ο πόλεμος θα χάσει για μας τον εθνικό αμυντικό χαρακτήρα του, θα γίνει κατακτητικός και τότε θα έχει αντίθετο το λαό.»
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΚΙ ΑΦΟΥ ΒΕΒΑΙΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙΤΑΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ "ΜΑΜΑ ΡΩΣΙΑ" (ΕΣΣΔ ΤΟΤΕ) ΙΔΡΥΣΑΝ ΤΟ ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ... ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ!                     ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ  ΕΔΩ

ΠΕΡΙΣΣΟ ΘΡΑΣΟΣ! ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ, ΖΗΤΑΕΙ… ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ!

Ως γνωστόν, το μόνο κόμμα στην Ελλάδα που αρνείται –δημοσίως- οποιονδήποτε έλεγχο στα οικονομικά του, είναι το… τιμημένο κουκουέ, για να μην… «φακελωθούν» τα μέλη του και σταλούν στη… Μακρόνησο.

Οι πραγματικοί λόγοι είναι βεβαίως προφανείς: το… «κόμμα του λαού» έχει τεράστια ακίνητη περιουσία (για την οποία είναι κοινό μυστικό πως δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ…) και πολλές καπιταλιστικές επιχειρήσεις με «βιτρίνα» αχυρανθρώπους και τζίρους δισεκατομμυρίων! Επίσης, έχει επιβάλλει μηνιαίο «χαράτσι» σε όλες τις μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας, για να μην τους κάνει… «αντίσταση και πάλη» το ΠΑΜΕ, κι αυτό θα αποδειχθεί αν ελεγχθούν τα κουπόνια – με τα οποία γίνονται οι «συναλλαγές» με τους «χρηματοδότες», ως αποδεικτικό στοιχείο του ακριβούς ποσού των αναγκαστικών «συνδρομών», για να μην λένε οι επαγγελματίες κομμουνιστές – «εισπράκτορες» ότι τους έδωσαν λιγότερα από τα συμφωνηθέντα και παντελονιάζουν μέρος των «συνδρομών».

Ε, λοιπόν, πέντε βουλευτές του κόμματος αυτού ( Θ. Παφίλης, Λ. Κανέλλη, Στ. Τάσσος, Ν. Κατσώτης και Ν. Καραθανασόπουλος), κατέθεσαν σήμερα ερώτηση στο βουλή, με την οποία ζητούν τον… έλεγχο των μυστικών κονδυλίων!!!

Αυτό θα πει περισσό θράσος, με την κυριολεκτική έννοια του όρου!              ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ   ΕΔΩ

Ο «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΗΣ» ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ

Διαχρονικό Κείμενο του Γ. Δημητρακόπουλου, Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού

Εν μέσω των κομμουνιστικών αλαλαγμών για τα 100 χρόνια της «οκτωβριανής επανάστασης», ας κάνουμε κι εμείς το δικό μας αφιέρωμα στο οκτωβριανό πραξικόπημα, με το οποίο εγκαθιδρύθηκε στην Ρωσσία το πρώτο κομμουνιστικό καθεστώς στον κόσμο. Και βέβαια, δεν πρόκειται να κάνουμε εδώ μια απλή εξιστόρηση των γεγονότων. Σκοπός μας είναι να υπεισέλθουμε στις κρυφές πτυχές της ιστορίας και να εξετάσουμε τον ρόλο και τα κίνητρα των δυνάμεων εκείνων που κρύβονταν πίσω από το ξέσπασμα της κομμουνιστικής εξεγέρσεως στον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

Κατ’ αρχάς, να αναφερθούμε στην σχέση που είχαν ο σιωνισμός με τον κομμουνισμό, προ του 1917. Ο ιδρυτής του κομμουνισμού, λοιπόν, ο Κάρολος Μαρξ, ήταν εβραίος και μάλιστα προερχόμενος από οικογένεια ραβίνων. Ο Μαρξ είχε «μέντορα» τον Μωϋσή Ες, τον αποκαλούμενο και «κόκκινο ραβίνο», πρόδρομο του σιωνισμού και όργανο της γνωστής οικογενείας των εβραίων τραπεζιτών Ρότσιλντ. Ομοίως, εβραίος λένε ότι ήταν (αν και είναι ανεπιβεβαίωτο…) και ο στενός συνεργάτης και χρηματοδότης του Μαρξ, Φρειδερίκος Ένγκελς, καθώς και οι πρώτοι επιφανείς σοσιαλιστές, κομμουνιστές και αναρχικοί (Σαιν Σιμόν, Μπαμπέφ, Χάϊνε κ.α.). Οι προαναφερθέντες ήσαν στελέχη της Α΄ Διεθνούς (της μαρξιστικής), που έδρευε αρχικώς στο Λονδίνο (!!!) και εν συνεχεία στην Νέα Υόρκη (!!!), δηλαδή στις μητροπόλεις του καπιταλισμού. Επίσης εβραιοκρατουμένη ήταν και η Β΄ Διεθνής (η επονομαζομένη «σοσιαλιστική»), με κυριοτέρους εκπροσώπους της τους Μπερνστάϊν, Κάουτσκυ, Ρόζα Λούξενμπουργκ, Λίμπκνεχτ, Μαρτώφ, Ραμπίνοβιτς κ.λπ.

Οι εβραίοι της Τσαρικής Αυτοκρατορίας ήσαν και οι πρώτοι «επαναστάτες» που ίδρυσαν και πλαισίωσαν τις μαρξιστικές ανατρεπτικές-τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ρωσσία (με ποιο γνωστή εξ’ αυτών την «Ναρόντναγια Βόλια» – Λαϊκή Θέληση»). Αποκορύφωμα της τρομοκρατικής δράσεως των μαρξιστών-ταλμουδιστών ήτο η δολοφονία του Τσάρου Αλεξάνδρου του Β΄, το 1881. Μετά απ’ αυτήν την δολοφονία, το τσαρικό καθεστώς εξαπέλυσε «πογκρόμ» κατά των εβραίων της χώρας και αρκετοί κατέφυγαν στις ΗΠΑ (θέτοντας τις βάσεις για την κατάκτηση της Αμερικής). Όσοι έμειναν, οργανώθηκαν στις διάφορες μαρξιστικές συμμορίες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από τους διεθνείς σιωνιστές ως πολιορκητικός κλοιός για την ανατροπή του Τσάρου.

Το 1897, ιδρύθηκε επισήμως (γιατί ανεπισήμως υπήρχε) στην Ελβετία ο σιωνισμός, υπό την ηγεσία του Τεοντόρ Χερτσλ. Έναν χρόνο αργότερα, ιδρύθηκε στην Ρωσσία το «Ρωσσικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα», αυτό που αργότερα μετονομάσθη σε«κομμουνιστικό», το οποίο παρεδόθη εις τας χείρας του Λένιν. Ο οποίος Λένιν (κατά κόσμον Βλαδίμηρος Ουλιάνωφ), ήτο εβραίος από την μητέρα του, της οικογενείας Μπλανκ. Παππούς του Λένιν ήτο ο Ισραήλ Μπλανκ, και προπάππους του ο Μωϋσής Μπλανκ.

Ωστόσο, το 1903 το κόμμα διασπάστηκε σε «μπολσεβικικό» και «μενσεβικικό» (κάτι σαν τα «ημέτερα» ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ). Οι διαφορές τους ήσαν η εξής… μία: οι μπολσεβίκοι πίστευαν στην αναγκαιότητα μιας αμέσου κομμουνιστικής επαναστάσεως, ενώ οι μενσεβίκοι πίστευαν στην συνεργασία με «αστικές» και «προοδευτικές» δυνάμεις για την ανατροπή του τσαρισμού και μετά βλέποντας και κάνοντας. Κι αυτό, όχι γιατί δεν επίστευαν στην κομμουνιστική επανάσταση, αλλά διότι θεωρούσαν ότι έχει ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας. Η διάσπαση αυτή ήτο «κόλπο» των σιωνιστών, που ήθελαν σε οποιαδήποτε εξέλιξη να είναι με τους νικητάς. Αν πετύχαινε η «επανάσταση» θα ήταν με τους μπολσεβίκους, αν αποτύγχανε θα έκαναν την δουλειά τους με τους μενσεβίκους. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που τους έκαιγε ήτο η ανατροπή του Τσάρου της Ρωσσίας, του τελευταίου εναπομείναντος διώκτη του εβραιοσιωνισμού στον κόσμο και η χρησιμοποίηση της τεράστιας αυτής χώρας –δια του μαρξισμού- για την επίτευξη των μελλοντικών τους σκοπών.

Η πρώτη «επαναστατική δοκιμή» έγινε το 1905, απόντος του Λένιν, που ευρισκόταν στο εξωτερικό. Φαινομενικώς, ηγέτης της «επαναστάσεως» ήτο ο εβραίος Λέων Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν, πιο γνωστός ως Τρότσκυ. Όμως, πραγματικός ηγέτης από τα παρασκήνια, ήτο ο φανατικός μαρξιστής και σιωνιστής, Ισραήλ Λαζαρέβιτς Γκέλφαντ, πιο γνωστός ως Πάρβους, άνθρωπος δαιμόνιος με φοβερές διασυνδέσεις στα κέντρα λήψεως των αποφάσεων του διεθνούς σιωνιστικού κινήματος και «μέντορας» του Λένιν. Η εξέγερση καταπνίγηκε σύντομα, αλλά ο Τσάρος προχώρησε σε μερική «φιλελευθεροποίηση» του καθεστώτος του, η οποία απελευθέρωσε κοινά δαιμόνια…

Η μεγάλη ευκαιρία για την προετοιμαζόμενη επί πολλά έτη ανατροπή του τσαρισμού, ήρθε κατά τον Α΄ Π.Π., όταν η Ρωσσία ενεπλάκη στον πόλεμο με καταστροφικές συνέπειες. Του γενικού αναβρασμού, επωφελήθησαν οι δυνάμεις της ανατροπής, κι έτσι τον Φεβρουάριο του 1917 ξέσπασε «επανάσταση» στην χώρα, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση του Τσάρου Νικολάου και την εγκαθίδρυση «αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», κατά τα δυτικά πρότυπα. Οι μετα-τσαρικές κυβερνήσεις αποτελούντο από φιλελεύθερους αστούς (δηλαδή μασόνους…) και μετριοπαθείς σοσιαλιστές (δηλαδή εβραίους σιωνιστές). Όλοι αυτοί αποτέλεσαν το σκαλοπάτι πάνω στο οποίο πάτησαν οι μπολσεβίκοι για να ανέλθουν εις την εξουσία!

Ο Λένιν, μετά από σύντομες περιπλανήσεις σε καπιταλιστικές χώρες της Δύσεως, κατέληξε στην Ελβετία (1914-1917). Ήταν τα κρισιμότερα χρόνια της ζωής του. Όμως, πως ζούσε εκεί ο Λένιν; Ποιος του πλήρωνε τα έξοδα;

Ο πανταχού παρών Πάρβους! Ιδού το βιογραφικό του σκοτεινού αυτού ανθρώπου, δια χειρός του μεγάλου συγγραφέως Α. Σολζενίτσιν: «Γκέλφαντ Ισραήλ του Λαζάρου (1867-1924). Καταγόταν από την περιοχή του Μινσκ. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Οδησσό. Το 1905 ήταν στην ουσία ο καθοδηγητής του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Εξορίστηκε στη Σιβηρία, απέδρασε στο δρόμο κι έφυγε στο εξωτερικό. Στην περίοδο 1912-1915, όντας οικονομικός σύμβουλος της τουρκικής και βουλγαρικής κυβέρνησης, έγινε πάμπλουτος. Το 1915 συνεννοήθηκε με το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας να κάνει επανάσταση στη Ρωσσία. Καλυπτόμενος πίσω από το εμπόριο έστελνε χρήματα στους Ρώσσους επαναστάτες. Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου, αποκλειστικά στους μπολσεβίκους. Μετά την κομμουνιστική επανάσταση του 1918 στη Γερμανία, έφυγε για την Ελβετία, απ’ όπου απελάθηκε για σκάνδαλα. Έχτισε πλούσια βίλα στο γερμανικό νησί Σβάνενβέρντερ, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του».

Ποιος ήταν ο σκοπός του διεθνούς αυτού εβραίου, «η πόρτα του σπιτιού του οποίου στην Κωνσταντινούπολη ήταν ανοικτή για όλους τους εχθρούς της Ρωσσίας». Μας διαφωτίζει σχετικώς ο μέγας Σολζενίτσιν: «Στην Οδησσό, επί Αλεξάνδρου του Γ΄, διατύπωσε το καθήκον ότι η απελευθέρωση των εβραίων στη Ρωσσία θα γινόταν δυνατή μόνο με την πτώση της τσαρικής εξουσίας». Αφού, λοιπόν, ο σιωνισμός –δια του Πάρβους- μπούκωσε στο χρήμα τους μπολσεβίκους, τους στέλνει το 1917 για να ολοκληρώσει την αποστολή του: «Βλαντιμίρ Ίλιτς! Ήρθε η ώρα σας! Ήρθε ο καιρός για την παράνομη οργάνωσή σας να εργασθεί και να νικήσει! Δεν είχατε δυνάμεις, δηλαδή δεν είχατε χρήματα. Τώρα σας δίνω όσα θέλετε. Ανοίξτε τους σωλήνες από τους οποίους θα τρέξουν σα νερό! Σε ποιες πόλεις, σε ποιον να δώσω χρήματα, δώστε μου ονόματα. Ποιος θα παραλαμβάνει τις προκηρύξεις, τα βιβλία; Η μεταφορά των όπλων είναι δυσκολότερη, αλλά θα μεταφέρουμε και όπλα» (Σολζενίτσιν, «Ο Λένιν στη Ζυρίχη»).

Όμως, οι πιο σημαντικοί ηγέτες του μπολσεβικισμού ευρίσκοντο στο εξωτερικό και δεν μπορούσαν υπό ομαλές συνθήκες –μην ξεχνάμε πως συνεχιζόταν ο πόλεμος- να επιστρέψουν στην Ρωσσία. Πως θα άρχιζε η «επανάσταση» χωρίς αυτούς; Την ασφαλή μετάβασή τους στην Ρωσσία την ανέλαβε ο διεθνής σιωνισμός. Δεν ήταν, όμως, απλή υπόθεση. Βλέπετε, έπρεπε να περάσουν από διάφορες χώρες. Η λύση, όμως, ευρέθη! Με μεσολάβηση του Πάρβους στην γερμανική κυβέρνηση (που ευρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ρωσσία), η τελευταία εξησφάλισε στον Λένιν και την ομάδα του (καμιά 30αριά άτομα) ένα «σφραγισμένο τραίνο», το οποίο θα διέσχιζε την Ευρώπη χωρίς να κάνει στάση πουθενά. Εν τέλει, το «σφραγισμένο τραίνο» με τον Λένιν και τους συν αυτώ κατέληξε στον λιμένα του Σάσνιτζ. Από εκεί –και πάλι με την μέριμνα του Πάρβους- πέρασαν στην Σουηδία, εν συνεχεία στην Φιλανδία και τέλος στην Αγία Πετρούπολη (Απρίλιος 1917). Έναν μήνα αργότερα, κατέφθασε και ο Τρότσκυ με την δική του ομάδα, από την Νέα Υόρκη, όπου είχε καταφύγει. Η μεταφορά τους έγινε με πλοίο ναυλωμένο από την σιωνιστικών συμφερόντων εδρεύουσα στην Αμερική τράπεζα «Κουν και Λεβί», η οποία επίσης χρηματοδότησε αθρόα τους μπολσεβίκους.

Με τον ερχομό του στην Αγία Πετρούπολη, ο Λένιν ρίχνει το σύνθημα: Κάτω η προσωρινή κυβέρνηση. Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ»! Αμέσως, οργανώνει τις «κόκκινες φρουρές», οπλισμένες συμμορίες σιωνιστών, για την κατατρομοκράτηση του ρωσσικού λαού. Παραλλήλως, έχοντας στην διάθεσή του πακτωλό χρημάτων, κάνει μια άνευ προηγουμένου προπαγανδιστική εκστρατεία και οργανώνει την τελική έφοδο για την κατάληψη της εξουσίας. Μια πρόωρη εξέγερση τον Ιούλιο του ’17, που έγινε σε συνδυασμό με προγραμματισμένη μεγάλης εκτάσεως γερμανική αντεπίθεση στο ανατολικό μέτωπο, που όμως δεν έγινε λόγω των καιρικών συνθηκών (άρχισε τρεις ημέρες αργότερα), δεν είχε ευτυχή κατάληξη. Κι ενώ όλα βρίσκονται στον αέρα, αναλαμβάνει επικεφαλής της κυβερνήσεως ο αχυράνθρωπος των σιωνιστών Κερένσκι, ο οποίος σώζει τους μπολσεβίκους από τα χειρότερα. Μάλιστα, μια απόπειρα στρατιωτικού κινήματος από τον στρατηγό Κορνίλωφ, δίδει την ευκαιρία στον Κερένσκι να καλέσει τους μπολσεβίκους να σώσουν την… δημοκρατία. Τους μοίρασε όπλα και αποφυλάκισε όσα στελέχη τους είχαν φυλακισθεί μετά τις ταραχές του Ιουλίου.

Έτσι, την 10η Οκτωβρίου (οι ημερομηνίες είναι με το «παλαιό» ημερολόγιο), έγινε η κρίσιμη σύσκεψη της Κ.Ε. των μπολσεβίκων, υπό τον Λένιν, που πήρε την απόφαση για την ένοπλη εξέγερση. Γιατί ομιλούμε για «πραξικόπημα» και «εξέγερση» κι όχι για επανάσταση, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι ορθός ο όρος «επανάσταση», διότι οι μπολσεβίκοι ήταν τότε σταγόνα στον ωκεανό: μέσα σε μια χώρα 160 εκατομμυρίων, ο τροτσκιστής ιστορικός Ντώϋτσερ τους υπολογίζει 76.000, ο συμπαθών τον κομμουνισμό ιστορικός Βέλτερ 50.000 και ο ίδιος ο Τρότσκυ 240.000. Όλες τις επόμενες ημέρες, ουσιαστικώς προαναγγέλλεται το πραξικόπημα, αλλά η κυβέρνηση Κερένσκι δεν λαμβάνει κανένα μέτρο για να το εμποδίσει. Τελικώς, την νύχτα της 24ης προς την 25η Οκτωβρίου (6 προς 7 Νοεμβρίου, με το νέο ημερολόγιο), ξεσπά το πραξικόπημα, με έφοδο στα Χειμερινά Ανάκτορα, που ήταν τότε η έδρα της προσωρινής κυβερνήσεως. Συνελήφθησαν όλοι οι υπουργοί, αλλά ο πρωθυπουργός Κερένσκι –αυτός που έστρωσε τον δρόμο στον κομμουνισμό- «διέφυγε» μυστηριωδώς, έφτασε στις ΗΠΑ και πέρασε εκεί τον υπόλοιπο βίο του. Προφανώς, τον άφησαν να φύγει οι μπολσεβίκοι, σε αναγνώριση των πολυτίμων υπηρεσιών του. Έτσι, την 25η Οκτωβρίου (7η Νοεμβρίου) 1917 η πρώτη κομμουνιστική κυβέρνηση στον κόσμο είναι γεγονός!

Ποιοι, όμως, ήταν οι πραγματικοί κυβερνήτες της Ρωσσίας; Έχουμε και λέμε: από τους 555 πρώτους λαϊκούς επιτρόπους (υπουργούς), και τους βοηθούς τους, καθώς και τα ανώτατα στελέχη της κρατικής μηχανής, έχουμε: 30 Ρώσσους, 43 Λιθουανούς,  12 Γερμανούς, 13 Αρμενίους, 2 Γεωργιανούς, 1 Τσέχος, 2 Πολωνοί, 2 Ούγγροι, 3 Φιλανδοί και 447 εβραίοι!!! Οι εβραίοι σιωνιστές, λοιπόν, ήταν οι νέοι αφέντες!

Θα τελειώσω το σημερινό ιστορικό αφιέρωμα, με την ιδιόχειρη σημείωση του Λένιν, επί του πρώτου νομοσχεδίου (συντάκτης του ο εβραίος κομισάριος Ντιξμανστάϊν) που κατετέθη από την κυβέρνηση των μπολσεβίκων αμέσως μετά την επικράτησή της και αφορούσε –τι άλλο;- την «καταπολέμηση του αντισημιτισμού»: «Το Συμβούλιο των επιτετραμμένων του λαού, να διατάξει όλα τα Σοβιέτ να θέσουν σε κίνηση όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εκριζώσουν την αντιεβραϊκή κίνηση. Διώκτες των εβραίων κι όσοι κάνουν αντιεβραϊκή προπαγάνδα να τίθενται εκτός νόμου».

Η μακρά νύχτα της Ρωσσίας μόλις αρχίζει και θα διαρκέσει 73 ολόκληρα χρόνια!

(ΥΓ): Για περισσότερες λεπτομέρειες και πλήθος ντοκουμέντων επί του θέματος, κυκλοφορεί στο βιβλιοπωλείο της Χρυσής Αυγής το βιβλίο μου υπό τον τίτλο «Λένιν, ο εγγονός του Ισραήλ».

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ

Η ΔΗΘΕΝ «ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ» ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΡΔΕΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Σήμερα, η κουκουεδία και οι συνοδοιπόροι της, εορτάζει την επέτειο της «απελευθέρωσης της Λαμίας από τον ΕΛΑΣ».

Η αλήθεια για την δήθεν «απελευθέρωση» είναι η εξής: στις 12 Οκτωβρίου 1944, τα τελευταία γερμανικά στρατεύματα αποχώρησαν από την Αθήνα και κατευθύνθηκαν προς Βορράν, σε τακτική υποχώρηση από την Ελλάδα. Τις πρωινές ώρες της 18ης Οκτωβρίου, ενώθηκε με τα υποχωρούντα στρατεύματα και η φρουρά της Λαμίας. Έτσι απελευθερώθηκε η πόλις. Χωρίς να πέσει ούτε μία τουφεκιά! Μέχρι την ώρα που αποχώρησε και ο τελευταίος Γερμανός στρατιώτης, δεν είχαν εμφανισθεί πουθενά οι… μπαρουτοκαπνισμένοι κατσαπλιάδες του κομμουνιστοσυμμοριτισμού. Ούτε κατά το υπόλοιπον της ημέρας ενεφανίσθησαν. Ήθελαν να βεβαιωθούν ότι δεν υπάρχει ούτε δείγμα Γερμανού στην πόλη. Τακτική τους ήταν να μην παρενοχλούν τα γερμανικά στρατεύματα που αποχωρούσαν, παρά το ότι ήταν υποχρέωσή τους, απορρέουσα από τις σχετικές εντολές του Συμμαχικού Στρατηγείου, εις το οποίο υπαγόταν ο ΕΛΑΣ. Είχαν άλλη «δουλειά» οι ΕΛΑΣίτες: να καταλαμβάνουν τις πόλεις από τις οποίες αποχωρούσαν οι Γερμανοί και να μην «σπαταλούν» δυνάμεις γιατί θα τους χρειάζονταν στο άμεσο μέλλον, προς εξόντωση των Ελλήνων εθνικιστών.

Την επομένη, λοιπόν, 19η Οκτωβρίου, εισήλθαν στην πόλη ατσαλάκωτοι οι… «απελευθερωταί» της, έχοντας ως επικεφαλής τους τον αιμοσταγή σφαγέα Ελλήνων Άρη Βελουχιώτη, άρτι αφιχθέντα εκ Πελοποννήσου, όπου αιματοκύλισε τον τόπο (Πηγάδα του Μελιγαλά κ.α.). Μάλιστα, ο ειδεχθής αυτός εγκληματίας εξεφώνησε και λόγο στην Κεντρική Πλατεία της Λαμίας, έχοντας στο πλάι του τον πατέρα ενός εκ των καταστροφέων του ελληνισμού των ημερών μας, Κ. Σημίτη.

Τέλος, επειδή η κουκουεδία προκαλεί, ας τους θυμίσουμε την αποκήρυξη-διαγραφή από το κόμμα ως «δειλού», «τυχοδιώκτη», «υπόπτου», «προδότη» κ.τ.λ., του σημερινού των ινδάλματος, με το σύνθημα «ούτε ψωμί ούτε νερό στον Μιζέρια»:

«Ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας ή Μιζέριας) αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ, γιατί λύγισε μπροστά στον Μανιαδάκη, ξαναζήτησε τον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη, που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το ΚΚΕ του ’δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα, όμως, σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί και πάλι, ξαναπροδίνει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του, που μόνο τον εχθρό ωφελεί…» (Ριζοσπάστης, 16/06/1945, Απόφαση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ)».      

Με τις υγείες τους!                                      ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ     ΕΔΩ

Σπάνιο ντοκουμέντο: Όταν η ΚΝΕ του Πολλάκη έστελνε στο νοσοκομείο Έλληνες που αγωνίζονταν για την Βόρειο Ήπειρο!

Άρθρο στην εφημερίδα "Χρυσή Αυγή"
Γυρίζουμε πίσω τον χρόνο και πάμε στις 21 Μαρτίου 1989, ημέρα Τρίτη. Σε αμφιθέατρο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών είχε προγραμματιστεί ομιλία του Μακαριστού Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Σεβαστιανού με θέμα την καταπάτηση των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών.

Με πλήρη εξάρτηση, κράνη, γκλοπ και λοστούς, 250 περίπου Κνίτες, μέλη της Οργάνωσης Σοσιαλιστική Επανάσταση (ΟΣΕ) και αριστεριστές από τα Εξάρχεια προσπάθησαν να ματαιώσουν την πραγματοποίηση της ομιλίας. Οι τραμπούκοι λίγο πριν τις 5 το απόγευμα  είχαν καταλάβει το προαύλιο της Ιατρικής, βρίζοντας χυδαία και προκαλώντας όσους ερχόντουσαν στην εκδήλωση.
Επικεφαλής της επίθεσης από πλευράς ΚΝΕ ήταν το τότε στέλεχος της Πανσπουδαστικής, μέλος του ΔΣ των φοιτητών της Ιατρικής Π. Πολλάκης, ο νυν υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τον επίσης γνωστό αρχικνίτη Μωραϊτη. Τους Εξαρχειώτες τους καθοδηγούσε κάποιος ονόματι Κασμιρίδης. Επίσης, παρόντες ήταν  γνωστά στελέχη-τραμπούκοι της ΚΝΕ, της ΟΣΕ και αριστεριστές, οι οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι παραμέρισαν ακόμα και επιμέρους ιδεολογικές διαφορές, προκειμένου να επιτεθούν στον Σεβαστανό και στον κόσμο που είχε προσέλθει για την ομιλία.

Με συνθήματα του τύπου «Έξω οι φασίστες απ' τις Σχολές», «Τα αλβανικά σύνορα θα φθάσουν στην Λαμία», «Θάνατος στους Εθνικιστές» κ.α. οι μαρξιστές τραμπούκοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν κατ' αρχάς κλίμα φοβίας. Μάταια όμως!
Η εκδήλωση άρχισε και ο κόσμος, στην πλειοψηφία του φοιτητές και φοιτήτριες, κατέκλυσε το αμφιθέατρο της Σχολής και τους γύρω χώρους. Υπήρξε τελεσίγραφο από την πλευρά των τραμπούκων προς τους οργανωτές της εκδήλωσης, την Χριστιανική Φοιτητική Δράση και την Συντονιστική Φοιτητική Επιτροπή Βορειοηπειρωτικού Αγώνα «να τσακιστούν να φύγουν γιατί θα τους πετάξουν με τις κλωτσιές και θα τους πάρουν με φορεία». Κανείς δεν έφυγε. Η ομιλία του Μακαριστού Σεβαστιανού άρχισε στο αμφιθέατρο με γεννήτρια, αφού είχαν κόψει μέχρι και το ρεύμα!

Οι ομάδες κρούσης της ΚΝΕ και των αριστεριστών άρχισαν να εκσφενδονίζουν βροχή από πέτρες και τούβλα προς τα τζάμια του αμφιθεάτρου, τραυματίζοντας αρκετούς από τους 1000 και πλέον παρευρισκόμενους στην ομιλία. Την ίδια στιγμή στην είσοδο του κτιρίου δημιουργήθηκε μια ομάδα περιφρούρησης από παρευρισκόμενους φοιτητές, από πατριωτικές και εθνικιστικές οργανώσεις, δεδομένου του ότι οι διοργανωτές της εκδήλωσης δυστυχώς δεν είχαν προβλέψει το ενδεχόμενο της επίθεσης.
Στην είσοδο του κτιρίου διεξήχθη πραγματικά μάχη σώμα με σώμα, αφού οι επιτιθέμενοι προσπάθησαν να μπουν στο κτίριο, όπου διεξαγόταν η ομιλία. Η επίθεση κράτησε αρκετή ώρα με τις πέτρες να συνεχίζουν να πέφτουν σε κάθε κατεύθυνση. Οι επιτιθέμενοι, παρά το ότι ήταν περισσότεροι, δεν κατάφεραν να μπουν στο κτίριο. Τελικά με την παρέμβαση πανεπιστημιακών και του αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου, ο Μακαριστός Σεβαστιανός αναγκάστηκε να επισπεύσει την ομιλία του, με σκοπό να αρχίσουν να αποχωρούν οι παρευρισκόμενοι και να σταματήσουν και οι επιτιθέμενοι.

Κλασσική αστική αντιμετώπιση προς την αριστερή τρομοκρατία. Αντί να αποχωρήσουν οι τραμπούκοι, θα έπρεπε να φύγουν όσοι παρακολουθούσαν μία ομιλία σε πανεπιστημιακό αμφιθέατρο. Όμως οι αριστεροί τραμπούκοι συνέχιζαν να επιτίθενται ακόμα και σε αυτούς που αποχωρούσαν, ενώ ο Σεβαστιανός έφυγε συνοδευόμενος από ομάδα φοιτητών της περιφρούρησης. Από τις επιθέσεις τραυματίστηκαν σοβαρά στο κρανίο δύο φοιτητές, οι οποίοι και μεταφέρθηκαν στο Γενικό Κρατικό, ενώ στο Λαϊκό μεταφέρθηκαν άλλοι 18 ελαφρά τραυματίες.
Φυσικά δεν έγινε καμμιά σύλληψη ή προσαγωγή, αφού τα ΜΑΤ που ήρθαν, περιορίστηκαν να βρίσκονται εκτός του χώρου των επεισοδίων, λόγω του «περίφημου» πανεπιστημιακού ασύλου και της γνωστής ατολμίας των πρυτανικών αρχών να δώσουν το πράσινο φως για αστυνομική επέμβαση, την στιγμή που από τις πέτρες και μόνο το κτίριο που γινόταν η ομιλία είχε υποστεί σημαντικές ζημιές. Το περιστατικό αξίζει να επισημάνουμε ότι δημοσιογραφικά καλύφθηκε μόνο από την εφημερίδα «Μεσημβρινή» και από τη «Νέα Θέση» του αείμνηστου συναγωνιστή Ιωάννη Σχοινά.

Από τότε μέχρι σήμερα, κάποια πράγματα ίσως να άλλαξαν. Αυτό που παραμένει το ίδιο είναι το μίσος και απέχθεια των αριστερών για κάθε τι εθνικό και πατριωτικό, είναι η νοοτροπία του κατσαπλιά. Η νοοτροπία Πολλάκη, που χαρακτηρίζει τους αριστερούς, ανεξάρτητα από την θέση στην οποία βρίσκονται, όσα χρόνια και αν περάσουν. Άλλωστε είναι γνωστή η περίφημη ρήση των Γάλλων: «Όταν κάποιος κάνει έγκλημα και μετανιώνει, λέγεται άνθρωπος. Όταν κάνει έγκλημα και δεν μετανιώνει, λέγεται κομμουνιστής»

Τάσος Δημητρακόπουλος
Περισσότερες φωτογραφίες:








ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ

Τα ανέντιμα κομμούνια λίγες μέρες μετά τη σφαγή του Μελιγαλά, υπογράφουν σαν σήμερα την «Συμφωνία της Καζέρτας» αλλά δυο μήνες αργότερα θα προσπαθήσουν με δολοφονίες να αρπάξουν την εξουσία

ΣΤΟΧΟΣ

"Συνέρχονται σε σύσκεψη, υπό την προεδρία του Αρχιστρατήγου των Συμμαχικών Δυνάμεων Μεσογείου Ουίλσον, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου, ο Βρετανός υπουργός Μακ Μίλαν και οι αρχηγοί των ανταρτικών δυνάμεων Στρατηγοί Ναπολέων Ζέρβας και Στέφανος Σαράφης.







Υπογράφουν συμφωνία, γνωστή ως ""Σύμφωνο της Καζέρτας"", σύμφωνα με την οποία όλες οι τακτικές και ανταρτικές ελληνικές δυνάμεις τίθενται υπό τις διαταγές του Βρετανού Στρατηγού Σκόμπυ και οι αρχηγοί των ανταρτικών ομάδων υπόσχονται ότι θα απαγορεύσουν κάθε απόπειρα κατάληψης της αρχής από τις δυνάμεις τους, ενώ αναμένεται η απελευθέρωση της Ελλάδας."                             ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ    ΕΔΩ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΓΑΛΑ

(Διαχρονικό κείμενο του Γ. Δημητρακόπουλου, συνταξιούχου εκπαιδευτικού)

Είναι Σεπτέμβριος του 1944. Στις 4 του μηνός, τα γερμανικά στρατεύματα αποχωρούν από την Μεσσηνία και τους γειτονικούς νομούς Λακωνίας και Ηλείας, με κατεύθυνση την Τρίπολη και την Κόρινθο. Την πόλη των Καλαμών υπεράσπιζε δύναμις 600 ανδρών των Ταγμάτων Ασφαλείας και 200 της Ε.Β. Χωροφυλακής, υπό την διοίκηση του Νομάρχου Δημητρίου Περρωτή. Την επομένη ημέρα, οι κομμουνισταί ζώνουν την πόλη. Επικεφαλής τους είναι ο απεσταλμένος του κόμματος από την Αθήνα, Νίκος Μπελογιάννης, που ζητά επιτακτικά την παράδοση της πόλεως. Ο Νομάρχης, με την συναίνεση των υπολοίπων τοπικών παραγόντων, αρνήθηκε ρητά και κατηγορηματικά. Έτσι, τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου, τα κόκκινα θηρία χίμηξαν στην Καλαμάτα. Η υπεροχή τους σε έμψυχο υλικό, σε πυροβολικό και σε βαρέα όπλα ήταν συντριπτική. Μοιραία, λοιπόν, μέχρι το βράδυ τα περισσότερα φυλάκια και οι συνοικίες της πόλεως έπεσαν στα χέρια του εχθρού. Ως τα μεσάνυχτα είχε μείνει απόρθητη η περιοχή του κέντρου της Καλαμάτας, όπου ευρισκόταν η Διοίκηση Χωροφυλακής. Εκεί, λοιπόν, είχαν συγκεντρωθεί οι αρχές, οι εναπομείναντες μαχητές και πολλοί τρομοκρατημένοι πολίτες. Ο κλοιός έσφιγγε συνεχώς γύρω τους. Οι ώρες ήταν κρίσιμες και οι αποφάσεις δεν είχαν την πολυτέλεια να περιμένουν. Μετά από σύσκεψη, αποφασίστηκε ομοφώνως η απελπισμένη έξοδος των δυνάμεων προς τον σιδηροδρομικό σταθμό και από κει η αναχώρηση προς τον ελεύθερο Μελιγαλά. Πράγματι, μετά από λίγο έγινε η έξοδος και περίπου 1.000 εθνικισταί κατάφεραν να φθάσουν στον Μελιγαλά. Εκεί θα δινόταν η κρίσιμη μάχη!

Η μάχη άρχισε στις 13 Σεπτεμβρίου, με μια μανιασμένη μαζική επίθεση των ορδών του Άρη Βελουχιώτη. Η άμυνα του ηρωικού Μελιγαλά ήταν πολύ καλά οργανωμένη. Περίπου 700 μαχητές ήταν κατανεμημένοι σε διάφορα οχυρά σημεία και αμύνονταν με τον παραδοσιακό ελληνικό τρόπο. Επικεφαλής των εθνικών δυνάμεων ήταν ο ταγματάρχης Δ. Παπαδόπουλος. Ο απολογισμός της πρώτης ημέρας της μάχης, ήταν αρνητικός για τους συμμορίτες, εφόσον όχι μόνον αποκρούστηκε η επίθεσή τους, αλλά ετράπησαν και σε άτακτη φυγή μετά από την αντεπίθεση των εθνικιστών, ενώ κυριεύθησαν 12 οπλοπολυβόλα τους.

Την επομένη, ανήμερα του Σταυρού, οι συμμορίτες πραγματοποιούν νέα επίθεση, ενισχυμένοι με βολές πυροβολικού και όλμους. Ωστόσο, η άμυνα του Μελιγαλά καλά κρατεί. Αλλά, με σημαντικές απώλειες: 9 νεκροί και 23 τραυματίες. Το βράδυ της ιδίας, γίνεται ένας πρόχειρος απολογισμός και διαπιστώνεται ότι τα πυρομαχικά εξαντλούνται. Είναι φανερό, πως οι επόμενες ώρες αναπόφευκτα θα είναι οι τελευταίες για την άμυνα της κωμοπόλεως. Ωστόσο, κανείς δεν δειλιάζει και δεν κουνιέται από τη θέση του. Τηρώντας πιστά την πανάρχαια ελληνική πολεμική παράδοση, οι εθνικιστές είναι αποφασισμένοι να πέσουν μέχρι ενός!

Η επίθεση των συμμοριτών αρχίζει πρωί-πρωί στις 15 Σεπτεμβρίου. Οι υπερασπιστές της κωμοπόλεως και της τιμής του Έθνους ρίχνουν τα τελευταία φυσίγγιά τους. Οι πολιορκητές του Μελιγαλά, κρίνοντας από την συχνότητα των πυροβολισμών, καταλαβαίνουν ότι τα πυρομαχικά των εθνικιστών όπου να’ ναι τελειώνουν και πυκνώνουν τις επιθέσεις τους. Παράλληλα, δουλεύει και το χωνί, το οποίο ουρλιάζει: «παραδοθείτε, ο αγώνας σας είναι μάταιος. Ο Άρης σας δίνει το λόγο της τιμής του, δεν θα σας πειράξει κανείς». Αν είναι δυνατόν να έχουν τιμή οι άτιμοι…

Κατά το μεσημέρι, ο επικεφαλής των εθνικών δυνάμεων Δ. Παπαδόπουλος, που τρέχει από φυλάκιο σε φυλάκιο για να εμψυχώσει τους αμυνομένους, τραυματίζεται βαριά στην κοιλιακή χώρα και αποσύρεται από την μάχη. Ήταν η αρχή του τέλους. Στις 12:30, σταματάει το τουφεκίδι. Τα πυρομαχικά τελείωσαν! Λίγη ώρα αργότερα, οι συμμορίτες μπαίνουν στον Μελιγαλά! Πρώτος τους στόχος το νοσοκομείο. Εκεί κατασφάζουν όλους τους τραυματίες, 41 τον αριθμό. Ακολουθούν επιλεγμένες σφαγές σημαινόντων εθνικιστών παντού, στους δρόμους, στις πλατείες, στα σπίτια κ.τ.λ.

Εν συνεχεία, συγκεντρώνουν όλους τους κατοίκους και τους μαχητές σ’ έναν περιφραγμένο χώρο με υψηλή μάντρα, στο επονομαζόμενο «Μπεζεστένι». Τους υποχρεώνουν να βγάλουν τα ρούχα τους (εκτός από το εσώρουχο) και τα παπούτσια τους και τους κρατούν εκεί ημίγυμνους, άρα πλήρως εξουδετερωμένους. Έξω από την μάντρα μαζεύονται συμμορίτες που έχουν προσέλθει από άλλες περιοχές και σαν λυσσασμένα όρνεα μπαίνουν μέσα και αρπάζουν όποιον βάζουν στο μάτι. Τον βγάζουν έξω από το «Μπεζεστένι» και τον σφάζουν αμέσως, εκεί μπροστά στα μάτια όλων, υπό τις σπαρακτικές κραυγές των πανικοβλημένων γυναικοπαίδων. Ο αιμοχαρής «αρχικαπετάνιος», παρακολουθεί τις σκηνές καβάλα στ’ άλογό του (για να έχει πλήρη οπτική επαφή) και γελά με σαδιστική μανία. Γελά με το μαρτύριο των Ελλήνων και παροτρύνει όσους βλέπει διστακτικούς να πάρουν κι αυτοί από έναν «μεζέ». Ανθρώπινο «μεζέ»! Η πλήρης αποκτήνωσις!

Την ίδια ώρα, άλλοι κομμουνισταί, οι έχοντες τις μεγαλύτερες ικανότητες κατσαπλιαδισμού, μπαίνουν στα άδεια σπίτια και αρπάζουν ότι βρουν. Μόλις τελειώνουν το απίστευτο όργιο λεηλασίας, βάζουν και φωτιά! Οι εντολές που έχουν πάρει από τον διεστραμμένο αρχιεγκληματία Βελουχιώτη είναι σαφείς: Να μην μείνει στον Μελιγαλά λίθος επί λίθου! Φωτιά και μαχαίρι!

Το σχέδιο εξοντώσεως των Ελλήνων προχωράει ταχύτατα παραπέρα. Μετά από μια σύντομη προσωπική επιθεώρηση των χώρων γύρω από τον Μελιγαλά, ο διεστραμμένος κτηνάνθρωπος Βελουχιώτης εντοπίζει το κατάλληλο χώρο για την σφαγή. Πρόκειται για μια δεξαμενή βάθους 16 μέτρων και πλάτους 4, ένα ημιτελές έργο προς ύδρευση του Μελιγαλά, με την ονομασία «Πηγάδα», που ευρίσκεται στα νοτιοδυτικά της κωμοπόλεως. Επιστρέφει στο «Μπεζεστένι», μαζεύει τους συμμορίτες του και τους αποκαλύπτει το σχέδιό του, που αμέσως μετά μπαίνει σε εφαρμογή. Οι κρατούμενοι, δένονται τρεις-τρεις με καλώδια και σύρματα και μόλις φθάσουν την μια εκατοντάδα οδηγούνται πεζοί προς τον τόπο του μαρτυρίου τους, ο οποίος απέχει κοντά στα 2 χιλιόμετρα. Όποιος κοντοστέκεται χτυπιέται άγρια από τους συνοδούς με βούρδουλες, όποιος πέφτει μαχαιρώνεται επιτόπου, μαζί με τους συνδεσμώτες του. Στο δρόμο, μανιασμένοι κομμουνισταί ουρλιάζουν υστερικά: Θάνατος! Θάνατος στους φασίστες!

Στο χείλος της «Πηγάδας», περιμένουν οι δήμιοι. Είναι οι πιο φανατισμένοι, οι πιο άγριοι, οι πιο αξιόπιστοι κομμουνισταί, αυτοί που δουλεύουν καλά το μαχαίρι και το κονσερβοκούτι, οι πιο πεπειραμένοι χασάπηδες του ελληνικού λαού. Μόλις φθάσουν εκεί, οι συνοδοί λύνουν τους κρατουμένους, κι ένας-ένας οδηγείται στο στόμιο της «Πηγάδας». Οι σφαγείς, με σβέλτες κινήσεις πιάνουν τα θύματά τους από τα μαλλιά και τους χαράζουν βαθιά στο λαιμό. Μετά, τους πετάνε μέσα στην Πηγάδα. Οι πρώτοι σφαγιασθέντες πεθαίνουν αμέσως λόγω της πτώσεως. Μόλις ο πυθμένας γεμίζει με πτώματα, τα υπόλοιπα θύματα πέφτουν ημιθανή πάνω τους και αργοπεθαίνουν με φρικτό τρόπο. Διαρκώς, νέα πτώματα προστίθενται στον σωρό.

Η μεγάλη ανθρωποσφαγή διαρκεί τρεις ολόκληρες ημέρες. Ο απολογισμός θλιβερός: 1.000 Έλληνες πατριώτες, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, ρίχτηκαν στην «Πηγάδα». Αν υπολογίσουμε και άλλους 500 περίπου, που εδολοφονήθησαν σε άλλα σημεία, φθάνουμε στα 1.500 θύματα, βορά στις εγκληματικές ορέξεις των προφυλακών του πανσλαβισμού!

Αυτή είναι εν ολίγοις, αγαπητοί μου αναγνώστες, η ιστορία ενός πρωτοφανούς στην ελληνική ιστορία εγκλήματος των κομμουνιστών. Η Ελληνική Πολιτεία, έκανε το χρέος της έως το 1974. Μετά, η ετησία εκδήλωσις τιμής και  μνήμης των αγρίως σφαγιασθέντων εθεωρήθη «γιορτή μίσους» και γίνεται χωρίς την παρουσία εκπροσώπων του κράτους και των κομμάτων του «κοινοβουλευτικοί τόξου». Ευτυχώς, χάρις εις την συνεχή παρουσία των αγωνιστών της Χρυσής Αυγής και των συγγενών των θυμάτων, το μνημόσυνο γίνεται κανονικά. Γυρίζει σιγά-σιγά αγαπητοί μου ο τροχός, ξυπνά ο γίγας Ελληνισμός, κι εκεί που είχαμε απογοητευθεί πλήρως βλέπουμε ξαφνικά ένα εκτυφλωτικό φως να φωτίζει το μέλλον της φιλτάτης πατρίδος μας. Είναι το φως της Χρυσής Αυγής του Ελληνισμού και είναι χρέος όλων μας να το ακολουθήσουμε!           ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ    ΕΔΩ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ...!!! Την ώρα που ο κατσαπλιάς Βελουχιώτης έσφαζε Έλληνες στην πηγάδα του Μελιγαλά, ο Ζερβας χτυπούσε τους Γερμανούς στην Ήπειρο!

ΣΤΟΧΟΣ -

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΙΧΑΝ ΦΥΓΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΑΣ ΒΡΗΚΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΛΥΣΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥΣ. ΚΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΕ Ο ΖΕΡΒΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΑΝ ΑΝΤΡΕΣ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΤΟΥ ΖΕΡΒΑ ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΑΣΙΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ...






Ε.Ο.Ε.- Ε.Ο.Ε.Α

ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ-ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙΙον

ΑΡ. ΠΡΩΤ. 14.513

Ε Κ Τ Α Κ Τ Ο Ν

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Ν Σ Τ Ρ Α Τ. Κ Α Τ Α Σ Τ Α Σ Ε Ω Σ

14/9/44 ώρα 04.00'

Τμήματα ΙXης Μεραρχίας αποβιβασθέντα εις νήσον ΛΕΥΚΑΔΑ 10ην τρέχ. κατέλαβον την 12ην του ιδίου και ώραν 19ην κατόπιν σκληράς μάχης σώμα προς σώμα την πόλιν Λευκάδα.

Γερμανική φρουρά εξουδετερώθη ολόκληρος εκτός ελαχίστων διαφυγόντων δια πλοιαρίων προς Νότον ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ υψώθη επί φρουρίου ΛΕΥΚΑΔΟΣ

Ολόκληρος η νήσος απηλευθερώθη. Περιήλθον εις χείρας μας 2 πυροβόλα των 6.5, 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα, 8 βαρέα πολυβόλα, 3 όλμοι, άφθονον πολεμικόν υλικό ως και διάφορα άλλα υλικά.

Σ.Δ.Γ.Α. 14/9/44 ώρα 0400'

Δια την ακρίβεια

Ο το ΙΙΙ Γραφείον

Γενικός Αρχηγός

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

------------------------------------------------------

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΔΩΔΩΝΗΣ (14.9.1944)

Εκθεσις Διοικητού 6ου Λόχου Ιλάρχου

ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Την 13.9.1944 το 3/40 Σύν/γμα προερχόμενον εκ της περιοχής ΜΠΑΛΑΣ (ΛΑΚΚΑ ΣΟΥΛΙΟΥ) συνεκεντρώθη εις την περιοχήν ΔΩΔΩΝΗΣ.

Σκοπός της κινήσεως ταύτης ήτο η κατάληψις της πόλεως των ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ κατόπιν της Γερμανικής προτάσεως προς παράδοσιν.

Το 3/40 Σύ/γμα συγκεντρώθη εις την περιοχήν ΔΩΔΩΝΗΣ και εν αναμονή της τελικής συμφωνίας παραδόσεως της πόλης των ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ και της (.....) εις αυτής Γερμανικών στρατευμάτων έλαβεν την κατωθι αμυντικήν διάταξιν

-ΣΔ Συν/μα ΑΛΠΟΧΩΡΙ

- 1ον Τάγμα ΜΟΥΣΠΙΝΑ - ΑΣΒΕΣΤΟΧΩΡΙ

- 2ον Τάγμα

5ος Λόχος Προφυλακαί ΤΣΟΥΚΑ -Αυχ. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ-Αυχ. ΜΟΥΖΟΥΛΑ

6ος Λόχος Εφεδρεία εις περιοχή Θεάτρου ΔΩΔΩΝΗΣ

-3ον Τάγμα ΔΩΔΩΝΙ-ΑΛΠΟΧΩΡΙ (ΒΟΡ. ΟΛΥΤΣΙΚΑ)

Την 08.00 της 14.9.44 ο Λόχος συνεκεντρώθη προς διανομήν του πρωϊνού ροφήματος. Την 08.15ω και καθ' ήν στιγμήν άπασα η δύναμις του Λόχου ευρίσκετο διεσπαρμένη εις την περιοχήν των Μαγειρείων, φθάνει δρομέως αγγελιοφόρος εις του ΣΔ Συν/τος, όστις ειχεν μετακινηθεί εις την εκκλησίαν του ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, και αναφέρει εις τον Δ/ντήν του Λόχων ότι Γερμανικά τμήματα κατέρχονται πρός θέατρον ΔΩΔΩΝΗΣ- ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, συγχρόνως ακούωνται εκρήξεις βλημάτων όλμων και Πυρ/κού εις την περιοχήν του ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ. Διετάχθη αμέσως συγκέντρωσις του Λόχου. Την στιγμήν ταύτην διήλθον εκ της περιοχής του Λόχου ο Δ/κτής και Υποδ/κτής του Συν/τος και διέταξαν τον Δ/τήν του Λόχου να εκτοξεύσει αντεπίθεσιν κατά των κατερχομένων Γερμανών και να ανατρέψη αυτούς προς τον αυχ. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ. Δεν είχεν περατωθεί η έκδοσις της προφορικής ταύτης εντολής ότε ο Λόχος εδέχθη τα πρώτα πυρά εκ μέρους των επιτιθεμένων ήδη Γερμανών εξ εγγυτάτης αποστάσεως και καλυπτομένων όπισθεν της θαμνώδους περιοχής της ΝΟΤ της κλιτύος ΤΣΟΥΚΑΣ

Ο Δ/ντής του 6ου Λόχου ηναγκάσθη να αντεπιτεθή αμέσωςμε πυκνάς σχηματισμούς, ινα αποφύγη την διάλυσιν του Λόχου υποστάντος πλήρη αιφνιδιασμόν ως εμφαίνεται εις τα ανωτέρω.

Ούτω τεθείς επι κεφαλής του Λόχου του αντεπιτίθεται δια καταιγιστικού πυρός.

Οι Γερμανοί αντιμετωπίζοντας μια τοιαύτην θυελλώδη έφοδον αναγκάζονται εις σύμπτυξιν εγκαταλείποντας δύο νεκρούς. Ο Λόχος συνεχίζει την αντεπίθεσιν μέσω θαμνώδους περιοχής και συγχρόνως αναλαμβάνει κανονικούς σχηματισμούς επιθέσεως

Οι Γερμανοί πιεζόμενοι συνεχώς συμπτύσσονται προς τον αυχ. ΑΓ. Νικολαου όπου και ειχον εγκαταστήσειν την βάσιν πυρός των προς υποστήριξιν της επιθέσεως των.

Ο Λόχος ευρεθής προ της ισχυράς ταύτης αντιστάσεως αναγκάζεται να εγκατασταθεί αμυντικώς επί των κλιτύων της ΤΣΟΥΚΑΣ ΝΟΤ. του αυχ. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ επί λίαν μειονεκτικού εδάφους κυριολεκτικά κάτωθι των κανονιών των Γερμανών.

Από της στιγμής της λήψεως της εντολής αντεπιθέσεως εκ μέρους του Δ/τού Συν/τος ουδεμία επαφή υφίσταται μετά του Συν/τος ή μετ΄ άλλων τμημάτων του Συν/τος. Η κατάστασις εμφανίζεται λίαν συγκεχυμένη.

Εκ των πυρών καταφαίνεται ότι Γερμανική φάλαγξ κινηθείσα προς το Αριστερόν (ΔΩΔΩΝΗ-ΑΛΠΟΧΩΡΙ) ήτοι περιοχών 3ου τάγματος προωθείται προοδευτικώς με προοπτικήν να ευρεθή εις τα νώτα του Λόχου.

Τας πρώτας μεταμεσημερινάς ώρας ετέρα γερμανική φάλαγξ εμφανίζεται κινουμένη προς το ΔΕΞΙΟΝ του Λόχου. Ευρεθής προ της τοιαύτης καταστάσεως ο Δ/τής του 6ου Λόχου, ήτοι αντιμετωπίζον πλήρη κύκλωσιν τοθ 1ου Λόχου του, αναγκάζεται να συμπτυχθή προς τας ΒΟΡ. κλίτος της ΟΛΥΤΣΙΚΑ.

Παρ΄όλον ότι ελήφθησαν άπαντα τα μέτρα της κλιμακωτής απαγκιστρώσεως, η σύμπτυξις δεν κατέστη δυνατον να αποκρυβή λόγω της στενωτάτης επαφής και ούτω ο Λόχος συμπτυσσόμμενος δέχεται καταιγισμόν πυρός εκ των νώτων και αμφοτέρων των πλευρών και εκ μικράς αποστάσεως. Ο φραγμός αυτός των πολ/λων και λοιπων αυτομάτων όπλων συμπληρούνται δια πυρών όλμου και πυρ/κού.

Τελικώς ο Λόχος επιτυγχάνει να ανέλθη τας κλιτας της ΟΛΥΤΣΙΚΑΣ και να εγκατασταθεί αμυντικώς εις το ΔΕΞΙΟΝ της αμυντικής διατάξεως του 3ου Τάγματος, οπότε και επήλθον το σκότος.

Κατά την διάρκειαν της νυκτός οι Γερμανοί απεσύρθησαν.

Αι απώλειαι του Λόχου κατά την επιχείρησιν ταύτην ήσαν οι κάτωθι:

ΝΕΚΡΟΙ

Κατά την αντεπίθεσιν Ανθ/γός ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Κατά την σύμπτυξιν Ανθ/γός ΓΙΑΚΩΒΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Στρατ. ΧΑΪΔΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Εν Αγία Αναστασία τη 16.9.1944

Ο

Διοικητής του Λόχου

(υπογραφή)

-------------------------------------------------

Ε.Ο.Ε.-Ε.Ο.Ε.Α.

ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ

ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ- ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙΙον

ΑΡ. ΠΡΩΤ.14.671

ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΣΤΡΑΤ. ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ

16/9/44

Χθές 10ην πρωϊνήν τμήματα Γενικού Αρχηγείου κατέλαβον την ΠΡΕΒΕΖΑΝ. Η Ελληνική σημαία κυματίζει πάλιν εις Φρούριον Αγίου Ανδρέου. Η πόλις σημαιοστόλιστος ολόκληρος

Σ.Δ.Γ.Α. 16/9/44 ώρα 09.00'

Δια την Ακρίβειαν

Ο το ΙΙΙ Γραφείον

Γενικός Αρχηγός

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

------------------------------------------------

Ε.Ο.Ε.-Ε.Ο.Ε.Α.

ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ

ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ - ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙΙον

ΑΡ. ΠΡΩΤ.14.528

ΔΕΛΤΙΟΝ ΣΤΡΑΤ. ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ 18/9/44

1) Εις τομέα Χ Μεραρχίας εχθρός καθ' όλην την ημέραν έβαλλεν κατ΄ αραιά διαστήματα εναντίον θέσεων τμημάτων μας και κατά της ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ. Ημέτερον Πυροβολικόν έββαλεν κατά θέσεων του.

Επί της οδού ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ-ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ δεν εγένοντο κινήσεις.

2) Επί τομέα VΙΙΙ Μεραρχίας εχθρός από Νοτίας παρυφής πόλεως ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ έβαλεν δια βαρέος Πυρ/κού κατά θέσεων μας εις Μεγάλην Τσουκάν και Μάρμαρα.

3) Εις τομέα ΙΧης Μεραρχίας τμήματα της επαφής ανήλθον επί υψωμάτων ΚΑΣΤΡΙ και ΝΑ ΚΑΣΤΡΙ.

Κατά συμπλοκήν με τον εχθρόν συνελήφθησαν 2 αιχμάλωτοι.

Ούτοι κατέθεσαν ότι πρόθεσις Γερμανικών δυνάμεων ήτο όπως διέλθουν δια ΜΕΛΙΑΝΩΝ-ΔΕΡΒΙΖΙΑΝΩΝ διαβάσεως ΒΑΡΥΑΔΩΝ.

Τούτο δεν το κατόρθωσεν εξαναγκασθείς υπό δυνάμεως μας να συμπτυχθή δι΄ άλλης κατευθύνσεως

Εφ΄ όλου του λοιπού μετώπου ισχυρά δράσις Πυρ/κού κατά θέσεων μας και εντός του χωρίου ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΟΝ.

4) Εις τον τομέα της ΙΙΙ Μεραρχίας ουδεν το αξιοσημείωτον πλήν δράσεως εχθρικού Πυρ/κού εις περιοχήν ΜΠΛΑΝΤΟΥΜΑΣ-ΓΟΤΙΣΤΗ- και ΚΡΑΤΗΣ ένθα έσομεν 2 τραυματίας

5) Εις περιοχήν Βαρυάδων-Μαχαλά δράσις εχθρικού Πυρ/κού κατ΄ αραιά διαστήματα

Σ.Δ.Γ.Α. 18/9/44 ώρα 24.00 Δια την ακρίβειαν

Ο το ΙΙΙ Γραφείον

Γενικός Αρχηγός

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

------------------------------------

Ε.Ο.Ε - Ε.Ο.Ε.Α.

ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ

ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ-ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΙΙΙον

--------------------------------------

ΑΡ. ΠΡΩΤ.14.577

ΕΚΤΑΚΤΟΝ

ΔΕΛΤΙΟΝ ΣΤΡΑΤ. ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ 22/9/44

1) 20.00' ώραν 21ης τρεχ. Μονάδες της 1ης Ταξιαρχίας και ΙΙΙ Μεραρχίας κατέλαβον και απηλευθέρωσαν την ΑΡΤΑΝ.

Σήμερον 5ην πρωινήν τμήματα ΕΛΑΣ προσέβαλον απροκλήτως ημέτερα Φυλάκια Ν.Α. ΑΡΤΗΣ δι΄ αυτομάτων όπλων από Νότου, ως επίσης και δια πολυβόλων και όλμων από περιοχής ΠΕΤΑ, καίτοι εγκαίρως ΕΛΑΣ ειδοιποιήθη περί καταλήψεως και απελευθερώσεως ΑΡΤΗΣ υπό ημετέρων τμημάτων.

2) ΝΕΑ ΚΕΡΑΣΟΥΣ και περιοχή αμέσως Νοτ. ΦΙΛΙΠΙΑΔΟΣ κατελήφθησαν και απελευθερώθηκαν υπό τμημάτων 24ου Συντ/τος.

3) Σήμερον 5ην ώραν οδον Σύνταγμα επιτεθέν αιφνιδιαστικώς κατά ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΗΣ και μετα 3ωρον αγώνα κατελήφθη το Κάστρον της πόλεως όπου ήτο και η αμυντική προσπάθεια των Γερμανών.

Κατά τον χρόνον της επιθέσεως των τμημάτων μας ισχυρόν τμήμα Γερμανών έπλευσεν δια 3 βενζινοπλοίων προς όρμον ΛΑΛΟΧΩΡΙΟΥ, ίνα προσβάλη τα νώτα των ημετέρων τμημάτων. Αντεπίθεσις υπολοίπων τμημάτων μας ημπόδισεν επιχειρηθείσαν απόβασιν Γερμανών τραπέντων προς ΚΕΡΚΥΡΑΝ. Τα βενζινόπλοια εβλήθησαν δι' όλμων του ενός πληγέντος σοβαρώς. Αγών συνεχίζεται εντός της πόλεως και Β.Α. περιοχής της.

Κατά την επιχείρησιν ταύτην εχθρός απώλεσεν 15 νεκρούς 11 αιχμαλώτους και σοβαρόν αριθμόν τραυματιών.

Περιήλθον εις χείρας μας 1 πυροβόλον των 7.5 μετά 150 βλημάτων, οπλοπολυβόλα και άφθονον πολεμικόν υλικόν.

Σ.Δ.Γ.Α. 22/9/44 ώρα 13.00'

Δια την ακρίβειαν

Ο το ΙΙΙ Γραφειον

Γενικός Αρχηγός

Ν. ΖΕΡΒΑΣ                                                                                         ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ    ΕΔΩ