ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ 2013

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ 2013

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Απονεμήθηκαν οι τελαμώνες στα στελέχη του Πυροβολικού [εικόνες]

Την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο Χρίστο Μανωλά, επέδωσε Τελαμώνα Πυροβολικού στους Ανθυπολοχαγούς και Μόνιμους Λοχίες Πυροβολικού Τάξεως 2014, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της Σχολής Πυροβολικού στη Νέα Πέραμο Αττικής.
 
Ο τελαμώνας Πυροβολικού ήταν χαρακτηριστικό σύμβολο όλων των έφιππων Πυροβολητών και καθιερώθηκε από τριετίας να φέρεται με τις στολές υπ’ αριθμ. «2», «3» και «8» .
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 
ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ  ΕΔΩ

Συγκλονιστικό θαύμα στο τάφο του Γέροντα Παϊσου


Πιστός αφηγείται θαύμα που βίωσε.
 
"Από τα δώδεκα μου χρόνια υπέφερα από δαιμόνιο. Η ζωή μου είχε γίνει μαρτύριο. Μετά τους εξορκισμούς που μου διαβάζανε αισθανόμουν σαν να με είχαν δείρει.
 
Το Α' Σάββατο των νηστειών, το έτος 1995, ο πνευματικός μου προγραμμάτισε να κάνουμε αγρυπνία στην Σουρωτή.
 
Πριν ξεκινήσουμε, αισθάνθηκα άγριο πόλεμο. Σε όλη την αγρυπνία δεν αισθάνθηκα καθόλου νύστα. Ήμουν στο κέντρο της Εκκλησίας κάτω και γύρω-γύρω μοναχές. Τελείωσε η αγρυπνία και άρχισαν να διαβάζουν αγιασμό. Αγρίεψα πολύ. Με πήγαν να φιλήσω τα λέιψανα του Αγίου Αρσενίου.
 
Ήταν η πρώτη φορά, το λέω και ανατριχιάζω, που αισθάνθηκα και σωματικά κάψιμο. Στο τέλος γύρισα και είπα "Παΐ., Παΐ.". Με ρώτησε η Ηγουμένη : "Παΐσιος;" και κούνησα καταφατικά το κεφάλι μου. Τότε αγρίεψα πάρα πολύ, άρχισα να τσιρίζω, με πήγαν στον τάφο, και εκεί φώναξα τρεις φορές "Άγιος".
 
Ενώ ήθελα και προσπαθούσα να φύγω με πιάσανε και... με το ζόρι με ξαπλώσανε στον τάφο του Γέροντα ανάσκελα. Είδα τότε το γέροντα να ανασηκώνεται από τη μέση και πάνω σαν να ξυπνά από ύπνο, όχι σαν νεκρός. Ήταν ακριβώς ο ίδιος με τα γένια και τα ράσα του. Ήταν θέμα δευτερολέπτου. Με ακούμπησε με το χέρι του στο μέτωπο και την ίδια στιγμή είδα να βγαίνει μαύρος καπνός από το στόμα μου. Ηρέμησα παντελώς, αλλά ο σωματικός πόνος δεν έφυγε αμέσως. Κοιμήθηκα και από τον πόνο ξυπνούσα λέγοντας "Πονάω πολύ".
 
Επί σαράντα μέρες όμως ένοιωθα μια τέτοια χαρά, που από την χαρά μου έκλαιγα. Ίσως να ήταν παράτολμο αυτό που είπα : "Θεέ μου, έστω και μια ολόκληρη ζωή να βασανίζομαι όπως πρώτα, φθάνει να αισθανθώ πάλι, έστω και για ένα λεπτό αυτή την χαρά".
 
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                                  ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ      ΕΔΩ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Αυτοί είναι οι 96 βουλευτές που ξέπλυναν τον Μιχελάκη!


      ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Αυτοί είναι οι 96 βουλευτές που ξέπλυναν τον Μιχελάκη!
Παρουσιάζουμε κατά αποκλειστικότητα τους 96 βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου που με την ψήφο τους ξέπλυναν τον Μιχελάκη για το σκάνδαλο της δωροδοκίας. Αξίζει να σημειωθεί πως μέσα στους Νεοδημοκράτες και τους Πασόκους συμπεριλαμβάνεται ο Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος.



Ακολουθεί το σχόλιο του Ηλία Παναγιώταρου:
Ο «Λαδωμένος» και το χρονικό ενός κατ΄ εξακολούθηση εξευτελισμού των θεσμών της "Δημοκρατίας" (όπως αυτοί την εννοούν)
Με την χθεσινή μη άρση ασυλίας του Μιχελάκη, η κλεπτοκρατική κοινοβουλευτική πλειοψηφία με την προθυμότατη αρωγή της αντιπολίτευσης (πλην Χρυσής Αυγής) δέχθηκε ότι οι βουλευτές -μη χαρακτηριζόμενοι ως υπάλληλοι κατά το τυπικόν (που και αυτό είναι λάθος)- επιτρέπεται να χρηματίζονται-δωροδοκούνται, κοινώς να τα παίρνουν και να μένουν ατιμώρητοι.
Ενθυμούμαι τα όσα προσπαθούσε να δικαιολογήσει ο κατά τ’ άλλα λαλίστατος Μαρκογιαννάκης ως προεδρεύων στην Επιτροπή Δεοντολογίας, όταν συζητούντο οι άρσεις ασυλίας (σε όσους έγινε, διότι ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Ν.Γ. Μιχαλολιάκος, ο Χρ. Παππάς και ο Γ. Λαγός προφυλακίστηκαν χωρίς ούτε καν νομιμοφανείς διαδικασίες) των βουλευτών της Χρυσής Αυγής για όλες τις υποθέσεις μας. Έλεγε  ο «έγκριτος νομικός» ότι η Επιτροπή Δεοντολογίας δεν κρίνει-δεν δικάζει και ας αποφασίσει η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη.
Στην περίπτωση του Μιχελάκη επράξατε ό,τι μπορούσατε, εσείς και όλο το σινάφι σας, προεξέχοντος του «Μπάμπη», που ενώ είχε έρθει την Βουλή η εν λόγω δικογραφία από την περασμένη άνοιξη, την κρατούσε καλά θαμμένη στο συρτάρι του. Και όταν η υπόθεση αποκαλύφθηκε, με επιπρόσθετες κωλυσιεργίες και βαριά καρδιά η υπόθεση «λαδώματος» του Μιχελάκη έφτασε στην Επιτροπή Δεοντολογίας, η υπόθεση επεστράφη προκειμένου να αποφανθεί το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής (τάχα μου, τάχα μου).
Το εν λόγω Συμβούλιο απεφάνθη ότι πρέπει να παραπεμφθεί ο «λαδωμένος», ο οποίος και στις δύο συνεδριάσεις της Επιτροπής εμφανίστηκε ως δειλό ανθρωπάκι, το οποίο παρακαλούσε να μην παραπεμφθεί.
Όταν αυτό δεν κατέστη εφικτό, αφού τελικώς παραπέμφθηκε η υπόθεσή του προς ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής -κατά  πλειοψηφία, διότι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ καταψήφισαν- τότε μπήκαν τα μεγάλα μέσα.
Στην ψηφοφορία της Ολομέλειας, ο θρασύδειλος χρηματισμένος, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα μεταξύ άλλων είπε το αμίμητο: «Όποιος φυγομαχεί, φοβάται την αλήθεια»!!! (Τα σχόλια δικά σας) .
Τελικώς το κλεπτοκρατικό τόξο δεν ψήφισε την άρση ασυλίας του «λαδωμένου». Και παρά το ότι η συγκυβέρνηση είχε πολλές απουσίες, η αντιπολίτευση έβαλε το χεράκι της στην «αθώωσή» του.
 Άρση ασυλίας Σταθάκη - άρση ασυλίας Μιχελάκη, σημειώσατε Χ.
Φτου σας, ξεφτίλες!
Η.Κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΟΣ 

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Άγιος Στυλιανός: O άγιος της αγκαλιάς που χαρίζει και “στεργιώνει” τα παιδιά.


(η εικόνα από εδώ)

για τον άγιο προστάτη των βρεφών και των παιδιών, αλλά και των εγκύων και άτεκνων γυναικών,  το αφιέρωμα μας σήμερα (26 Νοεμβρίου), που τιμάται η μνήμη του

Σύντομος βίος- βίντεο-για τα ονόματα Στέργιος, Αστέριος κ.α.-έθιμα και λαογραφικές παραδόσεις.

Στίς 26 τοῦ μηνός Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τόν ἅγιο Στυλιανό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιαίτερα ἀγαπητός στόν λαό καί θεωρεῖται προστάτης τῶν βρεφῶν καί νηπίων. Πολύ χαρακτηριστική ἀλλά καί συγκινητική εἶναι ἡ εἰκόνα του· ὁ ἅγιος κρατώντας ἕνα σπαργανωμένο παιδί στήν ἀγκαλιά του παρουσιάζεται ὡς φιλόστοργη μητέρα καί συγχρόνως ὡς χειροδύναμος πατέρας, πού προσφέρει στό παιδί τήν στοργή καί τήν δύναμη πού αὐτό χρειάζεται. Οἱ γυναῖκες πού δέν γεννοῦν παιδιά ἐπικαλοῦνται τήν πρεσβεία του καί οἱ μητέρες, ὅταν ἀρρωσταίνουν τά μικρά τους, προστρέχουν στήν βοήθειά του.

Άγιος εκ κοιλίας μητρός
Ο Άγιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας , μεταξύ του 400 και 500 μ.Χ. Ήταν ευλογημένος από την κοιλιά της μητέρας του ακόμη. «Ούτος εκ μήτρας αγιασθείς, γέγονε του Αγίου Πνεύματος οικητήριον», αναφέρει χαρακτηριστικά το Συναξάρι του. Όσο μεγάλωνε, τόσο με την Χάριν του Θεού γινόταν κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Από την παιδική του ηλικία έδειξε τα σπάνια προτερήματα της αγιασμένης ζωής του. Αν και ήταν και αυτός παιδί και νέος και έφηβος, μολονότι είχε κι εκείνος σάρκα, εν τούτοις δεν άφησε τις επιθυμίες να μολύνουν το πνεύμα και την ψυχή του. Φιλοσόφησε με την αληθινή σοφία του Θεού και είδε πόσο πρόσκαιρος και τιποτένιος είναι ο υλικός τούτος κόσμος.

«Πέταξα από πάνω μου μια βαριά άγκυρα»-τα πλούτη

H πρώτη ενέργειά του ήταν να πουλήσει την περιουσία του και να την μοιράσει στους φτωχούς της Εκκλησίας. Και όταν δεν του είχε απομείνει τίποτε πια από την πατρική κληρονομία , γεμάτος ανακούφιση και χαρά, είπε:

«Πέταξα μια βαρειά άγκυρα, που με κρατούσε δεμένο κοντά στις επιθυμίες του φθαρτού σώματος. Πέταξα από πάνω μου την φθορά και την απώλεια. Τώρα ανοίγεται μπροστά μου πιο ευδιάκριτος ό δρόμος της αληθινής ζωής.»

Ζει αγιασμένη μοναχική ζωή

Αφού, λοιπόν, με τις ευεργεσίες του, ανέβασε ο μακάριος Στυλιανός το γήινο θησαυρό του στους ουρανούς, και τον ασφάλισε, πήγε σε ένα μοναστήρι και ντύθηκε το μοναχικό σχήμα. Από τη στιγμή εκείνη καμιά γήινη σκέψη, καμιά υλική παρένθεση δεν μπορεί να τον απομακρύνει από την πίστη του και την προσευχή του.

Πολέμησε σκληρά εναντίον των τριών εχθρών, της σάρκας, του κόσμου και του διαβόλου.
Για να καταβάλει τον καθένα από αυτούς χρειάσθηκε πόλεμος πολυχρόνιος, σκληρός και ανύστακτος. Στις τρεις αυτές λέξεις κρύβονται ηρωισμοί και παλαίσματα υπεράνθρωπα.

Έτσι ο Άγιος Στυλιανός αποδεικνύεται λαμπρό αστέρι της ασκητικής ζωής. Γίνεται παράδειγμα σε νεότερους και παλαιότερους. Όλοι τον θαυμάζουν και τον προβάλλουν σαν παράδειγμα. Τον έχουν σαν πρότυπο μιμήσεως.

Αναχωρεί στην έρημο για να τελειωθεί εν Χριστώ

Άλλα η αυστηρότητα εκείνη του ασκητικού βίου δεν του είναι αρκετή, θέλει να πλησιάσει περισσότερο στην τελειότητα. Επιθυμεί, τώρα την πλήρη μόνωση τον αυστηρότατο ασκητισμό: τον αναχωρητισμό. Αποχαιρετάει τους αδελφούς μοναχούς στο Μοναστήρι και αποσύρεται ο Άγιος μακριά σε έρημο και ακατοίκητο μέρος. Εκεί στην έρημο κατασκηνώνει σ’ ένα σπήλαιο.

Το νέο στάδιο της ασκητικής του ζωής είναι ουράνιας τελειότητας. Οι μέρες και οι νύχτες του κυλούν με λογισμούς, με σκέψεις και προσευχές για τον Τρισυπόστατο Θεό. Ψάλλει ολόψυχα το μεγαλείο του Θεού. Υμνεί την Αγία Τριάδα. Ζει ενωμένος με τον Θεό! Τίποτε δεν διασπά την θεϊκή του γαλήνη.

Μελετά την φύση και υμνεί τον Δημιουργό

Όλα όσα βρίσκονται γύρω του και όσα προβάλλουν στον μακρινό του ορίζοντα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά αποδείξεις του Δημιουργού. Μελετά τα δημιουργήματα του Θεού και δυναμώνει πιο πολύ η πίστη του.

Έβλεπε τον Θεόν στα απειροπληθή άστρα του ουρανού , που στροβιλίζονται στο αχανές διάστημα με τόση ταχύτητα, αλλά και ακρίβεια. Τα έβλεπε όλα αυτά και αναφωνούσε με τον Δαυίδ: «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού ποίησιν δέ χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα». Ξεσπούσε κατόπιν σε δοξολογία, λέγοντας: «Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε! Πάντα εν σοφία εποίησας. Επληρώθη η γη της κτίσεως Σου»!

Πολλοί τον επισκέπτονται στην έρημο

Πολλά χρόνια έζησε τη σκληρή ζωή του αναχωρητού. Πάλεψε στην έρημο επί δεκαετίες ολόκληρες σκληρά με τον διάβολο και τον εαυτό του για να φθάσει στην αγιότητα που θέλει ο Θεός, ο Οποίος είπε: «γίνεσθε Άγιοι , ότι Εγώ Άγιος ειμί».

Ο Δημιουργός ήθελε να ζήσει ακόμη ο Άγιος Στυλιανός, για να λαμποκοπά με την αρετή του και να παραδειγματίζει με την αυστηρότητα της ασκητικής του ζωής. Διαδόθηκε, λοιπόν, η φήμη του Αγίου Στυλιανού παντού. Πλήθος κόσμου από διάφορα μέρη συνέρρεαν μ’ ευλάβεια προς τον Άγιον για να θαυμάσουν την αγιότητα του και ν’ αποκομίσουν ψυχικά και σωματικά αγαθά. Η αγία του μορφή, τα σοφά του λόγια, οι προτροπές του άλλαξαν την ζωή πολλών ανθρώπων.

Αγαπά πολύ τα παιδιά και τα θεραπεύει θαυματουργικά

Γνώριζε ο Άγιος Στυλιανός, ότι για να κερδίσει κανείς την Βασιλεία των Ουρανών πρέπει να έχει τη ψυχή του, σαν τη ψυχή των μικρών παιδιών που είναι αθώα. Ήξερε, ότι τα παιδιά έχουν αγγελικές ψυχές. Γι´ αυτό ήθελε να τα βοηθάει, να τα προστατεύει τα παιδιά.

Ο Θεός βράβευσε το ιερό του αίσθημα και του έδωσε την θαυματουργική δύναμη να θεραπεύει τα ασθενικά παιδιά. Μητέρες από κοντινά και μακρινά μέρη, με φορτωμένα στους ώμους ανάπηρα και άρρωστα παιδιά έτρεχαν , με πόνο και πίστη, κοντά στον Άγιο για να ζητήσουν την θεραπεία των παιδιών τους.

Μέρες ολόκληρες βάδιζαν μέσα σ’ έρημα μέρη για να βρουν την δοξασμένη από τον Θεό ασκητική σπηλιά του Αγίου Στυλιανού. Και όταν έφθασαν εκεί, με δάκρυα στα μάτια έπεφταν στα πόδια του Γέροντα ασκητή, δόξαζαν τον Θεό, που τον συνάντησαν και τον παρακαλού­σαν να γιατρέψει τα παιδιά τους.

Ο Άγιος Στυλιανός γεμάτος καλωσύνη και συμπόνοια έπαιρνε τ’ άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε το Θεό να τα γιατρέψει. Ο Δεσπότης των Ουρανών άκουγε την ολόψυχη προσευχή του και ο Άγιος θαυματουργούσε. Παιδιά άρρωστα εύρισκαν την υγειά τους.

Μανάδες έκλαιγαν από χαρά έξω από το ασκητήριο του. Και άλλες καταφιλούσαν με σεβασμό και ευγνωμοσύνη το χέρι του Αγίου γέροντα, δοξάζοντας τον Θεόν. Τα θαύματα όμως αυτά γινόταν γνωστά σ’ όλα τα μέρη και κόσμος πολύς έτρεχε στον Άγιο Στυλιανό για να τον παρακαλέσει να γιατρέψει από κάποια ασθένεια τα παιδιά του.

Χαρίζει παιδιά στους ατέκνους

Αλλά δεν ήταν μόνο τα θαύματα της θεραπείας των παιδιών που δόξαζαν το όνομα του ταπεινού Αγίου Στυλιανού. Ο Άγιος απέκτησε φήμη ως θαυματουργού, διότι έκανε τους άτεκνους εύτεκνους, με την προσευχή του. Με την προσευχή του Αγίου Στυλιανού πολλές στείρες τεκνοποιούσαν. Πολλοί πιστοί Χριστιανοί με την ευλογία του, αν και ήταν άτεκνοι πρωτύτερα , απέκτησαν ωραία και γεμάτα υγεία παιδιά.

Πολλοί μάλιστα καλοί Χριστιανοί και μετά την κοίμηση του, επικαλούμενοι το όνομα του Αγίου και ζωγραφίζοντας σαν τάμα την εικόνα του , απέκτησαν παιδιά, αν και είχαν χάσει την ελπίδα πια να τεκνοποιήσουν.

Αναχωρεί προς Κύριον, αλλά συνεχίζει να θαυματουργεί

Έτσι έζησε κι έτσι δόξασε το όνομα του Θεού και δοξάσθηκε από τον Ουράνιο Πατέρα ο Άγιος Στυλιανός. Όταν έφθασε σε βαθειά γεράματα, έστειλε ο Θεός τους Αγγέλους Του και πήραν την αγία του ψυχή, για να την αναπαύσουν από τους πολύχρονους κόπους, τις στερήσεις και τη σκληρότητα της ασκητικής ζωής. Κοιμήθηκε , λοιπόν, ο Άγιος πλήρης ημερών και αρετών.

Πού τον έθαψαν, δεν γνωρίζουμε, ούτε διασώθηκαν άλλα στοιχεία από την κουρασμένη και αγιασμένη ζωή του. Έμεινε όμως το όνομά του. Τον σέβεται και τον τιμά όλη η Ορθόδοξη Χριστιανωσύνη. Τον επικαλούνται στις ανάγκες τους και προπάντος για τα άρρωστα παιδιά τους. Κτίζουν στο όνομα του μεγαλοπρεπείς Ναούς. Τα θαύματα του Αγίου συνεχίζονται και μετά την κοίμησή του. Και σήμερα ο Άγιος Στυλιανός εξακολουθεί να είναι προστάτης των παιδιών. Λένε μάλιστα, ότι από την λέξη «στυλώνει» που σημαίνει «στηρίζει τη υγεία των παιδιών».

Ο Άγιος εικονογραφείται με ένα νήπιο σπαργανωμένο στην αγκαλιά του που συμβολίζει ότι είναι ο προστάτης των νηπίων. Η μνήμη του Αγίου Στυλιανού εορτάζεται στις 26 Νοεμβρίου.

Από το βιβλίο: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ” του Αρχ. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου, Εκδόσεις: Ορθόδοξου Τύπου.

Απολυτίκιο Αγίου Στυλιανού
Στήλη έμψυχος της εγκρατείας, στύλος άσειστος της Εκκλησίας, Στυλιανέ ανεδείχθης μακάριε. ανατεθείς γαρ Θεώ εκ νεότητος, κατοικητήριον ώφθης του Πνεύματος. Πάτερ όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

πηγή                           
     ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ  ΕΔΩ

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Ανδρέας Ζάκος - Ένας Εθνομάρτυρας της ΕΟΚΑ


     

Η Κύπρος το 1878 είχε πουληθεί σαν ένα κτήμα από τους τούρκους στους εγγλέζους. Η Αγγλία από το 1878 εφάρμοσε μια αποικιοκρατικού τύπου διακυβέρνηση στην Κύπρο, συμπεριφερόμενη στους Έλληνες της Κύπρου σαν τους ιθαγενείς σε εξωτικά μέρη που είχαν για αποικίες. Εκμεταλλεύονταν την γη, τους πόρους, τους ανθρώπους της με τον χειρότερο τρόπο και χρησιμοποιώντας την σαν μια τεράστια στρατιωτική βάση στραμμένη προς την Μέση Ανατολή.
Οι Έλληνες της Κύπρου δεν μπορούσαν να ζήσουν σκλάβοι αφήνοντας τον τούρκο τύραννο για να καταλήξουν στον στυγνό εγγλέζο αποικιοκράτη. Ζούσαν συνεχώς μέσα σε ένα κλίμα φόβου! Από την μια οι τουρκοκύπριοι και από την άλλη οι Βρετανοί, που καταδυνάστευαν με τα στρατεύματά τους το ολόκληρο το νησί.
Σε αυτήν την εποχή γεννήθηκε ο Ανδρέας Ζάκος, στις 12 Νοεμβρίου του 1931, στο χωριό Λινού της επαρχίας Λευκωσίας, αλλά μεγάλωσε στο χωριό Λεύκα. Γονείς του ήταν ο Χαρίλαος και η Αφροδίτη Ζάκου και είχε τέσσερα αδέλφια, τον Γιώργο, τον Αδόλφο, την Αστέρω και την Ευρούλα.
Από τα παιδικά του χρόνια φάνηκε η κλίση του στην μουσική και στην ποίηση. Μεγαλώνοντας φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας και στην Ελληνική Σχολή της Σολέας. Επίσης, του άρεσε να μαθαίνει ξένες γλώσσες, μα προ πάντων μελετούσε όποιο βιβλίο αφορούσε την ιστορία της πατρίδας του.
Μόλις τελείωσε τις σπουδές του έπιασε δουλειά ως σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία.
Ο Ζάκος δούλευε σκληρά αλλά ποτέ δεν ξεχνούσε την αγάπη του για την πατρίδα και την ελευθερία της. Από νωρίς εντάχθηκε σε εθνικές οργανώσεις που σκοπό είχαν την απελευθέρωση της Κύπρου από τους εγγλέζους και την πολυπόθητη ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Ο Ανδρέας εντάχθηκε από την ίδρυση της στην ΕΟΚΑ, ξεκινώντας τις δολιοφθορές κατά αγγλικών στόχων. Δραστηριοποιήθηκε στις περιοχές Λεύκας-Πύργου μεταφέροντας οπλισμό σε διάφορα σημεία, φτιάχνοντας κρησφύγετα για τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ και στρατολογώντας νέους για τον ανταρτοπόλεμο. Εντάχθηκε στην αντάρτικη ομάδα της περιοχής της Γαλήνης και έπαιρνε οδηγίες οργανώνοντας δολιοφθορές από τον ίδιο τον Διγενή.
Στην περιοχή του οι δολιοφθορές πλήθαιναν. Στις 15 Δεκεμβρίου του 1955 μαζί με την ομάδα του τον Μάρκο Δράκο, τον Χαρίλαο Μιχαήλ και τον Χαράλαμπο Μούσκο έστησαν ενέδρα στην περιοχή Μερσινάκι κατά βρετανικού στρατιωτικού οχήματος. Οι Έλληνες μαχητές πυροβόλησαν κατά του οχήματος και οι σφαίρες σφύριζαν πάνω από τα κεφάλια των εγγλέζων. Ένας από αυτούς έπεσε ακαριαία νεκρός και δυο από αυτούς τραυματίστηκαν. Οι υπόλοιποι εγγλέζοι βγήκαν έξω από το όχημα και ανταπέδωσαν τα πυρά. Ο άγγλος αξιωματικός ζήτησε ενισχύσεις μέσω του ασυρμάτου, καθώς η μάχη άναψε για τα καλά και η μυρωδιά του μπαρουτιού γέμισε την ατμόσφαιρα.
Ο Ανδρέας γνώριζε ότι σε λίγη ώρα θα κατέφθαναν ενισχύσεις, κι έτσι αποφάσισαν να διαφύγουν με τα όπλα τους. Ο Χαράλαμπος Μούσκος τραυματίστηκε σοβαρά, διότι οι σφαίρες γάζωσαν το κορμί του. Οι ανάσες του ήταν κοφτές και τα μάτια του έκλειναν. Πάνω στην διαφυγή τους τραυματίστηκαν επίσης ο Ανδρέας Ζάκος και ο Χαρίλαος Μιχαήλ. Το αίμα των παλληκαριών πότισε την γη της Κύπρου, την γη των Ελλήνων. Ο ταγματάρχης Κούμπς, ο επικεφαλής της φάλαγγας με το όπλο του σημάδεψε τον Χαράλαμπο Μούσκο και τον πυροβόλησε εν ψυχρώ, χωρίς καμιά τύψη. Τέτοιοι ήταν οι «πολιτισμένοι» εγγλέζοι. Ο Ανδρέας Ζάκος μαζί με τον Χαρίλαο Μιχαήλ πιάστηκαν αιχμάλωτοι, όντας τραυματισμένοι. O μόνος που διέφυγε από την μέγγενη του θανάτου ήταν ο Μάρκος Δράκος. Μεταξύ του Ανδρέα και του ταγματάρχη έγινε ένας σύντομος διάλογος. O Kούμπς τον ρώτησε γιατί τους χτύπησε; Tο παλληκάρι χωρίς να κομπιάσει, παρ' όλο που ήταν πια στα χέρια των δημίων του απάντησε: «Γιατί είμαι Έλληνας και αγωνίζομαι για την ελευθερία της πατρίδας μου». Ο εγγλέζος ταγματάρχης τα έχασε και σκέφθηκε πως απέναντι τού είχε, όχι έναν απλό εχθρό, αλλά έναν ορκισμένο εχθρό, έναν αγνό ιδεολόγο Εθνικιστή που δεν θα σταματούσε με τίποτε την δράση, παρά μόνο αν πέθαινε.
Ο Ζάκος δάρθηκε ανηλεώς όπως γινόταν με όλους τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ που είχαν την ατυχία να συλληφθούν από τα εγγλέζικα κτήνη. Ο Ανδρέας όμως, αν και ήταν μόλις 25 χρονών, δεν ήταν δειλός, ούτε φοβήθηκε ποτέ του τους δυνάστες της πατρίδας. Γνώριζε τα μαρτύρια που θα περνούσε για να ομολογήσει, για να προδώσει τους συναγωνιστές του, αλλά ήταν φτιαγμένος από την στόφα του Ήρωα, όπως και όλοι οι μαχητές της ΕΟΚΑ. Σε αντίποινα, η ΕΟΚΑ απήγαγε τον Βρετανό πολίτη Τζον Κρήμερ, απαιτώντας από τους εγγλέζους την απελευθέρωση του Ζάκου και δύο ακόμη συναγωνιστών του. Ο Ανδρέας όμως δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπο του ανιδιοτελούς αγωνιστή και την Τιμή του Έλληνα μαχητή, ζήτησε από την ΕΟΚΑ να μην εκτελέσει τον Βρετανό αλλά να τον απελευθερώσει. Αυτό ήταν το ήθος του Ανδρέα Ζάκου, ακόμη και στις φυλακές περιστοιχισμένος από εγγλέζους που του έκαναν την κάθε ώρα της ζωής του μαύρη. Όταν τον επισκέφτηκαν οι γονείς του, ο εγγλέζος αρχιφύλακας φανερά συγκινημένος έσφιξε τα χέρια που τον ανέθρεψαν και είπε: «Μίλησα μαζί του και με εντυπωσίασε. Συγχαρητήρια για τον γιο σας. Μου έδωσε το μαντήλι του για ενθύμιο». Ακόμα και οι μισητοί εχθροί εξήραν το ήθος και την αξιοπρέπεια του Ανδρέα μπροστά στην αγχόνη. Οι φυλακές της Λευκωσίας ήταν γεμάτες από ΄ΗΡΩΕΣ της ΕΟΚΑ, από λιοντάρια που μάχονταν για την Ελευθερία της Κύπρου μας, της Κύπρου των Ελλήνων, την Κύπρο του Τεύκρου, του Ευαγόρα, του Ονήσιλου, του Κίμωνα.
Στην δίκη, αντί να του δίνουν θάρρος, έδινε ο Ανδρέας θάρρος στους γονείς του σαν να ήταν απλός παρατηρητής. Δεν τον ένοιαζε τι θα γινόταν το κορμί του. Αυτός ήξερε πως έκανε το σωστό. Άκουσε την καταδίκη του σε θάνατο από τον εγγλέζο δικαστή Σω σαν να μην τον αφορά. Ο Ανδρέας ήταν πια πάνω από τα επίγεια και βάδιζε στην αθανασία χωρίς κλάψες, χωρίς μεμψιμοιρίες, χωρίς κανένα παράπονο, χωρίς καμιά θλίψη, αλλά με ένα πλατύ χαμόγελο. Οι φυλακές αντηχούσαν από πατριωτικά και θρησκευτικά τραγούδια, όχι τραγούδια πένθιμα, μιας και δεν αξίζουν τέτοια τραγούδια σε 'ΗΡΩΕΣ. Ο Ανδρέας σαν τελευταία επιθυμία ζήτησε να βαδίσει προς την αγχόνη υπό τους ήχους της «ηρωικής συμφωνίας» του Μπετόβεν. Ακόμα και οι δεσμώτες ανατρίχιαζαν με το θάρρος αυτού του παλληκαριού. Το βλέμμα του καθάριο, απαλλαγμένο από κάθε λύπη κοιτούσε ψηλά. Δεν ανήκε πια σε αυτόν εδώ τον κόσμο, αλλά βάδιζε προς τα Ιλίσια πεδία των ΗΡΩΩΝ, εκεί που πήγαιναν όσοι πολέμησαν και δόξασαν με τις θυσίες τους τον Ελληνισμό. Ζήτησε από τον δήμιο να τελειώνει όσο γίνεται γρηγορότερα για να πάει μια ώρα αρχύτερα δίπλα στους άλλους, τους Εθνομάρτυρες του Ελληνισμού. Ο Εθνικός ύμνος της Ελλάδας αντηχούσε μέσα στα ασφυκτικά κελιά, τραντάζοντας τους τοίχους και ανατριχιάζοντας τους εγγλέζους από την δύναμη ψυχής που έβλεπαν μπροστά τους. Αυτοί που βρίσκονταν μέσα στα κελιά των κατακτητών, ήταν πιο ελεύθεροι από όλους, είχαν απελευθερωθεί από τα ανθρώπινα, αγγίζοντας την θέωση. Ως τελευταία επιθυμία ζήτησε από έναν εγγλέζο στρατιώτη να διαβιβάσει στον Γρίβα Διγενή να συνεχίσει τον αγώνα μέχρι να ελευθερωθούν τα άγια χώματα της γης του Τεύκρου. Όταν του είπαν πως αυτό δεν γίνεται, αυτός απάντησε πως «κάποιος θα βρεθεί να το διαβιβάσει». Τραγουδούσε μέχρι την αγχόνη πατριωτικά τραγούδια και φώναζε συνθήματα υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα και της Ελευθερίας.
Η αγχόνη περάστηκε στον λαιμό του Ανδρέα Ζάκου, το πάτωμα υποχώρησε και το κορμί του ήρωα τινάχτηκε σαν να το χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά ο Ανδρέας δεν έβγαλε μιλιά. Πέταξε η ψυχή του σαν αετός στα ουράνια στις 9 Αυγούστου του 1956 σε ηλικία 25 χρονών.Του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Αίας ο Τελαμώνιος
Τ. Ο. Καβάλας

ΦΟΒΕΡΟ...!!! ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΙΔΡΥΣΑΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ...!!! ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΘΥΡΕΟ ΤΟΥΣ...!!!


Τα μέλη της ομάδας, επέλεξαν την ονομασία Galaktikos, προς τιμήν  της πόλης τους που ξεχωρίζει μέσα στη μουσουλμανική πλημμυρίδα

Το κόμμα της «Καθ΄ Ημάς Ανατολής» του Λιβάνου, που εκπροσωπεί τους Ρωμιούς (Ελληνορθόδοξους) της ευρύτερης περιοχής, απέκτησε και… ποδοσφαιρική ομάδα.

Μέλη και φίλοι του κομματος από την Συρία, όπου οι εκεί Ρωμιοί βρίσκονται στη δίνη του καταστροφικού εμφυλίου και της μανίας των τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους, προχώρησαν στην ίδρυση της ποδοσφαιρικής ομάδας Galaktikos, με έδρα την πόλη Mhardeh.

Η πόλη βρίσκεται στη βόρεια Συρία και η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Ρωμιοί. Από την Mhardeh καταγόταν ο προηγούμενος Πατριάρχης Αντιοχείας Ιγνάτιος Δ’ (+2012). Τα μέλη της ομάδας, επέλεξαν την ονομασία Galaktikos, προς τιμήν  της πόλης τους που ξεχωρίζει μέσα στη μουσουλμανική πλημμυρίδα. «Σαν ένα φωτεινό αστέρι, μέσα στον σκοτεινό γαλαξία», όπως λένε οι ίδιοι με νόημα. protothema.gr                                                                        ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ    ΕΔΩ

Βολές Πυροβολικού στην ΠΕ της 95 ΑΔΤΕ


Βολές Πυροβολικού στην ΠΕ της 95 ΑΔΤΕ
Στιγμιότυπα από τις Βολές Πυροβολικού που πραγματοποιήθηκαν το δεύτερο δεκαήμερο του Νοεμβρίου, στο Πεδίο Βολής Κατταβιάς, από προσωπικό Μονάδων Πυροβολικού της Περιοχής Ευθύνης της 95 Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής.

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Εθνοκάθαρση προανήγγειλε το Κίεβο: «Όλοι οι Έλληνες του Ντονέτσκ να εκδιωχθούν από την Α. Ουκρανία»

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ – ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΑΠΩΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
Σε εθνοκάθαρση καλεί ο ουκρανικός Τύπος τις αρχές του Κιέβου εναντίον των ελληνικών πληθυσμών στην επαρχία του Ντόνετσκ αλλά και οπουδήποτε αλλού βρίσκονται Έλληνες στην Α. Ουκρανία σε ένα κήρυγμα μίσους οι επιπτώσεις του οποίου ακόμη είναι άγνωστες για την ελληνική μειονότητα,.
Πιο συγκεκριμένα η ουκρανική ιστοσελίδα "Politicantrop", το οποίο ουσιαστικά απηχεί θέσεις και απόψεις του ουκρανικού καθεστώτος, διακηρύσσει ανοικτά τη θέση ότι «όλος ο μη ουκρανικός πληθυσμός του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων, εδώ και αρκετό καιρό, έπρεπε να είχε εκδιωχθεί από την Ουκρανία»!
Και όλα αυτά ενώ οι δυνάμεις του Κιέβου συνεχίζουν το ανελέητο σφυροκόπημα των πόλεων και χωριών στα οποία κατοικούν ελληνικοί πληθυσμοί.
Ο πρόσφατος βομβαρδισμός άλλωστε της πόλης Σαρτανά που είχε ως συνέπεια να χαθούν επτά ζωές και να τραυματιστούν σοβαρά άλλοι 15 άνθρωποι, είναι μια μόνο περίπτωση όπου οι πληθυσμοί με ελληνικές ρίζες υποφέρουν από τους βομβαρδισμούς και την καταπίεση του Κιέβου.
Το περασμένο καλοκαίρι στους οικισμούς Ραζντόλνογιε (η παλιά ελληνική ονομασία ήταν Μεγάλη Καρακούμπα), και Στύλα έγιναν σφοδρές μάχες με θύματα και σοβαρές υλικές καταστροφές. Ιδια κατάσταση επικρατεί και στη πόλη Σταρομπέσεβο όπου τον περασμένο Ιούλιο εισέβαλαν τάγματα καταδίωξης των δυνάμεων του καθεστώτος του Κιέβου.
Ενθυμούμενες το "ένδοξο" ναζιστικό παρελθόν τους οι ουκρανικές δυνάμεις συνέλαβαν εκατοντάδες κάτοικους  ακόμη και με την παραμικρή υποψία συμπαράστασης προς τους μαχητές - πολιτοφύλακες, οι οποίοι μεταφέρονταν σε στρατόπεδα και υπόκειντο σε ταπεινώσεις και εξευτελισμούς.
Ο ερχομός του χειμώνα βρίσκει τους κατοίκους με σοβαρές ελλείψεις σε βαρύ ρουχισμό τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης.
Η περιοχή Σταρομπέσεβο, λίγα χιλιόμετρα από την πόλη Ντονιέτσκ, περιλαμβάνει διοικητικά και τη Στύλα και το Ραζντόλνογιε. Στην περιοχή αυτή, όπως και σε άλλες στα παράλια του Αζόφ αλλά και στον Καύκασο, Έλληνας σημαίνει προκομμένος, οικογενειάρχης που σπουδάζει τα παιδιά του, άνθρωπος που δουλεύει μόνο και μόνο για να προκόψει η οικογένεια του αλλά και μέσα από αυτή όλη η ελληνική κοινότητα.
Δίπλα από την περιοχή Σταρομπέσεβο, υπάρχει και άλλη περιοχή με ελληνικό στοιχείο, η Τέλμανοφσκι. Εκεί, δυστυχώς, οι βομβαρδισμοί και οι μάχες συνεχίζονται καθημερινά μέχρι σήμερα, και σκοτώνονται απλοί άμαχοι. Στο Σταρομπέσεβο η νέα εξουσία έχει καταφέρει να πάρει την υπόθεση στα χέρια της και οι επιθέσεις έχουν κοπάσει.
Σήμερα, η κατάσταση είναι τραγική.  Όπως λένε μαρτυρίες από τους τοπικούς παράγοντες της ομογένειας όλοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες -τουλάχιστον για κατάπαυση του πυρός- στη νεοεκλεγμένη ηγεσία της Λ.Δ.Ντονιέτσκ.
Μέσα στο Νοέμβριο δόθηκε βοήθεια από τις νέες Αρχές σε οικοδομικά υλικά για το κτίσιμο 60 σπιτιών που καταστράφηκαν από τους βομβαρδισμούς μόνο στο Ραζντόλνογιε. Εργάζονται γιατί, εκτός των άλλων, θέλουν να ξεχάσουν τις μέρες που μέσα στους οικισμούς τους κυκλοφορούσαν οι ένοπλες ομάδες του ουκρανικού στρατού, λεηλατούσαν, βίαζαν, εξευτέλιζαν, άρπαζαν...
Από τον Ιούλιο,, η ηγεσία του Κιέβου τους έχει κόψει μισθούς, συντάξεις, επιδόματα κ. α., δεν ενδιαφέρεται κανείς αρμόδιος γι΄ αυτούς, σα να μην υπάρχουν. Οι απλοί άνθρωποι κάνουν λόγο για πραγματική γενοκτονία του ρωσόφωνου και ρωσόφιλου πληθυσμού, ανάμεσα στον οποίο με τιμή αναφέρουν ότι είναι και οι ίδιοι... ”Αν δεν μας θεωρούν κατοίκους της Ουκρανίας, τότε γιατί μας βομβαρδίζουν, γιατί δεν μας αφήνουν να ορίσουμε μόνοι μας τις τύχες μας;”, λένε.
Μέσα σε αυτό το τραγικό κλίμα όπως έχει διαμορφωθεί από το επιτιθέμενο Κίεβο αλλά και την παντελή αδιαφορία της ελληνικής κυβέρνησης για τα τεκταινόμενα εις βάρος της εθνικής μειονότητας ο  σύνδεσμος Πολιτιστικής και Επιχειρηματικής Συνεργασίας «ΦΙΛΙΑ» ξεκινά εκστρατεία για τον ελληνικό πληθυσμό της Α. Ουκρανίας ο οποίος δεινοπαθεί  στο από το συνεχιζόμενο πόλεμο.
Η ανάληψη αυτή της πρωτοβουλίας έχει ιδιαίτερη σημασία τώρα που πλησιάζει ο χειμώνας και η κατάσταση στα χωριά και τις πόλεις που διαβιεί το ελληνικό στοιχείο γίνεται επικίνδυνη, εξαιτίας των τρομακτικών ελλείψεων σε είδη πρώτης ανάγκης.
Πρόκειται για ένα θέμα για το οποίο η Ελλάδα η επίσημη Ελλάδα είναι όχι μόνο απούσα αλλά κυριολεκτικά αδιαφορεί  και μάλιστα επιδεικτικά για τις τύχες των Ελλήνων στην Α. Ουκρανία.,
Στο ερώτημα εάν η ελληνική Πολιτεία ασχολήθηκε με την κατάσταση, ή αν έχει βοηθήσει σε κάτι, η απάντηση από τους ίδιους τους κατοίκους των περιοχών αυτών είναι ότι "παρά τα λόγια από Έλληνες πολιτικούς, υπουργούς, διπλωμάτες κ.α. ότι δεν θα μας αφήσουν αβοήθητους, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ούτε από το Κίεβο ούτε από τη Μαριούπολη, τουλάχιστον από τους διπλωμάτες, εκτός από την πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας, Αλεξάνδρα Προτσένκο".
Επικεφαλής της ανθρωπιστικής εκστρατείας είναι ο Πρόεδρος του Συνδέσμου "ΦΙΛΙΑ", Γκεόργι Μουράντοφ. Ο ελληνομαθής διπλωμάτης που η επαγγελματική του καριέρα ήταν και εξακολουθεί να είναι δεμένη με τον Ελληνισμό, αυτός που από τον περασμένο Αύγουστο, όταν ανέλαβε το πόστο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης της Κριμαίας, μπήκε στη μαύρη λίστα των κυρώσεων της Ε.Ε. Εις βάρος της Ρωσίας, με την ένοχη και σιωπηλή συμμετοχή των ελληνικών και κυπριακών αρχών.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                                                  ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ   ΕΔΩ

Αποφοίτηση Λοχαγών 3ης Εκπαιδευτικής Σειράς στη ΣΠΖ


Αποφοίτηση Λοχαγών 3ης Εκπαιδευτικής Σειράς στη ΣΠΖ
Την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2014, διεξήχθη στη Σχολή Πεζικού η τελετή αποφοίτησης των Λοχαγών Όπλων - Σωμάτων της 3ης Εκπαιδευτικής Σειράς 2014 του Ενιαίου Τμήματος Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης.

Η απονομή των Πτυχίων έγινε από το Διοικητή της Σχολής Πεζικού Υποστράτηγο κ. Μήττα Γεώργιο.

Την τελετή παρακολούθησαν αντιπρόσωποι των Διευθύνσεων Όπλων - Σωμάτων του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Ρατσιστικό νομοσχέδιο στο Ισραήλ - Άκρα σιωπή από τους εν Ελλάδι ψευτοδημοκράτες


   
Ρατσιστικό νομοσχέδιο στο Ισραήλ - Άκρα σιωπή από τους εν Ελλάδι ψευτοδημοκράτες
Νομοσχέδιο δια του οποίου αναγνωρίζεται ο εβραϊκός χαρακτήρας του κράτους του Ισραήλ, προωθείται από την ισραηλινή κυβέρνηση. Το υπουργικό συμβούλιο του σιωνιστικού κράτους έδωσε ήδη το πράσινο φως και το νομοσχέδιο αναμένεται να ψηφιστεί προσεχώς από το κοινοβούλιο του Ισραήλ.
Οι ελάχιστες φωνές οι οποίες έκαναν λόγο για διαμόρφωση πολιτών δύο κατηγοριών όπως ήταν φυσικό παρακάμφθηκαν και όλα δείχνουν πως το ρατσιστικό νομοσχέδιο θα γίνει σύντομα νόμος του σιωνιστικού κράτους. Ο πρωθυπουργός Μπεντζαμίν Νετανιάχου δήλωσε τα εξής: «τo Iσραήλ είναι το έθνος-κράτος του εβραϊκού λαού. Όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα και επιμένουμε σε αυτό, αλλά μόνο οι εβραίοι έχουν εθνικά δικαιώματα»!
Υπενθυμίζεται πως στο σιωνιστικό κράτος το 20% των πολιτών είναι Άραβες, οι οποίοι και πλήττονται από το εν λόγω νομοσχέδιο το οποίο τους καθιστά σαφώς πολίτες β΄ κατηγορίας.
Η ανωτέρω εξέλιξη αποδεικνύει περίτρανα το μέγεθος της σιωνιστικής υποκρισίας: ενώ οι σιωνιστικές οργανώσεις διεθνώς, απαγορεύουν στα ευρωπαϊκά κράτη να διαφυλάξουν τον εθνικό τους χαρακτήρα, το κράτος του Ισραήλ ψηφίζει νόμους οι οποίοι προωθούν εκείνο το οποίο η πολιτική ορθότητα καλεί ως ρατσισμό.
Με απλά λόγια, κανένας Λαός δεν έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί την Ιστορία, τον πολιτισμό και την κουλτούρα του, εκτός από το σιωνιστικό κράτος. Αρκεί να θυμίσουμε στον αναγνώστη τα συγχαρητήρια του Νετανιάχου προς τον προδότη Σαμαρά, επί τη ενάρξει των παράνομων πολιτικών διώξεων της τρίτης πολιτικής δύναμης της Ελλάδος, του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή. Θα απαιτήσει άραγε τώρα το εν Ελλάδι ψευτοδημοκρατικό τόξο, την επέμβαση της ισραηλινής δικαιοσύνης για την πάταξη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας από την σιωνιστική κυβέρνηση;
Ξεφτίλες ψευτοδημοκράτες!

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΝΑΣ Α/ΓΕΕΘΑ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΣΤΕΦΑΝΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΩΝ..

.

Σε μια κίνηση που ξεφεύγει κατά πολύ από τα όρια της διπλωματικής "αβρότητας", προέβη ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μ.Κωσταράκος την περασμένη Κυριακή, καταθέτοντας στεφάνι στο γερμανικό νεκροταφείο του Διονύσου για τους Γερμανούς νεκρούς των στρατευμάτων Κατοχής και οσων είχαν σκοτωθεί στην Ελλάδα κατά την γερμανική εισβολή.
Πρώτη φορά συνέβη αυτό.
Πρώτη φορά ο φυσικός αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ανταποκρίθηκε στην σχετική πρόσκληση της γερμανικής πρεσβείας και παρέστη στην  τελετή, καταθέτοντας και τιμητικό στεφάνι.
Στο νεκροταφείο βρίσκονται θαμμένοι 9.973 Γερμανοί στρατιώτες των στρατευμάτων που αιματοκύλησαν έναν ολόκληρο λαό επί 3,5 χρόνια, έφεραν τον Εμφύλιο και προκάλεσαν ένα άνευ προηγουμένου εθνικό ολοκαύτωμα.
Αναλογικά η Ελλάδα θρήνησε το μεγαλύτερο ποσοστο νεκρών αμάχων από όλες τις χώρες της Ευρώπης από τα χέρια αυτών των νεκρών.
Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος, νέος "πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ".
Πιθανόν να ήθελε να ανταποδώσει το στεφάνι που κατέθεσαν οι Γερμανοί κατακτητές στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στο Σύνταγμα, απ'όπου και η φωτό...
Εν πάση περιπτώσει δεν ευθύνεται ο στρατηγός για την πράξη του.
Ευθύνονται αυτοί που επέτρεψαν να γίνει - και όχι μόνο ένα - γερμανικό νεκροταφείο στην Ελλάδα. Κανονικά οι σοροί των Γερμανών νεκρών έπρεπε να επιστραφούν στην Γερμανία.
Δεν μπορεί σε μία χώρα, σ'ένα λαό που τον βασάνισαν επί 3,5 χρόνια, να έχουν νεκροταφείο οι εκτελεστές του.
Καθαρά πράγματα.
Υπάρχει νεκροταφείο πεσόντων Γερμανών - και ήταν πολλοί, κάπου 3,5 εκατομμύρια - στην Ρωσία ή στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης; Στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Στην Πολωνία; Αναφερόμαστε στις χώρες που υπέφεραν περισσότερο από τον γερμανικό-ναζιστικό ζυγό.
Στην Ελλάδα γιατί να υπάρχει;
Αλλά και πάλι δεν ευθύνεται  Μ.Κωσταράκος.
Οταν η χώρα τέθηκε με απόφαση των πολιτικών της ηγετών και με την σιωπηρή συναίνεση των πολιτών της υπό την γερμανική δημοσιονομική κατοχή, γιατί ο Κωσταράκος να πράξει διαφορετικά;
Οταν ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς "γλύφει" την Α.Μέρκελ και τον ανάπηρο στην ψυχή, υπουργό Οικονομικών Β.Σόϊμπλε, για να του δώσουν μια παράταση πρωθυπουργικής ζωής, όταν η Γερμανία έχει διορίσει υπουργό "ελληνικών υποθέσεων", όταν υπάρχει ο Ράϊχενμπαχ και ο Φούχτελ, ο Κωσταράκος μας πείραξε;
Σε τελική ανάλυση ο Κωσταράκος ανταπέδωσε στους Γερμανούς το "ρουσφέτι": Με την έγκρισή τους έγινε "πρόεδρος της στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ".
Αποτελεί "ύβρη" για τους Ελληνες νεκρούς και τα τόσα ολοκαυτώματα σε Καλάβρυτα, Δίστομο και αλλού σε όλη την Ελλάδα, η πράξη του Μ.Κωσταράκου;
Αν ναι, τότε αποτελεί ύβρη και η στάση των Ελλήνων πολιτών που δέχονται στο όνομα της "ανάπτυξης" (ας γελάσουμε...) όλο το γερμανικό σκυλολόϊ να κάνει κουμάντο στη χώρα τους.
Δεν χρειαζόταν καν να απαντήσει ο Α/ΓΕΕΘΑ Μ.Κωσταράκος για να δικαιολογηθεί για την κατάθεση στεφάνου και την απότιση τιμων στους τάφους των Γερμανών εκτελεστών των Ελλήνων.
Σε μερικούς μήνες αυτός θα κάθεται στο νέο του γραφείο στις Βρυξέλλες και οι Ελληνες που τα δέχονται όλα αυτά θα εξακολουθήσουν να είναι υπό γερμανική κατοχή.
Αλλωστε το δένδρο της Ελευθερίας ποτίζεται με αίμα.
Οι Ελληνες το μόνο αίμα που χύνουν είναι από το "σενιάν" φιλέτο που κόβουν στα πολυτελή restaurant ή από τις μπριζόλες στις χασαποταβέρνες στα Καλύβια ή στην Χασιά...
Οι φωτογραφίες από την επίσημη σελίδα του ΓΕΕΘΑ.
Ο Μ.Κωσταράκος με τον Γερμανό πρεσβευτή.


Η κατάθεση του στεφανιού.

Ας θυμηθούμε μια ιστορία που αποδεικνύει ότι σημασία δεν έχουν τα γαλόνια, αλλά η αντριοσύνη: Όπως είναι γνωστό η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 από τα Ελληνο – Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Από τα 24 οχυρά που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος, Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες. Ο λοχίας Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο διοικητής του Πολυβολείου 8 (Π.8) στο οροπέδιο της Ομορφοπλαγιάς του όρους Κερκίνη (Μπέλες), πάνω από τo χωριό Άνω Πορρόϊα Σερρών.
Το Π.8 ήταν ένα μεμονωμένο εξωτερικό αμυντικό έργο, που μαζί με το Π.9 αποτελούσαν τα σημαντικότερα σημεία στήριξης των Ελλήνων στην ευρύτερη περιοχή της Ροδόπολης. Τα πολυβολεία αυτά δεν είχαν σχέση με τα οχυρά.
Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής, ένα σύνταγμα γερμανών καταδρομέων της 6ης Ορεινής Μεραρχίας με επικεφαλής τον ίδιο τον διοικητή της μεραρχίας, στρατηγό Ferdinand Shorner, επιτέθηκε στο ελληνικό τάγμα που υπερασπιζόταν την Ομορφοπλαγιά.
Για πέντε ώρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στη γερμανική υπεροπλία, υποχρεώνοντας τον Shorner να διατάξει τις βαριές πυροβολαρχίες του στο έδαφος της Βουλγαρίας, καθώς και τους πιλότους των στούκας να επικεντρώσουν τη δράση τους πάνω στις θέσεις του συγκεκριμένου τάγματος.
Το αποτέλεσμα ήταν οι γερμανικοί βομβαρδισμοί να μετατρέψουν σε κόλαση την Ομορφοπλαγιά, και να υποχρεώσουν τους επιζώντες έλληνες στρατιώτες να πραγματοποιήσουν τακτική υποχώρηση προς τα Κρούσσια.
Στο πλαίσιο αυτό οι άνδρες του Π.8 και Π.9 ανέλαβαν να καθυστερήσουν την προέλαση των γερμανών καταδρομέων, ώστε να δοθεί χρόνος να εκκενώσουν οι Έλληνες την Ομορφοπλαγιά. Το Π.9 καταλήφθηκε μέσα σε λίγη ώρα από τους Γερμανούς, αλλά το Π.8 με τον λοχία Δημήτριο Ίτσιο και δύο στρατιώτες του αντιστάθηκε για πάνω από τέσσερις ώρες.
Στο διάστημα αυτό οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να προωθηθούν προς τα Άνω Πορρόια, για να ανακόψουν την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων προς τα Κρούσσια.
Ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν ο χειριστής του πολυβόλου και ξόδεψε και τις 33.000 σφαίρες που υπήρχαν στο πολυβολείο, προτού παραδοθεί στους Γερμανούς. Σύμφωνα με έρευνα, οι άνδρες του Π.8 ευθύνονται για τον θάνατο 232 γερμανών στρατιωτών, δηλαδή όσους σκότωσε ολόκληρος ο στρατός της Γιουγκοσλαβίας στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής τον Απρίλιο 1941! Σε αυτούς κατέθεσε στεφάνι ο Μ.Κωσταράκος.
Στη διάρκεια της μάχης της Ομορφοπλαγιάς σκοτώθηκε και ο αντισυνταγματάρχης Ebeling, διοικητής του 138ου Συντάγματος Ορεινών Καταδρομών, ο πιο υψηλόβαθμος γερμανός αξιωματικός που έχασε τη ζωή του στη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών.
Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ιτσιο τον ρώτησε:
- Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο?
- Εγώ είμαι, απάντησε ο Ιτσιος
- Δεν υπάρχει αξιωματικός?
- Οχι!
- Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες?

- Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.

Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και αμέσως μετά έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της Γενεύης, αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του, τους οποίους απελευθέρωσε στα Ανω Πορρόϊα!!!.
Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα.
Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί. Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.
Ελπίζουμε πριν πάει στις Βρυξέλλες ο στρατηγός Μ.Κωσταράκος να καταθέσει ένα στεφάνι και στο σημείο που ο εκτελέστηκε ο Ιτσιος...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                                               ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ     ΕΔΩ

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Μακαρισμοί του Γέροντος Παϊσίου


Μακάριοι όσοι αγαπήσανε τον Χριστό περισσότερο απ' όλα τα του κόσμου και ζούν μακριά του κόσμου και σιμά στον Θεό, με τις παραδεισένιες χαρές, επί της γης.
Μακάριοι όσοι κατόρθωσαν να ζούν στην αφάνεια και απέκτησαν μεγάλες αρετές και δεν απέκτησαν ούτε και μικρό όνομα.
Μακάριοι όσοι κατόρθωσαν να κάνουν τον παλαβό και με αυτόν τον τρόπο προφύλαξαν τον πνευματικό τους πλούτο.
Μακάριοι όσοι δεν κηρύττουν με λόγια το Ευαγγέλιο, αλλά το ζούνε και κηρύττουν με την σιωπή τους, με την Χάρη του Θεού, η οποία και τους προδίδει.
Μακάριοι όσοι χαίρονται, όταν τους κατηγορούν αδίκως, παρά όταν τους επαινούν δικαίως για τον ενάρετο βίο τους. Εδώ είναι τα σημάδια της αγιότητος και όχι στον ξερό αγώνα των σωματικών ασκήσεων και τον μεγάλο αριθμό των αγώνων, που όταν δεν γίνονται με ταπείνωση και με σκοπό την απέκδυση του παλαιού μας ανθρώπου, μόνον ψευδαισθήσεις δημιουργούν.
Μακάριοι αυτοί που προτιμούν να αδικούνται παρά να αδικούν και δέχονται ήρεμα και σιωπηλά τις αδικίες, διότι αυτοί φανερώνουν και εμπράκτως με αυτό ότι πιστεύουν εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα και από Αυτόν περιμένουν να δικαιωθούν και όχι από ανθρώπους, για να εξοφλήσουν εδώ με ματαιότητα.
Μακάριοι όσοι έχουν γεννηθεί ανάπηροι ή έγιναν από απροσεξία τους, αλλά δεν γογγύζουν και δοξολογούν τον Θεό. Αυτοί θα έχουν την καλύτερη θέση στον Παράδεισο μαζί με τους Ομολογητάς και Μάρτυρας που δώσανε για την αγάπη του Χριστού τα χέρια και τα πόδια τους, και τώρα φιλούν με ευλάβεια στον Παράδεισο συνέχεια τα πόδια και τα χέρια του Χριστού.
Μακάριοι όσοι γεννηθήκανε άσχημοι και είναι περιφρονημένοι εδώ στην γη, διότι αυτοί δικαιούνται το ομορφότερο μέρος του Παραδείσου, όταν δοξολογούν τον Θεό και δεν γογγύζουν.
Μακάριες οι χήρες που φορέσανε τα μαύρα σ' αυτήν την ζωή, έστω και ακούσια, και ζούν άσπρη πνευματική ζωή και δοξολογούν τον Θεό, χωρίς να γογγύζουν, παρά οι δυστυχισμένες που φορούν παρδαλά και ζούν παρδαλή ζωή.
Μακάρια και τρις μακάρια τα ορφανά που έχουν στερηθεί την μεγάλη στοργή των γονέων τους, διότι αυτά κατόρθωσαν να κάνουν Πατέρα τους τον Θεό από τούτη την ζωή και έχουν παράλληλα και την στοργή που στερηθήκανε των γονέων τους στο Ταμιευτήριο του Θεού, η οποία τοκίζεται.
Μακάριοι οι γονείς που δεν χρησιμοποιούν την λέξη "μη" στα παιδιά τους, αλλά τα φρενάρουν από το κακό με την αγία τους ζωή, την οποία μιμούνται τα παιδιά, και ακολουθούν τον Χριστό με πνευματική λεβεντιά χαρούμενα.
Μακάρια τα παιδιά που έχουν γεννηθεί "εκ κοιλίας μητρός" άγια, αλλά μακαριότερα είναι αυτά που γεννηθήκανε με όλα του κόσμου τα κληρονομικά πάθη και αγωνισθήκανε με ιδρώτες και τα ξεριζώσανε και κληρονομήσανε την Βασιλεία του Θεού εν ιδρώτι του προσώπου.
Μακάρια τα παιδιά που έζησαν από μικρά σε πνευματικό περιβάλλον και έτσι ακούραστα προχωρήσανε στην πνευματική ζωή. Τρις μακάρια όμως είναι αυτά τα αδικημένα παιδιά που δεν βοηθηθήκανε καθόλου (αντιθέτως τα σπρώχνανε στο κακό), αλλά μόλις ακούσανε για τον Χριστό, γυαλίσανε τα μάτια τους, και με μια στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών γυαλίσανε απότομα την ψυχή τους και βγήκανε και από την έλξη της γης και κινηθήκανε στην πνευματική τροχιά.
Καλότυχοι, λένε οι κοσμικοί, οι αστροναύτες που γυρίζουν στον αέρα άλλοτε απ' έξω και άλλοτε από μέσα στο φεγγάρι. Μακάριοι όμως είναι οι εξαϋλωμένοι του Χριστού Παραδεισοναύτες που ανεβαίνουν στον Θεό και γυρίζουν στον Παράδεισο στην μόνιμή τους κατοικία, ταχτικά, με το πιο ταχύτερο μέσο και δίχως πολλά καύσιμα παρά με ένα παξιμάδι.
Μακάριοι όσοι δοξάζουν τον Θεό και για το φεγγάρι που τους φέγγει, και περπατούν την νύχτα. Μακαριότεροι όμως είναι αυτοί που το έχουν καταλάβει ότι ούτε το φως του φεγγαριού είναι του φεγγαριού, αλλά ούτε το δικό τους πνευματικό φως είναι δικό τους αλλά του Θεού. Μα είτε σαν καθρέφτης γυαλίζουν είτε σαν απλό γυαλί γυαλίζουν είτε σαν καπάκι από κονσερβοκούτι γυαλίζουν, εάν δεν πέσουν οι ακτίνες του ηλίου, δεν είναι δυνατόν να γυαλίσουν.
Καλότυχοι, λένε οι κοσμικοί, αυτοί που ζουν στα κρυστάλλινα παλάτια και έχουν όλες τις ευκολίες. Μακάριοι όμως είναι αυτοί που κατορθώσανε να απλοποιήσουν την ζωή τους και ελευθερωθήκανε από την θηλιά της κοσμικής αυτής εξελίξεως των πολλών ευκολιών (=των πολλών δυσκολιών) και απαλλαχτήκανε από το φοβερό άγχος της σημερινής εποχής μας.
Καλότυχοι, λένε οι κοσμικοί, αυτοί που μπορούν και απολαμβάνουν τα αγαθά του κόσμου. Μακάριοι όμως είναι αυτοί που τα δίνουν όλα για τον Χριστό και στερούνται και κάθε ανθρώπινη παρηγοριά πάλι για τον Χριστό, και έτσι κατορθώνουν να βρίσκονται κοντά στον Χριστό μέρα νύχτα, με την θεία Του παρηγοριά που είναι πολλές φορές τόσο πολλή, που λέει κανείς στο Θεό: "Θεέ μου, η αγάπη σου δεν υποφέρεται, διότι είναι πολλή και στην μικρή μου καρδιά δεν χωράει".
Καλότυχοι αυτοί που έχουν τις μεγαλύτερες δουλειές και τα μεγαλύτερα μέγαρα, λένοι οι κοσμικοί, διότι αυτοί έχουν όλες τις δυνατότητες και κινούνται άνετα. Μακάριοι όμως είναι αυτοί που έχουν μια φωλιά, για να κουρνιάζουν, και λίγα τρόφιμα και σκεπάσματα, κατά τον θείο Παύλο, και με αυτόν τον τρόπο κατόρθωσαν και αποξενώθηκαν από τον μάταιο κόσμο, και την γη την χρησιμοποιούν ως υποπόδιο, σαν παιδιά του Θεού, και ο νους τους βρίσκεται συνέχεια κοντά στον Καλό Πατέρα τους Θεό.
Καλότυχοι αυτοί που γίνονται στρατηγοί και υπουργοί και με το οινόπνευμα (έστω για λίγες ώρες), και το χαίρονται αυτό οι κοσμικοί. Μακάριοι όμως είναι αυτοί που έχουν απεκδυθεί τον παλαιό τους άνθρωπο και έχουν εξαϋλωθεί και κατόρθωσαν να είναι επίγειοι Άγγελοι με το Άγιο Πνεύμα και βρήκανε την παραδεισένια θεία κάνουλα και πίνουν και μεθούν συνέχεια από το παραδεισένιο κρασί.
Μακάριοι όσοι έχουν γεννηθεί τρελοί και θα κριθούν και ως τρελοί και έτσι θα εισαχθούν στον Παράδεισο χωρίς διαβατήριο. Μακάριοι είναι όμως και τρις μακάριοι οι πολύ γνωστικοί που κάνουν τον τρελό για την αγάπη του Χριστού και κοροϊδεύουν όλη την ματαιότητα του κόσμου, που η διά Χριστόν αυτή τους τρέλα αξίζει περισσότερο απ' όλη την γνώση και την σοφία των σοφών όλου του κόσμου τούτου.
Γέροντας Παϊσιος
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                                                ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ     ΕΔΩ

Τελετή Αποφοίτησης του 96ου Σχολείου Καταδρομών στο ΚΕΑΠ


Τελετή Αποφοίτησης του 96ου Σχολείου Καταδρομών στο ΚΕΑΠ
Την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014, πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθοδόξου Πολέμου στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης, η τελετή αποφοίτησης του 96ου Σχολείου Καταδρομών.

Το σχολείο διήρκησε 13 εβδομάδες, όπου εκπαιδεύτηκαν 34 στελέχη (20 Αξιωματικοί και 14 Υπαξιωματικοί) των Ειδικών Δυνάμεων στις βασικές τακτικές των ειδικών επιχειρήσεων.

Η απονομή των πτυχίων έγινε από το Διευθυντή της Διευθύνσεως Ειδικών Δυνάμεων Υποστράτηγο κ. Γεώργιο Μαυρομανωλάκη, με την ταυτόχρονη απονομή του πράσινου Μπερέ.