ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ 2013

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ 2013

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ!!- ΟΛΟΙ τους είναι ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ!! (Συγκλονιστικό ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)


ΕΒΡΑΙΟΙ

ΜΕ ΕΒΡΑΪΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΡΩΜΙΕ;;;

522
Ούτε ένας Έλληνας πολιτικός δεν κυβέρνησε την Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση .
Όλοι τους είναι Εβραϊκής καταγωγής .
Γι΄αυτό ρήμαξαν την Ελλάδα !
Ορκισμένοι εχθροί μας είναι!!!
Γεώργιος Παπανδρέου, ή και Γέρος της Δημοκρατίας ήταν εβραίος ;
Η Αλήθεια είναι η εξής : Προ 300-350 ετών εβραίος εκ της τότε Παλαιστίνης εγκατεστάθη εις την Ελλάδαν. Και που εγκατεστάθη ; Εις τις Κεχριές !
Απόγονος τούτου, εγκαταλείψας αργότερον τις Κεχριές Κορίνθου, αλλά και το εβραϊκόν του επώνυμον, εγκατεστάθη εις την Πόλιν των Ιωαννίνων, σημαντικόν κέντρον εβραίων και τότε και σήμερον, ως Σταυρόπουλος …
Απόγονος τούτου εγκατέλειψεν αργότερον τα Ιωάννινα και μετεκόμισεν εις την Αχαίαν, όπου και ευρέθη εις το γνωστόν Καλέντζι … Εξ απογόνου … …ονόματι Ανδρέα, όστις ήσκησεν το επάγγελμα του «παπά», έλαβον το και εις την εποχήν ημών επώνυμον Παπανδρέου …
Η πρώτη εγκατάστασις των Παπανδρέου εις τις Κεχριές Κορίνθου φαίνεται, πως ήτο η συναισθηματική αιτία της αποκτήσεως … αγροτικής-εξοχικής οικίας εις … παρακείμενον χωρίον, το οποίον έως και σήμερον χρησιμοποιούν … Τον, δε, Γεώργιον Παπανδρέου εισήγαγεν εις τον Δημόσιον Βιον της Χώρας, ως Νομάρχην, ο έτερος εβραίος … Μπενύ Σελόν ή … Βενιζέλος Ελευθέριος.
Και ποίον ήτο το εβραϊκόν επώνυμον των Παπανδρέου ;
ήτο το Ζετκίν ή το Καψαλί
523
ο υιός αυτού
524
και ο υιός του υιού με … σηκωμένα μανίκια !
525
και ροδοσταυρίτης βεβαίως βεβαίως !
526
καταθέτει στεφάνι σε εβραϊκή γιορτή
με το εβραϊκό του καπελάκι (κιπά)
527
εδώ απονέμει τιμές στον μεγαλύτερο σφαγέα
των Ελλήνων , τον Κεμάλ Ατατούρκ
528
ο μεγάλος εθνάρχης … ο ντονμές
529
και ο ανηψούλης του ο μπουλούκος …
530
531
532
και αυτός με το καπελάκι του …
και πως του πααααααει !
535
536
και μία με καπελάκι … αμ πώς !
537
και ο … σπουδαρχίδης στο κόλπο , τι νομίσατε …
540
Είπε :»Τα εθνικά σύνορα κι ένα μέρος της εθνικής
κυριαρχίας θα περιορισθούν, χάριν της ειρήνης
και της ευημερίας»
560
561
562
563
δεν λέω τιποτε γι΄αυτόν …
570
571
572
573
574
575
576
577
578
579
580
582
και ο Παυλόπουλος ρε παιδιά , μασόνος …
ο Προκόπης ! Τι τον βρήκατε ρε …
500
Ο πολύς Αβραμόπουλος … ομιλεί σε μασονική στοά
501
Αυτή το δήλωσε ευθαρσώς μέσα στο
Ελληνικό κοινοβούλιο πως είναι Εβραία .
Επίσης λέει πως τα Ελληνικά είναι ξένη γλώσσα γι αυτήν !
556
φήμες το θέλουν εβραϊκής καταγωγής ,απ΄την
μητέρα του εκ Κεφαλληνίας, το γένος Ραζή.
5300
υφυπουργός Εξωτερικών Ροζάκης …
εβραιοπουλάκι και αυτός
590
591
592
Έχει τιμηθεί με το ανώτατο παράσημο «Bernando O’ Higgins»
που ήταν Μασόνος της Στοάς του Λονδίνου
600
601
σιγά μην έλειπε το αστέρι μας απ΄την εβραϊκή παρέα μας Δυστυχώς , ζουν ανάμεσά μας … και δεν είναι μόνοι τους … έχουν και τα δουλικά τους … τα σκυλάκια τους ντε … τους γνωστούς εβραιόδουλους , φιλοχρήματους γλύφτες …
(Από εδώ τα παρακάτω στοιχεία ) Φυσικά δεν λείπουν οι εβραίοι και οι εβραιόφιλοι και από τα υπόλοιπα κόμματα, με προεξάρχουσα τη Νέα Δημοκρατία. Εκτός από τον πρώην πρόεδρό της Μ. ‘Εβερτ, οι σχέσεις του οποίου με το εβραϊκό στοιχείο είναι κάτι περισσότερο από δεδομένες, (πανταχού παρών σε όλα τα εβραϊκά μνημόσυνα, κατελθών ως υποψήφιος δήμαρχος το 1986 με τον συνδυασμό «Νέα Εποχή», στο ψηφοδέλτιο του οποίου υπήρχαν και εβραίοι, (Ααρών, Σαμπεθάι κ.ά.), στο κόμμα του υπάρχουν ουκ ολίγοι εβραίοι και εβραιόδουλοι.
Κατ’ αρχήν διακρίνεται ο πρώην υπουργός Γεράσιμος Αποστολάτος, φανατικός υμνητής των εβραίων, πρώην πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού και εκδότης του περιοδικού «Ελληνο-ισραηλινά Νέα».
Ακολουθεί ο εβραιόφιλος Ν. Μάρτης, πρώην υπουργός και βουλευτής, ο οποίος προ ετών κυκλοφόρησε το βιβλίο «Η πλαστογράφηση της Ιστορίας της Μακεδονίας», δια του οποίου «προσπαθεί» να αποδείξει την Ελληνικότητα της Μακεδονίας …; επικαλούμενος τις μαρτυρίες της Παλαιάς Διαθήκης. Δηλαδή, αναθέτει στους εβραίους ούτε λίγο ούτε πολύ, να αποφανθούν αν η Μακεδονία είναι Ελληνική. Το βιβλίο του Μάρτη για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας με εβραϊκό πιστοποιητικό, έχει προβληθεί κατά κόρον από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο και τα εβραϊκά Xρονικά, καθόλου βέβαια τυχαία …;
Ο Ι. Παλαιοκρασάς, τυγχάνει εκ των φίλων του ΚΙΣ και είναι πρωτοπόρος σε όλα τα εβραϊκά «μνημόσυνα». Ακολουθεί ο Ι. Βαρβιτσιώτης, ο οποίος επίσης πρωτοστατεί σε όλα τα μνημόσυνα ανά την Ελλάδα, για το «ολοκαύτωμα». Ως υπουργός Εθνικής Αμύνης συνήλθε συμφωνία με την αμερικανική εταιρεία «Τζένεραλ Νταϊνάμικς» (General Dynamics) για την αγορά 40 αεροσκαφών F-16. Για την εξεύρεση ωστόσο των αναγκαίων κονδυλίων, κατέφυγε στην εβραϊκή εταιρεία «Σόλομον Μπράδερς» (Solomon Brothers) η οποία μάλιστα διαδραμάτισε και εγγυητικό ρόλο στην συμφωνία, φυσικά με το αζημίωτο. Κατά το 1993, ο Βαρβιτσιώτης με τον τότε υφιστάμενό του Ι. Σταθόπουλο, είχαν επιδοθεί, ματαίως βέβαια, σε …; έρευνες για την «ανακάλυψη» της ανύπαρκτης εβραϊκής ταξιαρχίας, η οποία δήθεν είχε πολεμήσει κατά την περίοδο 1940-41 στην Ελλάδα και …; θυσιάσθηκε για τον Ελληνισμό!
Ο Αν. Ανδριανόπουλος, συγκαταλέγεται στους ένθερμους νεοταξίτες και υποστηρικτές του Ισραήλ. Λάτρης των εβραϊκών κιμπούτς, προφανώς εθιζόμενος στην εβραϊκή νοοτροπία περί εργασίας, πραγματοποιεί συχνά επισκέψεις στο Ισραήλ και εκφράζει φιλοσιωνιστικές απόψεις.
Η Κέλλυ Μπουρδάρα, κατά τη θητεία της στο Υπουργείο Πολιτισμού, είχε δαπανήσει αρκετά κονδύλια για την προβολή εβραϊκών έργων τέχνης και θεμάτων της Παλαιάς Διαθήκης στην Εθνική Πινακοθήκη, αποσπώντας επαινετικά σχόλια από το εσωτερικό έντυπο των εβραίων «Τα Νέα μας» (1-10-1993).
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, δήμαρχος Αθηναίων και πρώην πρόεδρος του Κ.Ε.Π., έχει αναφερθεί σε πολλά δημοσιεύματα και έχει καταγγελθεί, χωρίς ωστόσο να διαψευσθεί, ότι ενισχύεται από εβραϊκές πηγές με εξουσιαστικές προοπτικές. Κατά την διεκδίκηση του βουλευτικού αξιώματος, αυτοπροβαλλόταν ως «Εκπρόσωπος μίας Νέας Εποχής», ισχυρισμός ο οποίος καθιστά αρκετά σαφή τον υπαινιγμό του. Από το 1990 υπηρετούσε στο διπλωματικό γραφείο του Κ. Μητσοτάκη, από το οποίο κατέβαλλε «άοκνες» προσπάθειες για την αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ. Παρεμπιπτόντως, είναι μήπως τυχαίο το γεγονός ότι η πρώτη διπλωματική ενέργεια της κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας μόλις ανήλθε στην εξουσία το 1990, ήταν η αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ;
Οι Αθανάσιος Τσαλδάρης, Αριστ. Παυλίδης, Γ. Παναγιωτόπουλος και Θ. Σοφούλης, άπαντες βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, εξέφρασαν κατά το παρελθόν, εντός και εκτός βουλής, απροκάλυπτα φιλεβραϊκές θέσεις. Ανάλογη είναι και η τοποθέτηση των Πεσματζόγλου και Πλυτά.
Η Φ. Πάλλη Πετραλιά, διατηρεί άριστες σχέσεις με τους εβραίους, τόσο μάλιστα ώστε να αποτίει φόρο τιμής στην επτάφωτο λυχνία, στεκόμενη σε στάση προσοχής και θέτοντας το χέρι στην καρδιά … Φημολογείται δε ότι στην κατοικία της επήλθε η σύμπραξη-συναλλαγή των εβραίων επιχειρηματιών των ΗΠΑ με τους Αχέπανς, μία σχέση καθυποταγής των ελληνικών επιχειρηματιών των ΗΠΑ στο σιωνιστικό λόμπυ.
Ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κοσμόπουλος, εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, διατηρούσε άριστες σχέσεις με το τοπικό εβραϊκό στοιχείο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κοσμόπουλος αρεσκόταν στο να εκφωνεί λόγους σε εβραϊκές συναγωγές και σε συναφείς χώρους. ‘Αλλωστε κυκλοφορεί ευρέως η φήμη ότι ο Κοσμόπουλος, στα πλαίσια της αναδείξεως της Θεσσαλονίκης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, εξασφάλισε για την προβολή των δραστηριοτήτων της εβραϊκής κοινότητας σημαντικά κονδύλια.
Απροκάλυπτα φιλική προς τον εβραιοσιωνισμό στάση,όπως διαβάζουμε στο arxaiaithomi.gr, τήρησε και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής. Επί της περιόδου της πρωθυπουργικής παντοδυναμίας του στη Ν.Δ. (1974-1980) ζωτικής σημασίας εθνικοί και κρατικοί φορείς είχαν αλωθεί από τους εβραίους. Ενδεικτικά αναφέρουμε (από το βιβλίο του Ι. Φουράκη «Ελληνισμός – Εβραιοσιωνισμός» σελ. 361) ότι στο Υπουργείο Εξωτερικών δέσποζε ο Μάριος Καμχής, στο Υπουργείο Παιδείας ο Αλέν Γιοβάνοβιτς, στον τομέα της Πολεμικής Βιομηχανίας ο Σαμπί Σαμπετάϊ, στην ΔΕΗ ο Ραφαήλ Μωϋσής και ο Ισαάκ Λεβή, στον ΟΣΕ ο Σαμουήλ Κοέν, στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα η Μαρία Ρεζάν, η Μπιάνκα Κοέν και ο Ζακ Μεναχέμ, στον ΟΤΕ ο Αβραάμ Μόρδος, ο Η. Μόρδος, ο Χαϊμ Καπέτας, ο Β. Αλπαλάς. Στην Τράπεζα Ελλάδος κυριαρχούσαν ο Μ. Λεβί, ο Χαϊμ Κοέν, ο Α. Κοέν, ο Π. Μπενουζίλιο, ενώ στους πανεπιστημιακούς χώρους αλώνιζαν ο Αζαρίας Χαναάν, Β. Ακαλάη, Η. Κρίσηπης, Χ. Περέζ, Χ. Ροζενστάιν.
Ο Θεόδωρος Κασσίμης, κατά τη διάρκεια της θητείας του στον ΕΟΤ, έθεσε σε κυκλοφορία ένα ανεπίτρεπτο φυλλάδιο για τα ανύπαρκτα … εβραϊκά αξιοθέατα στην Ελλάδα. Φημολογείται ότι η σύζυγός του είναι εβραϊκής καταγωγής, κατά την περίοδο δε της δραστηριοποιήσεώς του εντός του ΕΟΤ, πολλοί εβραίοι προωθήθηκαν ως ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων. Χαρακτηριστική περίπτωση επ’ αυτού προώθηση του Δαυίδ Γκολφάιντ στο ξενοδοχείο «Αστέρας» της Βουλιαγμένης.
Στενές σχέσεις με τους ιουδαίους, έχει όμως και η πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Βιργινία Τσουδερού. Δεν γνωρίζουμε τις ακριβείς σχέσεις με την οικογένεια Ιουδερού, το γένος Μολώχ, όμως οι σχέσεις της με το εβραϊκό στοιχείο είναι κάτι παραπάνω από φιλικές …
Όσα επ’ αυτού παρατίθενται είναι εντελώς ενδεικτικά. Υφίστανται πολλά παράκεντρα αποφάσεων, δρώντα τόσο εντός του πολιτικού παρασκηνίου όσο και εκτός των μέσων μαζικής αποχαυνώσεως, τα οποία ελέγχονται από τον διεθνή σιωνισμό.
Πρέπει δε να τονίσουμε ότι όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα αποτίουν φόρο τιμής στο «ολοκαύτωμα» και εγκωμιάζουν διαρκώς τους εβραίους. Προκαλεί βεβαίως εντύπωση το γεγονός ότι ουδείς αναφέρεται στις θυσίες εκατομμυρίων ανθρώπων άλλων λαών, ουδείς μνημονεύει τις εκατόμβες των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παρά μόνο γίνεται αποκλειστική μνεία στους εβραίους. Χαρακτηριστικό δείγμα επ’ αυτού, είναι οι «γονυκλισίες» των πολιτικών, επ’ ευκαιρία των διαφόρων τελετών τις οποίες διοργανώνουν διαρκώς οι εβραίοι για το «ολοκαύτωμα», τελετές, η παρουσία στις οποίες έχει χαρακτήρα «νομιμοφροσύνης» και πίστεως στα κελεύσματα του Ισραήλ.
Στα πλαίσια σχετικής εκδηλώσεως την οποία διοργάνωσαν οι εβραίοι στις 27 Μαρτίου 1996 στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής, προκειμένου να εορτάσουν τα 50 χρόνια από την ανασυγκρότηση του εν Ελλάδι εβραϊσμού, παρέστη το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας, σε ένδειξη προσηλώσεως στο εβραϊκό στοιχείο. Το κυρίαρχο στοιχείο σε αυτή την εκδήλωση, όπως και όλες τις συναφείς, ήταν ότι το σύνολο των ομιλητών, προερχομένων από τον κοινοβουλευτικό χώρο, έπλεξαν το εγκώμιο των εβραίων κατά κόρον, επιχειρώντας να τους παρουσιάσουν μάλιστα και ως σημαντικούς παράγοντες για την ελληνική ανάπτυξη σε όλους τους τομείς.
Ανάμεσα σε εκείνους που περιφέρονται όπου γίνονται εβραϊκές εορτές και «μνημόσυνα» είναι οι ακόλουθοι: Ιωάννα Τσάτσου, Απόστολος Κακλαμάνης, Μιλτιάδης ‘Εβερτ, Παυσανίας Ζακολίκος, Παναγιώτης Σγουρίδης, Γ. Αναστασόπουλος, Γεώργιος Παπανδρέου, Γεώργιος Ράλλης, Κώστας Μητσοτάκης, Ιωάννης Γρίβας, Γεράσιμος Αρσένης, Σταύρος Μπένος, Κώστας Γείτονας, Γιώργος Ρωμαίος, Γιώργος Πασχαλίδης, Ιωάννης Πεσματζόγλου, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Β. Μποτόπουλος, Στέφανος Στεφανόπουλος, Νίκος Κωνταντόπουλος, Βασίλης Κόκκινος, Θεόδωρος Κασσίμης, Νίκος Γκελεστάθης, Επαμ. Ζαφειρόπουλος, Σωτήρης Κούβελας, Γρηγόρης Φαράκος, Γρηγόρης Γιάνναρος, Ευαγγ. Κουλουμπής, Αννα Ψαρούδα Μπενάκη, Αντώνης Λιβάνης, Ι. Κεφαλογιάννης, Μ. Γιαννάκου Κουτσίκου, Δημ. Δημοσθενόπουλος, Στεφ. Μάνος, Αγγ. Μπρατάκος, Β. Μαγγίνας, Γερ. Αποστολάτος, Γ.Α. Μαγγάκης, Δ. Σιούφας, Μιχ. Παπαγιαννάκης, Β. Τσουδερού, Θ. Πάγκαλος και πολλοί άλλοι (Περιοδικό «Χρονικά» – Οργανο Κ.Ι.Σ. τεύχος Ιούλιος – Αύγουστος 1996).
Φυσικά δεν έλειψαν και οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας της Ελλάδας (Επίσκοπος Μελίτων, Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, Έξαρχος Ειρηναίος), στρατιωτικοί, πανεπιστημιακοί καθηγητές και δημοσιογράφοι.
Φυσικά, πέραν αυτών, υπάρχουν πολλοί ακόμη φιλοεβραίοι και σιωνιστές, οι οποίοι αθόρυβα αλλά αποτελεσματικά ενισχύουν με τη στάση τους και τις πράξεις τους τον διεθνή σιωνισμό.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΑΤΕ !
Αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι Έλληνες ! Και σαφώς δεν εξυπηρετούν τους Έλληνες, ούτε και τα συμφέροντα της Ελλάδος ! Εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πατρίδος τους, που ΔΕΝ είναι η Ελλάς. Για αυτό… και πάμε συνέχεια από το κακό στο χειρότερο.
Τσάντ Μινέικο Παπανδρέου: λιθουανοπολωνοαμερικανοεβραϊκής καταγωγής: έκανε υπερχρέωση της Ελλάδος 37 τρις δρχ.
Γιώργος Τσαντ Μινέικο Παπανδρέου: λιθουανοπολωνοαμερικανοεβραϊκής καταγωγής: έχει κάνει εντατικά μαθήματα ελληνικών επειδή δεν γνώριζε να τα μιλά καλά! Έχει δηλώσει ότι δεν νιώθει να ανήκει σε κάποιο συγκεκριμένο έθνος.
Καρα- αμαν- αλής: τουρκοεβραϊκό γένος ντονμέδων σαββατιανών.
Στεφανόπουλος: αλβανικής καταγωγής κατ’ ιδίας δήλωσης, όπως επίσης δημοσίως και ξεδιάντροπα φόρεσε τον εβραϊκό κιπά.
Παπούλιας: επίσης εβραίος εξ Ιωαννίνων, γνωστός περί περιορισμού συνόρων της πατρίδος μας χάριν ευρωπαϊκής ενώσεως. Όπως και το προδοτικό δια την ελληνική εθνική κυριαρχία «μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ».
Μπενάκη: εβραϊκό γένος Μπενάκη Χωρέμι ή Μπεν Χιράμ.
Βαρβιτσιώτης: κρυπτοεβραϊκό γένος Μπάρμπι.
Σημίτης: κρυπτομογγολοεβραίος «κινέζος», αληθινό όνομα Μαρδοχάι Αβουρής ή Εβέρ. Μόνος του το είπε σε συνέντευξη το 1999 στην τηλεόραση… Πρώτα καταχρέωσε την Ελλάδα και μετά μέσω του χρηματιστηρίου το 1999 την αποτελείωσε.
Έβερτ: εβραϊκό γένος Έβερ, σφράγισε τις πετρελαιοπηγές και δίωξε τον πρώτο Έλληνα που τόλμησε να εξορύξει πετρέλαιο επί ελληνικού εδάφους.
Μητσοτάκης: ελληνοεβραίοι από το εβραϊκό γένος Βενιζέλ ή Μπέν- Σαλόμ.
Πολύδωρας: προδότης εκβιαζόμενος μασόνος.
Αλαβάνος: κρυπτοεβραίος από το γένος Αλ- λεβί ή Λεβί.
Αβραάμ Λεσπέρογλου: ελληνοεβραίος ηγέτης των αναρχικών.
Κοής: (αρχηγός πυροσβεστικής κατά την διάρκεια της τρομοκρατικής εμπρηστικής επίθεσης εναντίον της χώρας μας από τους UCKάδες του Ντανίλο): το όνομα τα λέει όλα, Κοής ή Κοέν. Κατεπρόδωσε την Ελλάδα το 2007 και την άφησε να καεί.
Τέρενς Κουίκ: εβραιογενής, τουρκόφιλος, βραβείο Ιπεχτζή.
Χαανα Διαμαντοπούλου: εβραία.
Βενιζέλος: Τουργκούτσογλου ή τουργκούτ. Εβραιότουρκος.
Χρυσοχοϊδης: Κοέμ Κοεμτζόγλου.
(Καρατζαφέρης) Kara- Zafferi: τουρκοαλβανός από το γένος Ζαφέρι. Τριπλός πράκτορας της αλβανικής «Securimi», της τουρκικής “MIT” και της αγγλικής «Intelligence Service», την οποία επισκέπτεται κάθε μήνα στο Λονδίνο εναντίον των χωρών του άξονος Β.Α.Σ.Τ./Ρ. (Βουλγαρία- Αλβανία- Σκόπια- Τουρκία- Ρουμανία).
Ραγκούσης: Σαραγκούσης.
Παπαδήμος: ελληνοεβραίος το γένος Δαυίδ, Δαυίδοβ.
Γιάννης Στουρνάρας: ελληνοεβραίος Μπαιν Σαβί.
(απ’οσα κατά καιρούς έχουν γραφεί και έχουν αποτυπωθεί στο διαδίκτυο από τον ανώνυμο αποστολέα αλλά και από επώνυμα άρθρα χωρίς ακόμα να έχουμε ακούσει τις απόψεις των αναφερόμενων
Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ MOSSAD ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Πολλά φημολογούνται για την δράση, συχνά ανεξέλεγκτη, των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ στον Ελλαδικό χώρο.
Σχετικά πρόσφατα είχε αναφερθεί από τον Ελλαδικό τύπο, το γεγονός ότι ‘Ελληνες αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, και όχι μόνο, θα εκπαιδευθούν από στελέχη της MOSSAD. Το γεγονός αυτό σε συσχετισμό με όσα κατά καιρούς έχουν ακουσθεί ή γραφεί, άνευ διαψεύσεως, μας υποχρεώνει να διατυπώσουμε κάποια καίρια ερωτήματα.
Αληθεύει ότι εντός των γραφείων της κεντρικής διοικήσεως της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) συστεγάζεται κλιμάκιο της ΣΙΑ και της ΜΟΣΑΝΤ, το οποίο μάλιστα τελευταίο χρησιμοποιεί και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της ΕΥΠ;
Αληθεύει ότι η δόμηση της άλλοτε ΚΥΠ και νυν ΕΥΠ έχει γίνει από ισραηλινούς πράκτορες;
Αληθεύει ότι υπάρχουν αξιωματούχοι και στελέχη της ΕΥΠ τα οποία συγχρόνως εργάζονται και για ξένες μυστικές υπηρεσίες, ιδίως για την ΜΟΣΑΝΤ;
Πώς εξηγείται το γεγονός ότι η ΜΟΣΑΝΤ αναλαμβάνει επισήμως τη φύλαξη υψηλών προσώπων και υπουργικών παραγόντων, εντός της Ελλάδος, υποκαθιστώντας τις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας, όπως συνέβη στη σύνοδο των υπουργών Δημοσίας Τάξεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η οποία συνήλθε την ‘Ανοιξη του 1994 στην Κέρκυρα και όχι μόνο;
Πώς ερμηνεύεται η διαπίστωση ότι ΜΟΣΑΝΤ και ΣΙΑ οργώνουν την ελλαδική επικράτεια ανενόχλητες, όταν μάλιστα είχε ανακαλυφθεί στα Πατήσια διαμέρισμα αμερικανών πρακτόρων με περούκες και άλλα σύνεργα, το 1993, συγκαλύφθηκε η υπόθεση (βλ. και διασυνδέσεις με την υπόθεση της 17 Νοέμβρη); Ποιος στ’ αλήθεια ελέγχει τη χώρα;
Εξ’ άλλου, καθόλου τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι το 1993 το Αμερικανικό Κογκρέσο απέρριψε την τοποθέτηση του Μάικ Χάπεριν ως Υφυπουργού Αμύνης των ΗΠΑ, κατηγορώντας τον για διασυνδέσεις με διεθνή δίκτυα τρομοκρατίας, τα πλοκάμια των οποίων έφθαναν στην Ευρώπη. Μία λεπτομέρεια: Ο Χάλπεριν είχε διατελέσει στενός συνεργάτης του εβραίου σιωνιστή Χένρι Κίσσιγκερ …;
Μία είναι η λύση : Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους
ΜΑΚΕΔΩΝ.apollonios.pblogs.gr/kerberos-hellas/arxaiaithomi.gr
You might also like:                                    ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ        ΕΔΩ

Η Μάχη της Μυκάλης, οι Έλληνες ξεκινούν την αντεπίθεση στην Περσική Αυτοκρατορία

   
Η Μάχη της Μυκάλης, οι Έλληνες ξεκινούν την αντεπίθεση στην Περσική Αυτοκρατορία
Μετά την οδυνηρή ήττα που υπέστη ο Περσικός στόλος στη Σαλαμίνα, πλέον ήταν φανερό ότι χρειαζόταν μερικά ακόμη συντονισμένα χτυπήματα για αναγκαστεί ο Μήδος βασιλιάς να εγκαταλείψει τα όνειρά του για την κατάκτηση της Ελλάδας.  Έτσι ενωμένος πλέον ο Ελληνικός στρατός βαδίζει στις Πλαταιές για να αντιμετωπίσει τον Μαρδόνιο και παράλληλα  ο Σπαρτιάτης Λεωτυχίδας Β', διοικητής του ελληνικού στόλου με 110-250 πλοία( διαφορά αναφορών Ηροδότου και Διόδωρου) και 40.000 περίπου ανδρών μαζί με τον Αθηναίο Ξάνθιππο, το καλοκαίρι του 479 π.χ. στάλθηκε για να μεταφέρει τον πόλεμο στο ασιατικό έδαφος.
Και ενώ ο ελληνικός στόλος είχε ήδη φτάσει στη Δήλο, τρεις άνδρες έφτασαν από τη Σάμο με ένα σημαντικό μήνυμα· ο Λάμπωνας, ο Αθηναγόρας και ο Ηγησίστρατος, που είχαν σταλεί από τους Σάμιους κρυφά από τους Πέρσες και το Θεομήστορα, που αποτελούσε πιόνι-τύραννο των Περσών. Ο Ηγησίστρατος λοιπόν έκανε έκκληση με κάθε είδους επιχειρήματα, δηλώνοντας ότι η θέα και μόνο του ελληνικού ναυτικού θα ήταν αρκετή ενθάρρυνση, για να εξεγερθούν οι Ίωνες και ότι αν τον υποψιάζονταν ως προδότη ήταν πρόθυμος να πλεύσει μαζί τους ως όμηρος. Πείσθηκε ο Σπαρτιάτης αρχηγός και αμέσως τα Ελληνικά πλοία έπλευσαν προς Σάμο και έφτασαν στους Καλάμους έτοιμα για ναυμαχία. Οι Πέρσες όμως είχαν αντίθετη άποψη. Αρχικά έδιωξαν τους Φοίνικες και αποφάσισαν να αποφύγουν την ναυμαχία βρίσκοντας καταφύγιο στη Μυκάλη όπου θα είχαν και την υποστήριξη των 60.000 ανδρών του Τιγράνη. Μόλις έφτασαν έσυραν τα 300 περίπου πλοία τους στην ξηρά κι ύψωσαν ένα τείχος από πέτρες και ξύλα γύρω τους, κόβοντας τα οπωροφόρα δέντρα της περιοχής. Επίσης πρόσθεσαν γύρω και πασσάλους όντας έτοιμοι να αντιμετωπίσουν μια πολιορκία.
Οι Έλληνες καθώς ήταν έτοιμοι για μάχη νευρίασαν όταν είδαν τον εχθρό να έχει αποχωρήσει και τον εντόπισαν καθώς είδε ότι είχε προσαράξει τα πλοία του. Τότε ο ευφυής Σπαρτιάτης αρχηγός πλησίασε δίπλα στην παραλία με το πλοίο του και φώναξε  «Άνδρες της Ιωνίας, αν μ' ακούτε, προσέξτε τι έχω να σας πω. Οι Πέρσες, έτσι κι αλλιώς, δε θα καταλάβουν τίποτα. Όταν αρχίσει η μάχη, θυμηθείτε όλοι σας την ελευθερία κι έπειτα, το σύνθημά μας, Ήρα. Όσοι μ' ακούσατε πρέπει να μεταφέρετε το μήνυμά μου σ' αυτούς που δεν άκουγαν». Μ αυτήν την ενέργεια είτε οι Πέρσες δε θα μάθαιναν τι τους είπε κι οι Ίωνες θα τολμούσαν να ακολουθήσουν τη συμβουλή του ή τα λόγια του θα μεταφράζονταν στους Πέρσες που, μοιραία, θα γίνονταν καχύποπτοι απέναντι στους Ίωνες.
Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα καθώς οι Πέρσες αφόπλισαν τους Σάμιους και απομάκρυναν τους Μιλήσιους θέλοντας να αποφύγουν... δυσάρεστες ενέργειές τους στη μάχη. Έπειτα έστησαν ένα τείχος από ασπίδες και ανέμεναν. Σ’ αυτό το σημείο ο Ηρόδοτος αναφέρει δύο γεγονότα που είτε ήταν συμπτωματικά είτε ήταν από "θεϊκό χέρι". Το πρώτο ότι στη διάρκεια της προέλασής τους οι Έλληνες, βρήκαν στην παραλία το σκήπτρο ενός κήρυκα και, ταυτόχρονα, κυκλοφόρησε στις γραμμές η φήμη ότι οι Έλληνες είχαν νικήσει το Μαρδόνιο στη Βοιωτία ανυψώνοντας κατακόρυφα το ηθικό τους. Το δεύτερο ήταν το γεγονός ότι και οι δύο μάχες διεξήχθησαν την ίδια ημέρα (27 Αυγούστου 479 π.χ.) δόθηκαν δίπλα σε ναούς της Ελευσίνιας Δήμητρας.
Οι Αθηναίοι βάδισαν κατά μήκος της παραλίας και οι Σπαρτιάτες έκαναν μια κυκλική κίνηση από τα γύρω βουνά. Έτσι όταν οι Αθηναίοι μαζί με τους άνδρες της Κορίνθου, της Σικυώνας και της Τροιζήνας συγκρούστηκαν οι Σπαρτιάτες ήταν ακόμα σε απόσταση. Η Ελληνική φάλαγγα έπεσε πάνω στους εχθρούς με τη γνωστή δαιμονιώδη ορμή. Παρ΄ όλα αυτά οι Πέρσες και οι υποτελείς τους άντεξαν πίσω από το τείχος και προς στιγμήν η μάχη ισορρόπησε. Οι νεκροί άρχισαν να πληθαίνουν και από τις δύο πλευρές. Οι δάφνες της δόξας όμως ήταν ένα ισχυρότατο κίνητρο για τους Αθηναίους που τις επιθυμούσαν πριν φτάσουν οι Λακεδαιμόνιοι και εμπλακούν στη μάχη. Έτσι με μια γενική επίθεση το τείχος κατέρρευσε. Η ασφάλεια του οχυρού ήταν το μόνο ασφαλές σημείο πλέον αλλά η εισβολή Ελληνικών στρατευμάτων από τα νώτα διέλυσε κάθε ελπίδα. Πλέον ήταν στο έλεος των Ελληνικών δοράτων οι ζωές των εχθρών οι οποίοι οπισθοχωρούσαν άτακτα εκτός από τους Πέρσες που κατά μικρές ομάδες προέβαλλαν λυσσαλέα μεν αλλά μάταιη δε, άμυνα.
Από τους Πέρσες ναυάρχους σώθηκαν μόνο δύο, ο Αρταΰντης, και ο Ιθαμίτρης, ενώ ο Μαρδόντης κι ο διοικητής του στρατού, Τιγράνης, σκοτώθηκαν στη μάχη. Οι Λακεδαιμόνιοι έφτασαν με το υπόλοιπο στράτευμα που τους συνόδευε, ενώ οι περσικές μονάδες αντιστέκονταν ακόμα, δίνοντάς τους έτσι την ευκαιρία να συμμετάσχουν κι αυτοί στην υπόλοιπη μάχη. Οι απώλειες των Ελλήνων ήταν  σημαντικές, κυρίως ανάμεσα στους Σικυωνίους, των οποίων ο στρατηγός Περίλεως σκοτώθηκε. Οι Σάμιοι, που υπηρετούσαν κάτω από διαταγές των Μήδων κι είχαν αφοπλιστεί νωρίτερα, βλέποντας από την αρχή ότι η έκβαση της μάχης ήταν αμφίβολη, έκαναν ό,τι μπορούσαν, για να βοηθήσουν τους Έλληνες- οι υπόλοιποι Ίωνες, ακολουθώντας το παράδειγμα τους, στράφηκαν εναντίον των Περσών διοικητών τους. Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι 40.000 πτώματα Περσών έμειναν στο πεδίο της μάχης και ότι ο υπόλοιπος στρατός κατέφυγε στις Σάρδεις ενώ ο Ξέρξης πανικοβλημένος ξεκίνησε για τα Εκβάτανα,  στα βάθη της Αυτοκρατορίας του.
Για την Ιστορία, 1500 χρόνια περίπου αργότερα, το 1824 ο ναύαρχος Σαχτούρης θα κατατρόπωνε έναν άλλο πολυάριθμο βαρβαρικό στρατό στο ίδιο ακριβώς σημείο και θα απέτρεπε την αποβίβαση του στην Σάμο.
Με την νίκη τους αυτή οι Έλληνες όχι μόνο έθεσαν τέρμα στα όνειρα του Ξέρξη αλλά απελευθέρωσαν  την Χίο, την Σάμο, και την Λέσβο και όλους τους άλλους Έλληνες νησιώτες που ζούσαν κάτω από την περσική κυριαρχία. Πλέον η πρωτοβουλία των κινήσεων είχε περάσει στους Έλληνες που θα πίεζαν τους Πέρσες για άλλα 40 περίπου χρόνια και με προσωρινή παύση την τρομερή αιμορραγία από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι άλλοτε αήττητοι Μήδοι θα έβλεπαν την Αυτοκρατορία τους να κομματιάζεται από τις σάρισες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Αντεπίθεση

Εμπρησμός σε ελληνική εκκλησία και Μνημείο Ελλήνων πεσόντων στην Αλβανία

ΕΡΕΥΝΑΤΑΙ Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΠΥΡΗΝΑ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΩΝ

Μια απόπειρα εμπρησμού ενός ναού του Ιερού Ναού της Κοίμησης της Θεοτόκου και του μνημείου των Ηρώων πεσόντων Ελλήνων στρατιωτών στο έπος του '40 στον ελληνοϊταλικό πόλεμο, η οποία  σημειώθηκε πριν λίγα 24ωρα στην Μπομποστίτσα της Κορυτσάς, εξετάζεται πολύ προσεκτικά από τις ελληνικές αρχές πληροφοριών, αλλά και από τις αλβανικές αρχές, καθώς είναι πολύ πιθανό να έχουμε ένα πρώτο κρούσμα δραστηριοποίησης τζιχαντιστικού πυρήνα σε βάρος των Ελλήνων και του χριστιανισμού που τόσο έχουν δεινοπαθήσει στην γειτονική χώρα.
 
Ο εμπρησμός αυτός είναι ξεκάθαρη απειλή και εκφοβισμός προς όλους τους ορθοδόξους και τους Ελληνες ειδικά στην Μπομποστίτσα και την Κορυτσά ή αποτελεί την αρχή επιθέσεων του είδους από τιζαντιστικούς πυρήνες;
Οπως αναφέρει ο Ελληνας χριστιανός ορθόδοξος, φύλακας της Μονής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Μπομποστίτσα ανέβηκε κοντά στο ναό, είδε δύο άτομα νεαρής ηλικίας οι οποίοι έρχονταν προς τα εκεί.
Τον χαιρέτησαν και ζήτησαν να δουν το ναό, αφού άναψαν κεριά, χωρίς να κάνουν σταυρό και φυσικά με πρόθεση να ελέγξουν το χώρο και τα άτομα που ήταν εκεί.
Μετά από πέντε λεπτά από την αποχώρηση τους ξέσπασε φωτιά στην εκκλησία και στα μνημαυα
Τι ίχε συμβεί: Οι δύο Αλβανοί είχαν ραντίσει με ρίξει εύφλεκτο υγρό όλη την περιοχή γύρω από την εκκλησία αρχικά και εν συνεχεία μέσα στο ναό με στόχο να πάρουν τα πολλά ξερόχορτα γύρω από την Μονή με στόχο να καεί η Μονή, ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αλλά και το μνημείο τον Ελλήνων Πεσόντων που βρίσκεται στο ίδιο χώρο.
Καλεσε σε βοήθεια και τελικά η φωτιά κατασβέστηκε μετά αό ώρα και αφού είχε προκαλέσει σημαντικές σημιές.
Είναι το πιο σοβαρό επεισόδιο βίας κατά του ελληνικού χριστιανικού πλξιθσμού της Αλβανίας εδώ και πολύ καιρό. Να θυμήσουμε ότι η Αλβανία αποτελεί κέντρο "παραγωγής" φανατικών τζιχαντιστών οι οποίοι "μεγαλουργούν" στις σφαγές κατά του πληθυσμού στην Συρία, όπου έχουν καταταχτεί στις τάξεις του ISIL/ISIS.
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                                                ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ      ΕΔΩ

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Στις 24 Αυγούστου 1779 περνά στην αιωνιότητα ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός


Στις 24 Αυγούστου 1779 περνά στην αιωνιότητα ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός
Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Απόστολος της Εθνικής Παλιγγενεσίας
Έχουν περάσει δύο και πλέον αιώνες από τον μαρτυρικό θάνατο του Κοσμά του Αιτωλού, την 24η Αυγούστου 1779 στο Κολλικόντασι της Βορείου Ηπείρου. Ο Ιεραπόστολος των Βαλκανίων, θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες μορφές του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και ανήκει στις φωτισμένες εκείνες προσωπικότητες των χρόνων της δουλείας που προετοίμασαν το Γένος για την παλιγγενεσία του.
Ο βίος και η πολιτεία του Κοσμά του Αιτωλού, κατά πολλούς αποτελούν εθνικό κεφάλαιο, καθώς η συμβολή του υπήρξε μέγιστη στην προετοιμασία της Επανάστασης του 1821, στη διάδοση των γραμμάτων, στη διατήρηση και την  διάσωση της Ορθόδοξης πίστης,  στην προστασία του παιδιού και στην εξύψωση της θέσης της γυναίκας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει, επίσης, η γνωριμία του με τον περιβόητο Αλή Πασά, ο οποίος προς έκπληξη όλων τον τίμησε ιδιαίτερα. Ο Κοσμάς γεννήθηκε το 1714 στο χωριό Μεγαδένδρο της ορεινής Τριχωνίδας, στην Αιτωλία, απ΄όπου έλαβε και την προσωνυμία Αιτωλός. Το κοσμικό του όνομα ήταν Κώστας Δημητρίου.
Στην ευρύτερη περιοχή κατοικίας του Κοσμά, από τη Ναύπακτο ως την Άρτα και από το Μεσολόγγι ως το Καρπενήσι κατοικούσαν μόλις 10.000 κάτοικοι οι οποίοι είχαν αγριέψει. Οι περισσότεροι ζούσαν στα βουνά ως ληστές. Ο Κοσμάς αντιλαμβανόταν ότι αντιμετώπιζαν διπλό κίνδυνο, από τη ληστεία και από τους Τούρκους. Γνώριζε όμως, ότι αν δεν μορφωνόταν, δεν θα μπορούσε να τους βοηθήσει. Έτσι λοιπόν αποφάσισε να σπουδάσει.
Τα πρώτα του γράμματα τα είχε διδαχτεί σε σχολεία της περιοχής των Αγράφων όπου και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του διδασκόμενος και διδάσκοντας. Μελέτησε το Ευαγγέλιο, το οποίο του εμφύσησε μια δημιουργική ανησυχία, και του δημιούργησε την ανάγκη να είναι χρήσιμος και ωφέλιμος στους άλλους. Διάβαζε μόνος και μελετούσε αδιάκοπα. Στα μέσα περίπου του 18ου αι. ο Κοσμάς φεύγει για το Άγιο Όρος για να φοιτήσει στη φημισμένη Αθωνιάδα Σχολή. Παρακολούθησε μαθήματα φιλολογίας, φυσικών επιστημών, φιλοσοφίας και θεολογίας και καταρτίσθηκε άριστα. Όπως αναφέρει ο ίδιος σε μια διδαχή του: «Εγώ, αδερφοί μου, εκπαιδεύτηκα εις την σπουδήν σαράντα – πενήντα χρόνους, εδιάβασα πολλά και διάφορα βιβλία και περί Εβραίων και περί Ελλήνων και περί άλλων ασεβών κα αιρετικών, ερεύνησα τα βάθη της σοφίας και ηύρα ότι οι άλλες πίστες είναι ψεύτικες, κάλπικες, μόνον η ιδική μας η Χριστιανική είναι ορθόδοξος, αληθινή και Αγία». Παρέμεινε στο Άγιο Όρος 17 χρόνια και ασπάσθηκε τον μοναχισμό. Έμαθε ξένες γλώσσες (εβραϊκά, τουρκικά κ.α.) και απέκτησε άνεση στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.
Την εποχή του Κοσμά του Αιτωλού το θρησκευτικό συναίσθημα είχε καταρρακωθεί, μέχρι του σημείου οι Χριστιανοί να παραμένουν αβάπτιστοι, γιατί δεν υπήρχαν ιερείς. Έτσι καθίσταντο εύκολη λεία για το Ισλάμ. Το 1730 ο προσηλυτισμός στο Ισλάμ γινόταν κατά χιλιάδες και οι 350.000 Χριστιανοί στην Αλβανία περιορίστηκαν σε 50.000 με τάσεις ακόμη μεγαλύτερης μείωσης. Ο Πατροκοσμάς αφουγκραζόταν τον κίνδυνο. Σε ηλικία 45 ετών χειροτονήθηκε ιερέας και αποφάσισε να δράσει δυναμικά περιοδεύοντας σε ολόκληρη την Ελλάδα, προκειμένου να αναχαιτίσει τον χείμαρρο των εξισλαμισμών. Το 1760 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, το κέντρο της Ορθοδοξίας, για να λάβει επίσημη άδεια από τον Οικουμενικό Πατριάρχη να περιέρχεται παντού και να κηρύττει, ώστε να μη συναντήσει εμπόδια από εκκλησιαστικές και τουρκικές αρχές – καθώς η άδεια από τον Πατριάρχη ήταν σεβαστή απ΄όλους- αλλά και για να λάβει την ευλογία της Εκκλησίας. Ο Πατριάρχης Σεραφείμ Β΄, βλέποντας τον ζήλο του, έδωσε πρόθυμα την συγκατάθεσή του. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός ως κύριο τρόπο επικοινωνίας ανάμεσα στους υπόδουλους Έλληνες είχε τη διδαχή. Οι διδαχές του μας δείχνουν πως δεν υπήρξε μόνο ένας υπέροχος ερμηνευτής του Ευαγγελίου, αλλά και ένας εκκλησιαστικός ρήτορας, ψυχολόγος, παιδαγωγός και κοινωνιολόγος.
Πραγματοποίησε τέσσερις μεγάλες περιοδείες. Η πρώτη ξεκίνησε από τα προάστια της Κωνσταντινούπολης και συνεχίστηκε στη Θράκη και στη Μακεδονία. Ο κόσμος τον άκουγε «διψασμένα» και αυτό τον ικανοποιούσε πολύ. Στη συνέχεια έφτασε μέσω Θεσσαλίας στην Ιερά Μονή Προυσού της Ευρυτανίας, όπου ίδρυσε ένα σχολείο και τέλος κατευθύνθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στην ορεινή Τριχωνίδα. Ο Κοσμάς επέλεγε κυρίως περιοχές στις οποίες ήταν άφθονο το τουρκικό στοιχείο και είχαν παρατηρηθεί αρκετά κρούσματα αλλαξοπιστίας. Η δεύτερη περιοδεία του ξεκίνησε το 1763 και διήρκεσε 11χρόνια. Ο Κοσμάς περιόδευσε στη Θράκη, τη Μακεδονία και το Άγιο Όρος. Στη συνέχεια ταξίδεψε μέσω θαλάσσης στη Σκιάθο και τη Σκόπελο και κατόπιν μετέβη στη Θεσσαλία.
Στη Λάρισα συνάντησε μεγάλη αντίδραση από τους Εβραίους και τους πλούσιους οι οποίοι δεν τον δέχτηκαν. Λέγεται μάλιστα, ότι ούτε νερό δεν του προσέφεραν από κάποιο πηγάδι της πόλης και ότι ο Κοσμάς δυσφόρησε τόσο πολύ που τους καταράστηκε. Ο θρύλος, που διατηρείται στη Λάρισα μέχρι και σήμερα,λέει ότι οι κάτοικοι δεν πίνουν νερό από τα πηγάδια, γιατί είναι γλυφό, αλλά από τα ποτάμια. Κάποια στιγμή κατέφθασε και στο Βελεστίνο, όπου εργάσθηκε σκληρά. Η διδασκαλία του διέγειρε τις καρδιές των υποδούλων και απέφερε πρόσφορους καρπούς, όπως στην περίπτωση του Ρήγα Βελεστινλή. Χωρίς την προπαρασκευή του Κοσμά ίσως οι Έλληνες να μην είχαν δεχθεί το κήρυγμα του Ρήγα και το μυστικό της Φιλικής Εταιρείας. Συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων οι οποίοι δεν χρησιμοποίησαν το καριοφίλι, αλλά την πένα και τον λόγο, όπως έκανε ο Ρήγας.
Σκαρφάλωνε ακόμη και στα απρόσιτα λημέρια των κλεφτών και των αρματολών, τους ενθάρρυνε και τους μυούσε στη Μεγάλη ΙδέαΣτην τρίτη του περιοδεία, ο Πατροκοσμάς ταξίδεψε στα Δωδεκάνησα και κατόπιν στα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου. Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος, όπου και παρέμεινε για προσωπική μελέτη και περισυλλογή. Δίδαξε τις μονές, περιόδευσε στα χωριά της Χαλκιδικής, τη Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές. Βρέθηκε στη Βέροια και τη Σιάτιστα. Πήγε στην Κορυτσά, όπου ήρθε σε προστριβή με την αριστοκρατία και ιδίως με την ματαιοδοξία των πλούσιων γυναικών τις οποίες και καυτηρίασε. Κατόπιν επισκέφθηκε τη Βόρειο Ήπειρο, για να αναχαιτίσει τους ομαδικούς εξισλαμισμούς. Με τα Επτάνησα ολοκληρώθηκε η Τρίτη του περιοδεία.
Η τέταρτη περιοδεία ξεκίνησε από τους Αγίους Σαράντα. Σ΄αυτήν την περιοδεία όργωσε ολόκληρη την Βόρειο Ήπειρο. Εργάστηκε περισσότερο στη Χιμάρα, όπου μετά από πολύ αγώνα κατάφερε να συμφιλιώσει τους Χιμαριώτες που βρίσκονταν συνεχώς σε προστριβές και για τον λόγο αυτόν δεν εκκλησιάζονταν για να μη βρίσκονται όλοι μαζί στον ίδιο χώρο, αλλά είχαν ιδιωτικά παρεκκλήσια στα σπίτια τους. Ο Κοσμάς κατέστειλε αυτήν την εκδικητική τους μανία και θεμελίωσε έναν κοινό ναό για όλους, το ναό των Αγ. Πάντων. Μετά τον μαρτυρικό θάνατό του, οι κάτοικοι από ευγνωμοσύνη έχτισαν προς τιμήν του ένα παρεκκλήσι στην κεντρική πλατεία της Χιμάρας, το οποίο σώζεται μέχρι σήμεραΕίναι χαρακτηριστικό ότι ο Κοσμάς όπου κι αν πήγαινε, κύριο μέλημά του ήταν η ίδρυση σχολείων. Μέσω της παιδείας απέβλεπε στην αναγέννηση του έθνους. Από όποιο μέρος κι αν περνούσε ρωτούσε: «Έχετε σχολείο για να διαβάζετε τα παιδιά;». Η απάντηση που συνήθως ελάμβανε ήταν αρνητική, και έτσι ξεκινούσε αμέσως το έργο. Είχε συνειδητοποιήσει ότι το ελληνικό σχολείο θα συντελούσε στη διαφύλαξη της πίστης και στην ελευθερία της πατρίδος.
«Δεν βλέπετε πώς αγρίεψε το Γένος μας από την αμάθειαν και εγινήκαμεν ωσάν τα θηρία;». «Τα γράμματα είναι το στολίδι του ανθρώπου. Και μόνον με τη βοήθειαν των γραμμάτων θα καλλιτερεύσετε την τύχην σας» υποστήριζε. Έπειτα κατευθύνθηκε προς τα Τίρανα κι ακόμη βορειότερα. Στο τέλος του 1778 επισκέφθηκε πάλι τα Γιάννενα όπου ήρθε σε ρήξη με τους Εβραίους, οι οποίοι τον συκοφάντησαν στον πασά των Ιωαννίνων ως όργανο της ρώσικης προπαγάνδας. Οι τουρκικές αρχές δεν του επέτρεψαν να μιλήσει μέσα στην πόλη. Έτσι ο Κοσμάς έφυγε, πήγε στο Ζάλογγο και κατόπιν στην Τσαμουριά. Ενετοί πράκτορες τον κατασκόπευαν παντού.
Το έργο του ενόχλησε πολλούς και δημιούργησε εχθρούς. Ο ίδιος έγραψε σε μια επιστολή: «Δέκα χιλιάδες Χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μισεί. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσο. Χιλιάδες Εβραίοι θέλουν τον θάνατόν μου και ένας όχι». Όπως φαίνεται, κυριότερος εχθρός του ήταν οι Εβραίοι. Η Άρτα, η Πρέβεζα, η Κεφαλλονιά και τα Ιωάννινα είχαν πολλούς Εβραίους, οι οποίοι εκμεταλλεύονταν τους Χριστιανούς. Ο Κοσμάς με το κήρυγμά του νουθετούσε τους Χριστιανούς να μη συναναστρέφονται τους Εβραίους ούτε να συναλλάσσονται μαζί τους. Τους καυτηρίαζε και τους κατέκρινε. Όταν, μάλιστα, είδε ορισμένους Χριστιανούς να αφήνουν τον εκκλησιασμό για να πάνε στο παζάρι, συρρέοντας από κάθε χωριό, τους έπεισε να το μεταθέσουν από Κυριακή σε Σάββατο, γεγονός το οποίο προκάλεσε αγανάκτηση στους Εβραίους γιατί ζημιώθηκαν οικονομικά και προκάλεσε τη θυελλώδη αντίδρασή τους. Μετά από όλα αυτά ο Κοσμάς γνώριζε ότι σύντομα θα ερχόταν το τέλος του. Συνέχισε παρόλα αυτά την περιοδεία του με περισσότερη θέρμη.
Οι Εβραίοι όμως καιροφυλακτούσαν και επιδίωκαν να τον σκοτώσουν. Τον κατηγορούσαν ότι ήταν δήθεν όργανο της Ρωσίας και υποκινούσε επανάσταση. Γι αυτόν τον σκοπό προσέφεραν στον Κουρτ Πασά του Βερατίου 25.000 γρόσια, τεράστιο ποσό για την εποχή, για να τον σκοτώσει. Εκείνος έστειλε τον χότζα του με τους έμπιστούς του και τον συνέλαβαν, ενώ κήρυττε στο Κολλικόντασι. Τον κρέμασαν από ένα δέντρο και στη συνέχεια τον έγδυσαν και τον πέταξαν στον Άψο ποταμό το 1779. Οι Χριστιανοί προσπάθησαν να βρουν το σώμα του, αλλά δεν τα κατάφεραν. Μετά από τρεις ημέρες το ανέσυρε ο εφημέριος του χωριού και το έθαψε στον ναό του.
Ο Κοσμάς ο Αιτωλός εργάσθηκε ακαταπόνητα για την προετοιμασία της Επανάστασης και μυούσε τους ραγιάδες στη Μεγάλη Ιδέα. Παρότι αναγκάσθηκε να αντιμετωπίσει πολλούς εχθρούς, Εβραίους, Λατίνους, Ενετούς και Τούρκους, εργαζόταν συνεχώς και με πλήρη μυστικότητα. Ο ρόλος που διαδραμάτισε την εποχή εκείνη, ήταν τεράστιος, αν αναλογιστούμε την αιμορραγία του Γένους από τους εξισλαμισμούς και τις εξωμοσίες. Λαϊκός απόστολος και εθνομάρτυρας, επιδρούσε στις μάζες με τρόπο εκπληκτικό. Ο Άγιος Κοσμάς είχε μοχθήσει, για να αξιωθεί της εν Χριστώ ζωής. Τα λεγόμενά του ήταν απαύγασμα της δικής του προσωπικής μελέτης και γνώσεως και καρπός της δεκτικότητάς του στις δωρεές του Αγίου Πνεύματος.
Ο Κοσμάς ήταν ένας πνευματικός άνθρωπος, μια εμπνευσμένη προσωπικότητα, με εξίσου δυναμική και εμπνευσμένη παραγωγή. Με λίγα λόγια, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος την κατάλληλη χρονική στιγμή για το χειμαζόμενο έθνος μας. Αποτέλεσε έναν φωτεινό φάρο και οδηγό σε χρόνους χαλεπούς για την πατρίδα και το ελληνορθόδοξο φρόνημα και στάθηκε στυλοβάτης σε περιστάσεις που η ανθρώπινη δύναμη λυγίζει και δεν είναι αρκετή μπροστά στις αντιξοότητες και τις δυσκολίες. Εύλογα θα μπορούσε κανείς να στραφεί στη Θεία μέριμνα και να τον χαρακτηρίσει θεόσταλτο, που ήρθε για να μετριάσει και να επουλώσει τις πληγές και τα τραύματα του υπόδουλου, ταλαίπωρου ελληνισμού.
Η πορεία, η δράση καθώς και η ίδια η ύπαρξη του Πατροκοσμά ήταν καταλυτική για το έθνος και την πολιτιστική και θρησκευτική μας κληρονομιά. Η δράση του ήταν ευχής έργο και βάλσαμο, και η προσωπικότητά του αποτελούσε ό,τι ακριβώς χρειαζόταν ο ραγιάς της εποχής για να πιστέψει, να ορθοποδήσει και να προχωρήσει. Άλλωστε η ιστορία μας έδειξε ότι με το κήρυγμά του και με το μαρτύριό του έβαλε το φυτίλι που έμελλε να ανάψει λίγο αργότερα με τον ελληνικό διαφωτισμό και τους Ρήγα Φεραίο και Αδαμάντιο Κοραή. Μπορεί λοιπόν κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως προπομπός του ελληνικού διαφωτισμού που οδήγησε στην εθνεγερσία του 1821 και την αποτίναξη του επί τέσσερις αιώνες οθωμανικού ζυγού.
Κορίνα Πενέση

Η αιώνια έχθρα Ελληνισμού - Σιωνισμού ανά τους αιώνες


 
Η αιώνια έχθρα Ελληνισμού - Σιωνισμού ανά τους αιώνες
ΟΡΙΣΜΟΣ: «Η Γένεσις του “Αντισημιτισμού”: Η Αντιουδαϊκή εχθρότης, παλαιά όσο και ο Ιουδαϊσμός αυτός, έχει ως πρωταρχική αφορμή την συναίσθησιν της φυλετικής υπεροχής και την αδιάλλακτον μισαλλοδοξίαν των Εβραίων.»
Απόσπασμα από την εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, έκδοση του 1928 Τόμος Δ’, σελίδα 925 
Αφορμή για το κείμενο αυτό μας έδωσε, πέρα από τα τραγικά γεγονότα της Γάζας, το βιβλίο του Αμερικανού Έντουαρντ Φλάννερυ με τίτλο «Η Αγωνία των Εβραίων - 2.300 χρόνια Αντισημιτισμού». Ένα πρώτο ενδιαφέρον στοιχείο από το βιβλίο αυτό είναι ότι συγγραφέας του είναι κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας των ΗΠΑ, που διατέλεσε επί 10 χρόνια πρόεδρος της επιτροπής διαλόγου Καθολικών και Εβραίων. Απόλυτα συναφές με το γεγονός αυτό είναι ότι το συγκεκριμένο βιβλίο στην Ελληνική του έκδοση είναι μία συνεργασία της Χριστιανικής Αντιρατσιστικής (;) Πρωτοβουλίας με τον εκδοτικό οίκο της Θεσσαλονίκης «Νησίδες».
Μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου λοιπόν υπάρχει εκτενής αναφορά στις σχέσεις του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου με τους Εβραίους, σχέσεις καθόλου φιλικές. Βεβαίως όλα αυτά ξεκίνησαν στην Ελληνιστική Περίοδο, αφού μέχρι και τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Έλληνες αγνοούσαν πλήρως την ύπαρξη των Εβραίων. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Πατέρας της Ιστορίας Ηρόδοτος αναφέρεται ακόμη και στα σημερινά εδάφη του Ισραήλ, της Παλαιστίνης και της Συρίας αλλά δεν αναφέρει ούτε μία λέξη για τους Εβραίους.
Πρώτα από όλα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μέσα μας ότι ο Αντισημιτισμός, ο Αντιεβραϊσμός και ο Αντισιωνισμός διαφέρουν μεταξύ τους σε όχι αμελητέο βαθμό. Γιατί αν μιλήσουμε περί Αντισημιτισμού με την κυριολεξία του όρου, η αλήθεια είναι ότι σφοδρές υπήρξαν οι μάχες των Ελλήνων με τους φερόμενους σαν Σημίτες Φοίνικες τόσο στο Νότιο Αιγαίο, όσο και σε Κύπρο και Σικελία, όπου ως γνωστόν οι Έλληνες κυριάρχησαν πλήρως. Εάν δεν υπήρχαν οι Έλληνες, η Μεσόγειος θα ήταν σχεδόν μία Σημιτική λίμνη. Βεβαίως Αντισημιτισμός έχει επικρατήσει να θεωρείται ο Αντιεβραϊσμός επειδή σήμερα στον καιρό του «Ολοκαυτώματος» και της Νέας Τάξης οι λέξεις και τα γεγονότα έχουν χάσει το πραγματικό τους περιεχόμενο και νόημα.
Η ιστορία του Αντισημιτισμού ξεκίνησε με την ιστορία του Αμάν του Μακεδόνα. Σύμφωνα με ότι αναφέρει λοιπόν το βιβλίο του Καθολικού ιερέα, που εξέδωσαν οι εγχώριοι χριστιανοί αντιρατσιστές, παραδοσιακά θεωρείται ότι η ιστορία του Αντισημιτισμού ξεκίνησε με την ιστορία του Αμάν. Στην Παλαιά Διαθήκη λοιπόν και συγκεκριμένα στο βιβλίο Εσθήρ, αναφέρεται ότι στην κορυφή της ιεραρχίας της Περσικής Αυτοκρατορίας, βρισκόταν ένας Έλληνας, ο Αμάν Αμαδάθου Μακεδών. Ο Αμάν εξέφραζε την άποψη ότι οι εβραίοι είχαν σκοπό την διάλυση της Αυτοκρατορίας και πρότεινε στον Ξέρξη την λήψη μέτρων. Καθότι αυτό έγινε γνωστό στους εβραίους, οι εβραίοι μέσω της παλλακίδας του Αυτοκράτορα Εσθήρ συκοφαντούν τον Αμάν και τον απαγχονίζουν μαζί με τα ανήλικα παιδιά του (σας θυμίζει κάτι;) και εξοντώνουν επίσης δεκάδες χιλιάδες Πέρσες ευγενείς με την άδεια του Ξέρξη, μέχρι να χορτάσουν τα μάτια τους. Από εκεί και πέρα η Αυτοκρατορία περνά στα χέρια τους και συμπτωματικά (;) ξεκινούν οι εκστρατείες της Περσικής Αυτοκρατορίας κατά της Ελλάδας. Εις ανάμνησιν της σφαγής του Έλληνα Αμάν, οι εβραίοι έχουν καθιερώσει ειδική θρησκευτική εορτή με το όνομα “Πουρείμ”.
Γνωστή σε όλους μας είναι η ψεύτικη εβραϊκή ιστορία που αναφέρει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος προσκύνησε τους ραβίνους και το Ναό του Σολομώντος όταν εισήλθε στα εδάφη των εβραίων. Η ψευτό-ιστορική προέλευση αυτής της ιστορίας είναι το γελοίο κείμενο του Καλισθένους, το οποίο είναι γεμάτο τερατολογίες. Από καμία ιστορική πηγή δεν προκύπτει η οποιαδήποτε σχέση του Μεγάλου Μακεδόνα Στρατηλάτη με τους Εβραίους και δεν επιβεβαιώνεται ούτε καν αναφέρετε το εν λόγω γεγονός. 
Μέσα στον Ελληνιστικό Κόσμο υπήρξε σφοδρή σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων. Σύγκρουση πνευματική αλλά και πολλές φορές αιματηρή. Η αντίθεση αυτή μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων ήταν περισσότερο έντονη στην μεγαλούπολη της Αλεξάνδρειας, η οποία αποτελούσε εκείνη την εποχή την πνευματική (λόγω της παρουσίας των Ελλήνων) αλλά και την οικονομική (λόγω του σίτου) πρωτεύουσα του τότε γνωστού κόσμου.
Πληθώρα Ελλήνων συγγραφέων της εποχής, ιστορικών, φιλοσόφων και χρονογράφων γράφουν έργα και συγγράμματα κατά των Ιουδαίων. Μερικοί από αυτούς είναι: ο Χαιρέμων, ο Λυσίμαχος, ο Ποσειδώνιος, ο Απολλώνιος ο Μόλων, ο Απίων, ο Μνασέας, ο Μανέθωνας και άλλοι. Τα έργα όλων αυτών, πλην ελαχίστων αποσπασμάτων, αγνοούνται και είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι στο διάβα των αιώνων καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Επιστρέφοντας στο εν λόγω βιβλίο, το οποίο αναφέραμε στη αρχή αυτού το κειμένου, δεδομένο μέσα από τις σελίδες του είναι η μόνιμη σύγκρουση Ελλήνων και Ιουδαίων στην Αρχαιότητα. Χαρακτηριστικά μάλιστα ο εν λόγω συγγραφέας καθολικός Ιερέας στο βιβλίο του αναφέρει: «… Για τους υπερήφανους κληρονόμους του Ομήρου, του Περικλή και του Αριστοτέλη, η επιφυλακτική στάση των Εβραίων ήταν μια ανυπόφορη αλαζονεία. Πεπεισμένοι ότι «πας μη Έλλην βάρβαρος», αντέκρουσαν τα επιχειρήματα για ανωτερότητα ή προνόμια ενός λαού, που θεωρούσαν ότι δεν διακρίνεται πολιτικά και πολιτιστικά από τους άλλους. Η σύγκρουση μεταξύ αυτών των δύο υπερήφανων και ανόμοιων νοοτροπιών ήταν μόνο θέμα χρόνου ...».
Αντεπίθεση

ΟΙ ΚΟΜΠΙΝΕΣ ΚΑΙ Η ΕΒΡΑΪΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ …



Αγαπητέ πατριώτη δεν δικαιώνεται μόνο ο Λόγιος Ερμής, αλλά και ο (Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος -Αρχαία Ιθώμη) που σε όλα τα άρθρα μου λέω τον Τσίμπρα το τελευταίο χαρτί της προδοσίας για την πατρίδα μας.

ΦΙΛΕΣ / ΦΙΛΟΙ, 

  ΤΙΠΟΤΑ  ΔΕΝ  ΜΕΝΕΙ  ΚΡΥΦΟ  ΥΠΟ  ΤΟΝ  «ΗΛΙΟΝ»  ΚΑΙ  ΟΣΟΙ  ΤΟ  ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ,  ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΟΥΝ  ΚΑΙ
       ΣΤΟ  ΤΕΛΟΣ,  ΡΕΖΙΛΕΥΟΝΤΑΙ !  ΟΤΑΝ  ΣΤΙΣ  17 / 11  ΠΡΟΩΘΗΣΑΜΕ  ΜΗΝΥΜΑ  » ΤΣΙΠΡΑΣ – Ο ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ
       ΕΞ  ΑΡΤΗΣ «  ΔΕΝ  ΕΙΧΑΜΕ  ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ  ΤΟ  ΣΗΜΕΡΙΝΟ  ΜΗΝΥΜΑ  ΠΟΥ  ΛΑΒΑΜΕ  ΑΠΟ  «» ΠΑΜΕ  ΑΙΓΙΟ «»
       ΠΟΥ  ΕΚΘΕΤΕΙ  ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΑ  ΤΟΝ  ΠΡΟΕΔΡΟ  ΤΟΥ  «ΣΥΡΙΖΑ»  ΠΟΥ  ΠΡΕΠΕΙ  ή 

ΝΑ  ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ  
ΠΑΡΑΥΤΑ  ΓΙΑΤΙ  ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ 
ΝΑ  ΜΑΣ  ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙ  ΕΝ  ΨΥΧΡΩ  ή  ΝΑ  ΔΙΑΨΕΥΣΕΙ  ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ
ΤΑ  ΟΣΑ  ΤΟΥ  ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΥΝ ! 
ΑΛΛΗ  ΕΠΙΛΟΓΗ  ΔΕΝ  ΕΧΕΙ !  ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ  ΟΤΙ  ΟΙ  ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΝΤΕΣ
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ  ΤΟ  ΟΝΟΜΑ  ΤΟΥΣ  ΦΑΡΔΙΑ-ΠΛΑΤΙΑ. 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΟΛΟ  ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ,  ΕΙΝΑΙ
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ  ΠΩΣ  ΕΝΕΡΓΟΥΝ  ΟΣΟΙ  ΘΕΛΟΥΝ  ΝΑ  ΒΛΑΨΟΥΝ  ΤΗΝ  ΠΑΤΡΙΔΑ  ΜΑΣ !  ΚΙ  ΕΜΕΙΣ  ΤΟΥΣ
ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΜΕ  ΚΑΙ  ΤΟ  ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ  ΤΟΥΣ  ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ,  ΧΩΡΙΣ  ΝΑ  ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ  «» ΑΠΟ  ΠΟΥ  ΚΡΑΤΑΕΙ
Η  ΣΚΟΥΦΙΑ  ΤΟΥΣ «»
  ΚΑΙ  ΜΕΤΑ  ΜΑΣ  ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΝ  ΝΑ  ΠΛΗΡΩΣΟΜΕ  ΤΑ  «ΣΠΑΣΜΕΝΑ «                                   ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΤΗΣΤΕ        
ΕΔΩ

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Η άγνωστη δράση των αρμάτων μάχης στην εισβολή του 1974 - Οι απώλειες Εθνοφρουράς & Τούρκων εισβολέων

ΜΕΓΑΛΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΌ 40 ΧΡΟΝΙΑ

Ελάχιστα γνωστή είναι στο ευρύ κοινό η δράση των ελληνοκυπριακών και των τουρκικών αρμάτων μάχης που διεξήχθη κατα την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο,
Την δράση της 23ης Επιλαρχίας Μέσων Αρμάτων της Εθνικής Φρουράς, με τα "αρχαία" Τ-34/85 παρουσιάζει ο συγγραφέας και ερευνητής Κώστας Δημητριάδης, ο οποίος με το βιβλίο του "Κϋπρος, η μεγάλη προδοσία" παρουσιάζει λεπτομερώς τα γεγονότα συντάραξαν τον Ελληνισμό, πριν από 40 χρόνια...
Σύμφωνα με τονσυγγραφέα, οιπόν, η 23 ΕΜΑ διέθετε 32 άρματα μάχης Τ-34/85 αγορασμένα από την Ρωσία μέσω Αιγύπτου. Η Επιλαρχία διέθετε δύο Ίλες των 16 αρμάτων η κάθε μία και κάθε Ίλη ήταν χωρισμένη σε 3 ουλαμούς των 5 αρμάτων συν το άρμα του Δκτή Ίλης. Ήδη πριν τον πόλεμο, η 23 ΕΜΑ είχε αποσπάσει από την 2η Ίλη της, 8 άρματα, 3 στην Αμμόχωστο και 5 στην Κερύνεια.
Ήδη πριν τον πόλεμο, η 23 ΕΜΑ είχε αποσπάσει από την 2η Ίλη της, 8 άρματα, 3 στην Αμμόχωστο και 5 στην Κερύνεια.
Με την εισβολή η μισή Επιλαρχία ήταν διασκορπισμένη εξ αιτίας της δράσης της στο Πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Βρέθηκαν λοιπόν 18 άρματα ως ετοιμοπόλεμα την 20η Ιουλίου κοντά στα θέατρα των επιχειρήσεων ήτοι μόνο μια Ίλη. Και μέσα σε όλα αυτά άρχισαν τα μηχανικά προβλήματα.
Σχεδόν άμεσα 2 άρματα ακινητοποιήθηκαν από βλάβη στον κινητήρα και εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματα τους.
Άλλα 2 άρματα καταστράφηκαν από τουρκικά M72 LAW κοντά στην ακτή στο Πεντεμίλι και 1 εγκαταλείφθηκε κοντά σε εξοχικό κέντρο ακριβώς από πίσω τους μετά από βολή τουρκικού φορητού ΠΑΟ.
Άλλα 2 άρματα καταστράφηκαν από Τουρκικά M72 LAW κοντά στην ακτή στο Πεντεμίλι και 1 εγκαταλείφθηκε κοντά σε εξοχικό κέντρο ακριβώς από πίσω τους μετά από βολή τουρκικού φορητού ΠΑΟ.
Το βράδυ της 20ης Ιουλίου 7 άρματα ενίσχυσαν την νυχτερινή επίθεση της ΕΛΔΥΚ στο Κιόνελι. Σχεδόν άμεσα 2 άρματα ακινητοποιήθηκαν από βλάβη. Την αυγή τα κατέστρεψε η Τουρκική αεροπορία. Άλλο 1 έπεσε στην αντιαρματική τάφρο Τσινάρ και εγκαταλείφθηκε. Οι Τούρκοι το τράβηξαν μετά δύο ημέρες και το χρησιμοποίησαν στις επιχειρήσεις για λογαριασμό τους.
8 συνολικά άρματα χάθηκαν "φθηνά" την πρώτη κιόλας μέρα.
Την 3η μέρα που οι Τούρκοι επιχείρησαν την τελική επίθεση κατά της Κερύνειας προσπαθώντας να την καταλάβουν πριν ξεκινήσει η εκεχειρία, τα 4 άρματα που ευρίσκονταν εκεί με σχεδόν εξαντλημένα τα πυρομαχικά τους, εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους - ένα μάλιστα οδηγήθηκε από τον οδηγό στο χωριό του και εγκαταλείφθηκε εκεί (και αυτό έγινε αιτία για σφαγές όταν μπήκαν οι Τούρκοι) - ανεβάζοντας τις απώλειες σε 12 άρματα από τα συνολικά 32 της ΕΜΑ.
Το βράδυ της 20ης Ιουλίου 7 άρματα ενίσχυσαν την νυχτερινή επίθεση της ΕΛΔΥΚ στο Κιόνελι. Σχεδόν άμεσα 2 άρματα ακινητοποιήθηκαν από βλάβη. Την αυγή τα κατέστρεψε η Τουρκική αεροπορία. Άλλο 1 έπεσε στην αντιαρματική τάφρο Τσινάρ και εγκαταλείφθηκε...
Κατά την διάρκεια της εκεχειρίας η 23 ΕΜΑ αναδιοργανώθηκε σε 2 ουλαμούς των 7 αρμάτων και έναν των 6 αρμάτων αλλά ήταν φανερό ότι τα άρματα ήταν καταπονημένα και δεν θα άντεχαν.
Κατά τον Αττίλα ΙΙ τα 3 άρματα της Αμμοχώστου εγκαταλείφθηκαν σε τέλεια κατάσταση, όταν οι Άγγλοι δεν επέτρεψαν στα πληρώματά τους να περάσουν μέσα από τις Βάσεις τους ενώ τα καταδίωκαν 13 Μ-48 των Τούρκων. Η μόνη αξιοσημείωτη συμβολή της 23 ΕΜΑ στον Αττίλα ΙΙ ήταν στην Μάχη στο Πυρόϊ στις 17/8/74.
Τα 2 άρματα υποστήριξαν την Διμοιρία των Καταδρομέων στην υπεράσπιση της περιοχής. Κατά την διάρκεια της μάχης 1 άρμα ακινητοποιήθηκε από βολή τουρκικού αντιαρματικού.
Άλλα 3 άρματα ακινητοποιήθηκαν στην περιοχή της Ν.Α.Λευκωσίας και καταλήφθηκαν από τους Τούρκους όταν έθεσαν υπό την κατοχή τους την περιοχή. Αλλα 3 άρματα καταστράφηκαν στις περιοχές Ανατολικά της Αγλαντζιάς, Βόρεια της Αθηαίνου και στην Λουριτζίνα.
.Συνολικά η 23 ΕΜΑ έχασε 22 άρματα στον πόλεμο...
Από αυτά 10 οι Τούρκοι τα επισκεύασαν χρησιμοποιώντας ανταλλακτικά που τους ήλθαν από το Πακιστάν και τα χρησιμοποίησαν εναντίον της Ε/Φ, από τα οποία 3 καταστράφηκαν από Α/Τ της Ε.Φ., 4 εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματα τους και 3 σχεδόν ανέπαφα κοσμούν τα Μουσεία τους.
Οι απώλειες της 23 ΕΜΑ ήταν 13 (κατ' άλλους 16) νεκροί ή αγνοούμενοι.Συνολικά η 23 ΕΜΑ έχασε 22 άρματα στον πόλεμο
Σε ότι αφορά τις τουρκικές απώλειες τα πρώτα άρματα που ξεκίνησαν πολεμικές επιχειρήσεις στην Κύπρο ήταν μια Ίλη αρμάτων - 15 άρματα Μ-47 - της 39ης Μεραρχίας την 22α Ιουλίου. Η Ίλη ακολουθείτο από δύο τάγματα μηχανοκίνητου πεζικού, όλα κινούμενα προς Κερύνεια.
Σε αυτήν την πορεία τους έχασαν 2 Μ-47 από ΠΑΟ των 57mm και των 106mm στην πρώτη γραμμή ελληνικής αμύνης (85 άνδρες του 251 ΤΠ). Πλησιάζοντας την Κερύνεια αντιμετώπισαν την 2η γραμμή αμύνης του 251 ΤΠ - περίπου μια μειωμένης σύνθεσης διλοχία - όπου άλλο 1 Μ-47 ακινητοποιήθηκε από Α/Τ βλήμα των 3,5 που εκτόξευσαν οι αμυνόμενοι.
Αφού κατέλαβαν την πόλη της Κερύνειας δύο πληρώματα από 2 Μ-47 άφησαν τα άρματα τους έξω από το Κάστρο της πόλης παρότι ήξεραν ότι μέσα ήταν Έλληνες ναύτες, προφανώς αναζητώντας πλιάτσικο στην καταληφθείσα πόλη. Ο επικεφαλής της φρουράς του Κάστρου τότε από τις πολεμίστρες έριξε χειροβομβίδες μέσα στα άρματα από τις ανοικτές θυρίδες και τα κατέστρεψε και τα δύο.

Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)
Στις 2 Αυγούστου η 28η Μεραρχία έστειλε μια ομάδα Μ-47 με συνοδευτικά 2 Μ-113 στην περιοχή Κόρνος στην κορυφογραμμή του Πενταδάκτυλου μέσω ενός δασικού δρόμου. Αυτόν τον δρόμο είχε παγιδεύσει κλιμάκιο του 70 ΤΜΧ και άνδρες της ΕΦ είχαν στήσει ενέδρα.
Το προπορευόμενο Μ-47 έπεσε σε νάρκη και έκοψε ερπύστρια. το τέταρτο στην σειρά όχημα, ένα Μ-113 χτυπήθηκε από Α/Τ βλήμα και κατεστράφη ολοσχερώς. Τα εγκλωβισμένα 2ο και 3ο όχημα κατελήφθησαν από τους άνδρες της ΕΦ. Το 5ο άρμα έκανε ταχέως όπισθεν και απεγκλωβίστηκε.
Οι άνδρες της ΕΦ θεωρώντας ότι το προπορευόμενο Μ-47 που πάτησε την νάρκη ήταν μη χρησιμοποιήσιμο το ανατίναξαν και σήμερα το κουφάρι του είναι μνημείο των Τούρκων.
Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)
Τα άλλα δύο οχήματα - ένα Μ-47 και ένα Μ-113 - μεταφέρθηκαν στην Σκυλλούρα όπου έγιναν οι απαραίτητες επισκευές (στο Μ-47 είχε χαλάσει η ηλεκτροϋδραυλική περιστροφή του πύργου).
Στις 15 Αυγούστου το εν λόγω Μ-47 με πλήρωμα τους Λοχίες Δρόσο Κ. & Κριθάρη Α. και τους Κουδουνά, Νικολάου και Τούντα, μπήκαν μέσα σε σχηματισμό Ίλης Τουρκικών αρμάτων Μ-47 κοντά στην περιοχή της Σκυλλούρας και εκμεταλλευόμενοι το ότι κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι το εν λόγω άρμα το χειρίζονται Έλληνες μαυροσκούφηδες (είχαν αφήσει τα Τούρκικα διακριτικά πάνω του) χτύπησαν και αχρήστευσαν 7 άρματα Μ-47 αυτής της Ίλης πριν οι σαστισμένοι Τούρκοι καταλάβουν από που τους χτυπούσαν οι βολές.
Την δράση του "ελληνικού" Μ-47 παρακολουθούσε ο Ίλαρχος Χαραλάμπους από το επίσης "ελληνικό" πλέον Μ-113 και όταν κατάλαβε ότι κινδύνευαν να εντοπισθούν από τους Τούρκους έδωσε διαταγή για αποχώρηση από τον σχηματισμό τους όπως και έγινε. Από την υπόλοιπη Ίλη των Τουρκικών αρμάτων άλλα 2 άρματα τέθηκαν εκτός μάχης από εύστοχες βολές του Ελληνικού Πυροβολικού.
Επίσης την 6η Αυγούστου κατά την επίθεση της 28ης Μεραρχίας προς Λάπηθο-Καραβά 2 Μ-47 που υποστήριζαν Τάγμα Πεζικού χτυπήθηκαν και αχρηστεύθηκαν από Ελληνικά ΠΑΟ.
Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες)
Στις 14 Αυγούστου η ΕΛΔΥΚ δέχεται επίθεση από την ΤΟΥΡΔΥΚ και τις ενισχύσεις των 2000 Πεζοναυτών/Αλεξιπτωτιστών που είχαν πέσει στο Κιόνελι και την Αγύρτα, με την συνδρομή 17 αρμάτων Μ-47.
Οι συντονισμένες βολές του Ελληνικού Πυροβολικού διαχώρισαν τις δυνάμεις των επιτιθέμενων από αυτές των αρμάτων με αποτέλεσμα άπαντες να οπισθοχωρήσουν αφήνοντας κατεστραμμένο 1 άρμα Μ-47.
Η ίδια επίθεση επαναλήφθηκε στις 16 Αυγούστου, αυτή την φορά ενισχυμένη με δυνάμεις της 39ης (50ο Σύνταγμα) και 28ης Μεραρχίας (σύνολο κάτι λιγότερο από 7000 άνδρες) και με μία επιπλέον Ίλη αρμάτων Μ-48.
Το στρατόπεδο κυκλώθηκε και κατελήφθη. Θέλοντας να προχωρήσουν οι Τούρκοι στην κατοικημένη περιοχή της Λευκωσίας αποκρούστηκαν από τους αμυνόμενους χάνοντας 4 άρματα Μ-48 από ΠΑΟ των 90mm (2 Μπικάκης, 1 Σερέτης, 1 Καβακιώτης), και 2 άρματα Μ-48 από ΠΑΟ των 106 ΜΜ
Συνολικά οι Τούρκοι έχασαν στις επιχειρήσεις 6 Μ-48 και 17 ή 18 Μ-47 σύνολο 23 ή 24 άρματα (Πληρώματα 27 νεκροί - 51 τραυματίες).
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                                           ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ       ΕΔΩ