ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ 2013

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ 2013

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και πως έσωσε μια πτήση της Sudan Air


Ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό στή μακρινή χώρα κάτω, στο Σουδάν. Στό αεροδρόμιο της πρωτεύουσας παρατηρείτο μια ασυνήθιστη κίνηση. Εκτός των κανονικών δρομολογίων, ανέμελα νιάτα, μαθητές, με τους εκδρομικούς σάκους των, είχαν γεμίσει τις αίθουσες του αερολιμένα. Μια σχολική εκπαιδευτική, αεροπορική εκδρομή, είχε προγραμματιστεί για την ημέρα αυτή. Σχολικά τραγούδια και χαρούμενες φωνές έσπαγαν το μονότονο βουητό των αεροπλάνων, που απογειωνόταν και προσγειωνόταν εις τον αερολιμένα. Και ξάφνου τα μικρόφωνα ανήγγειλαν;..
.
«Οι εκδρομείς και οι κύριοι συνοδοί αυτών να επιβιβαστούν εις το σκάφος. Το σκάφος σε 5 λεπτά απογειώνεται». Ένας χείμαρρος από νέα παιδιά όρμισε στον αερολιμένα και κατευθύνθηκε προς το αεροσκάφος. Σέ τρία λεπτά όλα ήταν έτοιμα για την απογείωση.
 
Ο Κυβερνήτης, ένας αθλητικός νέος, πού δεν απείχε πολύ στην ηλικία από τους νέους επιβάτες του, αλλά αριστούχος και ίσως ο καλύτερος και ο πλέον δοκιμασμένος της Εταιρείας, τους καλωσόρισε στο σκάφος και τους υποσχέθηκε ένα ωραίο ταξίδι. Όλα ήταν έτοιμα.
 
Ο Κυβερνήτης έριξε μια -τυπική- τελευταία ματιά στά όργανα του σκάφους, δια του ασυρμάτου είπε ατό κέντρο το «Οκέϋ» καί έβαλε σε κίνηση τους κινητήρες. Το κέντρο του είπε τις τελευταίες πληροφορίες της μετεωρολογικής υπηρεσίας, πού ήταν πάρα πολύ καλές και του ευχήθηκε καλό ταξίδι.
Σέ δύο λεπτά το αεροπλάνο φιλούσε για τελευταία φορά τη γη και ορμούσε με δύναμη στους αιθέρες, σαν ένα μεγάλο αρπακτικό πουλί, για να καταβροχθίσει την απόσταση των 500 μιλίων πού τους χώριζε με το αεροδρόμιο του προορισμού τους.
 
Το αεροσκάφος είχε διανύσει περίπου τα 100 μίλια και όλα έδειχναν ότι συμβάλλουν εις ένα ωραίο αεροπορικό ταξίδι, μέσα σε ένα καταγάλανο ουρανό. Οι επιβάτες δε, χόρταιναν να απολαμβάνουν το ωραίο θέαμα πού τους προσέφερε το μεγάλο ύψος. Κάτω από τα πόδια τους ένας πελώριος ανάγλυφος χάρτης, ζωντανός, με χωριά, βουνά, ποταμούς και πεδιάδες απλωνόταν. Η αεροσυνοδός δεν έπαυε να τους ξεναγεί και να τους ενημερώνει συνεχώς.
 
Ο Κυβερνήτης έπαιρνε σειρά στο δικό του μικρόφωνο για να πιάσει συζήτηση με τους επιβάτες και να τους λέει τα μυστικά του αεροπλάνου και της τεχνικής του. Ήταν πράγματι ένα υπέροχο ταξίδι. Ο Κυβερνήτης άνοιξε τον ασύρματο και ζήτησε από το κέντρο το στίγμα του και τον καιρό. Αυτό με την σειρά του, του απάντησε και τον πληροφόρησε ότι μέχρι τέλους του ταξιδιού τους δεν προβλέπεται καμιά αλλαγή του καιρού. Έκλεισε τον ασύρματο και ζήτησε με το μικρόφωνο να μιλήσει με τους επιβάτες, όταν εμπρός του διέκρινε ένα κατάμαυρο σύννεφο. Έκλεισε το μικρόφωνο και έσφιξε το πηδάλιο να οδηγήσει το σκάφος κάτω από το σύννεφο και να μη χάσουν οι επιβάτες την οπτική επαφή τους με τη γη.
 
Ήταν κάτω από το σύννεφο όταν εμπρός του εμφανίστηκε δεύτερο, πλέον κατάμαυρο, με βροντές και αστραπές. Είχε πέσει σε καταιγίδα!
 
Έδωσε ύψος στο σκάφος για να ξεφύγει, το ρολόι έδειχνε 8.000 πόδια, η καταιγίδα όμως δεν σταματούσε. Έδωσε και άλλο ύψος. Το ρολόι έδειχνε 10.000 πόδια, το μάξιμουμ της αντοχής του αεροπλάνου του, οι επιβάτες άρχισαν να θορυβούνται.Η ορατότης ήταν μηδέν. Το χαλάζι κτυπούσε σαν σφαίρες στα παράθυρα του σκάφους. Οι κεραυνοί και οι αστραπές φώτιζαν μόνον τον ουρανό σαν εχθρικό πυροβολικό που προσπαθούσε να τους καταρρίψει. Η αεροσυνοδός προσπαθούσε με ψυχραιμία να τους καθησυχάσει.
 
Το σκάφος σαν παιχνιδάκι μέσα στην φοβερή αγκαλιά της καταιγίδας, άρχιζε να τρίζει και το ρολόι έδειχνε 12.000 πόδια. Ο Κυβερνήτης ψύχραιμος άρχισε να κατεβάζει το σκάφος χαμηλά. 8.000πόδια, 6,000 πόδια, 5.000 πόδια, 4.000 πόδια, 3.000 πόδια, 2.000 πόδια, η ίδια κατάστασις!
Στό φόβο μήπως προσκρούσει σε καμιά κορυφή βουνού, άρχισε πάλι να ανεβαίνει. Φτάνει στα 8.000 πόδια και ανοίγει τον ασύρματο να μάθει από τον πύργο ελέγχου το στίγμα του, πού βρίσκεται και να τους πληροφορήσει ότι έχει πέσει σε καταιγίδα, παρά τις καλές μετεωρολογικές ειδήσεις, αλλά διαπίστωσε ότι δεν λειτουργεί.
 
Άνοιξε αμέσως το ραδιόφωνο, η ίδια σιγή. Ένα κρύο χέρι έσφιξε την καρδιά του. Άνοιξε το χάρτη και προσπάθησε μόνος του να προσδιορίσει τη θέση του.
 
Μάταιος κόπος. Με την προσπάθεια να ξεφύγει από την καταιγίδα είχε χάσει τον προσανατολισμό του. Στά μάτια του συγκυβερνήτου του άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια του πανικού. Ο Κυβερνήτης διάβασε μέσα στα μάτια του βοηθού του την αγωνία καί πριν του μιλήσει έκαμε ακόμα μία προσπάθεια με τον ασύρματο και το ραδιόφωνο.
 
Μάταιος κόπος, η μεγάλη καταιγίδα παραδόξως τα είχε καταστρέψει! Προσπάθησε πάλι με τον χάρτη, το αυτό αποτέλεσμα.
Σέ παρόμοιες καταστάσεις, το θάρρος και η ψυχραιμία του Κυβερνήτου, φέρουν καλά αποτελέσματα. Γύρισε στον συγκυβερνήτη του που τον κοίταζε ακίνητος, μαρμαρωμένος καί του ζήτησε ψυχραιμία, διότι η κατάστασή τους είναι πολύ κρίσιμη και πρέπει να αποφευχθεί ο πανικός των επιβατών. Ο πανικός όμως δεν απείχε πολύ από τους επιβάτες. Η αεροσυνοδός μη ξέροντας απολύτως την κρισιμότητα της κατάστασης, κατέβαλε κάθε φιλότιμη προσπάθεια να τους καθησυχάσει.
 
Πράγματι, η κατάσταση ήταν πάρα πολύ κρίσιμη. Ο κυβερνήτης, χωρίς προσανατολισμό, ασύρματο, ραδιόφωνο και στίγμα, μέσα στη φοβερή θύελλα που δεν είχε τέλος, δε μπορούσε να πιλοτάρει το σκάφος με σιγουριά. Άρχισε να κάμει κύκλους και να ανεβοκατεβαίνει, προσπαθώντας να βγει μέσα από την θύελλα. Το σκάφος τυφλά οδηγείτο από τον ψύχραιμο μέχρι στιγμής Κυβερνήτη.
 
Όμως οι ώρες περνούσαν, θα έπρεπε να είχαν προσγειωθεί προ δυόμισι ώρες περίπου και ακόμη βρισκόταν στα ύψη. Τα καύσιμα άρχισαν να λιγοστεύουν επικίνδυνα. Καμιά βοήθεια, κανένα φωτεινό σημείο. Οι επιβάτες γνωρίζοντας εκ των προτέρων το χρόνο πού εχρειάζετο το ταξίδι τους και βλέποντας ότι έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ, ξέσπασαν σε κλάματα και υστερισμούς, Ακόμη και η αεροσυνοδός έχασε τον έλεγχό της και δεν μπορούσε να προσφέρει καμιά βοήθεια στους επιβάτες.
 
Μάταια ο κυβερνήτης προσπαθούσε με το μικρόφωνο να τονώσει το ηθικό τους. Ο συγκυβερνήτης, ένα ράκος, ανίκανος να προσφέρει την παραμικρή βοήθεια. Μέσα στην αγωνία του ο κυβερνήτης ρίχνει την ματιά του στόν πίνακα των καυσίμων. Κρύος ιδρώτας τον περιέλουσε. Είχανε δεν είχανε ακόμη 20 λεπτά καύσιμα. Από την στιγμή αυτή άρχισε να κάμπτεται και αυτός. Του ήλθε να κλάψει! Κρατήθηκε. Σχεδόν ήτανε βέβαιος για την καταστροφή. Έβαλε τον αυτόματο πιλότο, έσκυψε πάνω στο πηδάλιο και αφέθηκε στο μοιραίο.
 
Σάν κινηματογραφική ταινία, στις τελευταίες αυτές στιγμές, περνούσαν από το μυαλό του όλα τα γεγονότα της ζωής του, από τα παιδικά του χρόνια. Σέ μια στιγμή ταράχτηκε. Μα βέβαια. Στήν οθόνη των σκέψεων του παρουσιάστηκε η Ελλάδα, η Μυτιλήνη, η Συκαμνιά. Ήταν Έλληνας και η μητέρα του κατάγεται από την Συκαμνιά της Μυτιλήνης, Θυμήθηκε που μικρός ήλθε στην γενέτειρα της μητέρας του, στήν Συκαμνιά, να γνωρίσει τη γιαγιά του, τους συγγενείς του. Θυμήθηκε ακόμη ότι η ευσεβής μητέρα του, του μιλούσε συνεχώς για τον θαυματουργό Ταξιάρχη Μιχαήλ του Μανταμάδου. Θυμήθηκε ότι μαζί της πήγε στον Μανταμάδο μικρός, για να προσκυνήσουν την θαυματουργό εικόνα του Ταξιάρχη.
 
Ένοιωσε το ρίγος που τότε ένοιωσε, όταν αντίκρισε την ανάγλυφη εικόνα του Αρχαγγέλου. Στ” αυτιά του, ζωηρά ακούγονται και τώρα τα λόγια, τότε, των γερόντων πού του έλεγαν: «ο Αράπης, παιδί μου, όταν τον καλέσεις με πίστη, (έτσι ακόμη και σήμερα λένε τον Ταξιάρχη, λόγω της μελανής εικόνας του), είναι πάντοτε κοντά σου, πρόθυμα να σε βοηθήσει, χειροπιαστά θαύματα έχουμε εμείς στους πολέμους».
 
Αναρίγησε! Αναθάρρησε! Πίστευσε πραγματικά στον Μεγαλόχαρο και σηκώνοντας τα χέρια του ψηλά, μέσα από την καρδιά του φώναξε με δύναμη «Ταξιάρχη μου, Αράπη μου, σώσε μας, σώσε μας και εγώ λαμπάδα ίση με το μπόϊ μου θα Σου ανάψω καί ολόχρυσο ομοίωμα του αεροπλάνου μας θα Σου κρεμάσω».
 
Την στιγμή αυτή, μέσα στό Γραφείο της Εκκλησίας των Ταξιαρχών, όπου μου αφηγείται τα περιστατικά ο Νικόλαος Χατζόγλου, ο κυβερνήτης του αεροσκάφους, σηκώνεται όρθιος, κατακίτρινος και τρέμοντας κάνει τον σταυρό του. Ζει ακόμη μια φορά τα περιστατικά τα μοναδικά της ζωής του και με κόπο συνεχίζει:
 
«Τότε, εμπρός μου άνοιξαν τα κατάμαυρα σύννεφα και φάνηκε ο καταγάλανος ουρανός και όπως ανοίγει η αυλαία και φαίνεται το σκηνικό του θεάτρου, έτσι κάτω από τα πόδια μας, μέσα στον ήλιο λουσμένο φάνηκε το αεροδρόμιο του προορισμού μας. Έπιασα το πηδάλιο χαρούμενος και σε λίγο προσγειωνόμασταν ατό αεροδρόμιο. Έριξα μια ματιά στα καύσιμα και παρατήρησα ότι μας είχαν απομείνει ακόμη 5 λεπτά βενζίνη περίπου.
 
Με την πρώτη ευκαιρία πήρα την άδειά μου και σήμερα είμαι εδώ, Πάτερ μου, για να αποδώσω στον Άγιο, σωτήρα μας, την ευγνωμοσύνη και την λατρεία μας και να αποθέσω εμπρός Του με ευλάβεια το τάμα μου.
 
Στά χέρια του, που έτρεμαν, εμφανίστηκε ένα ολόχρυσο ομοίωμα αεροπλάνου. Ήταν το μεγάλο του τάμα. Τον κοίταξα με συγκίνηση. Στά δακρυσμένα μάτια του διέκρινες την ικανοποίηση πού νοιώθει κανείς όταν πραγματοποιεί μία μεγάλη του υποχρέωση. Ένιωσα τη γλώσσα μου βαριά για να μιλήσει. Τα μάτια μου να πονούν καθώς προσπαθούσα να συγκρατήσω τα δάκρυα. Αρκέσθηκα μόνον να ψελλίσω το:
 
«Εχων Σέ προστάτην και βοηθόν,
φύλακα καί ρύστην της ψυχής μου της ταπεινής,
Μιχαήλ Πρωτάρχα καί Μέγα Ταξιάρχα,
εν ώρα του κινδύνου, Σύ μοι βοήθησαν».
 
Από το βιβλίο του πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου «Το ιστορικό και τα θαύματα του Ταξιάρχη Μανταμάδου»
 
    Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr
  ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ      ΕΔΩ

Φωτό από την μεγάλη άσκηση τεθωρακισμένων της Εθνικής Φρουράς [εικόνες]


Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η άσκηση Τακτικού Συγκροτήματος της ΧΧΤΘΤ και Διοίκησης Πυροβολικού, υπό την διεύθυνση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς στις αρχές Νοεμβρίου, που είχε αποκαλύψει το defencenet.gr και περιελάμβανε ακόμα και πτώσεις Ελλήνων αλεξιπτωτιστών και Κύπριων καταδρομέων.
 
Είναι η άσκηση την οποία το ελληνικό ΓΕΕΘΑ έλεγε ότι ... δεν υπήρξε ποτέ, προφανώς για να μην "προκληθούν" οι Τούρκοι!
 
Η τελική Φάση της άσκησης πραγματοποιήθηκε στο Πεδίο Ασκήσεων Κοτσιάτη και ολοκληρώθηκε την 05 Νοε 2014. Η άσκηση, η οποία εντασσόταν στο πλαίσιο συνήθων δραστηριοτήτων της Εθνικής Φρουράς, αφορούσε σε ενέργεια Τ/Σ Επιλαρχίας, με υποστήριξη πυρών πυροβολικού.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Αρχαία Ελλάς FC





Αρχαία Ελλάς FC
Με αφορμή τα 121α γενέθλια της Σπάρτα Πράγας, το Sport24.gr παρουσιάζει ομάδες που έχουν "δανειστεί" τα ονόματά τους από την αρχαία Ελλάδα και την ελληνική μυθολογία. Από τον περίφημο Άγιαξ μέχρι τη Νέα Καληδονία και το Κονγκό!
Ο μεγαλύτερος αθλητικός σύλλογος της Τσεχίας, η Σπάρτα Πράγας, γίνεται σήμερα (16/11) 121 ετών. Είχατε συνδέσει ποτέ το όνομά της με την αρχαία Σπάρτη; Αν ναι, καλά κάνατε, αφού οι Βάκλαβ, Μπόχουμιλ και Ρούντολφ Ρουντλ, τα τρία αδέρφια που ίδρυσαν τη Σπάρτα, είχαν στο μυαλό τους την ελληνική πόλη όταν δημιουργούσαν την τσεχική ομάδα.
Δεν είναι όμως αυτό το μοναδικό παράδειγμα, όπου η αρχαία Ελλάδα και η ελληνική μυθολογία έχουν ασκήσει επιρροή σε ομάδες, ακόμα και ολόκληρες λίγκες, από τη μια άκρη της Γης στην άλλη. Υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις που πρόσωπα και τοποθεσίες της αρχαιότητας έχουν δανείσει το όνομά τους σε ποδοσφαιρικούς συλλόγους, και μάλιστα πολύ διάσημους, όπως ο Άγιαξ, η Μαρσέιγ, η Αταλάντα.
 Η χάρη μας όμως φτάνει μέχρι και χώρες όπως η Κένυα, το Κονγκό, ο Νίγηρας, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ, η Γαλλική Γουιάνα και η Νέα Καληδονία, αλλά και σε αθλήματα που απέχουν πολύ από την ελληνική πραγματικότητα, όπως το λακρός, το κρίκετ και το χόκεϊ επί πάγου.

Δείτε πώς η αρχαία Ελλάδα έχει επηρεάσει τον παγκόσμιο αθλητισμό:


Από την αρχαία Σπάρτη:
Σπάρτα Πράγας (Τσεχία)
Σπάρτα Κρτς (Τσεχία - ποδόσφαιρο)
Σπάρτα Ρότερνταμ (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)
Χάμρουν Σπάρτανς (Μάλτα - ποδόσφαιρο)
Μπλιθ Σπάρτανς (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Φέρλαντς Βάλεϊ Σπάρτανς (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Σπάρτανς (Σκωτία - ποδόσφαιρο)
Σπάρτανς (Κένυα - ποδόσφαιρο)
Μάντσεστερ Βίλατζ Σπάρτανς (Αγγλία - ράγκμπι)
* Είναι γκέι ομάδα που συμμετέχει στην αντίστοιχη γκέι λίγκα.
Χατ Βάλεϊ Σπάρτανς (Νέα Ζηλανδία - american football)
Λα Κρος Σπάρτανς (ΗΠΑ - ποδόσφαιρο σάλας)
Σπάρταν (Μπαρμπέιντος - κρίκετ)
Σπάρτα (Φινλανδία - χάντμπολ)
Σπάρτα (Δανία - στίβος)
Σπάρταν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων, κυρίως στις ΗΠΑ, που αποκαλούνται Σπάρτανς.

Από τον Αίαντα:
Άγιαξ (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Κέιπ Τάουν (Νότιος Αφρική - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ ντε Ουενζέ (Κονγκό - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ (Βραζιλία - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Ορλάντο Πρόσπεκτς (ΗΠΑ - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Λασνάμε (Εσθονία - ποδόσφαιρο)
Ραμπάτ Άγιαξ (Μάλτα - ποδόσφαιρο)
Ουνιόν Άγιαξ (Ονδούρα - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Κεντίρα (Μαρόκο - ποδόσφαιρο σάλας)
Άγιαξ Χίροουζ (Δανία - χάντμπολ)

Από τον Αχιλλέα:
Αχίλες '29 (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)
Ακίλιζ (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Μπόργκα Ακίλες (Φινλανδία - χόκεϊ επί πάγου)

Από τον Ακράγαντα (αρχαία ελληνική πόλη της Κάτω Ιταλίας):
Ακράγκας Κάλτσιο (Ιταλία - ποδόσφαιρο)
* Προτιμήθηκε αντί του ιταλικού ονόματος της πόλης, που είναι Αγκριτζέντο.

Από την Ακρόπολη:
Ακρόπολις (Σουηδία - ποδόσφαιρο)

Από την Αταλάντη (ηρωίδα της μυθολογίας):
Αταλάντα (Ιταλία - ποδόσφαιρο)

Από τον Άτλαντα:
Άτλας ντε Γουαδαλαχάρα (Μεξικό - ποδόσφαιρο)
Κλουμπ Ατλέτικο Άτλας (Αργεντινή - ποδόσφαιρο)

Από τον θεό Ήλιο:
Χέλιος Χάρκιβ (Ουκρανία - ποδόσφαιρο)
Χέλιος Μονάχου (Γερμανία - ποδόσφαιρο)
Χέλιος Ντομζάλε (Σλοβενία - μπάσκετ)

Από την Ελλάδα:
Ελλάς Βερόνα (Ιταλία - ποδόσφαιρο)
Σάουθ Μέλμπουρν Ελλάς (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
* Παλαιότερη ονομασία της Σάουθ Μέλμπουρν
Ουέστ Αντέλαϊντ Ελλάς (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
* Παλαιότερη ονομασία της Ουέστ Αντέλαϊντ

Από τον Ηρακλή:
Έρκουλες (Ισπανία - ποδόσφαιρο)
Έρκουλες (Ελ Σαλβαδόρ - ποδόσφαιρο)
Χέρκουλες (Φινλανδία - ποδόσφαιρο)
Χεράκλες Άλμελο (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)

Από τον Ερμή:
Χέρμες (Σκωτία - ποδόσφαιρο)
Χέρμες Κλαμπ (ΗΠΑ - ποδηλασία)
Χέρμες (Φινλανδία - χόκεϊ επί πάγου)
Χέρμες Οστάνδης (Βέλγιο - βόλεϊ)

Από τους Ίωνες:
Χαλ Ιόνιανς (Αγγλία - ράγκμπι)

Από την αρχαία Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες:
Ολίμπια Βίλελμσαβεν (Γερμανία)
Κλουμπ Ντεπορτίβο Ολίμπια (Ονδούρα - ποδόσφαιρο)
Κλουμπ Ολίμπια (Παραγουάη - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια (Βραζιλία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια Έλμπλαγκ (Πολωνία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια Σάτου Μάρε (Ρουμανία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια Μπάλτι (Μολδαβία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ (Γαλλική Γουιάνα - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Λιονέ (Γαλλία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ ντε Μαρσέιγ (Γαλλία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Νουμέα (Νέα Καληδονία - ποδόσφαιρο)
Ελ-Ολιμπί (Αίγυπτος - ποδόσφαιρο)
Αντέλαϊντ Ολίμπικ (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
Σίντνεϊ Ολίμπικ (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Κλουμπ (Βραζιλία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Εμβολιέ (Καμερούν - ποδόσφαιρο)
Ράσολ Ολίμπικ (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Ταλίν (Εσθονία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Αζαβέγια (Λιβύη - ποδόσφαιρο)
Ουέλινγκτον Ολίμπικ (Νέα Ζηλανδία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Νιαμέι (Νίγηρας - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ (Σουηδία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Ντόνετσκ (Ουκρανία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Σαράγεβο (Βοσνία/Ερζεγοβίνη - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Μπακού (Αζερμπαϊτζάν - ποδόσφαιρο)
* Παλαιότερη ονομασία της Αζάλ
Ολίμπια Μιλάνο (Ιταλία - μπάσκετ)
Φρίμπουργκ Ολίμπικ (Ελβετία - μπάσκετ)
Ολίμπιανς Πεκίνου (Κίνα - μπάσκετ)
Λόντον Ολίμπιανς (Αγγλία - american football)
Ολίμπιαν Σουίμ Κλαμπ (Καναδάς - κολύμβηση)
Μπλάκμπερν Ολίμπικ (Αγγλία - πρώην ομάδα ποδοσφαίρου)
Ολίμπια Βρυξελλών (Βέλγιο - πρώην ομάδα ποδοσφαίρου)
Ιντιανάπολις Ολίμπιανς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα μπάσκετ)
Ολιμπίκ (Γαλλία - πρώην ομάδα ράγκμπι)
Μπόστον Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα χόκεϊ επί πάγου)
Ντιτρόιτ Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα χόκεϊ επί πάγου)
ΜακΚίσπορτ Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα american football)
Ουάσινγκτον Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα μπέιζμπολ)
Βραβεία Ολίμπια (Αργεντινή - τα σημαντικότερα αθλητικά βραβεία της χώρας)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες αθλητικές εγκαταστάσεις ανά τον κόσμο, που η ονομασία τους προέρχεται από την αρχαία Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από τον Όλυμπο:
Ολίμπο ντε Μπαΐα Μπλάνκα (Αργεντινή)

Από την παλαίστρα:
Παραέστρα (Ιαπωνία - ΜΜΑ)

Από τους Τιτάνες:
Ακάντι-Μπάθαρστ Τάιταν (Καναδάς - χόκεϊ επί πάγου)
Τρέντον Τάιτανς (ΗΠΑ - χόκεϊ επί πάγου)
Γκολντ Κοστ Τάιτανς (Αυστραλία - ράγκμπι)
Νιούπορτ Τάιτανς (Ουαλία - ράγκμπι)
Άλστερ Τάιτανς (Βόρειος Ιρλανδία - ράγκμπι)
Νάσουα Τάιτανς (Νότιος Αφρική - κρίκετ)
Τενεσί Τάιτανς (ΗΠΑ - american football)
Νιου Γιορκ Τάιτανς (ΗΠΑ - american football)
* Παλαιότερη ονομασία των Νιου Γιορκ Τζετς
Νιου Γιορκ Τάιτανς (ΗΠΑ - λακρός)
Βικτόρια Τάιτανς (Αυστραλία - πρώην ομάδα μπάσκετ)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων, κυρίως στις ΗΠΑ, που αποκαλούνται Τάιτανς.

Από τους Τρώες:
Τρόγιανς (Βόρειος Ιρλανδία - ποδόσφαιρο)
Τρόγιανς (Αγγλία - ράγκμπι)
Μπέλφαστ Τρόγιανς (Βόρειος Ιρλανδία - american football)
Ρότερνταμ Τρόγιανς (Ολλανδία - american football)
Χάλιφαξ Τρόγιαν Ακουάτικ Κλαμπ (Καναδάς - κολύμβηση)
Τρόγιαν Ρέισινγκ Τιμ (Αγγλία - πρώην ομάδα της Formula 1)
Τρόι Τρόγιανς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα μπέιζμπολ)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων, κυρίως στις ΗΠΑ, που αποκαλούνται Τρόγιανς.

Από την Ουρανία (μία από τις 9 μούσες):
Ουράνια Γενεύης (Ελβετία)

Από τον Ξέρξη:
Ξέρξες Ρότερνταμ (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)

Από την αρχαία Αιτωλία:
Αιτόλιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από την αρχαία Αθήνα:
Αθίνιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από την αρχαία Κόρινθο:
Κορίνθιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από τους αρχαίους Δελφούς:
Ντέλφιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από τα αρχαία Ίσθμια:
Ίσθμιαν Λιγκ (Αγγλία - ποδοσφαιρική λίγκα)

Πηγή...

Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=56996:arxaia-ellas-fc&catid=22:ellinides-fones&Itemid=199#ixzz3Jc9QNRh7

Πολυτεχνείο - 41 χρόνια ψέματα!

     
Πολυτεχνείο - 41 χρόνια ψέματα!
Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος
Με το δήθεν “έπος” του Πολυτεχνείου θα ασχοληθούμε σήμερα (“λόγω της ημέρας”) αγαπητοί αναγνώστες, οπαδοί και φίλοι του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος της Χρυσής Αυγής. Δηλαδή, με την μεγαλύτερη απάτη της νεοελληνικής ιστορίας. Μια απάτη που την φούσκωσαν κάποιοι επιτήδειοι μετά το ’74, ξεφούσκωνε όμως χρόνο με τον χρόνο κι έχει πλέον στις ημέρες μας απαξιωθεί πλήρως. Ήταν επόμενο. Βλέπετε, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια…
Να δούμε ποια ήσαν τα πραγματικά γεγονότα. Την 1η Ιουλίου 1973, κατηργήθη δια λαϊκού δημοψηφίσματος η Βασιλεία και πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ανακηρύχθη ο Γ. Παπαδόπουλος. Την 8η Οκτωβρίου, του ιδίου έτους, διορίσθηκε πρωθυπουργός ο παλαιός πολιτικός Σπύρος Μαρκεζίνης, ο οποίος σχημάτισε προσωρινή πολιτική κυβέρνηση, με σκοπό την διενέργεια εκλογών στο άμεσο μέλλον.
Από την 8η Οκτωβρίου, λοιπόν, και μετέπειτα ουδείς στρατιωτικός συμμετέχει πλέον στην κυβέρνηση, ενώ παύει και η ισχύς του στρατιωτικού νόμου. Άρα, λοιπόν, δεν υπήρξε καμία δικτατορία, εναντίον της οποίας εξεγέρθηκαν “τα παιδιά του Πολυτεχνείου”. Γιατί, όμως, εξεγέρθηκαν;


Για να καταλάβουμε τους πραγματικούς λόγους της εξεγέρσεως, θα πρέπει να ψάξουμε αλλού, κι όχι στην “καταπίεση” των νέων από την “δικτατορία”, που κι αν υπήρξε στο παρελθόν εκείνη την περίοδο είχε χαλαρώσει κατά πολύ. Αφού, λοιπόν, δεν υπήρχε καμιά αιτία προερχομένη από την εσωτερική πολιτική της κυβερνήσεως, θα πρέπει να εξετάσουμε την εξωτερική της πολιτική.
Παρά τα περί του αντιθέτου διαδιδόμενα, οι Αμερικανοί –”προστάτες” και “σύμμαχοι” τότε και τώρα της Ελλάδος — δεν υποστήριξαν ούτε την Επανάσταση της 21ης Απριλίου, ούτε το καθεστώς που προέκυψε απ’ αυτήν.
Ο λόγος είναι απλός: οι Αμερικανοί, όπως άλλωστε όλες οι μεγάλες δυνάμεις της σύγχρονης εποχής, προτιμούν να υπάρχει “δημοκρατία” στα κράτη που ελέγχουν, διότι δια της “δημοκρατίας” μπορούν να συνεχίζουν να τα ελέγχουν. Κι αν κάποια στιγμή ο οποιοσδήποτε “δημοκρατικός” κυβερνήτης τους κάνει νερά, μπορούν πανεύκολα να τον “συμμορφώσουν” δια της αντιπολιτεύσεως, των ΜΜΕ, των συνδικάτων, ακόμα δε και των παραγόντων του ιδικού του κόμματος. Ας θυμηθούμε τι έγινε προσφάτως στην περίπτωση του Κ. Καραμανλή (του νεωτέρου) και πού κατέληξε το άνοιγμά του προς την Ρωσσία. Αντιθέτως, μ’ έναν “δικτάτορα” στο τιμόνι της χώρας, η “προστάτιδα δύναμη” δεν ξέρει τι θα της ξημερώσει.
Το σίγουρο είναι, πως το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου 1967 βρήκε τους Αμερικανούς (“Αμερικανοσιωνιστάς”, επί το ακριβέστερον) αιφνιδιασμένους. Πιάστηκαν στον ύπνο! Άλλα περίμεναν κι άλλα τους προέκυψαν. Είναι ιστορικώς αποδεδειγμένο, ότι με παρέμβαση των Αμερικανών το πολιτικό κατεστημένο της χώρας και ο τότε βασιλεύς είχαν συμφωνήσει στην κήρυξη μιας δικτατορίας από ελεγχομένους ανωτάτους αξιωματικούς (η περιβόητη “χούντα των στρατηγών”), η οποία θα είχε σύντομο βίο, στην διάρκεια του οποίου θα επανέφερε την κατάσταση στην “ομαλότητα” και εν συνεχεία θα παρέδιδε την εξουσία στους “νομίμους κατόχους” της.
Εδώ, όμως, αντί για τους ελεγχομένους στρατηγούς τους προέκυψαν οι ανεξέλεγκτοι συνταγματάρχες!
Προκειμένου, όμως, να αποφύγουν τα χειρότερα –δηλαδή να χάσουν για πάντα την επιρροή τους στην Ελλάδα- οι Αμερικανοσιωνισταί ακολούθησαν την πολιτική του “βλέποντας και κάνοντας”. Έτσι, απέρριψαν προτάσεις πολιτικών περί αποκαταστάσεως της “δημοκρατικής νομιμότητος” από τον 6ο Στόλο και άρχισαν να δουλεύουν υπογείως. Η πρώτη απόπειρα ανατροπής Παπαδοπούλου έλαβε χώρα στα τέλη του 1967, με αφορμή την παρουσία της ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο.
Η ελληνο-τουρκική κρίση του ’67 παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με αυτήν του ’74! Μόνο που τότε ο Γ. Παπαδόπουλος δεν έπεσε στην παγίδα και με κατάλληλους διπλωματικούς χειρισμούς απέφυγε τον πόλεμο και την εθνική ταπείνωση που μας ετοίμαζαν οι “φίλοι” και “σύμμαχοί” μας, αλλά και την ανατροπή του. Η δεύτερη απόπειρα έγινε με το βασιλικό κίνημα, αλλά απέτυχε κι αυτή. Την ιδία τύχη είχε και η τρίτη απόπειρα, το επόμενο έτος (1968), όταν ο Παναγούλης αποπειράθηκε να σκοτώσει τον Γ. Παπαδόπουλο. Εδώ θα ανοίξω μια παρένθεση.

Ο Αλέκος Παναγούλης, παλικάρι πραγματικό, αγνός ιδεολόγος και ίσως ο μόνος αληθινός αντιστασιακός, έγινε, πιστεύω άθελά του, όργανο των Αμερικανοσιωνιστών, που τον δολοφόνησαν την 1η Μαΐου του ’75 – επισήμως επρόκειτο για “τροχαίο ατύχημα”- γιατί προφανώς είχε αντιληφθεί ποιοι και γιατί τον χρησιμοποίησαν και απειλούσε με αποκαλύψεις. Εδώ κλείνει η παρένθεση. Τρία στα τρία, λοιπόν! Τρεις απόπειρες, τρεις αποτυχίες! Είναι αυτό που ανέφερα προηγουμένως: δύσκολα τα βάζει κανείς μ’ έναν “δικτάτορα”…
Την 15η Ιανουαρίου 1973, ο Γ. Παπαδόπουλος ξεπερνά για πρώτη φορά τα επιτρεπόμενα όρια: Με επιστολή του στον πρόεδρο των ΗΠΑ αρνείται την δωρεάν στρατιωτική βοήθεια, για λόγους εθνικής υπερηφανείας! Άλλωστε, η Ελλάς δεν είχε πλέον κανένα οικονομικό πρόβλημα, καθώς με μια συνετή και έντιμη διαχείριση (κανένας δεν έκλεβε!) η Επανάσταση πέτυχε ένα “οικονομικό θαύμα”, όπως το χαρακτήρισαν οι πάντες.
Επίσης, ο Γ. Παπαδόπουλος είχε σκοπό να ξεκινήσει σύντομα την άντληση του “μαύρου χρυσού”, των πετρελαίων που κρύβει το υπέδαφος της πατρίδος μας. Και βέβαια, η παροχή δωρεάν στρατιωτικής βοηθείας προς τα διάφορα κράτη, ήταν η εγγύηση της υποταγής των.
Η ιστορική επιστολή Παπαδοπούλου, με την οποία η Ελλάς έσπασε τα δεσμά της, είναι η ακόλουθη: “Η κυβέρνησις απεφάσισεν όπως δηλώσει εις την κυβέρνησιν των Ηνωμένων Πολιτειών, ότι παραιτείται του λοιπού, αρχής γενομένης από του τρέχοντος έτους, της παρεχομένης υπό των Ηνωμένων Πολιτειών, δωρεάν στρατιωτικής βοηθείας” (πηγή: εφημερίδα “Ελεύθερος Κόσμος” της 16ης Ιανουαρίου 1973, υπό τον πρωτοσέλιδο κεντρικό τίτλο: “Η ΕΛΛΑΣ ΠΑΡΗΤΗΘΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΒΟΗΘΕΙΑΣ – Επιστολή του κ. Γ. Παπαδοπούλου προς τον Πρόεδρον Νίξον”).
Τον Οκτώβριο του 1973, ο Γ. Παπαδόπουλος ξεπερνά τα “όρια” κατά πολύ. Αρνείται στους Αμερικανοσιωνιστάς την χρήση της βάσεως της Σούδας προς βοήθεια των Ισραηλινών σιωνιστών στον πόλεμο με τους Άραβες.
Δεν πάει άλλο! Οι εβραιοαμερικανοί αποφασίζουν την άμεση ανατροπή του! Όλως “τυχαίως”, έναν μήνα αργότερα, ξεσπούν τα γνωστά γεγονότα. Η συνταγή της φοιτητικής εξεγέρσεως είναι δοκιμασμένη και στο παρελθόν. Το 1968, όταν ο Στρατηγός Ντε Γκωλ συγκρούστηκε με τους Αμερικανοσιωνιστές, του έστησαν τον διαβόητο “κόκκινο Μάη του ’68″, με τους Κον (Κοέν) Μπεντίτ και συντροφία να κραυγάζουν εν χορώ “είμαστε όλοι εβραίοι” και να σπέρνουν την καταστροφή και το χάος.
Όλα, λοιπόν, άρχισαν στις 14 Νοεμβρίου, με μια εντελώς απροσδόκητη κατάληψη του Πολυτεχνείου από ελαχίστους φοιτητάς, με αφορμή τις αναβολές στρατεύσεως. Δυστυχώς, οι πολιτικάντηδες της κυβερνήσεως Μαρκεζίνη κωλυσιέργησαν και δεν έστειλαν αμέσως την Αστυνομία να πετάξει έξω τους ταραξίες, για να φανούν “δημοκράτες”. Έτσι, εκμεταλλευόμενοι την ανοχή που υπήρξε, μπαίνουν μέσα στο Πολυτεχνείο κάθε είδους πράκτορες, αλλά και αριστερίστικα, αναρχικά και κακοποιά στοιχεία. Αυτοί οι τελευταίοι καμία διαφορά δεν έχουν με τα αναρχοκομμουνιστικά στοιχεία του σήμερα, που καίνε κάθε λίγο και λιγάκι την Αθήνα και το εθνικό μας σύμβολο.
Αυτοί, οι “γνωστοί-άγνωστοι”, είναι τα μόνα γνήσια τέκνα των “παιδιών” της “γενιάς του Πολυτεχνείου” και οι μόνοι που δικαιούνται να εορτάζουν την επέτειο, με τον γνωστό “εκρηκτικό” τους τρόπο. Από εκεί κι έπειτα, η επέμβαση έγινε πολύ καθυστερημένα, με τις γνωστές συνέπειες. Ωστόσο, και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, δεν υπήρξαν νεκροί μέσα εις τον χώρο του Πολυτεχνείου, παρά μόνον κάποιοι ολίγοι εκτός αυτού, φονευθέντες ως επί το πλείστον από αδέσποτες σφαίρες και εξοστρακισμούς, είτε από προβοκάτορες που έδρασαν μέσα στην αναμπουμπούλα.
Ο μικρός αριθμός των θυμάτων, αλλά και οι συνθήκες θανάτου των, δεν βόλευαν την μεταπολιτευτική μαρξιστική προπαγάνδα, η οποία ευρισκόμενη σε πτωματολογικό παροξυσμό έκανε λόγο για… εκατοντάδες, ακόμα και… χιλιάδες νεκρούς. Θα μείνουν στην ιστορία οι κωμικοτραγικές… εκσκαφές που έκανε στο νεκροταφείο Ζωγράφου ο τότε δήμαρχος, Δ. Μπέης, προκειμένου να βρει τους… ομαδικούς τάφους των “νεκρών του Πολυτεχνείου”. Όμως, άνθρακες ο… θησαυρός!
Είναι γεγονός, ότι αυτοί που σήμερον εμφανίζονται ως “πρωτοπόροι” και “καθοδηγητές” της εξεγέρσεως, δηλαδή οι κομμουνιστές, όχι μόνον απείχαν από το Πολυτεχνείο, αλλά το κατήγγειλαν κιόλας!

Έγραφε τότε το υπ’ αριθμόν 8 τεύχος της “Πανσπουδαστικής”, οργάνου της φοιτητικής νεολαίας του ΚΚΕ:  «Καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου προβοκατόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο των Ρουφογάλλη-Καραγιαννόπουλου, με σκοπό να προβάλλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας, γελοία και αναρχικά συνθήματα που δεν εκφράζανε τη στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις.  Για να μπορέσουν παραπέρα, κατασκευάζοντας (και με τη βοήθεια των χουντικών μέσων ενημέρωσης) την εικόνα μιας μεμονωμένης εξτρεμιστικής αναρχικής εξέγερσης, να χρησιμοποιήσουν το χιλιοτριμμένο πρόσχημα του “επαπειλούμενου κοινωνικού καθεστώτος”, για να δικαιολογήσουν την επαναφορά του στρατιωτικού νόμου και το δυνάμωμα της αιματηρής τρομοκρατίας».
Εμείς εδώ μιλάμε με ντοκουμέντα, κι όχι με… τρίχες. Ας διαψεύσει, αν τολμάει, το παραπάνω δημοσίευμα το ΚΚΕ, κι ας δώσει στη δημοσιότητα το φύλλο της συγκεκριμένης εφημερίδος, που σίγουρα υπάρχει στο αρχείο του. Κουκουέδες, ιδού η Ρόδος!
Την ίδια περίοδο, ο Μπάμπης Δρακόπουλος, στέλεχος του τότε ΚΚΕ εσωτερικού, πολιτικού προγόνου του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε για τα γεγονότα: “Η εξέλιξη στον τόπο μας έχει περιέλθει σε λεπτό σημείο. Παράλληλα, στο ευρύτερο δημοκρατικό κίνημα που αξιώνει την είσοδο στη δημοκρατική ομαλότητα, σκοτεινές δυνάμεις εργάζονται για να φράξουν το δρόμο προς την κατεύθυνση αυτή και οργανώνουν προκλήσεις για να δικαιολογήσουν την επιβολή στρατοκρατικών μέτρων” (πηγή: “Ελευθεροτυπία” της 28ης Νοεμβρίου 2004, σελίς 54).
“Σκοτεινές δυνάμεις”, λοιπόν, εκπροσωπούσαν οι “ήρωες” του Πολυτεχνείου, σύμφωνα με τους “ανανεωτές” της αριστεράς. Συμφωνούμε απολύτως! Κόσμος και κοσμάκης πέρασε εκείνες τις ημέρες από το Πολυτεχνείο. Ήταν μοναδική ευκαιρία για λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς και ασυδοσίας, για… καμάκι και… χαβαλέ. Τυχεροί, όμως, στάθηκαν όσοι εγκλωβίστηκαν στον χώρο την τελευταία ημέρα. Τυχεροί, γιατί εκμεταλλευόμενοι τον εγκλωβισμό τους έφτιαξαν μετά λαμπρή πολιτική καριέρα. Είναι κάποιοι που εμφανίζονται στα φιλμ αρχείου με γένια και μαλλιά, και με υψωμένες τις γροθιές, αυτοί που κυβέρνησαν εν συνεχεία την Ελλάδα και την κυβερνούν ακόμα.

Μερικά τρανταχτά παραδείγματα: Δαμανάκη, Λαλιώτης, Ανδρουλάκης, Παπουτσής, Τζουμάκας, Λαζαρίδης (σήμερα εξ’ απορρήτων σύμβουλος του Α. Σαμαρά) κ.λπ., ενώ πάμπολλοι εισχώρησαν στα ΜΜΕ και σήμερα είναι πρωτοκλασάτα στελέχη της καθυποτάξεως των Ελλήνων. Τα αποτελέσματά τους, τα είδαμε όλοι. Παρέλαβαν το 1974 μηδενικό εξωτερικό χρέος και μια οικονομία σε έναν πρωτοφανή στα ελληνικά χρονικά ανοδικό καλπασμό αναπτύξεως. Μια χώρα νοικοκυρεμένη, με ευημερούντες πολίτες. Και πως την κατήντησαν;
Αφού διέλυσαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας και την καταχρέωσαν στους διεθνείς τοκογλύφους, κι αφού προηγουμένως είχαν φάει ό,τι μπορούσε να φαγωθεί, μας παρέδωσαν σιδηροδέσμιους στο ΔΝΤ και στους διεθνείς τοκογλύφους. Κι έχουν και το θράσος να ομιλούν για τους “αγώνες” και τα “οράματά” τους, αυτοί ακριβώς που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι της δυστυχίας μας!
Ποια, λοιπόν, σκοπιμότητα εξυπηρετεί ο μύθος του Πολυτεχνείου και τα ψεύτικα δάκρυα στην μνήμη ανύπαρκτων “ηρωικών” νεκρών; Η απάντηση είναι απλή: με τον μύθο του Πολυτεχνείου η αριστερά στέριωσε την ιδεολογική της κυριαρχία στην ελληνική κοινωνία. Επειδή δε η αριστερά στερείται αληθινών ηρώων, προβάλει τους ψεύτικους!
Ωστόσο, 39 χρόνια μετά, ο μύθος καταρρέει. Η προσέλευση γίνεται χρόνο με τον χρόνο ολοένα και μικρότερη. Κι αν δεν ήταν η υποχρεωτική προσέλευση των μαθητών, ακόμα και των δημοτικών σχολείων, θα φαινόταν η γύμνια του πανηγυριού σε όλο της το θλιβερό μεγαλείο. Και εφέτος, λοιπόν, το αυθόρμητο συναίσθημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού στην θέα του πανηγυριού, είναι είτε πλήρης αδιαφορία, είτε οργή και αηδία. Επιπλέον, τα πράγματα άλλαξαν.
Τώρα υπάρχει μέσα στη Βουλή και στο λαό ένα κόμμα που περιφρονεί το μύθο τους, δεν τους φοβάται και αμφισβητεί ευθέως τις κατεστημένες αλήθειες που μέχρι προσφάτως εθεωρούντο δεδομένες. Κι όσο η Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού δυναμώνει, τόσο οι μύθοι της αριστεράς θα ξεθωριάζουν, μέχρι που να έρθει η στιγμή – κι αυτό θα γίνει πιο σύντομα απ’ ότι περιμένουμε- που θα ξεθεμελιωθούν εκ βάθρων και θα λάμψει η ελληνική αλήθεια!

Εθνικισμός

Ομιλία - σοκ του Βορίδη: “Διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το ελλαδίτικο κρατίδιο είναι εμετικό έκτρωμα που μόνο να εξοντώνει ξέρει!”


     
Ομιλία - σοκ του Βορίδη: “Διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το ελλαδίτικο κρατίδιο είναι εμετικό έκτρωμα που μόνο να εξοντώνει ξέρει!”
Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν στα διάφορα γραπτά και ομιλίες του Μάκη Βορίδη, την εποχή που παρίστανε τον Εθνικιστή, είτε αφορούσε την συμμετοχή του στην ηγεσία της Νεολαίας ΕΠΕΝ  είτε την πορεία του με το Ελληνικό Μέτωπο. Άλλο ένα δείγμα της πλήρους μετάλλαξης αυτού του τύπου, απ΄αυτό που υποστήριζε ότι ήταν παλαιότερα σε ακραιφνή νεοφιλελεύθερο σήμερα είναι και τα όσα είπε στις 28 Σεπτεμβρίου 2003 σε εκδήλωση της νεολαίας του κόμματος του (3η Εθνικιστική Γιορτή Νεολαίας), σε μια μακροσκελή ομιλία, από την οποία σας παρουσιάζουμε κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Στα κόμματα του πολιτικού κατεστημένου συνωθούνται όχι οι νέοι, αλλά οι "νεολαίοι". Συνωθούνται αυτοί που είναι από τη γέννα τους γερασμένοι. Το πολιτικό μας σύστημα, γέρικο και διεφθαρμένο, εξοικειωμένο με την συναλλαγή και την διαπλοκή και αναπαραγόμενο από  αυτήν κατασκευάζει μία τέτοια, όμοια με αυτό, νεολαία: δειλή, φοβισμένη, υποταγμένη, τσακισμένη. Μαρξιστές και φιλελεύθεροι θέλουν την νεολαία μας μονίμως διαμαρτυρόμενη, μονίμως υποκύπτουσα, μονίμως άτολμη και φοβισμένη....
Έτσι αναπαράγουν τους υπηκόους τους, τρισάθλια και μίζερα ανθρωπάρια που είτε έχουν, είτε δεν έχουν εξουσία, είτε αποτύχουν στην ζωή τους, είτε γίνουν καθηγητές, πανεπιστημιακοί, λεφτάδες, φτασμένοι επιστήμονες, ανώτατοι δικαστικοί θα παραμείνουν για πάντα δειλοί και φοβισμένοι, άνθρωποι που δεν ένιωσαν ούτε μια στιγμή ελεύθεροι στην ζωή τους, που ούτε για μία στιγμή δεν ένιωσαν την ανάσα του απόλυτου, της χαράς εκείνης που νιώθει ο τελευταίος εργαζόμενος πολίτης, όταν, μετά από μια σκληρή μέρα εργασίας, έχοντας κερδίσει το ψωμί του, μπορεί να  περιφρονήσει τους υπουργούς και την εξουσία τους, την χαρά που νιώθει  ο ενσυνείδητος Έλληνας όταν αψηφά το σύστημα, το καθημερινό κατεστημένο, την πολιτική εξουσία, την πολιτική ορθότητα ή  όπως πια λέμε το "politically correct", τους Χατζηνικολάου και τους Λαλιώτηδες, για να αναπνεύσει τον καθαρό αέρα μίας ηθικής πορείας, την πορεία των περήφανων και ακέραιων ανθρώπων.
Να λοιπόν το όραμα της Ελλάδος για το Ελληνικό Μέτωπο, οι περήφανοι και ακέραιοι Έλληνες. Να ξαναγίνουν οι Έλληνες αυτό που ήταν πάντα: πολεμιστές, έμποροι, ποιητές και καλλιτέχνες, φιλόσοφοι και δημιουργοί, μια φυλή κυρίων. Αυτό είναι το πεπρωμένο του Ελληνισμού. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να γκρεμιστεί το πιο αηδιαστικό από  όλα τα τέρατα του κόσμου, όπως έλεγε ο Φρειδερίκος Νίτσε: το Κράτος. Να λοιπόν και ο εχθρός της νεολαίας και του κινήματος μας, αυτό το εμετικό έκτρωμα, το ελλαδίτικο κρατίδιο που μόνο να εξοντώνει ξέρει, που μόνο να συνωμοτεί μπορεί, χαιρέκακο, μνησίκακο, μοχθηρό και φουκαριάρικο».
Με δεδομένο ότι η δίωξη εναντίον της Χρυσής Αυγής βασίζεται πάνω στα περιεχόμενα άρθρων, ομιλιών και βιβλίων, θα μπορούσε ο Βορίδης να ανησυχεί για μια ενδεχόμενη δίωξη εναντίον και του ιδίου;  Όχι βέβαια, γιατί ο Βορίδης φρόντισε να ταυτιστεί με όλα όσα κατηγορούσε και αηδίαζε στην τότε ομιλία του, μόλις 11 χρόνια νωρίτερα. Ταυτίστηκε, όπως το νύχι με το κρέας, με ένα «σύστημα, γέρικο και διεφθαρμένο, εξοικειωμένο και με την συναλλαγή και την διαπλοκή και αναπαραγόμενο από αυτή».
Έγινε ένα με τους υπηκόους του συστήματος, «τρισάθλια και μίζερα ανθρωπάρια» που «θα παραμείνουν για πάντα δειλοί και φοβισμένοι», χαριεντίστηκε με τους «Χατζηνικολάου» και έτσι δεν μπόρεσε να «αναπνεύσει τον καθαρό αέρα μιας ηθικής πορείας, την πορεία των περήφανων ανθρώπων». Ευτυχώς, για τον Βορίδη που «σοβαρεύτηκε» και γλείφει εκεί που πριν έφτυνε, γιατί με εκφράσεις ολοκληρωτισμού όπως η «ανάσα του απόλυτου» και την προτροπή «Να ξαναγίνουν οι Έλληνες αυτό που ήταν πάντα: πολεμιστές, έμποροι, ποιητές και καλλιτέχνες, φιλόσοφοι και δημιουργοί, μια φυλή κυρίων. Αυτό είναι το πεπρωμένο του Ελληνισμού», θα έπρεπε να ανησυχεί.
Είναι προφανές ότι η παρότρυνση σε «πολεμιστές» και μια «φυλή κυρίων» οδηγεί σε σαφή «πολεμοχαρή» και «ρατσιστικά» κηρύγματα, τα οποία θα τον έφερναν αντιμέτωπο με την μήνη του Βουρλιώτη, της Κλάπα της Δημητροπούλου, του Ντογιάκου, αλλά και των απανταχού Ψαρράδων της δημοσιογραφίας. Όποιος όμως, ξεπουλά τις ιδέες του, σκύβει το κεφάλι του και προσκυνά όσους και όσα κατηγορούσε δεν κινδυνεύει και δεν έχει κανένα τέτοιο φόβο. Θα συμφωνήσουμε, πάντως, απόλυτα με τα όσα αναφέρει για αυτό «το εμετικό έκτρωμα, το ελλαδίτικο κρατίδιο που μόνο να εξοντώνει ξέρει, που μόνο να συνωμοτεί μπορεί, χαιρέκακο, μνησίκακο, μοχθηρό και φουκαριάρικο».
Ως εκπρόσωπος ο ίδιος σήμερα αυτού του εμετικού εκτρώματος, ο Βορίδης γνωρίζει πολύ καλά  πως αυτό συνωμοτεί εναντίον των Πραγματικών Εθνικιστών, οι οποίοι παρέμειναν Πιστοί στην Ιδέα της Ελλάδος και δεν πρόδωσαν τα ωραιότερα ιδανικά της ζωής τους. Αν οι Αληθινοί, οι Γενναίοι, οι Αυθεντικοί και οι Ανθεκτικοί στη ροή του Χρόνου έχουν Όνειρα από Σίδερο, οι ψεύτες, οι δειλοί, οι κάλπικοι και οι φθαρμένοι μέσα στο Χρόνο έχουν (και είναι) μόνο εφιάλτες...
Γιώργος Μάστορας

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Βολές Οπλικών Συστημάτων στην ΠΕ της 98 ΑΔΤΕ


Βολές Οπλικών Συστημάτων στην ΠΕ της 98 ΑΔΤΕ
Στιγμιότυπα από Βολές οπλικών συστημάτων, στην Περιοχή Ευθύνης της 98 Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής στη ν. Μυτιλήνη, από Μονάδες και Ανεξάρτητες Υπομονάδες της Μεραρχίας, το δεύτερο δεκαήμερο του Νοεμβρίου 2014.

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΔΗΛΩΘΗΚΑΝ!

 images (7)
Από την πρώτη στιγμή που κατασκευάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, τους χαρακτηρίσαμε «αμερικανοκομμουνιστές», διότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Το μόρφωμα αυτό εξυπηρετεί άριστα τα αμερικανοσιωνιστικά σχέδια της Νέας Τάξης-Παγκοσμιοποίησης. Βέβαια, κάποιες φορές τα συντρόφια χρησιμοποίησαν τα γνωστά κλισέ της άκρας αριστεράς για τους Αμερικανούς, για… ξεκάρφωμα. Όσο όμως πλησιάζουν στην εξουσία, τα εγκαταλείπουν κι αυτά και εκδηλώνονται πλήρως!
Έτσι, με αφορμή την 41η επέτειο του ΜΥΘΟΥ του Πολυτεχνείου, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε… δύο ανακοινώσεις! Διότι, την πρώτη ανακοίνωση ακολούθησε δεύτερη, η οποία χαρακτηρίστηκε «ορθή επανάληψη». Ποια είναι η διαφορά μεταξύ πρώτης και δεύτερης (της ορθής…) ανακοίνωσης; Ότι η πρώτη ξεκινούσε με αναφορά στην «αμερικανοκίνητη Χούντα του 1973» (το κλασσικό ΨΕΥΔΟΣ της αριστεράς…), ενώ στη δεύτερη ανακοίνωση απαλείφθηκε ο χαρακτηρισμός «αμερικανοκίνητη» κι έμεινε το «χούντα» σκέτο! Για λόγους προφανείς…
(ΥΓ): Παρεμπιπτόντως, ομοίως απαλείφθηκαν στην «ορθή επανάληψη» και οι αναφορές της πρώτης ανακοίνωσης στην «κυβέρνηση του Μνημονίου». Προφανώς, γιατί οι συριζαίοι καταλαβαίνουν ότι σε λίγο καιρό η επόμενη «κυβέρνηση του Μνημονίου» θα είναι του ΣΥΡΙΖΑ!
Η πρώτη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ
Η Ορθή επανάληψη
               
 ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ

Αμφίβιες Επιχειρήσεις



DSC 4831aa - Αντιγραφή
Οι αμφίβιες επιχειρήσεις είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο που απαιτεί εξειδίκευση, γιαυτό εξάλλου έχουν δημιουργηθεί αμφίβιες μοίρες. Η ΛΕΦΕΔ δεν έχει ξεχάσει τα διδάγματα των επιχειρήσεων του Ιερού Λόχου και έχει εντάξει στην εκπαίδευση της αυτό το αντικείμενο διότι πιστεύει ότι η τριβή με το υδάτινο στοιχείο είναι αναγκαία για την ολοκλήρωση του πεζού στρατιώτη .
Οι υπεύθυνοι εκπαιδεύσεως πιστεύουμε βαθύτατα ότι αν έρθει εκείνη η ώρα που όλοι απευχόμαστε θα πρέπει να μπορούμε  να συνδράμομε με ότι μέσο διατίθεται ακόμα και με πολιτικές βάρκες, λέμβους κλπ.
Για την εφορία εκπαίδευσης
            -Ο-
     Αντιπρόεδρος
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!
Click image to open!                          
ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ     ΕΔΩ

Επιθεώρηση ΓΕΠΣ της 34 Μ/Κ ΤΑΞ


Επιθεώρηση ΓΕΠΣ της 34 Μ/Κ ΤΑΞ
Το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου 2014, ο Γενικός Επιθεωρητής Στρατού Αντιστράτηγος κ. Αναστάσιος Μανώλας, επιθεώρησε Μονάδες και Ανεξάρτητες Υπομονάδες της 34 Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας.